Thursday, 3 December 2020

செவக்காடு.....(நாவல் வா.நேரு ) அத்தியாயம் மூன்று..

 




(ஓடையிலிருந்து மேலே ஏறினால் சந்திரனின் செவக்காடு வந்துவிடும். ஆனால் வெற்றிமணி இன்னும் கொஞ்சதூரம் ஓடைக்குள் நடந்து போனால்தான் அவரின் காடு வரும். "மாப்ள ஓங்காடு வந்திருச்சு,போய்யா, நான் அப்படியே ஓடைக்குள்ளே போய் என் காட்டுக்கு போயிறேன் " என்றார் வெற்றிமணி. சரி என்று சொன்னவுடன் ஓடை வழியாகவே நடக்க ஆரம்பித்தார் வெற்றி மணி. ஓடைக்குள் இருந்து வெற்றிமணி கூட பேசிக்கொண்டிருந்ததைப் பற்றி பேசியதை நினைத்துக்கொண்டே தனது காட்டுக்குள் மேட்டில் ஏறி உள்ளே நுழைய நடந்த சந்திரனின் கால்கள் திடிரென்று நின்றன. என்னடா நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த கால் திடீரென்று பிரேக் போட்டது மாதிரி நிற்கிறதே என்று நினைத்துக்கொண்டே முன்னால் பார்த்த சந்திரன் அரண்டு பின் வாங்கினான். அவனுக்கு முன்னால் நல்ல கறு கறு நிறத்தில்,அவனது வீட்டில் கம்பு இடிக்கப் பயன்படுத்தும் உலக்கை அளவுக்கு கரு நாகம் படம் எடுத்து நின்று கொண்டிருந்தது.)


செவக்காடு.....நாவல்


           வா.நேரு


அத்தியாயம் மூன்று..




படம்  எடுத்து நின்று கொண்டிருந்த பாம்பைப் பார்த்ததும்,அவனை அறியாமல் பாம்பு,பாம்பு என்று சத்தம் போட்டான்.இவனது சத்தத்தைக் கேட்ட வெற்றிமணி கொஞ்சதூரம் நடந்து போயிருந்தவர், திருப்பி ஓடி வந்து கொண்டிருந்தார்.இவனது அங்க அசைவுகளைப் பார்த்த பாம்பு சட்டென தலையைக் கீழே போட்டு ஊர்ந்து போக ஆரம்பித்தது.ஊர்ந்து போகும் பாம்பைப் பார்த்தான்.…கரு  நாகப்பாம்பு…நல்ல கருப்பு நிறத்தில் பள பளவென ..பெரிய அளவிற்கு நீளமாய்..தன் வீட்டில் சோளம்,கம்பை உரலில் போட்டு இடிக்கப்பயன்படும் உலக்கை போல அவ்வளவு தட்டையாய்,நீளமாய் ஊர்ந்து போய்க்கொண்டிருந்தது.இதற்கு முன்னால் இத்தமொக்க பாம்பை நேருக்கு நேராக சந்திரன் பார்த்ததில்லை.குட்டி குட்டி பாம்புகளை  நிறையப்பார்த்திருக்கிறான். அடித்திருக்கிறான். ஆனால் இத்தமொக்க பாம்பு ,திடீரென்று விரட்ட ஆரம்பித்தால் என்ன செய்வது என்று சுத்தி முத்திப்பார்த்தான்.நல்ல பள,பளவென மின்னும் தோல்..சில நேரம் செவக்காட்டுக்குள் கிடக்கும் வெள்ள  நிறத்தோலை,பாம்புச்சட்டையப் பார்த்திருக்கிறான். ஆனால் இவனைக் கண்டுகொள்ளாத பாம்பு சர,சரவென ஊர்ந்து போய்க்கொண்டிருந்த்து.


இவனது சத்த்த்தைக் கேட்டு ஓடி வந்த வெற்றிமணியும் ஊர்ந்து போய்க்கொண்டிருந்த  பாம்பைப் பார்த்தார். “ ஏய் மாப்ள, ரொம்ப  நாளா இந்தப்பாம்பு நம்ம காட்டுகளுக்குள்ளேயே தெரியுது” என்றார். “ அப்படியா மாமா, இன்னைக்குத்தான் நான் பார்க்கிறேன் “ என்றான் சந்திரன். “ ஆமா, சொல்லிட்டு, வந்து உனக்கு தரிசனம் கொடுத்துட்டு போகும்,பாத்துக்கோன்னு….பாத்திடி மாப்ள, ஒரு போடு போட்டுச்சுன்னா,சங்குதான்,சும்மா மத்த பாம்பு மாதிரி,கல்லை கில்லை எடுத்து எறிஞ்சுக்கிட்டு இருக்காத “ என்றார்.


