Thursday, November 16, 2017

அவனொரு பதோபோபு .............

                                              அவனொரு பதோபோபு .............

முற்றும் துறந்த
முனிவர் போல
அவன் முகம்
முழுக்கத் தாடி.....

பற்றற்ற துறவிபோல
எப்போதும் அவன்
உடலில் காவி .....

வாயைத்  திறந்தாலே
தத்துவம்....
வாழ்க்கை எனும்
நிலையாமை....
அமைதியாக வாழ
பிரார்த்தனை
ஒன்றே வழி ........

காயமே இது பொய்யடா...
காற்றடித்த பையடா....
புஸ்ஸென்று ஒரு நாள்
உயிர் போய்விடும்.....
ஆன்மிகவே உங்கள்
மனதைச்
செம்மைப்படுத்தும்
செழுமைப்படுத்தும்...

எப்போதும் அமைதி
தழுவுவது போல
அவன் முகத்தில் பாவனை....

எதிர்முகாம்காரன் என்றாலும்
ஏதோ ஒழுக்கமாக
வாழ்பவன் போலும்
என எண்ணியிருந்த வேளை

உடன் பயிலும் தோழி சொன்னாள்
" நாங்கள் அந்த ஆளுக்கு
வைத்திருக்கும் பெயர் "பதோபோபு "
என்றாள்
புரியவில்லை என்றேன் நான்

விரிவாக்கம் அவள் சொல்ல
அவனது உடைகளைப்
பார்த்த பின்னும்
அவனது உரைகளைக்
கேட்டபின்புமுமா
இப்படி ஒரு பெயர் என்றேன்

" போங்க சார்,
அவர் என்ன உடை
வேண்டுமானாலும் உடுத்தட்டும்
அந்த ஆள் உதிர்க்கும்
வார்த்தைகள் உன்னதமாகக்
கூட இருக்கட்டும்
ஆனால் உண்மையைச்
சொல்வது கண்கள்

எங்களுக்குத் தெரியும் சார்
வாழ்க்கையில் எத்தனை
ஆண்களைப் பார்க்கின்றோம்
எத்தனை பேரோடு
அலுவலகத்தில் பழகுகின்றோம்....
சத்தியமாச்சொல்றேன் சார்
இந்த ஆள் நல்லவன் இல்லை " என்றாள்

பொதுவில் இருக்கும்போது
தத்துவமா பேசுகிறான்
தனியாக மாட்டிக்கொண்டால்
சே,சே,அசடு வழியுறான்....
தனிமையாய்ப் பார்க்கும்போது
கண்கள் பார்த்துப்பேசுவதில்லை
வெறிபிடித்த ஏதோபோல
அங்குமிங்கும்
உடல் முழுக்க அவனது
கண்கள் அலையும் .....

பரபரக்கும் அந்த ஆளின்
உடல் மொழிகள்
உண்மை சொல்லும் எங்களுக்கு
மனது முழுக்க அழுக்கு
அதை மறைக்க
போடும் வேசமும்
வீசும் வார்த்தைகளும்
எங்களுக்குத் தெரியும் சார்
அவனொரு பதோபோபு
அதுதான்
பசுந்தோல் போர்த்திய புலி " என்றாள்....

                                                                               வா.நேரு,
                                                                               17.11.2017,காலை 9.00மணி


Friday, November 3, 2017

யானை நினைவு இந்த சிங்கத் தலைவருக்கு!.......

                                               
                                             

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (5)

28.10.2017 அன்று வெளிவந்த வாழ்வியல் சிந்தனையின் தொடர்ச்சி....

இவ்வளவு பணமுடையுடன் போராடிய நிலை யிலும், புத்தகங்களை வாங்கும் டாக்டர் அம்பேத் கரின்  விழைவு - விருப்பம் - வேட்கை சற்றும் தணிந்தபாடில்லை!

அவரது அருமைச் சீடரும், நண்பருமான சங்க ரானந்த சாஸ்திரி அவர்கள் டாக்டரைச் சந்திக் கிறார். அது ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை (20 டிசம்பர், 1944) அவரே கூறும் ஒரு சுவையான தகவல்.

‘‘என்னுடன் வாருங்கள்’’ என்று டில்லி ஜூம்மா மசூதி பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றார். அது ஒரு பழைய புத்தகங்கள் விற்கும் பகுதி. அங்கே உள்ள மார்க்கெட் பகுதியில் பல பகுதிகளுக்கு டாக்டர் நடந்தே சென்று பழைய புத்தகங்களைத் தேடிப் பிடித்து, எந்தெந்த நூலை எப்படித் தேர்வு செய்யவேண்டும் என்ற முடிவுடன், வெகுநேரம் பழைய புத்தகங்களைத் தேர்வு செய்கிறார் - வாங்குவதற்கு. சங்கரானந்த சாஸ்திரி, ‘‘டாக்டர் மதிய உணவுக்கு நேரமாகிறது’’ என்று சொன்னதையும் அவர் பொருட்படுத்தவே இல்லை!

அப்புத்தகங்கள்மீது படிந்துள்ள தூசியைப் பொருட்படுத்தவே இல்லை - டாக்டர் அம்பேத்கர். இதற்கிடையில், ‘‘அம்பேத்கர் வந்து புத்தகங்களை வாங்குகிறார்’’ இந்த பழைய புத்தக மார்க்கெட்டில் என்ற செய்தி தீபோல மளமளவென்று அப்பகுதி சுற்றுவட்டாரத்தில் பரவுகிறது. மக்கள் ஏராளம் கூடிவிட்டனர்!

ராணுவத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்ற சில இராணுவ வீரர்கள், அதிகாரிகளும் சில புத்தகக் கடையில் பழைய புத்தகங்களை விற்கிறார்கள். அங்கு சென்று சில பழைய புத்தகங்களை அவர்களது கடையில், படித்து ஆராய்ந்து தேர்வு செய்கிறார்! இரண்டு டஜன் பழைய புத்தகங்களை வாங்குகிறார். அந்தப் புத்தகக் குவியலில் வரலாற்று நூல்களும், பூகோள நூல்களும் அடக்கம். அதில் அவர் கண்டுபிடித்து வாங்கிய ஒரு முக்கியப் புத்தகம் பேராசிரியர் பி.லட் சுமி நரசு அவர்கள் புத்த மார்க்கம்பற்றி எழுதி வெளி யிட்ட ஒரு அற்புதமான அறிவுக்கருவூலம் ஆகும்.

பேராசிரியர் லட்சுமி நரசு அவர்கள் சென்னை யில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர். அவரது ‘‘ஷிtuபீஹ் ஷீயீ சிணீstமீ’’ - ஜாதிகள்பற்றிய ஆய்வு என்ற நூலும், புத்த மார்க்கம்பற்றி அவர் எழுதிய இந் நூலும் மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்தவை ஆகும்!

புத்த நெறி பற்றிய இந்த சிறந்த ஆங்கில நூல் மறுபதிப்பு இல்லை என்பதை அறிந்து, அதன் புதிய பதிப்பிற்கு டாக்டர் அம்பேத்கர் முன்னுரை எழுதி இணைத்து, பம்பாயில் இவரது புத்தகங்களை வெளியிடும் பதிப்பகத்தாருக்கு - தாக்கர் அன்ட் கோவிடம் தந்து, புதிய பதிப்பினை வெளியிடுகிறார்!

டாக்டர் அம்பேத்கரின் ‘‘புத்தமும் தம்மமும்‘’  வெளிவரும் முன்பே, 1911 ஆம் ஆண்டிலேயே அந்தப் புத்தகம் வெளிவந்தது. 1945 இல் மீண்டும் அதன் மீள் பதிப்பை வெளியிட்டு ஒரு முன் னோட்டமாக அவர் செய்தது, புத்தப் பிரியரான இவர் எப்போதோ மாறிவிட்டார் என்பதை நிரூபிப் பதாக உள்ளது!

அது ஒரு முன்னோட்டம் - இந்த புத்தப் பிரியர் - தான் புத்தகப் பிரியராகவே மாறிய நிலையில், பேராசிரியர் லட்சுமி நரசுவின் புத்தகம் ஒரு ஒளி வீச்சாகவே திகழ்ந்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. தமிழ்நாட்டிற்கும், பாபா சாகேப்பிற்கும் உள்ள - பவுத்தப் பிரிய தொடர்பு எப்படிப்பட்டது பார்த்தீர்களா?

நண்பர் சங்கரானந்த சாஸ்திரி அவர்கள் கூறும் மற்றொரு சுவையான தகவல்,

1945 இல் டாக்டர், ‘‘காந்தியும், காங்கிரசும் தீண்டாதார்களுக்குச் செய்ததென்ன?’’ என்ற புத்தகத்தை எழுதிக் கொண்டுள்ளார்.

அவரது அந்த புத்தகத்தில் ஒரு மேற்கோளை இணைக்க விரும்புகிறார் டாக்டர் அவர்கள்; அவர் சங்கரானந்தை, அவருக்குத் தேவைப்படும் குறிப் பிட்ட புத்தகத்தை எடுக்கச் சொல்லிவிட்டு எழுதிக் கொண்டுள்ளார்.

இவர் அந்த நூலைத் தேடுகிறார், அவரது நூலக அலமாரியில்; சற்று காலதாமதம் ஆனது. டாக்டர் எழுந்து வந்து, இவர் தலையில் ஒரு தட்டு தட்டிவிட்டு, (குட்டு என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்) அவரே, இவர் தேடும் புத்தகத்தை உடனே எடுத்து விட்டுச் சொன்னார், ‘‘என்னிடம் நீங்கள் வரும்போது ஏராளம் புத்தகங்களைப் படிக்கிறீர்கள். என்ன பயன் - இதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லையே? என் முன்னே நின்று உங்கள் நேரத்தை ஏன் வீணாக் குகிறீர்கள்?’’ என்று ‘செல்லமாகக்‘ கடிந்துகொள்ளு கிறார்!

ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் டாக்டர் அவர்களே அலமாரியில் உள்ள புத்தகங்கள் ஒவ் வொன்றையும் தூசி தட்டி துடைத்து வைப்பதை தனது முக்கிய வேலைகளில் ஒன்றாக ஆக்கிக் கொண்டார்!

புத்தகங்களை வாங்குவதோ, படிப்பதோ, அடிக் கோடிட்டு விட்டு படித்து முடிப்பதோ, முக்கியம் என்றாலும், அதைவிட முக்கியம் அப்புத்தகங்களைத் தூசி அடையாமல் பாதுகாப்பதும், பராமரிப்பதும்கூட!

இதை அவரிடம் அனைத்துப் புத்தகப் படிப் பாளர்களும், புத்தக சேகரிப்பாளர்களும் கற்றுத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்!

காரணம், பற்பல நேரங்களில் புத்தகங்கள்மீது, எழுதுகிறவர்களைவிட, வாங்கிப் படிப்பவர்கள் மிகுந்த ‘காதல்’ - பேராசை கொண்டு புத்தகங்களை அப்படியே விழுங்குபவர்களாக இருப்பவர்கள் கரையான்களிடமிருந்து அவைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டாமா?

பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் புரவலர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வாழ்வியல் சிந்தனை கட்டுரை -நன்றி விடுதலை 29.10.2017

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (6)

டாக்டர் அம்பேத்கருடன் பல கட்டங்களில் நெருங்கிப் பழகி, உரையாடி பல்வேறு அரிய செய்திகளை அறியும் வாய்ப்புப் பெற்ற நண்பர்கள் வட்டத்தில் இருந்தவர்களில் ஒருவர் நாம்தேவ் நிம்காடே. இவர் டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு அடுத்து, தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தில் பூத்த ஒரு குறிஞ்சி மலர் - ஆம்! வேளாண் விஞ்ஞானியான இவர் அமெரிக்காவில் பிஎச்.டி., பட்டம் அத்துறையில் எடுத்தவர்.

மாணவப் பருவம் தொட்டு, வெளிநாட்டுப் பட்ட தாரியாகி - ஆய்வாளராகி உயர்நிலைக்குச் சென்ற நிலையிலும், டாக்டருடன் பழகிய அக்கால இளை ஞர்களில் ஒருவர். (இவர் 1920 இல் பிறந்து 2011 இல் மறைந்தவர்).

