வெறும் ஆசையல்ல…- முனைவர் வா.நேரு

 

தந்தை பெரியார் அவர்களின் நினைவு நாள் டிசம்பர் 24. தந்தை பெரியார் என்னும் சொல் வெறும் பெயரைக் குறிப்பது அல்ல; அது ஒரு தத்துவம்! ‘‘தந்தை பெரியார் அவர்கள் உடலால் மறைந்து 50 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. ஆனால், அவரது கொள்கைப் பயணம் தொடர்கிறது’’ என்றார் திராவிடர் கழகத் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள்- சென்ற ஆண்டு தந்தை பெரியார் நினைவு நாள் பேட்டியில்.

இன்றைக்கு உலகமே பணக்காரர்களின் கையில் – கார்ப்பரேட்டுகளின் கையில் சிக்கி இருக்கிறது. லாபம் ஒன்றையே நோக்கமாகக் கொண்டு செயல்படும் அவர்கள் சமத்துவத்திற்கு எதிராகவும் பெண்ணுரிமைகளுக்கு எதிராகவும் அடிமைத்தனத்திற்கு, வர்ணாசிரமத்திற்கு ஆதரவாகவும் செயல்படுவதைப் பார்க்கிறோம்.

இந்தியாவைப் பொறுத்தளவில் கோவில் களுக்கும் மதங்களுக்கும் கொட்டிக் கொடுப்பவர் களாகப் பணக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள். தங்கள் மூளையில் ஏற்றிக் கொண்ட பக்திச் சாயத்திற்கு ஏற்ப பெரும்பணத்தைப் பக்திக்காகச் செலவழிக்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் ஏழைகள், தொழிலாளர்கள் படும் துன்பத்திற்கும், ஏழ்மை நிலைக்கும் காரணம் ‘அவர்களின் விதி, போன ஜென்மத்துப் பலன்’ என்று கடந்து போய்விடுகிறார்கள். எனவேதான் தந்தை பெரியார் ‘பணக்காரன் ஒழிய வேண்டும்’ என்று சொல்கின்றார்.

தந்தை பெரியார் அவர்களின் நினைவு நாளுக்கு முந்தைய நாள் டிசம்பர் 23. இந்தியாவில் டிசம்பர் 23 விவசாயிகள் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. வெறுமனே விழா கொண்டாடுகிறார்களே தவிர, இந்திய விவசாயிகளின் வேதனையைத் தீர்ப்பதற்கான முயற்சிகளை இந்திய ஒன்றிய அரசு எடுப்பதில்லை.

தாங்கள் விளைவிக்கும் பொருட்களுக்கான உரிய விலை நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி, தொடர்ச்சியாகப் பல்வேறு போராட்டங்களை இந்திய விவசாயிகள் நடத்திக் கொண்டே இருக்கின்றனர். ஆனால், அவர்களுடைய கோரிக்கைகள், அவர்களுடைய போராட்டங்கள் அலட்சியப்படுத்தப்படுகின்றன; அடக்கு முறையால் ஒடுக்கப்படுகின்றன. தந்தை பெரியார் அவர்கள் இந்த நாட்டில் இருக்கும் பார்ப்பனர்கள் விவசாயத்தின் பக்கம் ஏன் வருவதில்லை என்ற கேள்வியை எழுப்பினார். உழவுத் தொழில் பாவத்தொழில் என்று மநுதர்மம் குறிப்பிடுகிறது என்பதைக் குறிப்பிட்டார். பாவத்தொழில் என்று விவசாயத்தை ஆக்கிவிட்டு அதில் பாடுபடும் தோழர்களைப் பஞ்சமர்கள், சூத்திரர்கள் என்றும் வகைப்படுத்தி அவர்களை இழிவுபடுத்தி அவர்களுக்குப் படிப்பறிவு கொடுக்காமல் அவர்களை வெறும் உழைப்பாளிகளாக மட்டுமே வைத்துப் பார்த்தது – பார்க்கிறது மநுதர்மம்.

Chat GPTயின் உருவாக்கத்திலும் பயன்பாட்டிலும் மிகப்பெரும் பிரச்சனையாகக் கருதப்படுவது தண்ணீர். அதுவே பெரும் தாகம் கொண்டதாக இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. அமெரிக்காவில் அண்மையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வில் ஜி.பி.டி.3 வடிவத்துக்கான பயிற்சிக்கு மட்டும் ஏழு லட்சம் லிட்டர் தண்ணீர் தேவைப்பட்டதாகத் தெரிய வந்துள்ளது… (மு.சங்கையா, திராவிடப்பொழில் ஆராய்ச்சி இதழ், ஜூலை- செப்-2024) என்று கட்டுரையாளர் குறிப்பிடுகிறார். செயற்கை நுண்ணறிவுக்குத் தேவைப்படும் தண்ணீர் பற்றி பல அபாய அறிவிப்புக் கட்டுரைகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு ஏழைகளின் வேலைவாய்ப்பைப் பறிப்பது மட்டுமல்லாது, அவர்களுக்குச் கொஞ்ச நஞ்சம் கிடைத்துக்கொண்டிருக்கும் தண்ணீரையும் பறித்துவிடும் போல் தோன்றுகிறது. இந்த நிலையில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் சொன்ன ‘பணக்காரன் ஒழிய வேண்டும்’ என்னும் கொள்கை தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டுமல்ல, இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல; உலகம் முழுமைக்கும் தேவைப்படுகிறது.

இன்றைக்கும் இந்த உலகம் ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிறைந்த உலகமாகவே இருக்கிறது. பல்வேறு நாடுகளில் பெண் அடிமைத்தனம் கோலோச்சுகிறது. மதத்தின் அடிப்படையில் பெண்களுக்குக் கல்வி மறுக்கப்படுகிறது. அவர்களுக்கு உரிய உரிமை மறுக்கப்படுகிறது.ஆனால், ஒவ்வொரு நாட்டையும், அந்த நாட்டின் பணக்காரர்கள் அல்லது உலகின் சில பணக்காரர்கள் தங்கள் பணத்தின் மூலம் நிர்வகிக்கிறார்கள். மேம்போக்காகப் பார்த்தால், ஒரு நாடு ஜனநாயக நாடு என்பது போலத் தெரியலாம். ஆனால், அந்த நாட்டினை ஆள்பவர்கள் பெரும் பணக்காரர்களே.

எளிய மக்கள், உழைக்கும் மக்கள் நிறத்தின் அடிப்படையிலும் ஜாதி அடிப்படையிலும் மேலே வருவதற்கான வாய்ப்புகள் மறுக்கப்பட்டு அடித்தளத்தில் வெறும் உடல் உழைப்புக் கூலிகளாக மட்டும் இருக்க வேண்டும் என்று நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். ஒரு வேளைச் சோற்றுக்காக உழைத்து உழைத்து ஓடாய்ப் போய் நிற்கும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறார்கள். செயற்கை நுண்ணறிவு என்பது பல மனிதர்களின் வேலைவாய்ப்பைப் பறித்து விடும் என்று சொல்கிறார்கள். அதற்கு மாற்றாக வேறு வேலை வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் என்றாலும் வேலை இழப்பவர்கள் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் இருப்பவர்களாகவும், வேலை பெறுபவர்கள் சமூகத்தின் உயர்தட்டில் இருப்பவர்களாகவும் இருக்கப் போகிறார்கள். ஏற்றத்தாழ்வுகள் இன்னும் பெருகக்கூடும். உலக நாடுகளுக்கு இடையே பகைமையும் போட்டியும் சச்சரவும் சண்டையும் மேலும் வளரக் கூடும். எனவேதான் இந்த நிலையில் தந்தை பெரியார் தேவைப்படுகிறார்.

தந்தை பெரியார் ஒரு தத்துவம்.அந்தத் தத்துவம் மனித குல விடுதலைக்கான வழிகளைச் சொல்கிறது. தொழிலாளி – முதலாளி பேதமற்று, இருவரும் பங்காளிகளாக இணைந்து ஒரு புதிய உலகத்தைப் படைக்கச் சொல்கிறது. பெண்களும் ஆண்களும் ஒன்று என்பது வெறும் பேச்சாக இல்லாமல், நடைமுறை ஆவதற்கான வழிமுறைகளை அந்தத் தத்துவம் சொல்கிறது. ஜாதிகளாய்ப் பிரிந்து, உயர்வு – தாழ்வு பேசி, உருப்படாமல் போகக்கூடிய நிலையை மாற்றி அனைத்து மனிதர்களும் சமம் என்னும் நிலையை எட்டுவதற்கான வழிகளைச் சொல்கிறது. அனைவர்க்கும் அனைத்தும் என்னும் நிலை அமைந்துவிட்டால் இனி வரும் உலகம் இன்பமாக இருக்கும் என்னும் தொலைநோக்குப் பார்வையைச் சொல்கிறது.

‘உலகம் பெரியார் மயம்’ ஆகவேண்டும் என்பது வெறும் ஆசையல்ல. இந்த உலகமே அமைதியாக இருக்கவேண்டும், அன்பாக இருக்கவேண்டும், பெண்களுக்கு அனைத்து உரிமைகளும் கிடைக்கவேண்டும், சோறில்லாமல் உலகில் மனிதர்கள் சாகக்கூடாது, அனைவரும் ஒருதாய் மக்களாக வாழவேண்டும் என்பனவற்றுக்கான விருப்பமே ‘உலகம் பெரியார் மயம்’ என்னும் விருப்பம்.தந்தை பெரியாரை எதிரியாகப் பார்த்தவர்களில் எத்தனையோ பேர், அவரது உரையைக் கேட்டு முழுமையாக மாறி, தங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் தந்தை பெரியாரின் தத்துவத்தைப் பரப்பியிருக்கிறார்கள். ‘பெரியார் உலக மயம், உலகம் பெரியார் மயம்’ என்னும் உன்னத நோக்கத்தை நோக்கி உலகம் நகர, நாமெல்லாம் உறுதி எடுத்துக்கொள்ளும் நாளாகத் தந்தை பெரியாரின் நினைவு நாள் அமையட்டும்..

நன்றி : உண்மை இதழ் டிசம்பர் 16-31,2024

 

ஆற்றலோடு படை நடத்தும் தளபதி !

 

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் டிசம்பர் 1-15 ,2024

மாணவர்கள் சிந்திய இரத்தத்தால் எழுந்த தினம் !.