“மாமா, பாம்புக்குப் பயந்தா, செவக்காட்ல வெள்ளாமை பாக்க முடியுமா? “ என்று சொல்லிக்கொண்டே பாம்பு எங்கே போகிறது என்று சந்திரன்பார்த்தான். வெற்றிமணியும் அவனோடு சேர்ந்து பார்த்தார்

சந்திரனனின் செவக்காட்டிற்கு கிழக்கே ஒரு சின்ன ஓடை இருந்தது.அந்த சின்ன ஓடையிலிருந்து வரும் தண்ணீர் இந்தப்பெரிய ஓடையில் வந்துதான் கலக்கும்.இவனது காட்டிற்கு கிழக்கே இருக்கும் சின்ன ஓடையில் இறங்கி மறுபடியும் ஊர்ந்து ஏறி ,இவனது காட்டின் ஈசான மூலையில் இருக்கும் பாம்புப்புத்துக்கு அருகில் போனது. கொஞ்ச நேரத்தில் பாம்பைக் காணவில்லை. புத்துக்குள் போயிருக்கும்போல. மொக்கப்பய பாம்பைப் பாத்தது ஒரு மாதிரி  படபடப்பாக இருந்தது சந்திரனுக்கு.


போன முறை உழுகும்போதே  காட்டின் ஈசான மூலையில் கிடக்கும் பாம்புப்புத்தை வெட்டிப்போட்டு விடலாம் என்று வேலைக்கு வந்த ஆட்களிடம் சொன்னான்.அவர்கள் மறுத்த போது இவனே மம்பட்டியை வைத்து வெட்டி,அழித்துவிடலாம் என்று போனான்.ஆனால் வேலைக்கு வந்த ஆட்கள் தடுத்துவிட்டது மட்டுமல்ல, அம்மாவிடமும் போய்ப் போட்டுக்கொடுத்துவிட்டார்கள்.அம்மாவிடம் வசவு கிடைத்தது. நீயா போய் ஏதாவது பண்ணாதட…’பாம்பு ஒரு வகையில நம்மளுக்கு நண்பன்டா,பாம்பு இல்லைன்னா காடு பூராம் வெறும் எலிதான் அலையும். காட்டைப்பூராம் எலிகள் நாசமாக்கிடும். பாம்புதான் எலிகளைத் தின்னு நம்ம விவசாயத்துக்கு ஒரு வகையில உதவியா இருக்கு.’ என்றவர்.`போகும்போது,வரும்போது காலடியை மட்டும் பாத்துப்போ, இராத்திரி போகும்போது பேட்டரிலைட்ட அடிச்சுக்கிட்டே போ,பாம்பு,அதுவா வந்து நம்மளைக்கொத்தாது,நாம ஏதாவது தொந்தரவுப்பண்ணப்போறோமுன்னு தெரிந்தாத்தான் நம்மளை அது கொத்தும்.நீ சின்னப்பையன்,பாம்புப்புத்துகிட்ட எல்லாம் போகாதே,விட்டிடு,அதுவாட்டல காட்ல ஒரு ஓரத்தில இருந்துட்டுப்போகுது `என்று சொல்லி விட்டார்.அப்பவெல்லாம் வெறும் புத்தைத்தான் பார்த்திருக்கிறான்.இப்போதுதான் பாம்பைப்பார்த்திருக்கிறான் சந்திரன்.