இவர் ‘ஒரு அம்பேத்கரிஸ்டின் சுயசரிதை ’(The Autobiography of An Ambedkarite) என்று அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றைச் சுவைபட எழுதியுள்ளார்.

அதில் புத்தகங்களை எப்படிப் படித்தார்; பாதுகாப்பதில் எவ்வளவு கவலையாக டாக்டர் அவர்கள் இருந்தார் என்பதை பற்பல இடங்களில் விரிவாக விளக்கியிருக்கிறார்.

அம்பேத்கர் புதுடில்லியில் அரசியல் சட்ட வரை வுக் குழுத் தலைவர், பிறகு சட்ட அமைச்சர் நிலை களில் வாழ்ந்த பங்களாவில்கூட, மற்ற அமைச்சர் களின் பங்களாக்களில், அழகுப் பொருள்கள் வர வேற்புக் கூடங்களை அல்லது அலுவலக அறை களை அலங்கரிக்கும்.

ஆனால், டாக்டருடைய அந்தக் கூடங்கள் - அவரது வளமனையில் - புத்தக அலமாரிகள் வரிசைப்படுத்தப்பட்டு, அது கண்ணாடி போடப் பட்டு பல இடங்களில் இருக்கும். திடீரென்று, பேருரையாடல்கள் நண்பர்களிடையே நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கட்டமாகவோ அல்லது எழுதிக் கொண்டிருக்கையில் தேவைப்படும் நூல்களாகப் பல இருப்பதால், எந்த சூழலிலும் உடனே எடுத்துப் படித்துக் காட்டவோ, குறிப்பெடுக்கவோ அல்லது விவாதத்தில் எழுந்த அய்யப்பாடுகளைக் களை யவோ அது பயன்படும் வண்ணம் ஆங்காங்கே கண்ணாடிக் கதவுகளைக் கொண்ட புத்தக அலமாரிகள் இருக்கும்!



பம்பாயில் (அப்போது மும்பை பெயர் மாற்றம் கிடையாது என்பதால் இச்சொல் இங்கே பயன் படுத்தப்படுகிறது) உள்ள அவரது ‘ராஜ்கிரகா’ இல்லம்தான் மிகப்பெரிய, அரிய நூல்களைக் கொண்ட மிகப்பெரிய தனியார் இல்ல நூலகம் ஆகும்.

நண்பர் நாம்தேவ் நிம்காடவே, ஒருமுறை கேட்டார்; ‘‘உங்கள் நூலகம்தான் பெரிய தனியார் இல்ல நூலகம் என்று கூறப்படுகிறதே’’  என்று.

அதற்கு அம்பேத்கர், ‘‘அப்படி நான் உங்களிடம் பெருமையாக, இதுதான் உலகின் மிகச் சிறந்த தனியார் நூலகம் என்று கூறிக்கொள்ள மாட்டேன். சிறந்த தொகுப்புகள்தான் என்பது உண்மை. பனா ரஸ் ஹிந்து பல்கலைக் கழகத்திற்கு இதனை அளித்து விடுங்கள் - விலைக்குத்தான் என்னிடம் கேட்டார்கள். நான் மறுத்துவிட்டேன்’’ என்று கூறினார்.

நாம்தேவ் நிம்காடே கூறுகிறார்:

டாக்டரின் நூலகத்தில் பற்பல தலைப்புள்ள நூல் வகையறாக்களும் இருக்கும். எல்லா விஷயங்கள் பற்றியதாக, தெரிந்துகொள்ளும் வகையில்,

Theory of Relational  முதல் புத்த மார்க்கம் - அரசியலில் இருந்து கோழி வளர்ப்புவரை எல்லா விதமான புத்தகங்களும் இருக்கும். அவரிடம் எந்த விஷயம்பற்றியும் உரையாடி விவாதிக்கலாம். நீர்ப்பாசனம் தொடங்கி, அணுமின் சக்தி, நிலக்கரி சுரங்கம்வரை பலதரப்பட்ட தலைப்புகளிலும் ‘பளிச்' சென்று அவர்  படித்த செய்திகளையும் இணைத்துக் கூறத் தயங்கவே மாட்டார் டாக்டர்!

அவரிடம் ஒருமுறை நாம்தேவ் கேட்கிறார்:



‘‘அய்யா, நீங்கள் இவ்வளவு சலிப்பின்றி, களைப்பின்றி அதிக நேரம் புத்தகங்களை எப்படி வாசிக்க உங்களால் முடிகிறது?  அதன் ரகசியத்தை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள். இடையில் சற்று இளைப்பாறிட (Relax)
மாட்டீர்களா?’’

அதற்குப் புன்னகைத்துக் கொண்டே பதில் சொல்கிறார் டாக்டர்.

‘‘எனக்கு இளைப்பாறுதல் என்பது ஒரு தலைப்பிலிருந்து வேறு ஒருவகையான முற்றிலும் மாறான ஒரு புத்தகத்திற்கு மாறுவதுதான்’’ என்றார்.

அதாவது ஒரு குறிப்பிட்ட தலைப்பு புத்த மார்க்கம்பற்றி ‘சீரியசான’ ஆய்வு நூலைப் படித்து - சற்று நிறுத்திவிட்டு - உடனே நிகழ்கால நட வடிக்கைபற்றிய புது வெளியீடு ஒன்றை மாற்றிப் படிப்பது என்றார்.

இந்தப் பதில் எனக்கு மிகவும் தெம்பூட்டும் பதில்; ஏனெனில், மிக நீண்ட காலம் அம்பேத்கர் முறைபற்றி அறியாமலேயே அதைப் பின்பற்றும் புத்தக வாசிப்பாளன்  நான் என்பது, எனது முறை - இளைப்பாறுதல்தான் ‘மாறிடும் தலைப்பு’ - வழிமுறை மிகவும் பயன்தரக் கூடியதே!

எனவேதான், எனது புத்தகக் கூடத்தில் பலதரப்பட்ட தலைப்பு நூல்கள் - படிக்கவேண்டிய புதிய நூல்களை வைத்துக் கொண்டிருப்பேன் - சிலவற்றை பயணங்களிலும் எடுத்துச் சென்று படிப்பேன். அந்த இளைப்பாறுதல் மிகவும் பயனுறு காலச் செலவீடு அல்லவா?

(நதி  மேலும் ஓடும்)

குத்தறிவாளர் கழகத்தின் புரவலர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வாழ்வியல் சிந்தனை கட்டுரை -நன்றி விடுதலை 31.10.2017

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (7)

டாக்டர் அம்பேத்கரின் மிக நெருங்கிய நட்புற வுடன் இருந்த சீடரான நாம்தேவ் நிம்காடே ஓர் அரிய தகவலை - டாக்டரின் தனி நூலகம் எப்படிப் பட்ட பெருமைகளைக் கொண்ட அரிய சேகரிப்பு - மேற்கோள் பார்த்து அறியும் ஆய்வகம் போன்றது என்பதை விளக்கும் ஒரு சம்பவத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார்!

ஒரு பிரிட்டிஷ் கமிஷன் - பிரிட்டிஷ் அரசால் நியமனம் பெற்றது; ஆய்வு செய்து அறிக்கையைத் தரும் பணி செய்யும் கமிஷன் - குறிப்பிட்ட ஓர் அறிக்கை (ரிப்போர்ட்) தேவை என்று இந்திய நாட் டின் நூலகங்கள், அரசு ஆவணக் காப்பகங்கள் எங்கெங்கும் தேடினர்; கிடைக்கவே இல்லை. அவர்களுக்கு அக்குறிப்பிட்ட தாங்கள் தேடும் அறிக்கை ஆவணம் டாக்டர் அவர்களது நூலகத்தில் இருக்கக் கூடும்; காரணம், இதுபோல், பல அரியவை களை சேகரித்துப் படித்து,  பின்பு பாதுகாப்புடன் இருப்பது அங்கேதான்; எதற்கும் அங்கு போய்க் கேட்டுப் பார்ப்போம் என்று டாக்டரை நாடி வந்து கேட்டனர்.

அவர்களுக்கு ஆச்சரியம்...!

அது அங்கே கிடைத்தது. டாக்டரிடம் கேட்டார் கள். அந்த பிரிட்டிஷ் கமிஷனின் பொறுப்பாளர்கள் - ஆய்வு செய்வதற்காக.

டாக்டர் அம்பேத்கர் உடனே இசைவு தந்தார். (பொதுவாக தனது புத்தகங்களை யாருக்கும் இரவ லாகக்கூட தருகின்ற பழக்கம் டாக்டர் அம்பேத் கருக்குக் கிடையாது). ஏனெனில், அவை திரும்பி வருமோ என்ற சந்தேகம் ஒருபுறம் என்றாலும், எதை, எப்போது எடுத்து அவர் ஆராய்வார் என் பதை அறுதியிட்டுக் கூற முடியாதே! தேடும்போது அது அங்கே இல்லை; கிடைக்கவில்லை என்றால், பணி - எழுத்துப் பணி அல்லது உரைக்கான ஆயத் தப் பணி அல்லது அவ்வப்போது கூடி விவாதிக்கும் நண்பர்களிடம் குறிப்பிட்ட அத்தகவல்களை மேற் கோளாகக் காட்டும் நூலை உடனே சுட்டிக்காட்டும் வாய்ப்பும் இருக்காதல்லவா? அதனால்தான் புத்தகங் களை இரவல் கொடுப்பது கூடாது என்ற அவரின் கொள்கைத் திட்ட நடைமுறை நமக்கும் ஏற்பு டையதே!

அவர் ஒரு நிபந்தனை விதித்தார். ‘‘இந்த அறிக் கையை எவ்வளவு விரைவில் உங்களால் திருப்பித் தர முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் கொண்டுவந்து கொடுத்துவிட வேண்டும்‘’ என்பதே அந்நிபந்தனை.

இப்போதுள்ள நகலக வசதிகள் அக்காலத்தில் கிடையாதே!

புத்தகங்களைப்பற்றிய - அவர் படித்த கொலம் பியா பல்கலைக் கழக நூலகத்தின் புத்தகங்கள்பற்றி டாக்டருக்கு மனதில்  அத்துப்படி டாக்டருக்கு. அவரது நினைவும், ஆற்றலும் அபாரமானது!

தான் எழுதிக் கொண்டிருந்த ஒரு நூலுக்குரிய மேற்கோள் (Reference)
வேண்டியிருந்ததால், ஒரு குறிப்பிட்ட புத்தகம் அவருக்குத் தேவைப்பட்டது. இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள நூலகங்களில் கேட்டுப் பார்த்தார். கிடைக்கவில்லை. பிறகு, தான் படித்த அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழகமான கொலம்பியா பல்லைக் கழகத்தில் அப்போதிருந்த ஒரு மாணவரை - நூலகத்தை அதிகமாகப் பயன்படுத்தும் மாண வராக அவர் இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதால், குறிப் பிட்ட அந்த புத்தகத்தை நூலகத்தில் தேடிக் கண்டு பிடித்து எடுத்து அனுப்புமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

அம்மாணவர் அங்கு தேடியபோது கிடைக்க வில்லை; இதை டாக்டரிடம் தெரிவித்துள்ளார். அதற்கு மறுமொழியாக டாக்டர், ‘‘எனக்கு Card Catalogue  நூலக புத்தக எண் வரிசை அட்டை நினைவில் இல்லை என்று கூறி, நூலகத்தின் அலமாரிகளில் ஓர் அடையாளம் சொல்லி அந்த மூலைப் பகுதிக்குச் சென்று தேடிப் பாருங்கள் என்று சொன்னதும், அம்மாணவர் அந்தப் புத்தகத்தை குறிப்பிட்ட அவ்விடத்தில் கண்டுபிடித்தார்!

என்னே, யானை நினைவு இந்த சிங்கத் தலைவருக்கு!

இரவெல்லாம் கண் விழித்துப் படிப்பது டாக்டரின் வழக்கம்; அவர் எப்போது எத்தனை மணிக்கு உறங்கப் போவார் என்பது அவருடைய உதவியாளர் ராட்டுவுக்குக்கூட சரியாகத் தெரியாது.