 

நன்றி: உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் நவம்பர் 16-30

பொதுப் போக்குவரத்து – முனைவர் வா.நேரு

 உலகப் பொதுப் போக்குவரத்து நாள் நவம்பர் 10. இந்த நாள் முதன்முதலில் 2005ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 10ஆம் தேதி கொண்டாடப்பட்டது. இதனைக் கொண்டாட அழைப்புக் கொடுத்தவர்கள் சர்வதேச பொதுப் போக்குவரத்து சங்கப் (UITP-Union Internationale Transport Public) பொறுப்பாளர்கள்.இந்த அமைப்பு என்பது உலகம் முழுவதும் இருக்கின்ற போக்குவரத்து அதிகாரிகள், ஓட்டுநர்கள், போக்குவரத்துத் தொழிலை வழங்குபவர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் என அனைவரையும் உள்ளடக்கியது. இதன் கிளை அமைப்புகளாக 1900 அமைப்புகள் இருப்பதாக இந்த நிறுவனம் குறிப்பிடுகிறது. 100க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இதன் அமைப்புகள் இருப்பதாகவும் இந்த அமைப்பு குறிப்பிடுகிறது. இதன் வலைத்தள முகவரி (https://www.uitp.org/topics/).

உலகமெங்கும் போக்குவரத்து அடையாளங்கள் இன்றைக்கு ஒன்றுபோல் இருக்கின்றன. சிவப்பு என்றால் நில் என்பதும் பச்சை என்றால் செல் என்பதும் உலகம் முழுவதும் இன்றைக்கு ஒன்றுதான். இப்படி உலகம் முழுவதும் ஒரே மாதிரியான போக்குவரத்து அடையாளங்கள் இருப்பதற்கான சர்வதேச மாநாடு நடைபெற்று உலக நாடுகள் கையொப்பம் இட்டு பொது அடையாளங்களை ஒப்புக்கொண்ட நாள்தான் நவம்பர் 10,1968. இந்தப் பொது அடையாளம் உலகம் முழுவதும் போக்குவரத்தை எளிமையாக்கி இருக்கிறது. 1968ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பொதுப்போக்குவரத்து மாநாடு, வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக அமைந்திருக்கிறது. எனவேதான் நவம்பர் 10 உலகப் பொதுப் போக்குவரத்து நாள்.

பொதுப் போக்குவரத்து என்று நினைக்கும்போது நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் பேருந்துகள், இரயில்கள், மெட்ரோ இரயில்கள், வாடகைக்கார்கள், ஆட்டோக்கள், இரு சக்கர வாகனங்கள் எனப் பல வாகனங்கள் நமது நினைவில் வருகின்றன. இன்றைக்குப் பலர் தங்களுடைய செல்வத்தின் அடையாளமாக தங்களுக்கென தனியாகக் கார் வைத்திருப்பதை விரும்புகிறார்கள். தங்களுக்கென பெட்ரோல் அல்லது மின்சாரத்தால் இயங்கும் இரு சக்கர வாகனம் வைத்திருப்பது இன்றைக்கு தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறி இருக்கிறது.

இன்றைக்கு இருக்கும் இருபால் இளைஞர்களின் கனவு கார் வாங்குதல். ஆனால் பொதுப் போக்குவரத்து நாள் காரின் பயன்பாட்டைக் குறைக்கவேண்டும் எனப் பரிந்துரைக்கிறது. ஒவ்வொரு குடும்பமும் தனித்தனிக் கார் வைத்திருப்பதும், அதனை அவர்கள் அதிக அளவில் பயன்படுத்துவதும் சுற்றுச்சூழலுக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்து. அதிக அளவில் பொதுப் போக்குவரத்தை நாம் பயன்படுத்தும்போது. போக்குவரத்து நெரிசல் குறையும். காற்று மாசுபடுவது குறையும். எனவே, அதற்கான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் நாளாக இந்த நாள் அமைகிறது. நடுத்தர வர்க்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள் இன்று பெரும்பாலோர் தவணை போன்ற வழிமுறைகளில் கடனில்தான் கார் வாங்குகிறார்கள். அதனை ஒரு பெருமையாகப் பலர் கருதுகின்றனர். பொதுப்பேருந்தில் செல்வது தங்களுக்கு கவுரவக்குறைவு என எண்ணுகின்றனர். இந்த மனப்பான்மை மாற வேண்டும்.

அண்ணா அவர்களுக்குப் பிறகு முத்தமிழ் அறிஞர் டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் முதலமைச்சராக இருந்தபோதுதான், 1972இல் கிராமங்களில், குறு நகரங்களில், நகரங்களில் ஓடிய தனியார் பேருந்துகளை எல்லாம் நாட்டுடைமையாக்கி, அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகங்களை அமைத்தார். டி.வி.எஸ். போன்ற நிறுவனங்களால் நடத்தப்பட்ட பேருந்துகளும், வழித்தடங்களும் அரசுடைமையாகின.

பொதுப்போக்குவரத்தில் மிகப்பெரிய பாய்ச்சல் 1970களில் நடந்தது. அதுவரை லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு இயங்கிய பேருந்துகள், மக்கள் நலன் கருதி இயங்க ஆரம்பித்தன. பழங்குடி இனத்தவர், பட்டியல் இனத்தவர் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் கிராமங்களை நோக்கி – அங்கே மக்கள் தொகை குறைவாக இருந்தாலும் – பேருந்துகள் இயக்கப்பட்டன. சமூக நலன் நோக்கில் பேருந்து வழித்தடங்கள் செயல்பட ஆரம்பித்தன.

தொடர்ந்து மாணவ, மாணவிகளுக்கு கட்டணமில்லா பேருந்துப் பயண வசதி திராவிட இயக்க அரசுகளால் கொடுக்கப்பட்டன. இன்றைக்கு இந்தியாவே பின்பற்றத்தக்க திட்டமான – தமிழ்நாட்டின் திராவிட மாடல் அரசின் செயல்பாடுகளில் ஒன்றான ‘அனைத்து மகளிருக்கும் கட்டணமில்லா பேருந்துப் பயணம்’ போன்றவை பெரும்பான்மையான உழைக்கும் மக்களுக்குப் பெரும்பயனை அளித்துள்ளன. உழைக்கும் மகளிர் பல்வேறு இடங்களுக்குச் செல்வதற்கும் தங்கள் பொருளாதாரத்தைப் பெருக்கிக் கொள்வதற்கும் பெரும் வாய்ப்பாக இந்தத் திட்டங்கள் அமைந்துள்ளன. எனவே, பொருளாதார வகையிலான மேம்பாட்டிற்கும் பொதுப் போக்குவரத்து மிகப்பெரிய வாய்ப்பாகும்.

இந்தியாவில் இருக்கும் மிகப்பெரிய கொடுமையான ஜாதி மனப்பான்மையைத் தகர்த்ததில் பொதுப் போக்குவரத்திற்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. ‘பஞ்சமர்களை’ ஏற்ற மறுத்தால், பொதுப் போக்குவரத்து வாகனங்களுக்கு அனுமதி(லைசென்ஸ்) இல்லை என்று நீதிக்கட்சி அரசு ஆணை பிறப்பித்த வரலாறு உண்டு. இரயில் பெட்டிகளில் ஒன்றாக எல்லா ஜாதியினரும் பயணம் செய்தபோது, தங்களுக்கென தனிப்பெட்டி வேண்டும் எனப் பார்ப்பனர்கள் மனுக்கொடுத்த வரலாறு இந்த நாட்டில் உண்டு. ஆனால், அனைத்தையும் தகர்த்து எல்லா ஜாதி,மத மக்களுக்குமான வாகனங்களாக பொதுப் போக்குவரத்து வாகனங்கள் இன்றைக்கு இருக்கின்றன. அந்த வகையில் சமத்துவத்தைப் போதிக்கும் – சாதிக்கும் வாகனங்களாக பொதுப் போக்குவரத்து வாகனங்கள் இருக்கின்றன.

இந்தியாவில் பொதுப் போக்குவரத்தான இரயில் பயணம் அண்மைக் காலங்களில் ஆபத்தான பயணமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. ஒன்றிய அரசின் திறமையற்ற நிருவாகத்தால் தொடர்ச்சியான பல விபத்துகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. இன்றைக்கும் தொலைதூரப் பயணம் செய்ய விரும்பும் ஏழை மக்களுக்கு இரயில் பயணம்தான் குறைந்த கட்டணத்தில் அமைகிறது. அப்படி எல்லோரும் பயணம் செய்யும் இரயில் வண்டிகளை அதிகப்படுத்தவும், நிருவாகத்தை ஒழுங்குபடுத்தவும் இந்திய ஒன்றிய அரசு மறுக்கிறது.சாதாரண ரெயில்களுக்குப் பதிலாகமிக அதிக கட்டணம் வசூலிக்கும் வந்தே பாரத் போன்ற ரெயில்களை இயக்குவதில்தான் குறியாக ஒன்றிய அரசு இருக்கிறது.

அவர்களின் மனப்பான்மை அப்படி. இன்றைக்கும் கூட வடநாட்டின் பல மாநிலங்களில் கிராமங்களுக்குப் பேருந்து வசதி என்பது மிகக் குறைவாகவே இருக்கிறது. இருக்கும் பேருந்துகளும் சரியான வசதிகளும் பராமரிப்பும் இல்லாமல் இருக்கின்றன.

பொதுப் போக்குவரத்தை தனியார் நடத்துவதைவிட அரசுதான் நடத்தவேண்டும் அரசுப் போக்குவரத்தில் கணினி, இணையம் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி பயணிகளுக்கு வசதிகள் செய்து தரவேண்டும்.

மேலை நாடுகளில் மின்சக்தியால் இயங்கும் பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.விரைவில் சென்னையில் மின்சக்தியால் இயங்கும் பேருந்துகள் இயக்கப்பட இருக்கின்றன என்று தமிழ்நாட்டின் ஆற்றல்மிகு போக்குவரத்துத்துறை அமைச்சர் மாண்புமிகு சிவசங்கர் அவர்கள் அறிவித்திருக்கிறார். மனதார வரவேற்கின்றோம்.. பொது வாகன ஓட்டுநர்களாக பெண்கள் பெருமளவில் நியமிக்கப்படவேண்டும். தமிழ்நாடு அரசு தந்தை பெரியாரின் கொள்கை அடிப்படையில் பெருமளவில் பெண் ஓட்டுநர்களை, 50 சதவிகிதம் நியமிக்க வேண்டும். காவல் துறையில் பெண்கள் இப்போது எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதுபோல அரசுப் பெண் பேருந்து ஓட்டுநர்கள் எல்லா இடங்களிலும் இருக்கவேண்டும்.

சென்னையில், பெண்கள் பாதுகாப்பினை மேம்படுத்துகின்ற வகையில் ஜி.பி.எஸ் சுடன் இணைந்த இளஞ்சிவப்பு வண்ண ஆட்டோக்களை அறிமுகப்படுத்த தமிழ்நாடு அரசு முடிவு செய்திருப்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.அந்த ஆட்டோக்களை ஓட்டுவதற்கு 25 முதல் 45 வயது வரையிலான பெண் ஓட்டுநர்கள் விண்ணப்பிக்கலாம் எனத் தமிழ்நாட்டின் மாண்புமிகு முதலமைச்சர், சமூக நீதிக்கான சரித்திர நாயகர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் அறிவித்திருப்பதை வரவேற்கின்றோம், வரவேற்கின்றோம்.