காட்டுக்கு கிழக்கே இருக்கும் ஓடையத்தாண்டி காட்டுக்குள் சந்திரன் போனான்.வெற்றிமணியும் ஓடை வழியே போகாமல் இவனோடு கூடவே வந்து சொல்லிவிட்டு ,அவரது காட்டுக்கு இவனது காட்டுவழியாகவே போனார். மழை காட்டை தாறுமாறாகப் பிரித்திருந்த்து. ஏற்கனவே உழுது போட்டிருந்த நிலம். உழுது போட்டது மட்டுமல்லாமல், ஆட்டுக்கெடையும் ஏற்கனவே போட்டு வைத்திருந்த நிலம்.மொத்தம் 5 ஏக்கர் நிலத்தையும் 4 குண்டுகளாகப் பிரித்து , கெடை போட்டு வைத்திருந்த நிலம். தண்ணீர் எங்கும் போகாமல் அப்படியே குண்டுகளுக்குள்ளேயே நின்றிருந்தது. “ மாப்ள பரவாயில்லை,மழை பேஞ்சதல உன் காட்ல ஒண்ணும் உடப்பு இல்ல, அதனால கெடை அமத்தின உரம், வண்டி மாட்டை வச்சு அடிச்ச குப்பை உரம் எல்லாம் தப்பிச்சு, காட்டுக்குள்ளேயே கெடக்கு, தண்ணி இரண்டு மூணு நாள்ல வத்திப்போகும் ..என் காட்ல என்ன ஆச்சுன்னு தெரியலையே “ என்றார். தொடர்ந்து “ நானும் கெடை போட்டிருந்தேன்,குப்பையை அடிச்சு வச்சிருந்தேன்.இந்த மழைக்கு தங்குச்சா, இல்லே குண்டு உடைஞ்சு ஓடைக்குள்ள ஓடிரிச்சான்னு தெரியல “ என்று சொல்லிக்கொண்டு நடந்து கொண்டிருந்தார்.


காட்டுக்குள்ளே போனன் சந்திரன்.ஈரத்தில் நடப்பதே பெரும் பாடாக இருந்தது. ஒரு இடத்தில் செருப்போடு கால் போய் பதிந்து அப்படியே நின்று கொண்டது. பார்த்தான். செருப்பை எடுத்து கையில் வைத்துக்கொண்டு காட்டுக்குள் நடக்க ஆரம்பித்தவன் அப்படியே தன்னுடைய காட்டின் மேற்கே பார்த்தான். சதுரகிரி  மலை..நேற்று நன்றாக பெய்த மழையில் சின்ன, சின்னக் கோடுகள் போல மலையில் தண்ணீர் கீழே ஓடி வருவது தெரிந்தது. இங்கே இரண்டு மூன்று கிலோ மீட்டருக்கு தள்ளி நின்று பார்க்கும்போது சின்னச்சின்ன கோடுகளாகத் தெரியும் இந்தக் கோடுகள் ,பக்கத்தில் சென்று பார்த்தால் நிறையத் தண்ணீர் ஓடி வரும் இடங்களாக இருக்கும் என்று நினைத்தான். எவ்வளவு அழகிய ஊர்...எவ்வளவு செழிப்பான இடம்..இயற்கையின் எழில் கொஞ்சும் இடமாகத் தனது ஊர் இருப்பது பற்றி எப்போதுமே பெருமைதான் சந்திரனுக்கு..


அவனது ஊரின் மலை அழகிய மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையின் தொடர்ச்சி.சிறுவயது முதல் பார்த்து,பார்த்து பழகிய மலை.மேடும்,பள்ளமுமாய்,ஏற்றமும்,இறக்கமுமாய் விரிந்து கிடக்கும் மலை.மலை எங்கிருந்து வருகிறது...எவ்வளவு தூரத்தில் இருந்து வருகிறது என்று தெரியாது.ஆனால் கொஞ்சம் இடைவெளி இருந்தாலும் தொடர்ச்சியாக இருக்கும்.ரோட்டில் போவது போல,கடலில் கப்பலில் போவது போல,மலை வழியாகவே போகமுடியுமா என்று மனதிற்குள்ளேயே கேட்டுக்கொண்டான்.நம்ம மலையில காட்டு யானை இருக்கு,புலி இருக்குன்னு சொல்றாங்களே,,அப்ப எப்படி போகமுடியும் என்று யோசித்தான்.வெற்றிமணி மாமாவிடம் ஒருமுறை இதைப் பற்றிக்கேட்டான். "மாப்ள, நம்ம மலையிலே காட்டு யானை இருக்கு...சில நேரம் மலையை விட்டு இறங்கி தோப்புக்குள்ள வந்திருக்கு...காட்டுப்பன்னி இருக்கு...மான் இருக்கு...நானே நம்ம மலையிலிருந்து அடிச்சுக்கொண்டு வந்த மான் கறியை சின்னப்பிள்ளையா இருக்கும்போது சாப்பிட்டிருக்கேன். ஆனா புலி இருக்குன்னு சொல்றாங்க ,நான் பார்த்ததில்லை" என்றார். 