அப்படி படிப்பு! வாசிப்பு!! வாசிப்பு!!! சில அமெ ரிக்க பத்திரிகை நிருபர்கள் டாக்டரைத் தொடர்பு கொண்டு தங்களைச் சந்திக்க - பேட்டி காண - வசதியான நேரத்தை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள் என்று கேட்டனராம். அப்போது இரவு நடுநிசி! நீங்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும், இரவிலும் வந்து என்னைப் பார்க்க வரலாம்; உங்களுக்கு அனுமதி உண்டு என்றவுடன், நடுநிசி நேரத்தில் சென்று - அதிசயத்துடன் அவரைச் சந்தித்துள்ளனர்.

அவர்கள் கேட்ட முதல் கேள்வியும், அதற்கு டாக்டர் அம்பேத்கர் அளித்த சமூகப் பொறுப்பு மிகுந்த பதிலும் வரலாற்றுப் புகழ் வாய்ந்த ஒன்றாகும். (இதை நாம்தேவ் நிம்காடே  தனது நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).

‘‘காந்தியையும், நேருவையும் பார்க்க வேண்டு மென்று கேட்டோம். அதற்கு இது நடுநிசி, அவர்கள் உறக்கத்தில் உள்ளார்கள். விடிந்த பிறகே அனுமதி பெற்று வாருங்கள் என்றே பதில் கிடைத்தது. ஆனால், இங்கே நாங்கள் வந்து பார்த்தால், நீங்கள் இந்த நடு இரவிலும் படித்துக் கொண்டும், எழுதிக் கொண்டும் இருக்கிறீர்களே!’’ என்று அந்த நிருபர்கள் கேட்டதற்கு,

பாபா சாகேப், ‘‘காந்தியும், நேருவும் வாய்ப்பானவர்கள் (Luckly Leaders) 
அவர்களைப் பின்பற்று வோர் எப்போதும் விழித்திருக்கிறார்கள். எனவே, இவர்கள் தூங்குகிறார்கள்.

எனது நிலை அப்படியில்லையே! என்னைப் பின்பற்றுபவர்கள் எப்போதும் தூங்கிக் கொண்டே உள்ளதால், அவர்களுக்காக இந்த நடுநிசியிலும் விழித்திருப்பதைத் தவிர எனக்கு வேறு கடமை இல்லையே!’’ என்று கூறினார்.

அவர்கள், டாக்டரின் சமூக உணர்வும், ஈடுபாடும், உறுதிப்பாடும் கண்டு வியப்புக் கடலில் வீழ்ந்தனர்!

அதுமட்டுமா?

டாக்டருக்கு ஏற்பட்ட அதிர்ச்சிக்குரிய விபத்து பற்றி கவலையுடன் டாக்டர் அம்பேத்கர், நாம்தேவ் விடம் கூறியதில் பொங்கிய கொள்கை உறுதிப்பாடு - அதிர வைக்கக் கூடியது.

அடுத்துப் பார்ப்போமே!


பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் புரவலர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வாழ்வியல் சிந்தனை கட்டுரை -நன்றி விடுதலை 01.11.2017

அம்பேத்கர் - 'புத்தப் பிரியர்' மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (8)

டாக்டர் அம்பேத்கரின் நட்புறவு வட்டத்தின் நெருங்கிய சீடரான நாம்தேவ் நிம்காடே, ஓர் நாள் மாலை டாக்டரை அவரது இல்லத்தில் சந்திக்கிறார். வழமைக்குமாறாக டாக்டர் அம்பேத்கர் சற்றுப் பதற்றத்துடன் கவலையும், அதிர்ச்சியும் உறைந்த நிலையில் உள்ளதைப் புரிந்து கொண்ட நாம்தேவ் "என்ன நடந்தது, ஏன் இன்று இப்படி இருக்கிறீர்கள்?" என்றுகேட்கிறார்.

அதற்கு டாக்டர் பதிலளிக்கிறார். "நேற்று நான் ஒரு விபத்தில் சிக்கி மீண்டேன். புத்தகம் வாங்குவதற்காகச் சென்று கொண்டிருந்தபோது ஒரு விபத்து நடந்தது;  கடுமையான மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால், சாலைகள் வழுக்கிடும் நிலையில் இருந்திருக்கிறது. அப்படி கார் ஓடும்போது ஏற்பட்ட அந்த விபத்து, கார் வழுக்கிச் சென்று விபத்தை உருவாக்கிடும் பேரபாயம் ஏற்பட்டது; எப்படியோ எனது காரோட்டி (டிரைவர்) மிகவும் சாமர்த்தியமாக ஓட்டி, காரை தனது கட்டுப் பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து என்னைஅந்த ஆபத்தி லிருந்து காப்பாற்றினார். நான் அவருக்கு நன்றியும் பாராட்டும் தெரிவித்தேன். அதோடு ஒரு சிறு தொகையை அன்பளிப்பாகவும்  தந்தேன். ஒரு வேளை அப்போது அந்த விபத்து ஏற்பட்டு நான் செத்திருந்தால்  என்னவாகும்?"

இப்படி அவர் சொன்னதைக் கேட்கும் எவரும், டாக்டர் தனது உயிரின்மீது எவ்வளவு ஆசை வைத் துள்ளார்; அல்லது சாவு கண்டு எவ்வளவு பயப்படுகிறார் என்றுதான் அவசரப்பட்டு, நம் கருத்தைச் சொல்லி விடுவோம்.

'நான் செத்திருந்தால் என்னவாகியிருக்கும்?' என்பதோடு மற்றொன்றையும் சேர்த்துச் சொன்னார் அம்பேத்கர்.

'நான் ஹிந்துவாக அல்லவா செத்திருப்பேன்! அதுதான் எனது கவலை!' என்பதுபோல் அப்படிக் கூறியிருக்கிறார்.

அப்படி ஒரு விபத்து ஏற்பட்டு தான் செத்திருந்தால் ஓர் ஹிந்துவாகவல்லவா செத்திருப்பேன் என்று கூறியது எவ்வளவு ஆழமான கொள்கை உறுதியையும், சொன்னதை செயலில் நாட்டுவதில் அவருக்கு இருந்த லட்சிய உறுதியையும் அல்லவா இது காட்டுகிறது.

"பிறக்கும்போது நான் ஒரு ஹிந்துவாகப் பிறந்து விட்டேன். அது எனது விருப்பமோ, அல்லது தேர்வோ அல்ல; ஆனால் இறக்கும்போது நான் ஒரு ஹிந்துவாகச் சாக மாட்டேன்என்பது உறுதி!" என்று பல மேடைகளில் முழங்கியவர் ஆனபடியால் அதற்குரிய வாய்ப்பு இல்லாமல் விபத்து காரணமாக மரணம் ஏற்பட்டிருந்தால், தான் சொன்ன சொல்லை - லட்சியத்தை - காப்பாற்ற முடியாமல் போயிருக்குமே என்று கூறியுள்ளார்.

இதிலிருந்து அவருக்கு அவரது உயிரின்மீதிருந்த பற்றைவிட, அவரது கொள்கைப் பிரகடனமான "நான் சாகும்போது ஒருக்காலும் ஹிந்துவாக சாக மாட்டேன்!" என்ற உறுதியைச் செயல்படுத்த முடியாத வரலாற்றுப் பழிக்குத் தான் ஆளாகி விட்டிருப்போமே என்ற கவலை தான் டாக்டரை அதிர்ச்சிக்குரிய தாக்கியது!

உயிரைவிட இலட்சியம் - கொள்கை - சொன்ன உறுதிமொழியைக் காப்பாற்றுதல் என்பவை முன் னுரிமை பெற்று முதல் இடத்தில் உள்ளன அவரது வாழ்வில் என்பதைப் பார்த்தீர்களா?

இதைப் படித்தவுடன் அம்பேத்கர் என்ற ஒரு நாணயத்தின் மறுபக்கமான தந்தை பெரியார் அவர்கள் வாழ்வில் நிகழ்ந்த இதே போன்ற கவலையும், அதிர்ச்சியும் எமது நினைவில் நிழலாடியது!

திருத்துறைப்பூண்டி அருகில் உள்ள கச்சனம் என்ற ஊரில் 1964இல் நடைபெற்ற 'ஜாதி ஒழிப்பு மாநாட்டில்' தந்தை பெரியார் பேசும்போது, (அம்மாநாட்டில் தோழர்கள் ஈ.வெ.கி. சம்பத், பாலதண்டாயுதம் கலந்து கொண்டனர், நானும் கலந்து கொண்டேன்!) "சில வருஷங்களுக்குமுன் எனக்கு நாக்கில் ஒரு புண் வந்து, ரத்தம் சீழ் வடியத் தொடங்கியது. உடனே சென்னை சென்று டாக்டர் சுந்தரவதனம் அவர்களிடம் காட் டினேன். அவர் என்னை டாக்டர் ராய் என்பவரிடம் அனுப்பி சிகிச்சை பெற பரிந்துரைத்தார். டாக்டர் ராய்  - எக்ஸ்ரே எடுத்து நோய் வாய்ப் புண்பற்றி ஆய்வு செய்து விட்டு,  'அட உங்களுக்கு இப்படி ஒரு நோயா வர வேண்டும்? இது புற்றுநோய் - நாக்கில் ஏற்பட் டுள்ளது; என்றாலும் சிகிச்சைகளை உடனே துவக்கி விடுகிறோம்' என்று கூறி ஏதோ சிகிச்சைகளை மேற்கொண்டார்.

அப்போது எனக்கு மிகப் பெரிய அதிர்ச்சி, துன்பம், கவலை ஏற்பட்டு விட்டது.

"நாம் சாவதைப் பற்றி நமக்கு கவலை இல்லை. வாயில் புற்று நோய் வந்தல்லவா இந்த இராமசாமி நாயக்கன் செத்தான். கடவுள் இல்லை என்று பிரச்சாரம் செய்த அவனுக்கு கடவுள் என்ன தண்டனை, எப்படித் தந்தார் பார்த்தீர்களா? என்று அல்லவா எதிரிகள் பிரச்சாரம் செய்வர். அதை சிலரும் நம் மக்கள் முட்டாள்களாக இருப்பதால் நம்பித் தொலைப்பார்களே என்று கருதி அப்படி நடப்பதைவிட தற்கொலையாவது செய்து கொள்வது மேல் என்றுகூட நான் யோசித்த துண்டு" என்று கூறினார்.

அவருக்கு மரண பயம் இல்லை; மாறாக அய்யாவுக்கு கவலையை ஏற்படுத்தியது - தனது கொள்கைக்கு ஓர் பின்னடைவு பாமர மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டு விடுமே என்ற கவலைதான் அவரை இந்த ஒரு விபரீத முடிவுக்குக்கூட தள்ளிவிட்டது!

டாக்டர் அம்பேத்கரும் சரி, தந்தை பெரியாரும் சரி -  மரணத்தைவிட தமது கொள்கை, லட்சிய, வெற்றிக்காக எவ்வளவு கவலையெடுத்தனர், அதற்காக உழைத் துள்ளனர் என்பதைப் பாருங்கள்.

இலட்சிய வீரர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள்; அவர்களது இலக்கணம் எப்படி என்பது இதன்மூலம் புரிகிற தல்லவா?

இப்படிப்பட்ட அரிய தகவலைக் கூறும் நாம்தேவ் அவர்கள் தனது சைக்கிளில் சென்று, அண்மையில் அம்பேத்கரின் புத்தகம் வெளிவந்திருந்தால் அதைக் கொடுங்கள் என்று (1956 டிசம்பர் 6ஆம் தேதி) காலை குறிப்பிட்ட நாளன்று புத்தக விற்பனையாளரிடம் கேட்கிறார்.

அவர் ஒரு புத்தகத்தை இவருக்கு எடுத்துக் கொடுக் கும்போது, "இந்த நூலாசிரியர் டாக்டர் அம்பேத்கர் இன்று காலை காலமானார் என்று வானொலியில் செய்தி சொல்லப்படுகிறது; தலைவர்களும், மக்களும் அவரது (டில்லி இல்லம்) நோக்கிச் செல்கின்றார்களே" என்று இவரிடம் கூறிட இடி தாக்கியதுபோல உணர்ந்து   - "இருக்காது நிச்சயம், அது உண்மையாக இருக்காது; இருக்கவும் கூடாது" என்று தலையில் அடித்துக்  கொண்டே சென்று செய்தி உறுதியான பிறகு அம் பேத்கர் எழுதிய புதிய புத்தகம் ஒருகையில்; மறுகையில் மாலையும் அவரது சடலத்தின் மீது வைத்து, தேக்கிய கண்ணீர் ஏரியை உடைத்து விட்டுத் திரும்பினார்.