உலகத்திலேயே அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நாடாக இந்தியா மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு பொதுப் போக்குவரத்துதான் அவர்களது வாழ்க்கைக்கான வழி. பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கான திறவுகோல். கல்வி பெறுவதற்கான பாதை. எனவே, இதனை வலியுறுத்துவோம். நவம்பர் 10, பொதுப் போக்குவரத்து நாளில் அரசுப் பேருந்துகள் உள்ளிட்ட பொதுப் போக்குவரத்து வாகனங்களில் பயணம் மேற்கொள்வோம். முடிந்தவரை சொந்த வாகனங்களைத் தவிர்ப்போம். பொதுப் போக்குவரத்தைச் சீர்படுத்தவும் மேம்படுத்தவும் அரசு எடுக்கும் நடவடிக்கைகளுக்குத் துணை நிற்போம். அனைவருக்கும் பொதுப் போக்குவரத்து நாள் வாழ்த்துகள்!

 நன்றி: உண்மை மாதம் இருமுறை இதம் நவம்பர் 1-15,2024.

வாழ்த்துகள் சொல்வோமா!- முனைவர் வா.நேரு

 உலகம் முழுவதும் அக்டோபர் 16 உலக மயக்க மருந்துகள் நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இந்த நாளைக் கொண்டாடச் சொல்வது அய்க்கிய நாடுகள் சபை அல்ல, மயக்க மருந்து நிபுணர்களின் உலகக் கூட்டமைப்பு(WFSA-World Federation of Societies of Anaesthesiologists) இந்தக் கூட்டமைப்பு 150க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் இருக்கிறது. இந்தக்  கூட்டமைப்பின் சார்பாகத்தான் 1955 முதல் ஆண்டுதோறும் இந்த மயக்க மருந்து நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.

1846ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 16 தான் உலகில் முதன்முதலில் மயக்க மருந்து கொடுத்து ஒருவருக்கு வலி தெரியாமல் அறுவை சிகிச்சை செய்யமுடியும் என்பதை உறுதி செய்த நாள். உடலில் ஏற்படும் வலிகளிலேயே மிகுந்த வலியைத் தரும் வலி பல்வலி. அதை அனுபவித்தவர்கள் அறிவார்கள். 1846ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னால் அப்படி பல்வலி வந்தவர்களுக்கு எந்த மயக்க மருந்தும் கொடுக்காமல் துள்ளத் துடிக்கப் பல்லைப் பிடிங்கியிருக்கிறார்கள். இதனைச் செய்து கொண்டிருந்த பல் டாக்டர் வில்லியம் மார்டன் மயக்க மருந்து கொடுத்து, வலி தெரியாமல் நோயாளிக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்ய முடியுமா என்பதைச் சிந்தித்து அதற்கான முயற்சிகளைச் செய்திருக்கிறார்.

அவருக்கு முன்னரே சிலர் இதனைப் போன்ற முயற்சிகளைச் செய்திருந்திருந்தாலும் அவை பலர் முன்னிலையில் மெய்ப்பிக்கப்படவில்லை; அல்லது அந்தப் பரிசோதனைகள் தோல்வியில் முடிந்திருக்கின்றன. ஆனால், டாக்டர் வில்லியம் மார்டன் அக்டோபர் 16, 1846 அன்று ஈதர் என்னும் மயக்க மருந்தின் மூலம் முதன் முதலில் வெற்றிகரமான செயல்விளக்கத்தை உலகத்திற்கு அளித்துள்ளார். கழுத்தில் இருந்த கட்டியை அகற்றுவதற்கு மயக்கமருந்து கொடுக்கப்பட்டு நோயாளிக்கு வலி தெரியாமல் அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இந்தச் செயல்விளக்கம் மருத்துவ வரலாற்றில் ஒரு மாபெரும் மாற்றத்திற்கான தொடக்கமாக இருந்திருக்கிறது. எனவேதான் அந்த நாள், அக்டோபர் 16 உலக மயக்க மருந்து நாளாக நினைவு கூரப்படுகிறது. இதற்குக் காரணமான டாக்டர் வில்லியம் மார்டன் ‘மயக்கவியலின் தந்தை‘ என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

இப்போதெல்லாம் பல்லைப் பிடுங்கும்போது பல்லிற்கு மேல் இருக்கும் ஈறில் ஓர் ஊசி போட்டு விடுகிறார்கள். அந்த இடத்தில் மட்டும் வலி தெரியாமல் இருக்கிறது. இப்படி குறிப்பிட்ட இடத்தில், குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு மட்டும் வலி தெரியாமல் கொடுக்கப்படும் மயக்க மருந்தை local மயக்க மருந்துகள் என்று அழைக்கிறார்கள். அதனைப் போல இடுப்புக்கு கீழே ஒரு அறுவை சிகிச்சை செய்யவேண்டும் என்றால் ஒரு மயக்க மருந்தை இடுப்புக்கு கீழே செலுத்தி இடுப்புக்கு கீழே மட்டும் கொஞ்ச நேரம் வலி தெரியாமல், மரத்துப்போகும்படி செய்துவிடுகிறார்கள். இப்படிக் கொடுக்கப்படும் மயக்க மருந்தினை பகுதி (Regional) அல்லது பிராந்திய மயக்க மருந்துகள் என்று அழைக்கின்றார்கள். முதுகு, மூளை, இருதயம் ஆகியவற்றில் அறுவை சிகிச்சைகள் செய்வதற்கு முழுமையாக மயக்க மருந்து கொடுக்கப்பட்டு பல மணி நேரம் மயக்க நிலையிலேயே நோயாளிகள் வைக்கப்படுகிறார்கள். இப்படிக் கொடுக்கப்படும் மயக்க மருந்திற்கு பொது மயக்க மருந்து(General) என்று அழைக்கின்றார்கள்.

1846இல் மயக்க மருந்து செலுத்துவதற்கு அமைக்கப்பட்ட மருத்துவக் கருவியும் விளக்கமும் இணையத்தில் கிடைக்கிறது. மிகப்பெரிய வடிவத்தில் உள்ள கருவியோடு இணைக்கப்பட்டு குழாய் மூலமாக முதன்முதலில் மயக்க மருந்து செலுத்தப்பட்டு உள்ளது. எவ்வளவு மயக்க மருந்து செலுத்த வேண்டும், அது எந்த அளவிற்கு நோயாளிக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் அல்லது பாதிப்பு உண்டாக்கும் என்பதெற்கெல்லாம் தகுந்தவாறு அன்றைக்கு கருவிகள் இல்லை. அனுபவத்தின் மூலமாகவும், மயக்க மருந்து அதிகமாகச் செலுத்தும்போது ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் மூலமாகவும் இந்த மயக்கவியல் துறை மருத்துவத் துறையில் வளர்ந்து கொண்டே வந்துள்ளது.

தமிழில் டாக்டர் எஸ்.மாணிக்கவாசகம் அவர்கள் எழுதிய ‘தூங்காமல் தூங்கி‘ என்னும் புத்தகம் ‘ஒரு மயக்கவியல் மருத்துவரின் நினைவோடை‘ என்னும் குறிப்போடு சந்தியா பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. 35 ஆண்டுகள் மயக்க இயல் மருத்துவராகப் பணியாற்றிய மருத்துவரின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளும், மருத்துவ நிகழ்வுகளும் இணைந்து எழுதப்பட்டிருக்கின்ற புத்தகம். ஓர் அறுவை சிகிச்சைக்கு ஒரு மயக்கவியல் மருத்துவர் எவ்வளவு முக்கியமானவர் என்பது டாக்டர் மாணிக்கவாசகம் அவர்களின் புத்தகத்தைப் படித்தபோதுதான் எனக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த மயக்கவியல் நாளுக்கான ஒரு கருப்பொருளை வெளியிடு
கின்றனர். இந்த ஆண்டுக்கான கருப்பொருள் மயக்கவியல் துறையில் பணியாற்றுபவர்களின் நலன் என்பதாகும். மயக்கவியல் மருத்துவர் டாக்டர் எஸ்.மாணிக்கவாசகம் அவர்கள் தான் பணியில் இருந்த காலத்தில் எப்படி எல்லாம் மனதளவில் துன்பம் மயக்கவியல் பணியால் ஏற்பட்டது என்பதனை விளக்கியிருப்பார். அப்படிப் பணியாற்றுபவர்களின் நலன்(Work Force Well being) குறித்துப் பேசுவதுதான் இந்த ஆண்டின் கருப்பொருள்.
கணினி, இணையம், பல புதிய மருத்துவக் கருவிகள் என மருத்துவத் துறையில் வந்தபின்பு மயக்கவியல் துறையில் நிறைய முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டதாக மயக்கவியல் மருத்துவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். அறுவைச் சிகிச்சையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் கண்காணிப்பதற்கும் நோயாளிகளுக்கு வலி தெரியாமல் இருப்பதற்கும் உதவுக்கூடிய பல நுட்ப அறிவியல் கருவிகள் இப்போது வந்துவிட்டன.

செயற்கை நுண்ணறிவு மயக்கவியல் துறையிலும்
பயன்படுத்தப்படுவதாக இணையக் கட்டுரைகள் குறிப்பிடுகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு

1) மயக்க மருந்து கண்காணிப்பின் ஆழம்
2) மயக்கமருந்து கட்டுப்பாடு
3) நிகழ்வு மற்றும் ஆபத்து கண்காணிப்பு
4) அல்ட்ராசவுண்ட் வழிகாட்டுதல்
5) வலி மேலாண்மை மற்றும்
6) இயக்க அறை தளவாடங்கள்

என்னும் ஆறு வழிகளில் பயன்படுவதாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

புற்று நோயால் பாதிக்கப்படுவர்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை மற்றும் இயல்பான சிகிச்சையின் போது அவர்களுக்கு வலி தெரியாமல் இருப்பதற்கு மயக்க மருந்துகள் கொடுக்கப்படுகின்றன.மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ள புற்று நோயாளி களுக்கும், அவர்களது உறவினர்களுக்கும் இந்த
மருந்துகள் மிகப்பெரிய ஆறுதலைக் கொடுக்கின்றன.