" மலையிலே நம்மள மாதிரி மனுசங்க இருக்காங்க,ஆனா நம்மளைப் பார்த்தா ஓடிப்போயிருவாங்கன்னு சொல்றாங்களே மாமா " என்றான் சந்திரன். "ஆமாம், இந்த மலைக்கு, இந்த நிலத்துக்கு எல்லாம் சொந்தக்காரங்க அவங்கதான்.பழங்குடி மக்கள்ன்னு சொல்றாங்க அவங்களை...எல்லோரையும் பார்த்து அவங்க ஓட மாட்டங்க...இப்ப அவங்களும் மலையை விட்டு இறங்கி வந்து ,தேன் மாதிரிப்பொருளைக் கொடுத்து அரிசி மாதிரி சில பொருள்களை வாங்கிட்டுப் போராங்க " என்றார் வெற்றிமணி...


அந்த நினைவுகளோடு பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவனுக்கு மலைக்கு கீழே இருக்கும் பெரிய தொப்பு தெரிந்தது. பெரிய தோப்பு என்றால் பெரிய தோப்புதான்.எத்தனை வகையான மரங்கள்.மாமரங்கள் மட்டும் எத்தனை வகை..அதில் காய்க்கும் மாம்பழங்கள் எத்தனை வகை...ஒரு நாள் சட்டி மாம்பழம் என்று ஒரு மாம்பழம் சாப்பிட்டான். வீட்டில் இருக்கும் பெரிய ஈயச்சட்டி அளவுக்கான மாம்பழம். ஒரு மாம்பழம் சாப்பிட்டால் ஒரு நேரச்சாப்பாடு சரியாகிப்போய்விடும் அளவுக்கான மாம்பழம்.மாம்பழங்களைப் பற்றி நினைத்தவுடனேயே நாக்கில் எச்சில் ஊறியது.வரிசையாக மாமரங்கள்,புளிய மரங்கள்,பனை மரங்கள், பலா மரங்கள் என நிறைந்து நிற்கும் பெரிய தோப்பு. அந்தத் தோப்புக்குள் போய்விட்டால் மாம்பழம் எவ்வளவு வேண்டுமென்றாலும் சாப்பிட்டுக்கொள்ளலாம்.நன்றாக பழுத்து,தானாக விழுந்து கிடக்கும் மாம்பழங்கள்...பழுக்கவைத்து மாம்பழத்தை தின்பவர்களுக்கு இயற்கையாகப் பழுத்து விழும் மாம்பழத்தின் ருசி தெரியாது என்று நினைத்தான்.மலையில் இருந்து வரும் தண்ணீர், ஊரில் இருக்கும் கண்மாய்க்கு பெரிய தோப்புக்கு நடுவில் இருக்கும் ஆற்றின் வழியாகத்தான் வரும். அந்த நல்ல தண்ணீரின் ருசியும், மாம்பழத்தின் ,பலாப்பழத்தின் ருசியையும் நினைத்துக்கொண்டான் சந்திரன்.


பெரிய தோப்புக்கு போகும் வழியில் ஆற்றின் இந்தப்பக்கம் இருக்கும் பாளையம்தோப்பு. அந்தத்தோப்பிலும் எத்தனை வகையான மரங்கள். ஒவ்வொரு மரமும் 100 ஆண்டுகளைக் கடந்த மரங்கள் போல...விரிந்து கிடக்கும் மரங்கள். பாளையந்தோப்பு முழுவதும் நிறைய பாம்புப்புற்றுகள் கிடக்கும்.மாமரத்து சருகுகள் உதிர்ந்து அதுவே காலுக்கு மெத்தை போல நடக்கும் போது இருக்கும்.ஆனால் பார்த்து நடக்க வேண்டும்.பூச்சி பொட்டை ஏதாவது உள்ளே கிடக்கும்.இரண்டு தோப்பிலும் சேர்த்துப்பார்த்தால் எத்தனை ஆயிரம் மரங்கள் ....இந்தத் தோப்பை சுற்றி வாழும் மனிதர்கள்...விறகு பொறுக்க,பழம் இறக்க, தேங்காய் பறிக்க,நொங்கு வெட்ட என்று மனிதர்களை எப்போதும் அழைத்துக்கொண்டு இருக்கும் இடமாக இந்த இரண்டு தோப்புகளும் சந்திரனுக்குத் தெரியும்.