என்னே கொடுமை! இயற்கையின் கோணல் புத்தி.

(நதி மீண்டும் ஓடும்)

பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் புரவலர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வாழ்வியல் சிந்தனை கட்டுரை -நன்றி விடுதலை 02.11.2017




Thursday, November 2, 2017

‘நூற்களை விழுங்கிய நுண்ணறிவாளர்’ ....




அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (1)-

புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் அவர்கள் ‘நூற்களை விழுங்கிய நுண்ணறிவாளர்’; அவரின் புத்தகக் காதல் என்றும் தணியாத காதல்.

அவரது இல்லத்தில் புத்தகங்கள் ‘ஆக்கிரமிக்காத’ இடங்களே இல்லை; ஆம்! ‘ராஜகிரகா’வின் நூலகம் - தலைசிறந்த எடுத்துக்காட்டான தனியார் நூலகம் (Private Library).

அந்தக் காலகட்டத்திலேயே அந்நூலகத்தில் இடம்பெற்ற நூல்களின் எண்ணிக்கை 69,000 ஆகும்!

பெரும்பாலான அவரது நூல்களை - சேகரிப்புகளை அவர் உருவாக்கிய கல்வி அறக்கட்டளையான மக்கள் கல்விக் கழகத்திற்கே (People’s Educational Society) (நிறுவிய ஆண்டு 8.7.1945) அளித்துள்ளார்! அக்கல்விக் கழகம் என்ற அறக்கட்டளை அமைப்பு - பல கல்லூரிகளை மும்பையில் நடத்துகிறது. இது பாபா சாகேப் அவர்களது இறுதிக்கால ஏற்பாடு.

டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்கள் எழுதிய நூல்களை வெளியிடும் பொறுப்பை ‘தாக்கர் அன்ட் கோ’ என்ற வெளியீட்டகம் ஏற்று, அவரது நூல்களைக் கொண்டு வந்தது.

அதில் நூல்களைப் பதிப்பிக்கும் மேலாளராக, நூற்களைப் படித்து, வாசகர்கள் தேவைக்கு ஏற்ப சில பகுதிகளை மாற்றியோ, சுருக்கியோ, பெருக்கியோ, வரிசையை மாற்றியோ வெளிவர ஏற்பாடு செய்யும் பணியில் இருந்தவர் யு.ஆர்.ராவ் என்பவராவார்.

அம்பேத்கரின் புத்தகக் காதல், அளவற்ற ‘மோகம்' பற்றி அவர் பல அரிய தகவல்களைக் கூறியுள்ளார்.

அம்பேத்கரின் நூற்களை பதிப்பிக்கவும், மேற்பார்வையிட்டு செப்பனிட்டுத் தரும் கடமையும், உரிமையும் உள்ளவராக இந்த யு.ஆர்.ராவ் அக்கம் பெனியாரால் நியமிக்கப்பட்டு, பணியாற்றியவர். அவர் டாக்டர் அம்பேத்கருடன் நெருங்கிப் பழகிடும் வாய்ப்புகளை நிரம்பப் பெற்றவர். இவர் 1945 முதல் 1949 வரை அப்பதிப்பகத்தில் பொறுப்பேற்று பணி யாற்றிய நிலையில், அவர் கூறும் பல்வேறு செய்திகள் மிகவும் ஈர்ப்பானவை.

பழைய பம்பாய் நகரில் டாக்டர் (அம்பேத்கர்) இருக்கிறார் என்றால், அவர் இவர்களது பதிப்பகம் - விற்பனையகத்திற்கு வராமல் இருக்கவேமாட்டாராம். தாக்கர் அன்ட் கோவிற்கு வந்து, அவர்களது பிற வெளியீடுகள், நூல்களையும் பார்த்து, விலை கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டே செல்வார் என்கிறார் யு.ஆர்.ராவ்.

புத்தகங்கள்மேல் அவருக்கு எவ்வளவு தீராத ஆசை - ‘மோகம்‘ தணியாத ஒன்றோ அதேபோன்ற இன்னொரு ஆசை - சிறுபிள்ளைகளுக்குப் புதுப்புது பொம்மைகளைக் கண்டால் எப்படியோ, அப்படி - அக்கம்பெனியின் விற்பனைப் பிரிவான ‘ஸ்டேஷனரி’ பிரிவில் பல்வகையாக - நீளம், குட்டை, பல வண்ணங்கள் என்ற பல மாதிரி புத்தம் புதிய பேனாக்கள், எழுதுகோல்களைப் பார்த்து, எழுதி எழுதிப் பார்த்து ஏராளமானவற்றை விலைக்கு வாங்கிக் கொள்ளத் தயங்கவே மாட்டார்! ஒரு அரை டஜனுக்குக் குறையாமல் வாங்கி தனது கோட் பாக்கெட்டில் அடைத்துக் கொள்வாராம்.

தந்தை பெரியாருக்கும் சரி, நமது கலைஞருக்கும் சரி - அம்பேத்கருக்கும் இதில் உள்ள ஒற்றுமை - பலவகை பேனாக்களை வாங்கிப் பயன்படுத்துவது (நீளமானது, தடித்தது, பெரிய அளவு), எல்லாவற்றின் மீதும் இந்தத் தலைவர்களுக்கு அப்படி ஒரு தீராத கொள்ளை ஆசையாம்!

இந்த வெளியீட்டகத்தில் அவருக்கு அவரது புத்தக விற்பனையின்மூலம் கிடைக்கும் உரிமத் தொகை - ராயல்டியை ரொக்கமாகவோ, காசோலை மூலமோ எடுத்துச் செல்வதே அரிது; அபூர்வம்; காரணம், அத்தொகை முழுவதற்குமோ அல்லது பெரும் அளவுக்கோ அவர்கள் அக்கம்பெனியில் விற்கப்படும் பல புதிய வெளியீட்டு நூல்களையே விலை கொடுத்து வாங்கிப் போவாராம்! அவரது பொருளாதார நெருக்கடிபற்றி அப்போது அவர் சிந்திப்பதே கிடையாதாம்!

பழைய புத்தகங்கள் விற்பனை நிலையங்களைக் கூட டாக்டர் விட்டு வைப்பதே இல்லை.

அவைபற்றி பல சுவையான தகவல்களை நாளை படிப்போம்!''

வாழ்வியல் சிந்தனைகள் ----திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் .... நன்றி ....விடுதலை  25.10.2017

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (2)-


‘தாக்கர் அன்ட் கோ’வின் முக்கிய பொறுப்பாசிரி யரான யு..ஆர்.இராவ் அவர்கள் அம்பேத்கர் புத்தக வெளியீட்டகத்திற்கு வரும்போது, அவருடைய நூல்களை வெளியிடுமுன் சில மாற்றங்கள் செய்தால் சிறப்பாக இருக்கும் என்ற தனது கருத்தை டாக்டரிடம் கூறி, அவரைக் கேட்க விரும்புவதாக அதன் தலைமை நிர்வாகியிடம் சொன்னார்.

அவர் இதைக் கேட்டு அதிர்ந்து போய், ‘யோவ், அவரிடம் போய் அவர் எழுதியுள்ள புத்தகத்தில் மாற்றம் செய்யுங்கள் என்று கேட்கப் போகிறீர்களா? டாக்டர் அதை எப்படி எடுத்துக்கொள்வாரோ தெரியவில்லை; ஏன் உங்களுக்கு இந்த வீண்வம்பு? அவர் எழுதிக் கொடுத்ததை அப்படியே வெளியிட்டு விடக்கூடாதா?’ என்று தயக்கத்துடன் கேட்டார்.

யு.ஆர்.ராவ், ‘இல்லை இந்த மாற்றம் செய்தால் வாசிப்பதற்கு மேலும் சுவையைக்கூட்டி விறுவிறுப்பு டன் அமையும் என்றுதான் கூறலாம்‘ என்று, டாக்டர் அம்பேத்கரிடம் சொன்னபோது, அவர் இசைவு தந்தார், எந்த மறுமொழியும் சொல்லாமல் என்பது இவருக்கு இன்ப அதிர்ச்சியைத் தந்தது! புத்தகம் சிறப்பாக அமைந்தது!

டாக்டரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, டாக்டர் நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்களே, (1950 இல் இந் நிகழ்வு) டி.ஏ.தலாங் (D.A.Talang) என்ற பிரபல கல்வி யாளர் சேர்த்து வைத்திருந்த ஏராளமான புத்தகங் களைக் கொண்ட தனியார் நூலகம் பம்பாய் மட்டுங்கா பகுதியில் இருந்தது; அவர் இறந்தவுடன், அவரது சொந்தக்காரர்கள் அந்த நூல்களை விற்றுவிடுவதாக உள்ளார்கள் என்று, அவரது பக்கத்து வீட்டுக்கார நண்பர் ஆர்.கே. என்பவர் கூறுகிறார் என்று கூறி, அப்புத்தகங்களின் நீண்ட பட்டியலைக் கொடுத்தார். தனித்தனியே இவைகளை விற்பதாக உள்ளார்கள். உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால், அதனை அப்படியே பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்றவுடன், தலாங்கின் வீட்டு நூலகமாக ஆக்கினால், நிச்சயம் அது சிறப்பானதாக இருக்கும். எனவே, பெரும் புத்தகப் பிரியரான அந்த மனிதரின் நூல்களை வாங்கலாம்; விலை எவ்வளவு சொல்கிறார்கள் என்று விசாரியுங்கள் என்றார் அம்பேத்கர்.

நான் புத்தகம் ஒன்றுக்கு ஆறு ரூபாய் விலை போட்டு எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்லுகிறார்கள் என்று, விசாரித்துவிட்டுச் சொன்னேன்.

உடனே டாக்டரிடமிருந்து ஒரு ‘புயல்’ அடித்தது!

‘என்ன நான் என்ன கோடீசுவரனா? அவ்வளவுப் பணம் என்னால் கொடுக்க முடியுமா? இந்தப் பணம் எங்கேயிருந்து கொடுக்கப்படுகிறது தெரியுமா? People’s Educational Society  யிலிருந்து. அதனிடம் உள்ள நிதியே குறிப்பிட்ட அளவுதான்.

அந்த  தலாங் உறவினர்களிடம் சொல்லுங்கள். அவர்களுடைய அத்துணை நூல்களையும் அது பெரியதோ, சிறியதோ, பவுண்ட் அட்டையோ, மெல்லிய சிறு வெளியீடோ சகட்டுமேனிக்கு புத்தகம் ஒன்றுக்கு இரண்டு ரூபாய் என்று போட்டுத் தரலாம்; அதற்கு அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டால், கேட்டுச் சொல்லுங்கள், வாங்கலாம்‘ என்று கூறி, பேரம் செய்தார்! அவர்களும் ஒப்புக்கொண்டு வாங்கினார். ஒரு லாரி லோடு அளவுக்கு வாங்கி அவரது கல்லூரி நூலகத்திற்கு அனுப்பினார்.

இவருடைய தனிப்பட்ட வீட்டு நூலகப் புத்தகங் களையெல்லாம் - அரிய நூல்கள் சேகரிப்பு ஆகும்; அவற்றை அவர் துவக்கிய சித்தார்த்தா கல்லூரியே அவரது நூலகத்தைப் பாதுகாத்து வந்தது. அவர் மறைந்த பிறகு இதுபற்றியும் யாருடைய பொறுப்பில் அவரது வீட்டு நூலகம் பராமரிப்புக்கு உட்பட்டதாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்கும் வழக்குகள் நடந்தன.

டில்லி உயர்கல்வி நூலகத்திற்கு இதை அளித்தால் பயனுள்ளதாக இருக்கும். அது முடியுமா? என்று நாங்கள் ஆராய்ந்தோம். அப்புத்தகங்கள் பண்டல் பண்டல்களாக - பார்சல் மூட்டைகளாக்கப்பட்டதால், அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ள முன்வரவில்லை என்பது தான் துயரமானது!