இன்று பல அறுவைச் சிகிச்சைகள் சில மணித் துளிகளில் வலி இன்றி நிகழ்த்தப்படுகின்றன. அறுவைச் சிகிச்சை செய்துகொண்டோம் என்பதே
மற்றவர்கள் சொல்லித்தான் நாம் அறியவேண்டிய அளவிற்கு வலி இன்றி அறுவைச் சிகிச்சைகள் செய்து கொள்கின்றோம். இதற்கான அடித்தளத்தை ஏறத்தாழ 178 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஏற்படுத்தியவர் டாக்டர் வில்லியம் மார்டன். இனி நாமோ ,நம் உறவினர்களோ அறுவைச் சிகிச்சைக்குச் செல்லும்
போது இந்த மயக்கவியல் நாளான அக்டோபர் 16ஆம் நாளை நினைவில் வைத்துக் கொள்வோம். நாம் அறிந்த மயக்கவியல் மருத்துவர்களை அழைத்து அக்டோபர் 16இல் வாழ்த்துகள் சொல்வோம்.

பெண் குழந்தைகளைக் கொண்டாடுவோம்- முனைவர் வா.நேரு

 

சர்வதேச பெண் குழந்தைகள் தினம் 2012ஆம் ஆண்டு முதல் உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. 2011ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 11ஆம் தேதி அய்க்கிய நாடுகள் சபையில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தின்படி இந்த நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த ஆண்டுக்கான சர்வதேசப் பெண் குழந்தைகள் தினத்தின் கருப்பொருள் ‘பெண் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்கான பார்வை’ என்பதாகும். (The theme of this year’s International Day of the Girl is ‘Girls’ vision for the future’.)

அக்டோபர் 11, பெண் குழந்தைகளைக் கொண்டாடி மகிழும் நாள் என்று அய்க்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்திருக்கிறது.

“ஆண்டுதோறும் அக்டோபர் 11 அன்று அனுசரிக்கப்படும் சர்வதேச பெண் குழந்தைகள் தினம், பெண்களின் குரல்கள், செயல்கள் மற்றும் தலைமைத்துவத்தைப் பெருக்கி, எல்லா இடங்களிலும் பெண் குழந்தைகளைக் கொண்டாடும் ஒரு முக்கிய உலகளாவியத் தருணமாகும். பெண் குழந்தைகள் மற்றும் அவர்களின் உரிமைகள் மீது அக்கறை கொண்ட அனைவருக்கும் உரிய நாள் இது. இந்த நாளில், பெண் குழந்தைகளின் உரிமைகளை முழுமையாக அங்கீகரித்து வாதிடுவோம்’’ என்று அய்க்கிய நாடுகள் சபை இந்த நாள் பற்றி அறிவித்திருக்கிறது.

சர்வதேசப் பெண் குழந்தைகள்தினம் என்பதைப் பார்த்தவுடன் தந்தை பெரியாரின் நினைப்பும் அவர் இயக்கத்தின் பணிகளும்தான் நினைவுக்கு வந்தது.ஆமாம், இதைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு மிகப்பொருத்தமான தலைவர் தந்தை பெரியார் அவர்கள்தானே. அதுவும் இந்த ஆண்டுக்கான கருப்பொருளான பெண் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்திற்கான பார்வை என்பதைப் பார்த்தபோது தந்தை பெரியாரின் பெண் குழந்தைகள் பற்றிய தொலைநோக்குப் பார்வைதான் நினைவுக்கு வந்தது.

‘ஒரு வீட்டில் நான்கு ஆண் குழந்தையும் ஒரு பெண் குழந்தையும் இருந்தால் பெண் குழந்தையைப் படிக்க வையுங்கள்’ என்று சொன்னவர் யார்? ‘பெண்களே உங்களை வெறும் அலங்காரப் பொம்மைகளாக ஆக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்’ என்று ஊர்தோறும் மேடைகள் போட்டு முழங்கி மாற்றத்திற்கான காரணமாகத் திகழ்ந்தவர் யார்? ‘பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வியைக் கொடுங்கள்,அவர்கள் படித்து முடித்த பின் வேலை கொடுங்கள்.அவர்கள் வாழ்க்கையை அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்க உரிமையைக் கொடுங்கள்’ என்று பெண் குழந்தைகள் எதிர் காலத்தில் நிம்மதியாக இருப்பதற்கான வழியைச் சொன்னவர் யார்? தந்தை பெரியார் தானே!

“ஆணுக்குப் பெண் அடிமை என்று இருக்கக் கூடாது; சரி நிகர் சமமான நிலை இருக்க வேண்டும்; சம உரிமை இருக்க வேண்டும்; இருவருக்கும் உள்ள பேதம் ஒழிய வேண்டும்; மடமையில் மூழ்கி இருக்கக்கூடாது; மக்களைத் தெளிவு பெற்றவர்களாக ஆக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் நாங்கள் தான் முதன்முதலில் பலத்த எதிர்ப்புக்கிடையேயும் ஆரம்பித்தோம். இன்று ஓரளவு மாறுதல் அடைந்துள்ளது. இந்த அளவான மாறுதல் போதாது. இன்னமும் மாறுதல் தேவை. நீங்கள் மனம் வைத்தால் குறிப்பாக பெண்கள் மனது அமைத்தால் மிக விரைவில் கொடுமைகளை உடைத்து விடலாம்” என்றார் தந்தை பெரியார் (விடுதலை 26.5.1962)

சுயமரியாதை இயக்கத்தின் நூற்றாண்டு கொண்டாடப்படும் இந்தக் காலகட்டத்தில் நம் தமிழ்நாட்டில், இன்றைய தென் இந்தியாவில் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த பெண் குழந்தைகளின் நிலைமை நம் கண் முன்னால் தெரிகிறது. குழந்தை வயதுத் திருமணங்கள், குழந்தை வயது விதவைகள், பெண்களுக்கான கல்வி மறுப்பு, அர்த்தமற்ற சடங்குகளால் ஆச்சாரங்கள் என்னும் பெயரால் பெண்கள்,பெண் குழந்தைகள் கொடுமைப்படுத்தப்பட்ட நிலைமை என்று அன்று இருந்த நிலைமைக்கும் இன்று இருக்கும் நிலைமைக்கும் மடுவுக்கும் மலைக்குமான வேறுபாடு தெரிகிறது. இந்த மாற்றத்திற்கான காரணம் தந்தை பெரியார்தானே!

“பெண் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தில் தீவிரமாக முதலீடு செய்வது நமது சொந்த எதிர்காலத்தில் முதலீடு செய்வதாகும்.ஒவ்வொரு பெண்ணின் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படும் எதிர்காலத்தை நாம் ஒன்றாக உருவாக்க முடியும்’’ என்று அய்க்கிய நாடுகள் சபை இந்தத் தினத்தை முன்னிட்டு அறிக்கை வெளியிட்டு இருக்கிறது. இதைத்தான் திராவிட இயக்கங்கள் பல ஆண்டுகளாக தமிழ்நாட்டில் செய்து வருகின்றன.அதனால்தான் உயர்கல்விக்குச் செல்லும் மாணவிகளின் எண்ணிக்கை 50 சதவிகிதத்திற்கும் மேலாகத் தமிழ்நாட்டில் இருக்கிறது. இப்போது கல்லூரிகளில் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் பெண் மாணவிகளுக்கான ‘புதுமைப் பெண்’ திட்டம் இத்தகைய திட்டமே! இதைப்போன்ற பல திட்டங்கள் இன்றைய திராவிட மாடல் அரசால்,சமூக நீதிக்கான சரித்திர நாயகர் மாண்புமிகு மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் தலைமையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

ஒரு பெண் குழந்தை தானாக வெளியில் செல்ல முடியாத நிலைமை இன்றைக்கும் இந்தியாவின் வட நாட்டில் நிலவுகிறது. மூடத்தனத்தின் முடை நாற்றம் வீசுகின்ற அந்தப் பகுதிகளில் பெண் குழந்தைகளின் கல்வி என்பது எட்டாக் கனியாக உள்ளது.தலிபான் போன்ற மதவாதிகள் பெண் குழந்தைகளுக்கு ‘சமைப்பது எப்படி‘ என்பதை மட்டும் கற்றுக் கொடுத்து, அவர்களை அடுப்பங்கரைக்கும், படுக்கையறைக்கும் பயன்படும்படி மட்டும் வளர்த்தால் போதும் என்று

அறிவுரை கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ‘பெண்களின் கையில் இருக்கும் கரண்டியைப் பிடுங்கிவிட்டு

அவர்கள் கையில் புத்தகங்களைக் கொடுங்கள்’ என்றவர் தந்தை பெரியார்! மதவாதப் பிற்போக்குத்தனம் நிலவும் உலகின் பல நாடுகளில் தந்தை பெரியாரின் குரல் பயணிக்க வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது.

‘‘இளம்வயதில் அப்பா,மணமான பின் கணவன்,வயதான காலத்தில் பிள்ளைகள் கட்டுப்பாட்டில்தான் பெண்கள் இருக்கவேண்டும்’’ என்று மனுநீதி சொல்கிறது. அந்தக் குரலைத்தான் பல்வேறு வடிவங் களில் இந்துமதப் பழமைவாதிகள் பலகோணங்களில் சொல்கின்றனர்.’பெண் ஏன் அடிமையானாள்?’’ என்பதற்கான காரணங்களை ஒரு வெளியீட்டின் மூலம் தெளிவுபடுத்தி இன்றைக்கும் பல மொழிகளில் பெண்களுக்கான விழிப்புணர்வை அந்த நூல் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது.‘பெண் ஏன் அடிமையானாள்?’ என்னும் நூலின் ஒவ்வொரு பக்கமும் இன்றைக்கு பெண்களால் வாசிக்கப்பட்டு, விவாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

தந்தை பெரியாரின் கொள்கைகளைப் பள்ளியில் படிக்கும் பெண் குழந்தைகளிடம் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கப்பட வேண்டும். தந்தை பெரியாரின் தத்துவம் பெண் குழந்தைகளுக்குத் தன்னம்பிக்கையைக் கொடுக்கும். சுயமரியாதையை உணர்த்தும். உலகின் ஏற்றத்தாழ்வுகளை எளிதில் புரிந்துகொள்ள வழிவகுக்கும். இதை மாற்றுவதற்கான வழி என்ன என்பதைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கும். அஞ்சி நடுங்கி கோழைகளாய் அடுப்பங்கரைக்குள் கிடந்து, வெந்து, நொந்து வாழும் வாழ்க்கை முறையிலிருந்து மாறி எதையும் எதிர்கொள்ளும் துணிவு மிக்க பெண்களாய் எதிர்காலத்தில் பெண் குழந்தைகள் மாற வழி வகுக்கும். ஜாதி, மத பேதங்களைத் தள்ளி

ஒதுக்கிவிட்டு மனிதர்களாய் மாறி வாழும் பொன்னான

வாழ்க்கைக்கு அடித்தளம் அமைக்கும்.

 நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் அக்டோபர் 1-15 ,2024

பயணமே வாழ்க்கை !- முனைவர் வா.நேரு

 வாழ்க்கைப்பயணம் என்பர். ஆனால் பயணத்தையே வாழ்வாக்கிக் கொண்டவர்கள் தந்தை பெரியாரும் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்களும். தன் வாழ்க்கை முழுவதும் பயணித்துக்கொண்டே இருந்தவர் தந்தை பெரியார். அதனால்தான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் மறைந்தபோது, ‘‘தந்தை பெரியார் தன்னுடைய சுற்றுப்பயணத்தை முடித்துக்கொண்டார்“ என்று டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் அறிவித்தார்.

தந்தை பெரியார் என்றவுடன் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது அவரது சுற்றுப்பயணம்தான். தன்னுடைய வாழ்க்கை முழுவதும் ஒப்புக்கொண்ட தேதிக் கூட்டத்திற்கு, எத்தனை துன்பங்கள் உடல் ரீதியாக இருந்தாலும் அதனையெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் பட்டி தொட்டியெல்லாம் சென்று பேசியிருக்கின்றார். இன்றைக்கு இருப்பதுபோலச் சாலை வசதிகளோ, போக்குவரத்து வசதிகளோ இல்லாத காலத்தில் தந்தை பெரியார் இலட்சியப்பயணம் என்பது மிகப்பெரும் வியப்புக்குரியது.

உலகச் சுற்றுலா நாள் செப்டம்பர் 27. அதாவது பயணத்தை ஊக்குவிக்கும் நாள். உலகச் சுற்றுலா நாள் என்பது அய்க்கிய நாடுகள் சபையின் தீர்மானத்தின் மூலமாக 1980ஆம் ஆண்டிலிருந்து உலகம் எங்கும் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.1979இல் ஸ்பெயின் நாட்டில் நடைபெற்ற அய்க்கிய நாடுகள் மூன்றாவது பொது அவைக்கூட்டத்தில் இதற்கான தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. சுற்றுலா ஏன் தேவை என்பதை மக்களுக்கு விளக்கவும், சுற்றுலா என்பது எப்படி மக்களின் சமூக, கலாச்சார, அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை எடுத்துக்காட்டவும் இந்த நாள் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது.

சுற்றுலா என்பது பயணிப்பது. நாம் மதுரையில் வசித்துக்கொண்டு, மதுரையில் இருக்கும் இடங்களைச் சுற்றிப் பார்ப்பதை சுற்றுலா என்று சொல்லமாட்டோம். மதுரையில் இருந்து சென்னைக்கோ, வேறு மாநிலத்திற்கோ, வேறு நாட்டிற்கோ செல்லும்போது அது சுற்றுலா என்னும் தலைப்பில் வரும்.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் சுற்றுலா சம்பந்தப்பட்ட ஒரு கருப்பொருளை எடுத்துக்கொண்டு, அதனை விளக்கும் வண்ணமாகச் சில நிகழ்ச்சிகளைத் திட்டமிடுகிறார்கள். அந்த வகையில் 2024 ஆம் ஆண்டுக்கான உலகச் சுற்றுலா நாளின் கருப்பொருள் ‘தொடர்ச்சியான பயணங்கள், நிலையான நினைவுகள்’ அதாவது ‘கவனத்துடனும் பொறுப்புடனும் பயணங்கள்’ அதன்மூலம் நிரந்தரமான நினைவுகளை விட்டுச்செல்லுதல் என்பது ஆகும்.( Sustainable Journeys, Timeless Memories,” focusing on the importance of responsible and mindful travel.)

தந்தை பெரியார் அவர்கள் தன்னுடைய கொள்கையைப் பரப்புவதற்காக அயராது பயணம் செய்துகொண்டே இருந்தவர். அவரது ரஷ்யாப் பயணமாக இருந்தாலும், மலேசியா, சிங்கப்பூர் பயணமாக இருந்தாலும், இலங்கைப் பயணமாக இருந்தாலும் அவரது பயணம் என்பது கொள்கைப் பயணமாக,எப்போதும் வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கும் பயணமாக அமைந்திருப்பதை அவரது வாழ்க்கை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

தந்தை பெரியார் 1940இல் பம்பாய் செல்கின்றார். அங்குச் சென்று திரும்பிவந்த பின்பு பம்பாய் பயணம் பற்றி ஈரோட்டிலே 12.01.1940இல் பேசுகின்றார் .அப்படிப் பேசுகின்றபொழுது, “நமது நாட்டிலிருந்து பிழைப்புக்காகப் பம்பாய் சென்றுள்ள தமிழர்கள் நமது இயக்க விசயங்களில் மிக அக்கறை எடுத்து வேலை செய்து வருகிறவர்கள். அன்புடன் அழைக்கிறார்களே என்று அங்குச் சென்றேனே ஒழிய, வேறில்லை.அவர்கள் என்னை அங்கு வரவேண்டுமென்று அழைத்தது தங்களுக்குத் தொண்டாற்றும் ஒருவரைக் காணவும் களப்படுத்தவுமேயாகும் என்று கருதினேன்…” என்று குறிப்பிடுகிறார்.அது மட்டுமல்லாது முதலில் பம்பாய் செல்லவேண்டாம் என்று கருதியது பற்றியும்,தோழர்கள் சில காரணங்களுக்காக அழைக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தபோது அங்கு சென்றதாகவும் தந்தை பெரியார் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்.அந்தப் பயணத்தை எவ்வளவு கவனத்துடன் தந்தை பெரியார் அவர்கள் வடிவமைத்துப் பயணம் செய்திருக்கிறார் என்பது வியப்பாக இருக்கிறது.

அதுமட்டுமல்ல, பம்பாய் சென்றோமா, கூட்டத்தில் தனது கருத்துகளை எடுத்து வைத்தோமா என்றில்லாமல், அந்தப் பயணத்தில் தமிழ்மக்களை எவ்வளவு பொறுப்புணர்வோடு கவனித்திருக்கிறார் என்பதும் நோக்கத்தக்கது. தந்தை பெரியார் அவர்கள் தனது பம்பாய்ப் பயணத்தைப் பற்றி மேலும் குறிப்பிடுகிறபோது, “6ஆம் தேதி காலை தாதர் போய்ச் சேர்ந்தோம்.இந்தத் தாதர் என்ற இடத்தில்தான் நமது தமிழர்கள் 2000 பேர்களுக்கு மேலாக வசிக்கிறார்கள். அவர்கள் திருநெல்வேலி, இராமநாதபுரம், மதுரை ஜில்லாக்களைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் அனைவரும் கூலிவேலைகள் செய்து வருபவர்கள். அதாவது, தொழிற்சாலைகளிலும், தோல் ஷாப்புகளிலும் வேலை செய்து வருபவர்கள். இவர்களைப் பார்த்தவுடன் என் மனம் மிகவும் கலங்கி விட்டது. ஏனெனில், நமது நாட்டிலிருந்து பம்பாய்க்குப் பிழைக்க வந்த ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கூலி வேலைகள் செய்து கஷ்டப்படுவதும், பம்பாயிலிருந்து நமது நாட்டிற்குப் பிழைக்கவரும் பனியாக்களும்,குஜராத்திகளும்,மார்வாடிகளும் நம் நாட்டின் செல்வங்களைச் சுரண்டிக்கொண்டு முதலாளிகளாய் வாழ்வதும் ஞாபகத்திற்கு வந்து என் மனதை மிகவும் வாட்டிற்று. (‘வட நாட்டில் பெரியார்’ -தொகுதி1, தொகுப்பாசிரியர் கி.வீரமணி, பக்கம் 34).

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றும் திராவிடர் கழகத் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் பயணத்தை எவ்வளவு விரும்புகிறவர் என்பதை நாம் அறிவோம். ஓராயிரம் உடல் உபாதைகள் இருந்தாலும் அதனை எல்லாம் ஓரம் கட்டி வைத்து விட்டுக் கொள்கை முழக்கம் செய்திட ஒவ்வொரு ஊராக, இந்தியாவின், உலகின் பல பாகங்களில் சுற்றுப்பயணம் செய்யும் அவரது பயணமும் நமக்கு உற்சாகம் ஊட்டுவதும் வழிகாட்டுவதும் ஆகும். மறைந்த மதுரை வழக்குரைஞர் அண்ணன் கி.மகேந்திரன் அவர்கள் ஒருமுறை பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது “1970களில் மேலூருக்கு வந்து அய்யா ஆசிரியர் கூட்டம் ஒன்றில் பேசினார். அப்போது பேருந்து கிடைக்காததால் சென்னைக்கு ஒரு லாரியில் ஏற்றி உட்காரவைத்து அனுப்பினோம் என்றார். நான் வியப்பாக ‘என்னது, அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் லாரியில் சென்னைக்குச் சென்றாரா!’ என்றபோது ‘ஆமாம் அண்ணே, அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் இதய அறுவை சிகிச்சை செய்தபின்புதான், முறையாக பயண வாகனங்களை உபயோகிக்கிறார். அதற்கு முன்பு இப்படியெல்லாம் இல்லை’’ என்றார். அப்போது எனக்கு அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தன்னுடைய ‘அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில்’ என்னும் நூலில் தானும் டாக்டர் கலைஞர் அவர்களும் மாட்டுவண்டியில் முளைக் கம்பைப் பிடித்துக்கொண்டு பயணம் செய்து பிரச்சாரக் கூட்டத்தில் பேசியது பற்றி எழுதியது நினைவுக்கு வந்தது.

பகுத்தறிவாளர்களுக்கு இயல்பாகவே பயணம் செய்வதில் பெரும் விருப்பம் உண்டு. அமெரிக்காவில் உள்ள பெரியார் பன்னாட்டு அமைப்பின் தலைவர் மருத்துவர் அய்யா சோம.இளங்கோவன் அவர்களும்,அம்மா மருத்துவர் சரோஜா இளங்கோவன் அவர்களும் பல நாடுகளுக்குச் சுற்றுலா சென்றதும்,அந்தப் பயணங்களை எல்லாம் ஒளிப்படங்களோடு பதிவு செய்து நூலாக்கியதும் நினைவுக்கு வருகிறது.

எனவே, உலகச் சுற்றுலா நாள் என்று சொல்லப்பட்டாலும் செப்டம்பர் 27 என்பது நம்மைப் பொறுத்த அளவில் அது பயணம் செய்வதை ஊக்குவிக்கும் நாள். சுற்றுலா செல்வது பலவகையில் நன்மை பயக்கும் என்றாலும், அதைவிட கொள்கைக்கான பயணம் என்பது நமக்கு உற்சாகமும் உணர்ச்சியும் அளிப்பது ஆகும். அந்த வகையில் செப்டம்பர் 27 உலக சுற்றுலா நாள் என்பது தந்தை பெரியாரின் பயணத்தைத் தொடர்ந்து அவர்தம் அடிச்சுவட்டில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் பயணம் செய்வதை நம் மனதில் இருத்திக்கொண்டு கொள்கைக்கான பயணத்தை ஊக்குவிக்கும் நாளாக நாம் எடுத்துக்கொள்வோம்.பயணம் தொடர்வோம்! தந்தை பெரியாரின் கொள்கையைப் பரப்புவோம்!