பெரிய தோப்பு தாண்டித்தான் கேணி இருந்தது.கேணி என்று சொன்னால் இவனது ஊரின் குற்றாலம். அருவியாய் வந்து விழும் தண்ணீரில் ஆசையாய் தலையை வைத்து நிமிடக்கணக்கில் நிற்கச்சொல்லுமிடம்.வெளி ஊர்களில் இருந்து எல்லாம் கேணிக்கு சுற்றுலா என்று வருவார்கள். சந்திரனும் அவனது ஊரில் 6-வது படிக்கும் காலத்திலிருந்து வருடா வருடம் கேணிக்குப் போயிருக்கிறான்.பெரிய தோப்புக்கும் மலைக்கும் இடையில் ஒரு சின்ன ஓடை போல ஆறு. அதில் சில நேரம் காட்டு யானைகளின் சாணி கிடக்கும். பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து மாணவ-மாணவிகளைக்கூப்பிட்டு செல்லும் வாத்தியார்கள் யானைச்சாணிகளைப் பார்த்தால் உசாராகிவிடுவார்கள்.மிகக் கவனமாகப் பிள்ளைகளை அழைத்துச்சென்று, கேணியைப்பார்க்கவிட்டு,குளிக்க விட்டு அழைத்துவருவார்கள்.


மலைக்கு மேலே இருக்கும் எண்ணற்ற செடி,கொடிகள்...கொட்டும் மழையில்,அவற்றின் வழியாக ஓடிவரும் தண்ணீர்.மொத்தமாய் ஒன்றாய் இணைந்து கேணிக்கு மேலே பள்ளமாக இருக்கும் இடத்தில் நின்று கொண்டால்,மூலிகைத் தண்ணீரில் குளிப்பது போல அவ்வளவு ,சுகமாய் இருக்கும்..சில நேரம் மொத்து,மொத்து என்று தலையில் விழும் தண்ணீர் சுகமாய்,இதமாய்..யாரோ தட்டி தட்டி சுகம் காட்டுவது போல இருக்கும்....ஊருக்கு வந்து ஒருமுறை இந்தக் கேணி அருவியில் குளித்து விட்டுப்போகிறவர்கள் மறுபடியும் மறுபடியும் வந்து குளித்துச்செல்வதை சந்திரன் பார்த்திருக்கிறான்.


மலையையும் தோப்பையும் பார்த்துக்கொண்டு நின்ற சந்திரனுக்கு வெற்றிமணி அவரது காட்டுக்குள் இருந்து கூப்பிடுவது காதில் கேட்டது. "ஏய் ,சந்திரா,இங்கே வாய்யா, இங்க வந்து இந்தக் கொடுமையைப் பாரு "என்று அவர் சத்தம் போட்டுச்சொல்ல, அவரை நோக்கி சந்திரன் தொபுக், தொபுக் என்று காலை இழுக்கும் ஈரத்திற்குள் மெல்ல  மெல்ல காலை எடுத்து வைத்து நடக்க ஆரம்பித்தான்.









  


Wednesday, 2 December 2020

அதிசயமான இயக்கத்தின் ஆச்சரியமான தலைவரே !

 அதிசயமான இயக்கத்தின் 

ஆச்சரியமான தலைவரே !

                     வா.நேரு




அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில்
நீங்கள்...
உங்களின் அடிச்சுவட்டில்
நாங்கள்...

தந்தை பெரியார் தந்த
புத்தி போதும் உங்களுக்கு....
நீங்கள் தரும் புத்தி
போதும் எங்களுக்கு....

"தந்தை பெரியாரின் கொள்கை
கைத்தடி நான்"-..நீங்கள்..
உங்களின் கொள்கை
கைத்தடிகள் நாங்கள்...

பெரியார் பணி முடிப்பே
வாழ்வின் இலக்கு- உங்களுக்கு..
தாங்கள் இடும் பணிகளை
முடிப்பதே எங்கள் வாழ்வின் இலக்கு...