வாழ்வியல் சிந்தனைகள் ----திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் .... நன்றி ....விடுதலை  26.10.2017

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (3)-


புத்தகங்களை வாங்கிக் குவிக்கும் டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு நண்பரான யு.ஆர்.ராவ் (தாக்கர் அன்ட் கோ பதிப்பாசிரியர்) டாக்டர் ஏராளமான புத்தகங்களை வாங்கி, அதற்கே தனது வருவாயில் பெரும் பகுதியைச் செலவழித்து  விடுவது மிகப்பெரிய வியப்பு என்றாலும், இவ்வளவு புத்தகங்களையும் எப்படி இவரால் படித்து முடிக்க முடியும்? புரிய வில்லையே! என்ற கேள்வி அவரது மனதை வெகுநாளாகக் குடைந்துகொண்டே இருந்தது!

ஒரு நாள் இதனைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ள டாக்டரிடம், ‘‘டாக்டர் நீங்கள் இவ்வளவு புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டு சென்று, சேர்த்து வைக்கிறீர்களே, இவைகளை  உங்களால் எப்படிப் படிக்க முடிகிறது?’’ என்று ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்!

தனது மூக்குக் கண்ணாடி வழியே என்னை (யு.ஆர்.ராவ்) உற்றுப் பார்த்தார்; பிறகு ஒரு கேள்வி கேட்டார், என்னிடம்,

‘‘படிப்பது  என்றால் என்ன?’’ என்று கேட்டார்.

அதிர்ச்சியடைந்த நான் (யு.ஆர்.ராவ்), கொஞ்சம் தடுமாறிக் கொண்டும், தயங்கிக்கொண்டும், ‘‘ஒரு புத்தகத்தைப் படிப்பது என்றால், பக்க வாரியாகப் படித்து, முதலிலிருந்து கடைசிவரை அதை முடித்த பிறகு, அதைப் புரிந்து, நன்கு செரிமானம் செய்துகொள்வது’’ என்று பதில் கூறினேன்.

உடனே டாக்டர் புன்னகைத்துக்கொண்டே சொன் னார். ‘‘எனது புத்தகப் படிப்பு முறை அதற்குச் சற்று மாறுபட்டது.

சில புத்தகங்களைத் தான் நாம் அப்படி ஆழமாகப் படித்து, உள்வாங்கி, செரிமானம் செய்யும் நிலை உள்ளது; அவை  மிகவும் சொற்பமே! மற்றவை நாம் அறிந்த பல செய்திகளின் தொகுப்புதான். அப்படிப் பட்ட புத்தகங்களில் முக்கிய பகுதிகளைப் படிப்பேன். மற்றவை நமக்கு அறிமுகமான பகுதிகள் - இப்படி செய்தாலே புத்தகத்தைப் படித்து முடித்ததாகப் பொருள்’’ என்றார்.

இதிலிருந்து புத்தக வாசிப்பு என்பது எப்படி சரியான முறையாக அமையவேண்டும் என்பதற்கு பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் இலக்கணம் வகுத்து நமக்குப் பாடம் நடத்துகிறார் என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

எப்போதும் புத்தகங்களில் எவை ஆழமாகப் படித்துப் பதிய வைக்கவேண்டியவை; எவை ஏதோ கதை வாசிப்பதுபோல வேகமாகப் படிக்கவேண்டி யவை என்று தரம் பிரித்துப் படிக்கும் பழக்கத்தை உடையவர்களாக நம்மை மாற்றிக் கொள்ளவேண்டும்.

ஒரு முக்கியப் பிரச்சினை  - அதன் தேவையும், முக்கியத்துவமும் பற்றிய அந்தப் புத்தகம் எதனை நமக்குப் புதிதாகக் கற்றுத் தருகிறது என்று புரிந்து படித்து நாம் அறிந்துகொள்ளவேண்டும்.

வள்ளுவரின்,

நவில்தொறும் நூல்நயம்போலும் பயில்தொறும்

பண்புடை யாளர் தொடர்பு  (குறள் 783)

இதனை ஆழ்ந்து படித்துப் பொருளை அறிந்தால், திரும்பத் திரும்ப படித்துச் சுவைக்கும் தகுதியுள்ள புத்தகங்கள் போலும்தான்,  எத்தனை முறை பழகி னாலும் இன்னும் அவரிடம் பழகி, அவரது பண்பை நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டாமா என்ற ஆசையினால், உந்தப்பட்டவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்று நட்புக்கு இலக்கணம் நல்ல நூல் என்பது எது எப்படிப்பட்ட தன்மையது என்பதையும் விளக்குகிறது.

அதையே டாக்டர் அம்பேத்கர் - குறளைப் படிக்கா மலேயே, தனது பகுத்தறிவு, தனித்த சிந்தனை சமூகக் கவலை, பொதுநலம் - இவற்றில் புத்தகங்களையே சாதாரணமாக படிக்கவேண்டியவை - வாசிக்க வேண்டியவை. சிலவே சுவாசிக்கவேண்டியவை என்று நமக்கு இப்பதிலில் கற்றுத் தருகிறார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஏராளமான புத்தகங்களைப் படிப்பார்.

ஏன் ‘தமிழ் அகராதி’, ‘அபிதான சிந்தாமணி’, ‘அபிதான கோசம்‘ போன்ற பழைய தமிழ்க் களஞ்சியங்களை - நூல்களைப் படித்து ஆய்வுக்குரியதாகவே சில பகுதிகளை மனதிற்கொண்டதோடு, எழுதுவதற்கோ, பேசுவதற்கோ அப்பகுதியை உடனடியாக - நேரத்தை வீணாக்காமல் - கண்டு ஆதாரமாகக் கூறிட - அப்புத்தகத்தின் இறுதியில் உள்ள வெள்ளைத் தாளில் உள்பகுதி - அட்டையிலும் தன் கைப்பட சிறு எழுத்துக்களில் எழுதி வைத்து - ‘‘இராமன் பிறப்பு -பக்கம் 29’’ இப்படி குறிப்பை அந்தந்த புத்தகங்களின் இறுதியில் எழுதி வைப்பார். டாக்டர் அம்பேத்கரின் நூல்களை அய்யா பெரியார் படித்து அப்படி பக்க குறிப்பு வைத்துள்ளார் என்பது மிகவும் வியக்கத்தக்க உண்மை அல்லவா?

புத்தகங்களை படிப்பதில்கூட பல முறைகள் உள்ளன என்பதை இவர்களது புத்தக வாசிப்பின்மூலம் எளிதில் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்- இல்லையா?

வாழ்வியல் சிந்தனைகள் ----திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் .... நன்றி ....விடுதலை  27.10.2017

அம்பேத்கர் - ‘புத்தப் பிரியர்’ மட்டுமல்ல; புத்தகப் பிரியரும்கூட! (4)-


உலகின் தலைசிறந்த புத்தகப் பிரியர்களில் குறிப் பிடத்தகுந்தவர் டாக்டர் அம்பேத்கர்.

இவரது புத்தக வாசிப்பு முறை, புத்தகங்களை அவர் வாங்கி சேகரிப்பது; தனது வருவாய் மிக அதிகமாக இல்லாதிருந்த நிலையிலும்கூட, ‘புத்தகப் பைத்தியமான’(!) இவர், தனக்கு வந்த வருவாயின் - உரிமத் தொகைமூலம் வந்தவைகளில் புத்தகங்களை வாங்கிக் குவித்து செலவழித்தார் என்பதை, தாக்கர் அன்ட் கோ பதிப்பாசிரியர் யு.ஆர்.ராவ் அவர்கள் கூற்றுகள்மூலம் சிலவற்றை முன்பு கண்டோம்.

மற்ற எஞ்சிய தகவல்கள் அவரிடம் பழகிய நெருக்கமான நண்பர்கள், அவரது அணுக்கத் தொண் டர்கள், அவரிடம் பணியாற்றியோரின் மூலமும் பல சுவையான தகவல்கள் கிடைத்துள்ளன!

டில்லியில் பெரிய அதிகாரியாகவும், இறுதிவரை அவருடன் அன்றாட சந்திப்புக்குரிய சீடர், தோழர் - எல்லாமுமானவர் சங்கரானந்த சாஸ்திரி  (‘சாஸ்திரி’ என்பது ‘லால்பகதூர் சாஸ்திரி’ என்ற பெயரில் உள்ளதுபோல படித்து வாங்கிய பட்டம் - ஜாதிப் பட்டம் அல்ல). இவர் பாபா சாகேப் மறைவுக்குப் பின்னரும், அவரது தொண்டினைத் தொடரும் சுடரை ஏற்றுப் பணிபுரிந்தவர். 1958-1959 இல் புதுடில்லி அம்பேத்கர் பவனத்தில், தந்தை பெரியாரின் வட நாட்டுச் சுற்றுப் பயணத்தின்போது (நானும் உடன் சென்றிருந்தேன்) பேச வைத்து, சிறப்பான வரவேற் பினை அய்யாவுக்குத் தந்த ஓய்வு பெற்ற மத்திய அரசு அதிகாரி அவர்.

அவர் கூறுகிறார்:

‘‘உலக நாடுகள் - தலைவர்கள்பற்றி - பெரும் சுற்றுப்பயணம் செய்தும், சந்திப்புக்களை நிகழ்த்தி பிரபல நூல்கள் பலவற்றை எழுதியவரான ஜான்குந்தர் (John Gunther)  என்ற அமெரிக்க எழுத்தாளர். Inside Europe, Inside Asia போன்ற பல நூல்களை எழுதிய வர் இவர். (Inside Asia நூலில் உயர்திரு.

சி.ராஜகோபாலாச்சாரியாரைப் பற்றி ஜான்குந்தர், ‘‘He is an old - cunning Fox’’    - ‘‘ராஜாஜி வயது முதிர்ந்த கிழட்டுக் குள்ள நரி'' என்று எழுதியுள்ளார்).

அவர் டாக்டர் அம்பேத்கரை 1938 இல் பம்பாயில் ‘‘ராஜ்கிரகத்தில்’’ சந்தித்தார் (ராஜ்கிரகம் அவரது இல்லம்). அப்போது அவர் கேட்ட கேள்வி ஒன்றுக்கு தனது இல்ல நூலகத்தில், 8000 நூல்கள் இருப்பதாகக் கூறினார். ஆனால், அது டாக்டர் மரணத்தின்போது, 35,000 நூல்களாகப் பெருகிவிட்டது’’ என்று கூறுகிறார். இந்த அரிய அறிவுக்கருவூலமான டாக்டர் அம்பேத் கரின் நூலகத்தை மாளவியா, மற்றும் ஜே.கே.பிர்லா போன்ற பலர் பெருந்தொகை கொடுத்து வாங்கிக் கொள்ள முயற்சித்தார்கள் - அவர் உயிருடன் இருக்கும்போதே!

காரணம், இவ்வளவு பெரிய பதவியிலிருந்த டாக்டர் வறுமையில்தான் உழன்றார். என்னே, தூய அவரது பொதுவாழ்வுத் தொண்டறம்!

தனது சிறப்பு நூலான  ‘Buddha & Dhamma’ - - ‘‘புத்தரும், தம்மமும்‘’ என்ற அரிய ஆய்வு நூலை பவுத்தத்தைத் தழுவிய பிறகு எழுதி, அச்சிடப் பணமின்றித் தவித்தார். அதற்கு மத்திய அரசின் நூல் வெளியீட்டு கல்வியக உதவி - கடனாக ரூ.50 ஆயிரம் கேட்டு பண்டித ஜவகர்லால் நேருவுக்குக் கடிதம் எழுதினார்.

அவர் அக்கடிதத்தை ‘தத்துவமேதை’ என்று வர்ணிக்கப்பட்ட துணைக் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணனின் ஆய்வுக்கு அனுப்பி, அவர் அதற்கு அந்தப் பணம் 50 ஆயிரம் கிடைக்க உதவாமல் முட்டுக்கட்டை போட்டு முடித்து விட்டார்! பிறகு, தானே கஷ்டப்பட்டு வெளியிட்டார். அப்போது யாருக்கும் விற்காமல், பணத் தாசைக்கு முக்கியத்துவம் தராத தொண்டறச் செம்மல் என்பதால், தான் நிறுவிய கல்வி அமைப்பான People’s Educational Society- - க்கே - மாணவர்களுக்குப் பயன் படவேண்டும் என்பதற்காகவே அளித்து விட்டார்!

என்னே, அவரது பெருங்கொடை உள்ளம்! அதில் ஏராளமான Reference Books 
உண்டு. ஆய்வுக்குப் பயன்படக் கூடிய அறிவுப் பெட்டகங்கள் பலவும் உண்டு.

மேலும் தொடருவோம்!