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் ,செப்டம்பர் 16-30,2024

உலகத் தொண்டு நாளும் தீர்வுகளும்-முனைவர் வா.நேரு

 

அன்னை தெரசாவை நாம் அறிவோம். தெருவில் குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டு கிடந்த தொழுநோயாளிகளைத் தொட்டுத் தூக்கி, அவர்கள் புண்களுக்கு மருந்திட்டு, அவர்களுக்கு உணவளித்து, அவர்களுக்கான பாதுகாப்பை அளித்தவர். 1910இல் வெளி நாட்டில் (அல்பேனியா) பிறந்த அவர் 1928இல் இந்தியாவிற்கு வருகின்றார். 1948இல் இந்தியக் குடியரிமையைப் பெறுகின்றார். 1950ஆம் ஆண்டில் கொல்கத்தாவில் ‘மிசனரிஸ் ஆஃப் சேரிட்டி’ என்னும் நிறுவனத்தை நிறுவுகிறார்.அதன் மூலம் ஏறத்தாழ ஓர் அரை நூற்றாண்டு காலம் ஏழைகளுக்காகவும்,கைவிடப்பட்டவர்களுக்காகவும் இறக்கும் தறுவாயில் இருப்பவர்களுக்காகவும் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தார். அவருடைய பணி உலகம்ஹ முழுவதும் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. அதன் ஒரு பகுதியாகத்தான் அவருக்கு நோபல் பரிசு 1979இல் கிடைத்தது. நோபல் பரிசு தவிர இந்தியாவின் பாரத ரத்னா உள்ளிட்ட பல உயர் விருதுகளைப் பெற்றவர் அவர். தன்னுடைய உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், மற்ற மனிதர்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றப் பாடுபட்டவர். அவர் 1997ஆம் ஆண்டு செம்டம்பர் 5ஆம் நாள், தன்னுடைய 87வயதில் இயற்கை எய்தினார்.

2012ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 17ஆம் நாள் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தின் மூலமாக அன்னை தெரசாவின் நினைவு நாளான செப்டம்பர் 5ஆம் தேதியை சர்வதேசத் தொண்டு நாளாக அய்க்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்துள்ளது. மனித நேய நெருக்கடிகள், உலக அளவில் மனிதர்களின் துன்பங்களைத் தணிப்பதில் தொண்டின் பங்கினை அங்கீகரிக்கின்ற வகையில் அன்னை தெரசா அவர்களின் பணி உள்ளிட்ட தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் தனி நபர்களின் முயற்சிகளை அங்கீகரிப்பதற்காக இந்தத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படுவதாக அய்க்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்தது. (ஏ/RES/67/105). 2013ஆம் ஆண்டிலிருந்து செப்டம்பர் 5ஆம் நாள் உலகத் தொண்டு நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

இல்லறம், துறவறம் என்னும் இரண்டு சொற்கள் மட்டுமே புழங்கிக் கொண்டிருந்த உலகில் தொண்டறம் என்னும் சொல்லைத் தந்தை பெரியார் அவர்கள் உருவாக்கினார். ‘மனிதன் தானாகப் பிறக்கவில்லை, எனவே, தனக்காக மட்டுமே வாழக்கூடாது என்றார்.

உனக்குப் புகழ் வேண்டும், பெருமை வேண்டும் என்றால் மற்றவர்களுக்குத் தொண்டு செய்து அதன் மூலம் பெற்றுக்கொள் என்றார்.
“நீங்கள் எவ்வளவு பெரிய இடத்திற்குச் சென்றாலும், யார் யார் உங்களுக்கு உதவினார்களோ வாழ்க்கையில், அவர்களுக்கெல்லாம் உதவுங்கள். அதற்கு அப்பாற்பட்டு, நீங்கள் யாருக்கெல்லாம் உதவவேண்டுமோ, அவர்களுக்கெல்லாம் உதவுங்கள். உதவி செய்வதில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி இருக்கிறதே – மனநிறைவு இருக்கிறதே, அது வேறு எதிலும் கிடையாது. அதைத்தான் தந்தை பெரியார் அவர்கள், தொண்டறம் என்று சொன்னார்கள்.” என்று திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி (விடுதலை 2.10.2014) அவர்கள் ஒரு திருமண விழாவிலே குறிப்பிடுகின்றார். அடுத்தவர்களுக்கு உதவி செய்வதே தொண்டறம்.அது எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் செய்யப்படுகிறபோது மிக உயர்ந்த அறமாக உயர்ந்து நிற்கிறது.

உலகத்தொண்டு நாள் ஏன் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது என்பது பற்றி அய்க்கிய நாடுகள் சபை தன்னுடைய இணையதளத்தில் ஒரு விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறது. சர்வதேச நாள் என்பது ஒரு சக்திவாய்ந்த வாதிடக்கூடிய ஒரு கருவி என்று குறிப்பிடுகிறது.உலகில் நிலவும் கவலைக்குரிய பிரச்சனைகள் குறித்துப் பொதுமக்களுக்குத் தெரிவித்து அவர்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்து
வதற்கும் ,அந்தப் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்கு அரசியல் தீர்வுகளையும் இருக்கும் வளங்களைப் பற்றிய தகவல்களையும் திரட்டுவதற்கும் ,மனித குலத்தின் சாதனைகளைக் கொண்டாடுவதற்கும் சர்வதேச நாள்கள் கடைப்பிடிக்கப்பிடிக்கப்படுகின்றன என்று குறிப்பிடுகிறது.அந்த வகையில் சர்வதேச தொண்டு நாள் என்பது உலகில் இன்னும் வறுமையாலும், கல்வி இன்மையாலும் அவதிப்படும் மக்களைப் பற்றியும் ,அவர்களுக்கு உதவும் தொண்டு நிறுவனங்களைப் பற்றியும் அறிந்து கொள்ளும் ஒரு நாளாக செப்டம்பர் 5 அமைகிறது.

மக்களுக்குத் தொண்டு செய்யும் மத நிறுவனங்கள் அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வதோடு நிறுத்திக்கொள்கின்றன. அதனைச் சிலர் கடவுளுக்குச் செய்யும் சேவை என்று கூறுகின்றனர்- அன்னை தெரசா அவர்களைப் போல. ஆனால், ஏன் அவர்கள் இப்படி இருக்கிறார்கள், அவர்கள் ஏழைகளாக இருப்பதற்குக் காரணமென்ன? அவர்கள் படிப்பு இல்லாமல் இருப்பதற்குக் காரணமென்ன? பெண்கள் ஏன் படிக்கக்கூடாது என்று சில மதவாதிகள் சொல்கிறார்கள், அதனை மிகக் கடுமையாகக் கடைப்பிடித்து,அதனை மீறுகிறவர்களைத் தண்டிக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி யோசிப்பதில்லை .மனிதர்கள் ஏன் ஆடு மாடுகளைப் போல உணவும் இன்றி, முறையான உடையும் இன்றித் தெருக்களிலே கிடக்கிறார்கள்? இதற்கான காரணம் என்ன? இந்தப் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்கு நிரந்தரமான தீர்வு என்ன என்பது பற்றியும் தொண்டு நிறுவனங்கள் யோசிப்பதில்லை; யோசிக்கத் தூண்டுவதுமில்லை.

மற்றவர்களுக்குத் தொண்டறம் செய்யவேண்டும் என்பதைத் தன் வாழ்நாள் செய்தியாக ,ஒவ்வொரு செயலிலும் நிரூபித்த தந்தை பெரியார் அவர்கள்,உலகம் முழுவதும் இருக்கும் மக்கள் துன்பப்படுவது ஏன், அதிலும் குறிப்பாக இந்தியாவில் இருக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட,பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களும், பெண்களும் கடுமையான உழைப்பாளிகளாக இருந்தும் பெரும் துயரம் அடைவது ஏன் என்பதை மிக ஆழமாக யோசித்தார். இனிவரும் உலகம் எப்படி எப்படியெல்லாம் அமையவேண்டும் என்பதற்கு அறிவியல் அடிப்படையிலான தீர்வுகளை முன்வைத்தார்.அந்தத் தீர்வுகளுக்கு முன் நிபந்தனையாகப் பொது உரிமையும்,பொது உடைமையும் அமைந்தன. இவற்றின் மூலமே துன்பப்படும் எளிய மனிதர்களின் துயரங்கள் துடைக்கப்படும் என்று தந்தை பெரியார் அவர்கள் நம்பினார்.அதனையே தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடித்துப் பரப்பினார்.

இந்தியாவில் இருக்கும் பணக்காரர்கள் மனம் உவந்து ஏழைகளுக்கு உதவுதன் மூலம் ஏழை-பணக்காரன் பிரச்சனையைத் தீர்த்துவிடலாம் என்று காந்தியடிகள் நினைத்தார்; செயல்பட்டார். அவருடைய சீடரான வினோபா ‘பூமிதான இயக்கம்’ என்று ஒரு பெரிய இயக்கத்தையே நடத்தினார்.தற்காலிமாகச் சிலருக்கு இவை நன்மை பயத்ததே தவிர நிரந்தமான தீர்வைத் தரவில்லை. எனவே தொண்டறத்தை ஊக்குவிக்கக் கூடிய அதே நிலையில் நிரந்தரமான தீர்வினைப் பற்றியும் உலகம் யோசிக்கவேண்டும். அதற்குத் தோழர் காரல்மார்க்ஸ் மற்றும் தந்தை பெரியாரின் சிந்தனைகளே தீர்வைத் தரும்.

மதத்தின் அடிப்படையில் தாங்கள் உயர்ந்த ஜாதி, உயர்ந்த இனம் என்னும் மனப்பான்மை ஒழிய வேண்டும் .மனிதர்கள் துன்பப்படுவதற்கு அவர்கள் முற்பிறவியில் செய்த பாவம்தான் காரணம் என்னும் விதிக்கோட்பாடு அழியவேண்டும். மனிதர்களின் மனங்களில் இருந்து அப்படிப்பட்ட கோட்பாடுகள் அடியோடு அகலவேண்டும். அப்படி அவை ஒழிந்த நிலையில்தான் மனித இனம் முழுமையாகத் துன்ப நிலையிலிருந்து விடுபடமுடியும். ஆண்களும் பெண்களும் சம உரிமை படைத்தவர்களாக உலகில் வாழமுடியும். எனவே, அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையை நோக்கி உலகம் செல்லும் நாளைப் பற்றியும் சிந்தனை செய்யும் நாளாகவும் உலகத்தொண்டற நாள் செப்டம்பர் 5 அமையட்டும். அனைவருக்கும் உலகத் தொண்டற நாள் வாழ்த்துகள்.