'ரத்தமும் சதையும் நகமுமாய்'
எனது தோழர்கள் என
ஆனந்தக்  களிப்பு தங்களுக்கு,,,
உலகு எங்கும் உள்ள
தங்களின் தோழர்கள்
எங்களின் தோழர்கள் ஆவதால்
இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி எங்களுக்கு,,,

கொடுந்தொற்று கரோனா
கொல்கிறது மக்களை...
கொடிது கொடிது கரோனாவினும்
கொடிது ஆரியம் எனும்
அறிவுறுத்தல்
கேட்கிறது தங்களிடமிருந்து...

அனைவருக்கும் அனைத்தும்
இதுதான் திராவிடம்...
திராவிடத்து காளைகளே
செப்புவீர் இதனை செகமனைத்தும்
எனும் குரல் கேட்கிறது
பிறந்த நாள் குரலாக தங்களிடமிருந்து..

ஆரிய ஆதிக்கம்
ஆக்டோபஸ் போல,,,
தெரிந்த கரங்களை விட
தெரியாத கரங்கள் அதிகம்...
பெற்றவை கையளவு..
பெறவேண்டியதோ மலையளவு...

கையளவு பெற்றதையும்
காணாமல் ஆக்கிடவே
நச்சுக்கொள்கைப்  பாம்புகள்
படம் எடுத்து ஆடுகின்றன...
காளைகளே புறப்படுங்கள்...
களம் நோக்கி என
கட்டளையிடும் எங்கள் தலைவரே..

வயது 88 எனினும்
கட்டளை இடுவதில்
களத்தில் நிற்பதில்
கருத்தில் மோதுவதில்
என்றும் 28 வயது இளைஞரே...
எங்கள் தலைவரே..

உங்கள் தொண்டர் ஒருவர்
தனது ஆசையை
என்னிடம் சொன்னார்....
எனது படத்தை அய்யா
ஆசிரியர் திறந்து வைக்க வேண்டுமென..
அங்கணமே நிகழ்ந்தது..
துன்பமான நிகழ்வு எனினும்
தங்கள் தொண்டர்கள்
அவர்கள்  இறப்பு
குறித்து கவலைப்பட்டதில்லை...
அய்யா பெரியார் கொள்கை வளர..
நமது இனம் வாழ
அய்யா ஆசிரியர் வாழவேண்டும்
என்பதே அவர்கள் நினைப்பு
அவர்கள் வாழ்க்கை எல்லாம்...

அதிசயமான இயக்கத்தின்
ஆச்சரியமான தலைவரே !
78 ஆண்டுகள்
பெரியார் பணியின் தொகுப்பே...
100 ஆண்டுகள்
பெரியார் பணியின் தொகுப்பாய்
உங்களைக் காண
எங்களுக்கும் ஆசை....
வாழ்க ! வாழ்க !
நீங்கள் வாழ்க !
                             வா.நேரு  





நன்றி : விடுதலை 02.12.2020 


 

Thursday, 19 November 2020

படைப்பையும் கூடத்தான்..

              


தண்ணீரில் போட்ட

கல் போலக்கிடந்தன...

அக்காலக் கதைகள்...


பத்திரிக்கை அலுவலகம் போனதா?

பிரித்தார்களா?

படித்தார்களா?

வெளியிடுவார்களா?

மாட்டார்களா ?

எதுவும் தெரியாமல்

சகதியில் மாட்டிய

எருமை போல

மனசு அல்லல்படும்....


எடுத்து வைத்த நகல்

சில நாட்களில்

மறைந்து போகும்...

பின்பு எடுத்துக்கூட்டி

எழுத இயலுவதில்லை...

பெரும்பாலும்...

மறைந்து போன கதைகள்

பட்டியலில் இடம் பெறும்...


மறைந்து போன கதையென

மறந்து போன கதையை

திடீரென்று பிரசுரித்து

களிப்பூட்டும் சில நேரங்களில்

சில பத்திரிக்கைகள்...


இந்தப் பத்திரிக்கைக்கு

இப்படி எழுதல் வேண்டும்...

அந்தப் பத்திரிக்கைக்கு

அப்படி எழுதல் வேண்டுமென

நீண்ட பட்டியல்

பத்திரிக்கைக்கு ஏற்றபடி

எழுதுவதற்கு

பட்டியல் வைத்திருப்பான்

அக்கால எழுத்தாள நண்பன்...



கணினி வந்தது...

எல்லாம் மறைந்து போனது...

கணினி தானாகவே

நகல் வைத்திருக்கிறது இன்று...

எனது கருத்து இது...

எனது கதை இதுவெனப்

பதிய முடிகிறது...