வாழ்வியல் சிந்தனைகள் ----திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் .... நன்றி ....விடுதலை  28.10.2017




Saturday, October 28, 2017

அடுத்தவர்கள் சொன்னதை வைத்தே.....

கடந்து போன காலங்கள்(15)

அறியா வயதில்
அப்பாவை இழந்ததால்
அப்பாவை பற்றிய
நினைவுகள் அனைத்தும்
அடுத்தவர்கள்
சொன்னதை வைத்தே.....

பள்ளிக்குச் சென்று வந்தபின்பு
மார்பில் வலி
எனச்சொல்ல
தனது தாய்மாமாவை
டவுசர் போட்டுக்கொண்டு
ஒற்றை ஆளாய்
திருமங்கலத்திற்குப் பேருந்தில்
அழைத்துச்சென்று
தனது தாய்மாமாவை
தன் அக்காவின் கணவரைப்
பிணமாய்த் திருப்பிக்கொணர்ந்த
கதையை எனது தாய்மாமா
இராதா வாத்தியார்
எப்போது சொன்னாலும்
அவரின் கண்கள் பனிக்கும்...
குரல் உடையும்.....

கைப்பந்து விளையாட்டில்
அளவு கடந்த ஆர்வம்
உள்ளவரடா உனது அப்பா !
அப்பாவின்  தலைமையில்
விளையாடியவர்கள்
அவ்வளவு பிரியமாகப்
பகிர்ந்து கொள்வார்கள் அவரது நினைவை....

உறவுகளிடத்தில் எப்போதும்
நேசமும் பாசமும்
கொண்டவரடா உனது அப்பா....
உடன் பிறந்தவர்கள்
வஞ்சித்த போதும்
பெருந்தன்மையாய்
விட்டுக்கொடுத்து வாழ்வைக்
கடந்து போனவரடா உனது அப்பா.....

டேய் ! உனது அப்பாவிடம்
படித்தவனடா நான் !
உள்ளம் உருகி
இனிமையாய்
பக்தி ரசம் கொட்டப்பாடும்
உனது அப்பாவின் குரல்
அவ்வளவு இனிமையடா .......

எனது அப்பாவை
எல்லோரும் பாராட்டியபோது
பலதடவை அவரைப்
பாராட்டிய எனது தாயார்
சில நேரம் சலித்துக்கொண்டதும்
நினைவில் வருகின்றது.....

நல்லவர்தாண்டா
உனது அப்பா !
ஆனால் உலக இயலில்
வாழ்க்கை முறையில்
அவர் வல்லவர் இல்லை....

இருபத்து எட்டு வயதில்
ஐந்து குழந்தைகளுக்குத்
தாயாய்
நாற்பத்தி இரண்டு
வயதுக் கணவரை 
இழந்து நின்ற
எனது தாயார்
ஆற்றாமையாய்
'எனது தாய்மாமன் அவர்...
என்னை விட இரண்டு
மடங்கு வயது மூத்தவர்...
பனிரெண்டு வயதில்
அவரோடு எனக்கு
நடந்த  குழந்தைத் திருமணத்தை
உரக்கச்சொல்லி
தடுத்து இருக்கலாம்.....

தவிர்த்திருக்கலாம்....
தடுத்திருக்கலாம்....
அப்பாவை எவ்வளவோ
புகழ்ந்து சொல்லும்
அம்மாவின் ஆற்றாமை
சொற்கள் எப்போதும்
செவிகளில்......

அறியா வயதில்
அப்பாவை இழந்ததால்
அப்பாவைப் பற்றிய
நினைவுகள் அனைத்தும்
அடுத்தவர்கள்
சொன்னதை வைத்தே.....

                                                         வா.நேரு.....28.10.2017

எனது அப்பா சாப்டூர் க.வாலகுரு ஆசிரியர் அவர்களின் 47-வது நினைவு நாள் (28.10.2017) இன்று.







Wednesday, October 18, 2017

கடவுள் நம்பிக்கை இருந்தால்தான் நல்லவனாக இருக்கமுடியுமா? .....





நல்லவனாக வாழ்வதற்கு கடவுள் பக்தி அவசியமா ? இப்படி ஒரு கேள்வியை அமெரிக்காவில் கேட்டிருக்கின்றார்கள். அதில் பெறப்பட்ட பதிலை இந்த இணையதளத்தில் பதிந்திருக்கின்றார்கள்.
http://www.patheos.com/blogs/friendlyatheist/2017/10/16/survey-most-americans-no-longer-believe-you-need-god-to-be-good/

http://religionnews.com/2017/10/17/good-without-god-more-americans-say-amen-to-that/

 மொத்தம் 56 சதவீதம் பேர் கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் நல்லவனாக வாழ்வதற்கும் சம்பந்தமில்லை, இன்னும் கேட்டால் நல்லவனாக வாழ்வதற்கு கடவுள் நம்பிக்கை தேவையில்லை என்று பதில் அளித்திருக்கின்றார்கள். அமெரிக்காவைப் பொறுத்தவரை அனைத்தும் கடவுளின் பெயரால் நடப்பதாக நம்புவர்கள்.தங்களது ரூபாய் நோட்டுக்களில் கூட கடவுள் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துபவர்கள். அந்த நாட்டில் இப்படி ஒரு புள்ளி விவரம் வெளிவந்திருக்கின்றது.

           நமது நாட்டைப்பொறுத்த வரையில் கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்களாக சொல்லிக்கொள்ளும் சாமியார்களைப் பார்த்த பின்பும், அவர்கள் மீது நடைபெறும் வழக்குகளை எல்லாம் கேட்ட பிறகும் நல்லவனாக வாழ்வதற்கு கடவுள் நம்பிக்கையா ? கெட்டவனாக வாழ்வதற்கு கடவுள் நம்பிக்கையா ? என்று மக்களிடம் கேட்டால் கெட்டவனாக வாழ்வதற்குத்தான் கடவுள் நம்பிக்கை என்று பெரும்பாலானாவர்கள் சொல்லக்கூடும். கடவுள் கதையெல்லாம் நார், நாராய்க் கிழிகின்றது, ஒழுக்கமாக இருப்பதற்கும் கடவுள் நம்பிக்கைக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பதனை உலகம் உணர்கிறது......

Monday, October 16, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : கொத்தைப் பருத்தி (சிறுகதைத் தொகுப்பு)......கி.ராஜநாராயணன்

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : கொத்தைப் பருத்தி (சிறுகதைத் தொகுப்பு)
நூல் ஆசிரியர்               : கி.ராஜநாராயணன்
இரண்டாம் பதிப்பு            : அக்டோபர் 2011
வெளியீடு                   : அன்னம், தஞ்சாவூர்-7 விலை ரூ 75/
மதுரை மைய நூலக எண்    : 192811

                                   கரிசல் மண்ணை தனது எழுத்தால் எப்போதும் நம் கண் முன்னே கொண்டுவரும் கி.ரா.வின் எழுத்துக்களை வாசிப்பது எப்போதுமே ஒரு சுகமளிக்கும் வாசிப்பு அனுபவம்.எழுத்தில் இழையோடும் நகைச்சுவையும், எள்ளலும் எகத்தாளமுமாக பேசிக்கொள்ளும் அவரது பாத்திரப்படைப்புகளும், அவர்களின் வட்டார வழக்கு பேச்சுக்களும் வாசிப்பவர்களை எப்போதுமே ஈர்த்துக்கொள்ளும் ஆற்றல் மிக்கவை. அப்படித்தான் இந்தத் தொகுப்பில் உள்ள 14 சிறுகதைகளும்.

                              முதல் சிறுகதை 'கொத்தைப் பருத்தி ' மாறிப்போன மக்களின் மனநிலையை மய்யப்படுத்தி எழுதப்பட்டிருக்கும் கதை. கோனார் செங்கண்ணா 200 ஏக்கர் நிலத்துக்கு சொந்தக்காரர். ஜில்லா கலெக்டருக்கே பொண்ணு கேட்டு அவரது அப்பா வந்தபோது 'நிலம் ஒரு ஏக்கர்கூடக்கிடையாது என்று தெரிந்ததுடன், பையன் கலெக்டராக இருந்தாலென்ன, கவர்னராகத்தான் இருந்தாலென்ன; -கிடையாது பொண்ணு என்று கராலாகச்சொல்லி விட்டார்கள் " என்று சொல்லி நிலம் இல்லையெனில் கலெக்டருக்கே பொண்ணு கிடையாது என்று அனுப்பிவிட்டவர். இப்போது பேரனுக்கு பொண்ணு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.பத்து ஏக்கர் கரிசல் நிலத்தில் விவசாயம் பார்க்கும் பேரன் செங்கன்னாவுக்கு யாரும் பொண்ணு குடுக்க மாட்டேன் என்று சொல்கிறார்கள். கோனாரிக்கு பெண்களைப்பெற்ற தகப்பன்கள் சொன்ன பதில் ,"சம்சாரிகளுக்கு இனிமேல் நம்ம பொட்டைப்பிள்ளைகள் வாக்கப்படாது; வந்து கேக்காதீங்க. காத்துட்டு சம்பளமானாலும் கவர்மெண்ட் சம்பளம் இருக்கணும்; மாசம் இருநூறு சம்பாதிக்கிற வாட்ஸ்மேனாக இருந்தாலும் சரி அவனுகளைக் கட்டத்தயார் " என்று சொல்வதைச்சொல்லி கடைசியில் அவர் சொல்வதாக "...கடைசியிலே சம்சாரி கொத்தைப்பருத்தியிலும் கேவலமாகப்போயிட்டானே ... செ! " என்று சொல்வதாக கதை போகின்றது. ஒன்றுக்கும் உதவாத பருத்திபோல சம்சாரி திருமணச்சந்தையிலே தனிமைப்பட்டுப்போவதை ஒரு 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கி.ரா. எழுதியிருக்கிறார். இன்றைய நிலைமை இன்னும் கொடுமை, விவசாயிகளின் நிலைமை கொடுமையோ கொடுமை......

                         பச்சிளம் குழ்ந்தைகள் தீப்பட்டி ஆபிசுக்கு எப்படி அதிகாலையில் சென்று நடு இரவில் திரும்புகிறார்கள்...பலியாகும் அவர்களின் குழந்தப்பருவத்தைச்சொல்கிறது 'ஒரு செய்தி 'என்னும் கதை. இந்தக் கதையைப் படித்த போது திருப்பரங்குன்றம் கவிஞர் இரா.ஜீவா அவர்களின் கவிதைகள் நினைவிற்கு வந்தன.
" கண் விழித்தால்
  கந்தக வாசல்
  கண் மூடினால் வீடு..
  நெருப்புக்காற்றை
  சுவாசிக்கவா
  அரும்புகளைப்
   பெற்றீர்கள் ...." என்பார் தனது 'கருகும் பிஞ்சுகள் ' கவிதைத் தொகுப்பில் . அந்தக் கவிதைகளின் கதைக்களன் விவரிப்பு போன்று இந்த 'ஒரு செய்தி ' என்னும் கதை இருக்கிறது. யாருக்கும் வெட்கமில்லை,குழந்தைத் தொழிலாளிகளாய் குமைந்து போகும் பிஞ்சுகளைப் பற்றி நினைப்புமில்லை. அதனை ஆழமாக நினைவுபடுத்துகிறது இந்தக்கதை.