நன்றி ; உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் செப் -1-15 ,2024

நமது கடமை- முனைவர் வா.நேரு

 சில வெளிநாட்டு அறிஞர்களின் பெயரைக் கேட்டாலே சங்கிகள் பதறுவதுண்டு. அவர்களுக்கு அந்தப் பெயர்களின் பேரில் பெரும் ஒவ்வாமை உண்டு. அவர்களில் ஒருவர் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் தந்த அறிஞர் ராபர்ட் கால்டுவெல் ஆவார். அவருடைய நினைவு நாள் ஆகஸ்ட் 28. அவர் 1891இல் மறைந்தார். அவர் 1814ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 7ஆம் தேதி அயர்லாந்து நாட்டில் பிறந்தார். தனது இளம் வயதில், (24 வயதில்) ‘லண்டன் மிஷனரி சொசைட்டி’ என்னும் கிறித்துவ மதக் குழுவுடன் இணைந்து 1838 ஜனவரியில் தமிழ் நாட்டின் சென்னைக்கு வந்தார்.

இன்றைய இளைஞர்கள் அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை, அவருடைய உழைப்பை உணர்ந்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தியாவுக்கு அவர் வந்த நோக்கம் என்னவோ கிறிஸ்துவ மதத்தைப் பரப்புவதுதான். தன் வாழ்நாளில் அதைச் செய்யவும் செய்தார். ஆனால், எளிய மனிதர்களைப் புரிந்து கொள்வதற்காக அவர் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிகள் என்பது இன்றைய இளைஞர்களுக்கு மிகப்பெரிய படிப்பினையாகவும் ஊக்க சக்தியாகவும் இருக்கும். சென்னையை வந்து அடைந்தவர் மூன்று ஆண்டுகள் சென்னையில் தங்குகிறார்.தமிழ்நாட்டு மக்களைப் பற்றிப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். திருநெல்வேலி செல்ல விரும்பிய அவர் அன்று இருந்த பயண வாகனங்களைப் பயன்படுத்தவில்லை. சென்னையிலிருந்து திருநெல்வேலிவரை நடந்தே செல்வது என்று முடிவு செய்கிறார்.

ஏறத்தாழ 400 மைல்களை அதாவது அறுநூறு கிலோ மீட்டர் தூரத்தை அவர் நடந்தே செல்கின்றார். நடந்து செல்வது என்றால் நேர் பாதையிலே சென்னை, விழுப்புரம், திருச்சி, மதுரை என்று அவர் செல்லவில்லை. தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதியாகச் செல்கிறார், அந்த இடத்திலேயே தங்குகின்றார் ,அங்கு கிடைக்கும் உணவுகளைச் சாப்பிடுகிறார் .அந்த மக்களோடு பேசு
கின்றார். அவர்கள் பேசும் மொழியை, பேசுவதில் இருக்கும் மொழி வேறு பாடுகளைக் கூர்ந்து கவனிக் கின்றார். பல்வேறு திராவிட
மொழிகளைப் பேசக்கூடியவர்களை சந்திக்கும் அவர் திராவிட மொழிகள் எப்படி ஒற்றுமையாக இருக்கிறது என்பதை உணர்கிறார்.

சென்னையிலிருந்து திருநெல்வேலிக்குச் செல்ல வேண்டிய அவர் இடையில் நீலகிரிக்குச் செல்கிறார். மலையின் அழகைப் பார்க்கிறார். அந்த மலையில் வாழும் பழங்குடி மக்களைச் சந்திக்கிறார்; அவர்கள் பேசும் மொழியை உற்று நோக்குகிறார்.

அப்படியே நீலகிரி மலையில் இருந்து இறங்கி இந்தப் பக்கம் தஞ்சாவூருக்குச் செல்கிறார். தஞ்சாவூர் கோயிலையும் சுற்றிப் பார்க்கிறார். இப்படி ஒரு அறுநூறு கிலோ மீட்டர் தூரத்தை அவர் கடப்பதற்காக எடுத்துக் கொண்ட காலம் ஆறு மாதங்கள்.

இன்றைய விரைவு உலகத்தில், ஒவ்வொரு இடத்தையும் விரைந்து கடக்கும் இளைஞர்களுக்கு, இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் பிறந்த இந்த மனிதர் எப்படி பொறுமையாக ஒவ்வொரு இடத்தையும் பார்த்துப் பார்த்துக் கடந்து சென்றிருக்கிறார் என்பது படிப்பினையாக மாறலாம். இப்படியே நடந்து நடந்து செல்லும் அவர் கடைசியில் இடையன்குடி என்னும் ஊரில் போய் நிரந்தரமாகத் தங்குகிறார்.

அயர்லாந்தில் அவர் பிறந்த ஊரின் பெயர் ,ஆங்கிலத்தில் ஆடு மேய்ப்பவர்களின் நகரம். எனவே அதே பெயரில் இருந்த இடையன்குடி என்னும் பெயர் பிடித்துப் போகவே, அங்கேயே தங்கி விட்டார் என்று தமிழ் அறிஞர் தொ.பரமசிவம் அவர்கள் ஒரு நூலில் குறிப்பிடுவார்.

இடையன்குடி என்னும் ஊரிலே போய்த் தங்குகிறார். அந்த ஊர் முழுக்கக் குப்பையாகக் கிடக்கிறது. முதலிலே இவர் தனக்காகப் பார்த்து அமைத்துக்கொண்ட வீடும் கூட அப்படித்தான் குப்பையாகக் கிடக்கிறது. முதலில் தனது இல்லத்தைச் சரி செய்கிறார். பிறகு மற்றவர்களுக்குச் சொல்லி, ஈடுபட்டு தனது தெருவைச் சுத்தம் செய்கிறார். பின்பு அந்த மக்களோடு இணைந்து அந்த ஊரையே சுத்தம் செய்கிறார்.

அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றுக் குறிப்பு, அவருக்கு 18 மொழிகள் தமிழ் நாட்டிற்கு வருவதற்கு முன்பே தெரியும் எனக் குறிப்பிடுகிறது. மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்வதில், மொழிகளுக்கு இடையேயான ஒற்றுமை,வேற்றுமைகளை அறிந்து கொள்வதில் அவருக்கு மிகப்பெரிய ஈடுபாடு இருந்திருக்கிறது. தமிழ்நாட்டுக்கு வந்த அவர் தமிழ்
மொழியைக் கற்கின்றார். தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாள மொழிகளையும் கற்கின்றார்.இந்த மொழிகளுக்கு இடையே இருக்கும் ஒற்றுமை அவரை ஈர்க்கிறது.சமஸ்கிருதத்தையும் கற்கின்றார். சமஸ்கிருதத்திற்கும் திராவிட மொழிகளுக்கும் குறிப்பாக தமிழ் மொழிக்கும் உள்ள வேற்றுமை அவருக்குப் புலப்படுகிறது.

அதுவரை பார்ப்பனர்கள் இந்தியாவில் இருக்கும் அனைத்து மொழிகளும் சமஸ்கிருத மொழியிலிருந்து தோன்றியவை என்று கதை அளந்து கொண்டிருந்தனர். அதனையே தங்களுக்குத் தோன்றிய வண்ணம் ஆராய்ச்சி என்னும் பேரால் உலகம் முழுவதும் பரப்பிக் கொண்டிருந்தனர்.இந்தப் பார்ப்பனத்தனத்தை தனது ஆராய்ச்சி மூலம் அடித்து நொறுக்கியவர் அறிஞர் ராபர்ட் கால்டுவெல் ஆவார்.அதுமட்டுமல்ல; அவாள்களின் குடுமிகளைப் பற்றியே ஒரு நூல் (குடுமியின் மீதான அவதானிப்புகள் ( Observations on the Kudumi ) என்ற நூல் வரக் காரணமாக இருந்தவர். அதனால்தான் சங்கிகளுக்கும் பார்ப்பனர்களுக்கும் அவர் பெயரென்றால் அவ்வளவு கசப்பும் காழ்ப்பும்.

ஏறத்தாழ 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மொழிகள் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டவர் கால்டுவெல் ஆவார்.அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள், ‘இந்தியா முழுமையும் பரந்து விரிந்து இருந்தவர்கள், நாகர்கள் எனப்படும் திராவிடர்கள்’ என்று குறிப்பிடுவதுபோல மொழியின் அடிப்படையில் பலுசிஸ்தானம், வங்காளம் உள்பட இன்றைய இந்திய ஒன்றியத்தின் பல பகுதிகளில் திராவிட மொழிக் குடும்பங்களே இருந்தன என்று குறிப்பிட்டவர்.

அதனால் “திராவிட மொழியியல் ஆய்வின் முன்னோடி” என்று அழைக்கப்படுபவர் திரு.ராபர்ட் கால்டுவெல் ஆவார்.திராவிட இயக்கத்தின் முன்னோடிகள் எல்லாம் ராபர்ட் கால்டுவெல் அவர்களைப் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளனர். அவரது உழைப்பிற்குப் பெரும் பாராட்டைத் தெரிவித்துள்ளனர். 1968இல் பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் சென்னையில் அவருக்கு சிலை அமைத்துப் பெருமை சேர்த்தார். திராவிட இயக்க அரசுகள் எல்லாம் அவரது வரலாற்றை தமிழ்ப் பள்ளிக்கூட நூல்களில் சேர்த்து பெருமை சேர்த்தனர். அவரைப் பற்றிய பல செய்திகள் இணையத்தில் கிடைக்கின்றன.அவற்றை வாசிப்பதும்,அவரது பெருமையை, உழைப்பை மற்றவர்களுக்கு எடுத்துக் கூறுவதும் அனைத்துத் தமிழர்களின் கடமையாகும்.

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் ஆகஸ்ட் 16-31,2024

அமெரிக்காவின் முதல் தீவிரவாதி… -முனைவர் வா.நேரு

 இன்றைக்குச் சந்திரனில் சென்று வாழலாமா? செவ்வாய் கிரகத்தில் சென்று வாழலாமா? என்று மனிதர்கள் முடிவு செய்யும் அளவிற்கு அறிவியல் வளர்ந்திருக்கிறது.

இன்றைய அறிவியல், நாகரிக மேம்பாடு என்பன பற்றியெல்லாம் அறியாத மக்கள், இன்றைக்கும் மலைகளில் – காடுகளில் வேட்டையாடி, இயற்கையோடு இயைந்து வாழும் வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருக்கின்றனர். தங்களுக்கென ஒரு வாழ்க்கை முறையை – மொழியை – பண்பாட்டை அவர்கள் கடைப்பிடிக்கின்றனர். அப்படிப்பட்ட மக்களை உலகம் பழங்குடி இன மக்கள் என அழைக்கிறது. அவர்களில் சிலர் நாகரிக வாழ்க்கைக்குள் வந்தாலும் பலர், தங்களைத் தாங்களே உலகத்திடமிருந்து தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு வாழ்கின்றனர். பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் நாளாக ஆகஸ்ட் 9ஆம் தேதியை உலக அய்க்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்திருக்கிறது.