வலைத்தளங்களில் பதிந்தவுடன்

படித்தவர்கள் எண்ணிக்கை வருகிறது...

பின்னோட்டம் வருகிறது....

விளைவுகள்...எதிர்விளைவுகள் என

படைப்பைக் கொண்டாடி

மகிழ்கிறது....


அட ! கணினி

வாழ்க்கையை மட்டுமா மாற்றியது...

படைப்பையும் கூடத்தான்..

                         வா.நேரு,20.11.2020

Wednesday, 18 November 2020

செவக்காடு.....நாவல் வா.நேரு அத்தியாயம் இரண்டு...

 செவக்காடு.....நாவல்

           வா.நேரு

அத்தியாயம் இரண்டு...


        இரவு சாப்பிட்டு விட்டுப் படிக்கலாம் என்று நினைத்தான் சந்திரன். வீட்டிற்குள் இருந்த அரிக்கேன் விளக்கு வெளிச்சத்தில் படிப்பது துன்பமாக இருந்தது. சந்திரனின் வீட்டிற்கு முன்னால் தெருவிளக்கு இருந்தது. கொஞ்சம் கொசுக்கடி இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டு  மொட்டை மெச்சுவின் வடமேற்கு மூலையில் உட்கார்ந்தான். தெருவிளக்கு நன்றாக வெளிச்சமாக இருந்தது. +1 பாடங்களை எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்தான்.வேதியியல் பாடம்.வேதியியல் பாடம் நடத்தும் வாத்தியார் மாணவர்களைப் போலவே இருந்தார். நல்ல உயரமாய்,கருப்பாய்,ஒல்லியாய்.முதல் நாள் அவர் வந்தவுடன் நடந்த நிகழ்வு மனதிற்குள் வந்தது.சிரித்துக்கொண்டான்.முதல் நாள் வந்தவுடன், அறிமுகம் எல்லாம் முடிந்தவுடன் பாடம் நடத்த ஆரம்பித்தார். ஆங்கில வழி என்பதால் முழுமையாக ஆங்கிலத்தில் நடத்த ஆரம்பித்தார்.கடைசி பெஞ்சில் உட்கார்ந்திருந்த சந்திரனுக்கு அவர் நடத்தும் வேகம்,அவர் நடத்தும் வேதியியல் பாடம், ஒன்றும்  பிடிபடவில்லை."உக்காலி,என்னடா நடத்துருறா,ஒரு எழவும் புரியல' என்றான்.மெல்லத்தான் சொன்னான். அவருக்கு கேட்டு விட்டது. பாடம் நடத்துவதை நிறுத்திவிட்டு 'ஏதோ ஒரு தெய்வீகக் குரல் கேட்டதே, யாரது? " என்றார். ஒருவரும் பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் நிறையப் பேர் சந்திரனைப்பார்க்க 'ராசா,நீங்கதானா? எந்திருங்க " என்றார் சந்திரனைப் பார்த்து. "எந்த ஊர் ? " என்று கேட்க,ஊர்ப்பேரைச்சொன்னான்.'இது தனியார் பள்ளிக்கூடம். கொஞ்சம் ஒழுக்கக்குறைவு என்றாலும்,டி.சி.யைக் கொடுத்து பள்ளியை விட்டு அனுப்பிவிடுவார்கள், கவனம்" என்றார். பின்பு அவருக்கே ஒரு குழப்பம் வந்தவர் போல " எப்படி நடத்த வேண்டும் " என்று கேட்க, கொஞ்சம் தமிழில் புரியும்படி சொல்லி பின்பு ஆங்கிலத்தில் சொல்லுங்கள் என்றான். 10-ம் வகுப்பு போல அவ்வளவு ஆர்வமாக படிப்பு ஓடவில்லை.இந்தப் படிப்பு ஏனோ பயமுறுத்துவது போல இருந்தது.மெச்சுமேல் உட்கார்ந்துகொண்டு, தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் உட்கார்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தான் சந்திரன். கிழக்குப் பக்கம் மின்னல் அடிப்பது போல் இருந்தது..தொடர்ந்து இடி இடிக்கும் சத்தமும் கேட்டது. அம்மா கீழே இருந்து கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டது." டேய் சந்திரா, இடி இடிக்குது..கீழே வாடா" என்றவுடன், "சரிம்மா" என்று சொல்லிவிட்டு புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு மெத்தில் இருந்து  ஏணி வழியாக கீழே இறங்கினான் சந்திரன்.கீழே இறங்கியவுடன், மழை என்றால் அப்படி ஒரு மழை.இடியும் மின்னலுமாய் கொட்டு,கொட்டுவென்று கொட்டிய மழை தெரு முழுக்க தண்ணீர் ஆறாக ஓடியது. ஒரு பக்கம் மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தாலும் மறுபக்கம் என்ன இப்படிப்பெய்கிறதே என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.