நோயோடு பெற்றோர் இல்லாமல் வாழும் சுப்பண்ணா, அடுத்த ஊரில் தன்னை ஆதரித்து சோறு போட ஆட்கள் இருந்தாலும் அதனை மறுத்துவிட்டு ஏதோ ஒன்று இருப்பதாக எண்ணி தன் கிராமத்திற்கு திரும்பி வாழ்வதைச்சொல்லும் 'சுப்பண்ணா', கதை எதார்த்தம். இன்று(16.10.2017) கலைஞர் டி.வி.யில் அய்யா சுப.வீ. அவர்கள் அப்பண்ணா என்பவர் எழுதிய 'நான் ஊருக்குப் போகின்றேன்..அங்கு எனக்கென்று ஒருவரும் இல்லை "  என்னும் சிறுகதையைச்சொன்னார். எப்படி சொந்த ஊர் என்பது மனிதர்களை ஈர்க்கிறது என்பதனை. அப்படி மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவன் போல இருக்கும் சுப்பண்ணா தனது சொந்த ஊருக்கு ஓடி வருவதையும் அவனை யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை என்றாலும் உறவுக்காரர்களை உறவு முறைகள் மூலம் அழைத்து அழைத்து மகிழும் அவனின் பாத்திரப்படைப்பு பிறந்த மண்ணை நோக்கி இழுக்கும் 'ஏதோ ஒன்றை ' விவரிக்கும் முயற்சி எனலாம்.  சம்சாரி அவுரியை விளைய வைத்து கடைசியில் நல்ல விலை கிடைக்காமல் அதனைக் குப்பையில் போட்டு விட்டு இப்படியே இருக்கக்கூடாது , சம்சாரிகள் ஒன்று சேர்ந்து ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்யும் தாசரி நாயக்கரின் கதை சொல்லும் 'அவுரி ' என கதையும் களமும் கரிசல் காடு,கரிசல் சம்சாரிகள் என விரிகிறது.சம்சாரி அம்மணமாகப்போனாலும் கண்டுகொள்ளாத நவீன ஆட்சியாளர்கள் ஆளும் நாடு இது. இதில் இலக்கியவாதிகள் சொல்வதைப் படித்தா உணர்ச்சி வரப்போகிறது .....

                      'நாற்றம் வரும் முன்னே ! கிராமம் வரும் பின்னே ' என்று சொல்லும் 'சுற்றுப்புற சுகாதாரம் ' என்னும் கதை இன்றைய எதார்த்தம். கிராமத்தை எப்படியும் சுத்தப்படுத்திவிட வேண்டும் என்று நினைப்போடு கிராமத்திற்கு வரும் 'பைத்தியக்கார அதிகாரி ' தொடர்ந்து கிராமத்தை சுத்தமாக வைத்திருக்க செய்யும் ஏற்பாடுகளை விரிவாகவே எழுதியிருக்கிறார். ஆனால் அந்த அதிகாரி எடுக்கும் எந்த நடவடிக்கையும் பின்பற்றாமல் மறுபடியும் பழைய அசுத்த நிலைக்கே செல்லும் கிராம மனிதர்களை எப்படி மாற்றுவது என்று தெரியாமல் முழிக்கும் அதிகாரி, நல்ல பாத்திரப்படைப்பு. மூளையில் ஏற்படவேண்டும் மாற்றம். அப்போதுதான் மாறும்.....கடைசியில் "இனி ஊருக்குள்ளரப் போய்ப்பிரயோஜனம் இல்லை என்று தெரிந்துகொண்டார். என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. யோசித்துவிட்டுப் பள்ளிக்கூடத்தைப் பார்த்து நடந்தார் " என்று முடிக்கின்றார் இக்கதையை. சுற்றுப்புற சுகாதார விழிப்புணர்வையும் நடவடிக்கையையும் பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து ஆரம்பிங்கடா என்று சொல்வதுபோலக் கதை முடிகின்றது. இப்போது நடக்கும் தூய்மை இந்தியா கூத்துக்களை எல்லாம் பார்க்கின்றபோது , இந்தக் காலகட்டத்திற்கு மிக பொருத்தமான கதை.

                 தனது மனைவி மீனம்மாவிடம் கொஞ்சம் கூடுதல் கறி வாங்குவதற்காக நண்டு நாயக்கர் படும் பாட்டைச்சொல்லும் 'தாச்சண்யம்' புத்தகத்தில் சின்னக் கதை. 5 ரூபாய் பணத்தாள் -பூசையில் ,பூசை செய்பவர்கள் மத்தியில் செய்யும் மாற்றத்தைச்சொல்லும் 'குருபூசை ' இன்றைய பக்தியை நன்றாகவே பகடி செய்கிறது.நவீன கழிப்பறைக்கு முன்னால் குளிப்பதற்குப் பயன்படுத்தும் இடமான ;அங்கணம் ' பற்றி விவரிக்கும் அங்கணம் கதை போன தலைமுறையை சொல்லும் கதை. 'மும்மலைக் கிராமத்தையும்,அதன் மக்களையும், அந்த மலையையும், அங்கு வாழும் மயில்களையும்'சொல்லும் 'விடுமுறையில்' என்னும் கதை கூட்டாளிகளைத் தேடி அலையும் சிறுவனாய் இருந்ததை நினைவு கொள்பவரின் கதை.

               கிராமங்களில் நெல்லை அளக்கும்போது முதல் மரக்காலை லாபமென்று போடுவார்கள்.அதனைக் கணக்கில் சேர்க்கமாட்டார்கள். அப்படி பருத்தியை நிறுக்கும்போது 'வெங்கடாசலம் முன்னிற்க" என்று ஓசியாய் போடும் முதல் நிறுவையை மிகக் குத்தலாகச்சொல்லும் " வெங்கடாசலபதி முன்னிற்க ...; லாபம் " முன்னிற்க என்பதில் விழுந்த அழுத்தம் நாயுண்டுவுக்கு ரொம்பத்தான் எரிச்சலைக் கிளப்பி விட்டுவிட்டது..." முன்னிற்க; என்னத்த முன்னிற்க?" வெங்கடாசலபதியும் வெங்கடாசலபதியின் மில்லுந்தான் முன்னிற்கி! தா அவனுக்கு மாசம் அம்பது லச்சம் அறுபது லட்சம் உண்டியல்லே வந்து விழுது; இவனுகளுக்கு வருசம் அம்பது அறுபது கோடின்னு லாபம் வருது ".....போகிற போக்கில் வசவுச்சொற்களோடு கடவுளையும் முதலாளிகளையும் ஒரு சேர சம்சாரி திட்டுவதைக் காட்டுகின்றார்....'தாவைப்பார்த்து " என்னும் கதையில்...

              ஒரு கூட்டுக்குடும்பம் எப்படி வந்த மகாராசிகளால் சின்ன பின்னமாகி சிதைந்து போகிறது என்பதைச்சொல்லும் 'இவர்களைப் பிரித்தது ? " என்னும் கதை மிக ஆழமான கதை.மனதிற்குள் விழும் பிரிவினைக்கோடுகளை வரிசையாகப் பட்டியலிட்டு பின்பு எப்படி அது பெண்களின் சண்டையில் வெடிக்கிறது, கூட்டுக்குடும்பத்தை சிதைக்கிறது என்பதைச்சொல்கின்றார். அடியும் வசவும் வாங்கும் மாசாணம் முதலாளி கையாலேயே பால் ஊட்டப்படும் அளவிற்கு வளர்ந்த கதையைச்சொல்லும் 'நிலை நிறுத்தல் ' கொஞ்சம் வேறுபட்ட கதை. பாகம் பிரிக்கப்பட்டு தம்பி வீட்டில் அம்மாவும், அண்ணன் வீட்டில் பாட்டியும் எனப் பிரிக்கப்பட ,கடைசிக்காலத்தில் அவதிப்படும் அம்மாவின் கதை சொல்லும் 'உண்மை' கடைசிக்கதை. ஆனாலும் இந்த உண்மையும் நம்மைச்சுடச்செய்யும் கதைதான்.



            மொத்தம் 14 சிறுகதைகள். பெரியவர் கி.ரா.வின் மிகப்பெரிய பலமே கதையின் உரையாடல்களும் அந்த மக்களின் நடை,உடை பாவனைகளின் விவரிப்பும்தான். தன்னைச்சுற்றி இருக்கும் மனிதர்களை, அவர்களின் உரையாடல்களை அப்படியே எழுத்தில் கொண்டுவந்திருக்கின்றார். ஒரு பேட்டியில் முப்பது வயதிற்குப்பின்புதான் நான் எழுத ஆரம்பித்தேன் என்று கி.ரா.கூறியிருப்பார். இன்று 95 வயதை எட்டும் அவர், தனது 60-களில் எழுதிய கதைகளின் தொகுப்பாக இந்தக் கதைகள் உள்ளன. சிறுகதை வாசிப்பது என்பது ஒரு இனிப்பை ரசித்து ருசித்து சாப்பிடுவது போன்றதொரு அனுபவம். அப்படி ஒரு வாசிப்பு அனுபவம் இந்தச்சிறுகதைகளை வாசிக்கும்போது ஏற்படுகின்றது. கிராமத்து மனிதர்களின் நம்பிக்கைகளை, அவர்களின் உழைப்பை, அவர்கள் ஏமாறுவதை,குடும்பங்களின் ரணங்களை எல்லாம் தனது எழுத்துக்கள் மூலம் அடுத்தடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்தும் அற்புத தொகுப்பாக இந்த 'கொத்துப்பருத்தி ' தொகுப்பு உள்ளது. நீங்களும் படித்துப்பார்க்கலாம். இரசித்து சிரிக்கலாம்..இந்தக் கரிசல்காட்டு சம்சாரிகளின் வாழ்க்கை மேம்பட என்ன செய்யலாம் என்பதனை யோசிக்கலாம்.












Wednesday, October 4, 2017

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : ஒரு வார்த்தையின் பொருள்.....ப்ரஃபுல்லா ராய்.......புவனா நடராஜன்

அண்மையில் படித்த புத்தகம் : ஒரு வார்த்தையின் பொருள் (மிகச்சிறந்த வங்க மொழிச்சிறுகதைகள்)
நூல் ஆசிரியர்(வங்காளம்)    : ப்ரஃபுல்லா ராய்
தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு     : புவனா நடராஜன்
வெளியீடு                  : அம்ருதா பதிப்பகம், சென்னை-116
தொலைபேசி 044-22522277
மொத்த பக்கங்கள்          :  248, விலை ரூ 160 /-
மதுரை மைய நூலக எண்   : 198066



                                 "வங்கத்தின் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான ப்ரஃபுல்ல ராய் 1934-ஆம் வருடம் வங்க நாடு பிரியாமல் முழு வங்க நாடாக இருந்த காலத்தில் டாக்கா நகரத்தில் பிறந்தவர்" என இந்த நூலின் ஆசிரியரைப்பற்றிய குறிப்புகளோடு  இந்தப் புத்தகம் தொடங்குகின்றது.பதிப்பாளர் உரை, மொழி பெயர்ப்பாளரின் அறிமுகயுரை என எதுவும் இல்லாமல் சிறுகதைகளின் தலைப்புகளோடு இந்தப்புத்தகம் தொடங்குகின்றது. மொத்தம் 12 சிறுகதைகள் இந்த நூலில் உள்ளன. ஒவ்வொரு சிறுகதையும் இன்னொரு சிறுகதைக்குப் போட்டி என்பதுபோல அத்தனை சிறுகதைகளும்(ஒன்றைத் தவிர) அமைந்துள்ளன.சிறுகதைகளின் ஊடாக ஓடும் மனித நேயமும், பாத்திரங்களின் படைப்பு வழியாக எழுத்தாளர் எடுத்துக்காட்டும்  உலக நடப்பு இயலும் சும்மா படித்தோம் என்று சிறுகதைகளைத் தாண்டிச்செல்ல இயலவில்லை.
                   முதல் சிறுகதையான படகோட்டி, பஜல் என்னும் படகோட்டி பற்றியது. தன் மகளைத் திருமணம் செய்ய வேண்டுமென்றால் இவ்வளவு பணம் வேண்டுமென கட்டாயம் செய்யும் தனது காதலியின் தகப்பனை திருப்தி செய்வதற்கு இரவும் பகலுமாய் படகோட்டும் பஜல், கடைசியில் சேர்த்து வைத்த பணத்தை இன்னொருவருக்கு ஏன் அளிக்கிறான் என்பதுதான் கதை. கதையின் வர்ணனைகளும்,உரையாடல்களும் உயிரோட்டமாய் உள்ளன. ஒரு வேற்றுமொழி சிறுகதையைப் படிக்கின்றோம் என்னும் நெருடலே இல்லை. 