வெள்ளை நிறமுடையவர்கள் பெரும்பாலும் பழங்குடி இன மக்களுக்குப் பெரும் கொடுமைகளை இழைத்திருக்கிறார்கள்.அமெரிக்காவில் கொலம்பஸ் வருவதற்கு முன் வாழ்ந்த பழங்குடி மக்கள் அவ்வளவு அருமையாக. வெகுளியாக வாழ்க்கையை அமைத்து வாழ்ந்து வந்திருக்கின்றனர்.இந்தியா என்று எண்ணி அமெரிக்காவில் இறங்கிய கொலம்பஸை அந்தப் பழங்குடி மக்கள் நட்போடும் வியப்போடும் வரவேற்று இருக்கிறார்கள். ஆனால், வெள்ளைத்தோல் உடைய கொலம்பஸ் மனதில் அவர்களை அடிமைப்படுத்தி, உடல் உழைப்பினைச் செய்ய வைக்கவேண்டும் என்று தோன்றியிருக்கிறது.கொலம்பஸ் தனது குறிப்பேட்டில் இப்படி எழுதி இருக்கிறான்…

“அவர்கள்… கிளிகளையும், பருத்திப் பந்துகளையும், வேல் கம்புகளையும், மற்றும் பல பொருட்களையும் கொண்டு வந்தனர். அவற்றை, கண்ணாடிப் பொருட்கள் மற்றும் மணிகளுக்காகப் பண்டமாற்று செய்துகொண்டனர். அவர்களிடமிருந்த அனைத்தையும் விரும்பி வியாபாரம் செய்தனர்… அவர்கள் நல்ல உடற்கட்டுகளுடன், அழகான தோற்றத்துடன் இருந்தனர்… அவர்கள் ஆயுதங்களைத் தாங்கி நிற்கவில்லை.நான் அவர்களுக்கு ஒரு வாளைக் காட்டினேன். அவர்கள் அதன் கூர்ப்பகுதியைக் கையால் பிடித்து, அறியாமையால் கையை வெட்டிக்கொண்டனர். அவர்கள் இரும்பை அறிந்திருக்கவில்லை… அவர்களுடைய வேல் கம்புகள் பிரம்புகளாலானவை.

அவர்கள் அருமையான பணியாளர்களாக மாறக்கூடிய வர்கள். ஒரு அய்ம்பது அடியாட்களைக் கொண்டு அவர்களை அடிபணியவைத்து, நாம் நினைத்த வேலைகளையெல்லாம் செய்விக்கலாம்” (ஹாவாட் ஜின் – தமிழில் க.மாதவ் – சிந்தன் புக்ஸ் வெளியீடு) என்று எழுதிய கொலம்பஸ் அதே மாதிரி அந்தச் செவ்விந்திய மக்களை அடிபணிய வைத்தான். கொடுமைப்படுத்தினான். கொன்று அழித்தான் என்பதை எல்லாம் நாம் படிக்கும்போது கண்ணீர் வடிக்கும் வரலாறு.

“கொலம்பஸ் அமெரிக்காவின் முதல் தீவிரவாதி, கொடூரமானவன், இன அழிப்பாளன், பூர்வகுடிப் பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களை நடத்தியவன், நிலங்களை அபகரித்தவன் என்றே அமெரிக்கச் செவ்விந்திய மக்கள் இன்றளவும் கொலம்பஸை அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்” என்று ஒரு பத்திரிகையாளர் குறிப்பிடுகிறார். இன்றைக்கும் மண்ணின் மக்களான பழங்குடி மக்கள் உலகமெங்கும் வேலையாட்களாகத்தான் பயன்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

இன்றைக்கும் இந்தியாவில் பழங்குடி இன மக்களுக்குக் கிடைக்கவேண்டிய கல்வி, பணி என்பதெல்லாம் முழுமையாகக் கிடைக்காதவாறு இந்தியப் பார்ப்பனிய ஆளும் வர்க்கம் பார்த்துக்கொள்கிறது.

பழங்குடி இன மக்களில் சுமார் 200 குழுக்கள் தற்போது உலகம் முழுவதும் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் தங்களைத் தாங்களே தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு வாழ்கின்றனர். பொலிவியா, பிரேசில், கொலம்பியா, ஈக்வடார், இந்தியா, இந்தோனேசியா, பப்புவா நியூ கினியா, ,பெரு மற்றும் வெனிசுலா ஆகிய நாடுகளில் இயற்கை வளங்கள் நிறைந்த தொலைதூரக் காடுகளில் அவர்கள் வாழ்கின்றனர்.

அவர்களின் உயிருக்கே பெரும் அச்சுறுத்தல் இன்றைக்கு உலகத்தில் உள்ளது. ஓர் இடத்தில் வாழும் மனிதர்கள் அவர்கள். அவர்களின் வாழ்விடங்கள் பறிக்கப்படுகின்றன.இருக்கும் இடத்தில் இருந்து விரட்டி அடிக்கப்படுகிறார்கள்.அவர்கள் வெளியில் வந்தால் தண்ணீரை விட்டுத் தரைக்கு வந்த மீன்கள் போலத் தவிக்கிறார்கள். எனவே, அவர்களுக்கு உரித்தான வாழ்விடத்தை, சூழலைப் பாதுக்காக்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தோன்றியதுதான் இந்தப் பழங்குடிகள் தினம்.

“உலகின் 90 நாடுகளில் 476 மில்லியன் பழங்குடி மக்கள் வாழ்கின்றனர்.அவர்கள் உலக மக்கள் தொகையில் 5 சதவிகிதத்

திற்கும் குறைவாக உள்ளனர். ஆனால், ஏழைகளில் 15 சதவிகிதம் பேராக அவர்கள் உள்ளனர்.அவர்கள் உலகின் மதிப்பிடப்பட்ட 7000 மொழிகளில் பெரும்பாலான மொழிகளைப் பேசுகிறார்கள்.உலகின் 5000 வெவ்வேறு கலாச்சாரங்களைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்துகிறார்கள்“ என்று புள்ளி விவரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

பழங்குடி இன மக்கள் தினமான ஆகஸ்டு 9 பற்றிப் பல விரிவான தகவல்கள் அய்க்கிய நாடுகள் சபையின் இணையதளத்தில் கிடைக்கின்றன. (https://www.unesco.org/en/international-day-worlds – indigenous-peoples) பழங்குடி இன மக்கள் மத்தியில் பணியாற்ற விரும்பும் தன்னார்வத் தொண்டர்களை வரவேற்கிறோம் என்றும் அதில் குறிப்பிட்டு இருக்கின்றார்கள்.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை இம்மண்ணின் மக்களான தமிழ் மக்களை அடக்கி ஒடுக்கி ஆதிக்கம் செலுத்தினர்.

“ஆரியர்கள் என்று இந்நாட்டில் காலடி எடுத்து வைத்தார்களோ அன்று முதல் தமிழையும்,

தமிழரின் கலைகளையும், கலாச்சாரத்தையும் ஒழிப்பதிலேயே அவர்கள் கண்ணும் கருத்துமாய் இருந்து வந்திருக்கிறார்கள்….ஆரியர்கள் தம்மை எல்லோரையும்விட உயர்ந்தவராகவும் தமக்கடுத்த உயர்வுள்ளவர்களாக அரசர்களையும் அதற்கும் அடுத்து உயர்வுள்ளவர்களாக வணிகர்களையும் மற்றவர்களைத் தம் எல்லோருக்கும் அடிமைகளாகவும்(சூத்திரர்களாகவும்) கடவுள் படைத்தாரென்று கூறி அரசர்களுக்கு மற்றையோரைக் காட்டிலும் தனி உயர்வைக் கற்பித்து விடவே, அவர்கள் ஆரியத்திற்குச் சுலபத்தில் அடிமையானார்கள்.” (மறைமலையடிகள்,இவர் தமிழர் இல்லை என்றால்

எவர் தமிழர்? ப.திருமாவேலன், பக்கம் 131)

வலிமையாய் இருந்த திராவிடர்களைப் பார்த்து ,இவர்களைப் போர்களால் வெல்ல முடியாது என்று வஞ்சகம் செய்து ,சூழ்ச்சி செய்து, திராவிட இனத்து மன்னர்களைக் கைக்குள் போட்டுக்கொண்டு திராவிட இன மக்களைச் சூத்திரர்கள் என்றும் பஞ்சமர்கள் என்றும் வர்ணாசிர அமைப்பில் சொல்லி நம்மை ஆண்டாண்டு காலமாக உடல் உழைப்புத் தொழிலாளர்களாக மட்டுமே ஆக்கி வைத்த ஆரியத்தையும் உணர்ந்து கொள்ளும் நாளாக நாம் இதனைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். கொலம்பஸ் போன்ற ஆங்கிலேயர்கள் மீது அமெரிக்கச் செவ்விந்திய மக்களுக்கு இருந்த வெறுப்பைப் போல ஏன் நம் மக்களுக்கு ஆரியர்கள் மீது இல்லை என்பதையும் இணைத்துப் பார்க்கும் நாளாக இந்தச் சர்வதேச மண்ணின் மைந்தர்கள் நாளை, பழங்குடியினர் நாளை நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

இன்னும் தமிழ்நாட்டின் மலைகளில் அல்லது அதன் அருகில் இருக்கும் பள்ளத்தாக்குகளில் வசிக்கும் பழங்குடி இனமக்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளும் நாளாகவும்,அவர்களுக்கு உரிய உரிமைகள் அவர்களுக்குக் கிடைக்கிறதா என்பதை உறுதி செய்து கொள்ளும் நாளாகவும்,அவர்களின் இடஒதுக்கீட்டைப் போலியான சான்றிதழ்கள் மூலம் வேறு பிரிவினர் அபகரித்துக்கொள்வதைத் தடுக்க உறுதி எடுத்துக்கொள்ளும் நாளாகவும் நம்மைப் போன்றோர் இந்த நாளைக் கடைப்பிடிக்கலாம்.பார்ப்பனரல்லாத மக்கள் அனைவரும் ஒன்றே என்னும் திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாட்டின்படி நமது உடன்பிறப்புகளான பழங்குடி மக்கள் மீது இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்தும் நாளாகச் சர்வதேசப் பழங்குடிகள் நாளான ஆகஸ்ட் 9 அமையட்டும்.

நன்றி : உண்மை இதழ் ஆகஸ்ட் 1-15,2024