                  தேர்தல் என்னும் தலைப்பில் அமைந்த சிறுகதை இன்றைக்கும், நமக்கும் கூடப் பொருந்தும். தேர்தலில் நிற்கும் ஒரு பெரிய மனிதர் கிராமத்திற்கு வந்து, கிராமத்து பொறுப்பாளரிடம், ஒவ்வொரு ஓட்டுக்கும் இவ்வளவு பணம் என்று சொல்லி விட்டுப்போக, பிச்சையெடுத்து சாப்பிடும் ஆனால் அந்த ஊரில் உள்ள சிலருக்கு உறவினரான வயதான மனிதருக்கு வாய்ப்பு அடிக்கின்றது. அவரை நீ, நான் என்று கவனிக்க, கடைசியில் தேர்தலுக்கு சில நாட்களுக்கு முன் வயதான மனிதர் செத்துப்போவதாக கதை. கிராமம், கிராமத்து நடப்பு, பணக்கார பெரிய மனிதரின் தோரணைகள், திடீரென்று கரிசனம் காட்டப்படுவதால், ஆச்சரியப்படும் வயதானவர், கவனிப்பவர்களிடமே என்னப்பா என்னை இப்படிக் கவனிக்கின்றீர்கள், என்ன விசயம் என்று கேட்பது என்று எள்ளி நகையாடும், பணத்திற்காக என்ன என்ன செய்கின்றார்கள் என்பதனை விவரிக்கும் சிறுகதை

               இந்தத் தொகுப்பின் தலைப்பாக அமைந்திருக்கும் ஒரு வார்த்தையின் பொருள் என்பது மூன்றாவது சிறுகதை. வேலையில்லாமல் தவிக்கும் இளம்தம்பதிகள், ஆனால் வேலை தேடும் இடத்தில் தங்களை தம்பதிகள் என்று சொல்லிக்கொள்ளாமல் வேலை தேடுபவர்கள்.தன் துணைவிக்கு மட்டும் வேலை கிடைக்க கடைசியில் இவன் வேலை கிடைக்காமல் அலைகின்றான். தனது துணைவியை, வேலை பார்க்கும் இடத்தின் மேலாளரோடு காரில் பார்க்க நேரிட, அதனைத் தன் துணையிடம் வீட்டிற்கு அவள் வந்தவுடன் கேட்கிறான். உனக்கு இன்னும் வேலை கிடைக்கவில்லை, எனக்கு இப்போதுதான் சில மாதங்களாக வேலை கிடைத்திருக்கிறது, கொஞ்சம் அட்சஸ்ட் பண்ணிப்போங்கள் என்று அவள் சொல்ல, அந்த வார்த்தையால் நொந்து போகும் அவனின் உள்ளக் குமுறல்களை சொல்லும் கதைதான் ஒரு வார்த்தையின் பொருள்.

             திருவிழாவிற்கு 'புலி' வேசம் போட்டு நோன்புரா கிராமத்தில் பரிசும், பணமும், புகழும் பெறும் கூன்ராம், ஒருவன் உண்மையான புலியோடு வந்து கிராமத்தில் வித்தை காட்ட, புலி வேசம் போடும் கூன்ராமிற்கு கூட்டமும் இல்லை, பணமும் இல்லை என்று ஆகிப்போகின்றது. கடைசியில் நிஜப்புலி அல்ல, செத்த புலி என்று சண்டையிட்டு  புலியின் கூண்டிற்குள்ளேயே போய் செத்துப்போகும் புலிவேசக்காரனின் கதை மனதை உருக்கும் கதை.

            நாய்களைப் பிடித்துவந்து கொல்லும், வேட்டையாட ஒலிஎழுப்பி மனிதர்களை காட்டுக்குள் அழைத்துச்செல்லும் 'பீட்டர்' பரோஸ்லால், அவனின் மனித நேயம், அறியாத கர்ப்பிணிப்பெண்ணைத் தோளில் தூக்கிச்சுமந்து காப்பாற்றும் பின்பு தன் வழியில் செல்லும் பரோஸ்லால் பற்றிச்சொல்லும் 'மனிதன் ' என்னும் கதை 'பிறருக்காக கண்ணீரும், பிறருக்காக செந்நீரும் சிந்தும் எவனோ ,அவனே மனிதன் ,மனிதன் ' என்னும் பாடலை மனதிற்குள் என்னைப் பாடவைத்தது. 

           ஒவ்வொரு கதையையும் அவ்வளவு விரிவாக எழத முடியும் . அவ்வளவு அழுத்தமான, ஆழமான விவாதங்களை எழுப்புகின்ற கதைகளாக இருக்கின்றன. 'கடைசியில் ' என்னும் கதையில் நொந்து போன நிலையில் பாட வரும் பாடகனிடம் கடவுள் பாட்டெல்லாம் இங்கே பாடாதே என்று சொல்லிவிட்டு, காதல் பாட்டுக்களின் சில வரிகளைச்சொல்லிவிட்டு, " இது மாதிரி கத்துக்கிட்டு வா.சாமி எங்க வீடுகளுக்குள் வராது. நாங்க வரவிட மாட்டோம். ஏன் வரவிடணும். சொல்லு பார்க்கலாம்? சாமி எங்களுக்கு என்ன கொடுத்தது? நரகத்தில் எங்களைக் குடியேத்தி வச்சிருக்கிது. நரகத்துக்குள்ளே வந்தாச்சு.அப்ப இங்க இருக்கிற மாதிரிதானே நாங்களும் இருக்கணும் " எனும் பத்மாவின் வார்த்தைகள் எதார்த்தம்.தந்தை பெரியார் சொல்வார் " உயர் ஜாதிக்காரன், பணக்காரன் கடவுளைக் கும்பிடுகிறான். அவனுக்கு கடவுள் என்று ஒருவன் இருக்கிறான். நமக்கு நல்லது செய்திருக்கிறான். அதனால் கடவுளைக் கும்பிடவேண்டுமென்று நினைக்கின்றான். ஆனால் அடுத்த வேளைக்கு சாப்பிட வழியில்லை. நம்மைத் திட்டமிட்டு ஒடுக்கப்பட்ட சாதியாக ஆக்கி வைத்திருக்கிறான். அதற்கு கடவுள்தான் காரணம் என்றால் அந்தக் கடவுளைக் கும்பிடத்தோணுமா?ஆனால் நம்மால் கும்பிடுகிறானே? வர்ற கொஞ்சக்காசையும் அந்தக் கடவுளுக்கு கட்டி அழுகின்றானே ......" என்னும் பொருளில் பேசியிருப்பார். சிவப்பு விளக்குப் பகுதிக்கும் பின்னால் ஒரு பணக்காரனின் வைப்பாட்டியாகவும் ஆக்கப்பட்ட பாத்திரமான பத்மா வெகுண்டு பேசுவது எனக்கு தந்தை பெரியாரின் சொல்லை நினைவுபடுத்தியது.உயிரோடு இருக்கும்போது கேட்ட அவளுக்கு பாடமுடியாமல் அவளின் இறுதி ஊர்வலத்தில் பாடிச்செல்லும் அவனின் நிலை எவரையும் உருக்கும்.

         அதிகமாக என்னைப்பாதித்த கதை 'ஏன் அழுதாள் ' என்னும் கதை. மிகப்பெரிய அளவிற்கு பதவி,கல்வி வாய்ப்புகள் இருந்தபோதும், அவற்றை எல்லாம் விட்டுவிட்டு இயக்கப்பணிக்கும், தொழிற்சங்கப்பணிக்கும் வரும் சுபநய், அவரின் தியாகம், பொதுப்பணி-அதனால் மக்களிடம் அவருக்கு கிடைத்த மரியாதை,புகழ் எனப் பலவும் விரிவாகவே நூலாசிரியர் விவரிக்கின்றார். தூரத்து உறவினராக வந்து தன் கட்சி அலுவலகத்தில் தங்க, அவரின் வேலைக்கு சிபாரிசு செய்யச்சொல்லி தன்னுடம் இருக்கும் தோழர் சொல்ல, சுப நய் மறுக்க அவரை வலியுறுத்தி கடிதம் வாங்கி,உறவினரை வேலைக்கு சேர்த்துவிடும் உடன் இருக்கும் தோழரின் உண்மை முகம் கதை முடியும் நேரத்தில்தான் நமக்குத் தெரிகின்றது. புகழோடும், மரியாதையோடும் இருக்கும் சுபநய்வை வந்தனா என்னும் இயக்கத்தோழியரிடம் தவறாக நடந்து கொண்டார் என்று அந்த தோழியே சொல்ல உடைந்து நொறுங்கும் சுபநய்வின் அழுகுரலை, ஆற்றாமையை,வேதனையை விவரித்துச்செல்லும் நூலாசிரியர் கடைசியில் சுபநய் இறந்த அன்று இறுதி மரியாதை செலுத்த வரும் வந்தனாவின் வார்த்தைகளால் கதையை முடிக்கின்றார். " சுபி நய் அண்ணா இப்படி செத்துப்போக வேண்டும் என்று நான் ஒரு நாளும் நினைத்ததில்லை.ஒரு நாளும் நினைத்ததில்லை." அவள் உதடுகளும் தொண்டைப்பகுதியும் நடுங்கின..... நான் எதுவும் பதில் சொல்லவில்ல... " சுபி நய் அண்ணா கட்சிக்குத் துரோகம் செய்து விட்டார்.கொள்கைகளுக்கு எதிராக செயல்படுகிறார் என்று என்னிடம் எல்லோருமே சொன்னார்கள். மனம் கொதித்துப்போய் கெட்ட பெயரையும் பொருட்படுத்தாமல் சுபிநய அண்ணாவிற்கு மிகப்பெரிய கெடுதல் செய்துவிட்டேன். கட்சியின் நன்மையில் நான் என் உயிரையே வைத்திருந்தேன்.கொள்கை,துரோகம் என்று எதுவுமே காரணம் இல்லை. சுபி நய் அண்ணாவை விலக்கிவிட்டு ,வேறு ஒருவர் அந்த இடத்தைப்பிடித்துக்கொள்ள விரும்பினார் என்பதுதான் காரணம் என்பது எனக்குத்தெரியாமலே போயிற்று" நான் எதுவும் பேசவில்லை.வந்தனாவின் இந்த விளக்கத்தைக் கேட்க அண்ணா இன்று உயிரோடு இல்லை. மரணம் வந்து அவரைத் தழுவும் முன்பே அவரை எல்லாரும் அடித்து விட்டார்களே.அவருக்குப் புரிந்திருக்கவா போகிறது ?....என்று முடியும் இந்தக் கதையை பொது வாழ்க்கையில் அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு பணியாற்றும் ஒவ்வொருவரும் படிக்கவேண்டிய கதை....

            'எதிர்காலத்தின் குரல்' என்னும் கதை மட்டும் கனவு, அது நினைவாவது அதனால் புது மணப்பெண் தற்கொலை செய்துகொள்வது என்று கொஞ்சம் மாறுபட்ட கதையாகத் தெரிகின்றது. மற்ற கதைகள் அனைத்தும் மனித மனங்களை உரசும் சொற்கோவைகளாக, நிகழ்வுகளை கண் முன் நிறுத்தும் காட்சிகளாக இவரின் எழுத்துக்கள் இருக்கின்றன. 'உயிருடன் இருப்பதற்காக' என்னும் கதை பசியின் கொடுமைக்காக, உணவுக்காக என்னென்ன செய்கின்றார்கள் என்பதைச்சொல்கிறது என்றால் மனிதன் பணத்தால் எடைபோடப்படுவதை 'தலையெழுத்தும்' விவரிக்கின்றன. 'உறவு ' என்னும் கதை ஒரு வேறுபட்ட கோணத்தில் பெண்ணின் மனதைப் பேசுகின்றது. 

             பின் அட்டையில் வங்காள மொழியிலிருந்து தமிழுக்கு இந்த சிறுகதைத்தொகுப்பை மொழிபெயர்த்த புவனா நடராஜன் அவர்களைப் பற்றி அவரின் படத்தோடு குறிப்பு போட்டிருக்கின்றார்கள். மொழி பெயர்ப்புக்கு என சாகித்ய அகாதமியின் விருதைப்பெற்றவர் எனப்போட்டிருக்கின்றார்கள். உண்மையிலேயே மிக நல்ல ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு இவ்விருதைக் கொடுத்திருக்கின்றார்கள் என்பதனை இந்த நூலை வாசிப்பவர்கள் உணரமுடியும்.அருமையான மொழி பெயர்ப்பு.எந்த இடத்திலும் தடங்கல் இல்லை, பொருள் மயக்கமோ,சொல் மயக்கமோ இல்லை. வாழ்த்துக்கள் மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு.நல்ல ஒரு மொழிபெயர்ப்பு நூலைக் கொடுத்த அம்ருதா பதிப்பகத்திற்கு.வாழ்த்துக்கள்.... படித்துப்பாருங்கள், வாய்ப்பு இருப்பவர்கள்.