காலையில் எழுந்தவுடன் செவக்காட்டுக்கு போக ஓடுவது போல காட்டை நோக்கி நடந்தான். சந்திரன்.ஊரைத்தாண்டியவுடன் அழகாபுரிச்சாலை வந்தது.அழகாபுரிச்சாலையில் வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்த சந்திரனை யாரோ அழைப்பது போல இருந்தது.நின்று திரும்பிப்பார்த்தான்.அவனது செவக்காட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் காட்டுக்காரர் வெற்றிமணி. அவர் பக்கத்தில் வரும்வரை நின்றான். " ஏய், மாப்ள, எவ்வளவு நேரமா, மாப்ள, மாப்ளன்னு பின்னாலேயே கூப்பிட்டுக்கிட்டே வாரேன், நீ என்னமோ ஓட்டப்பந்தயத்திலே ஓடுறவன் மாதிரி இந்த வேகத்திலே போற..." என்றார் வெற்றிமணி. வெற்றிமணிக்கு 50 வயது இருக்கும். இவனுக்கோ 15 முடிந்து 16 நடந்துகொண்டிருந்தது. வெற்றிமணி நல்ல பருமனான உடல். சின்ன தொந்தி.நல்ல வளர்த்தியா சுருள் சுருளான முடியோடு எடுப்பான தோற்றம் உடையவர்.ஊரில் சேவுக்கடை வைத்திருக்கும் அவர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இவனது செவக்காட்டுக்கு அருகில் இருக்கும்  காட்டை விலைக்கு வாங்கியிருந்தார்.4 குழந்தைகள் வளர்ப்பு,சேவுக்கடை அதோடு இந்த செவக்காட்டில் விவசாயம் என்று பரபரப்பாக இயங்கக்கூடியவர். இவர் வேறு ஜாதியைச்சார்ந்தவர் என்றாலும் இவன், இவனது சொந்தக்காரர் எல்லோருமே உறவுமுறைதான் சொல்லி அழைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

" மாமா, நீங்க கூப்பிட்டது காதில கேக்கல மாமா, கேட்டவுடனே நின்னுட்டனே " என்றான் சந்திரன். 

" என்ன 3 கிலோ மீட்டர் தூரம் தனியா நடந்து போறதுக்கு,உன்னோட போனா பேசிக்கிட்டே போகலாம்ன்னுதான் கூப்பிட்டேன் " என்றார் வெற்றிமணி..

" அதுக்கு என்ன மாமா, பேசிக்கிட்டே போவோம். " என்று சொல்லிய சந்திரன் அவரோடு சேர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்தான்.

'உக்காலி, சரியான மழை மாப்ள,இராத்திரி, வெளுத்து வாங்கியிருச்சில" என்ற வெற்றிமணியிடம் 'ஆமாம் மாமா, நானும் மெத்தில உக்காந்து படிச்சுக்கிட்டிருந்தேன்.இடி இடிச்சவுடன் அம்மா கீழ கூப்பிட்டுச்சு, கீழே இறங்கி வந்தவுடனே ,அடிச்சு ஊத்துச்சு பாருங்க , இப்படி மாசத்துக்கு இரண்டு மழை பேஞ்சா போதும் " என்றான் சந்திரன்.

" ஆமா, உலகத்தில மனுசங்க நடக்குற நடப்புக்கு, மாசத்துக்கு இரண்டு என்ன பத்து மழை பேயும் இப்படி " என்றார் நக்கலாக,


வெற்றிமணி மிக மிகக் கல கலப்பான மனிதர். பேச்சில் ஆரம்பித்து விட்டால் ,எதைச்சொல்வது, எதைச்சொல்லக்கூடாது என்றெல்லாம் தெரியாது.சின்னவன் கிட்ட பேசுறோம்,பெரியவங்க கிட்ட பேசுறோம் என்னும் நாசுக்கெல்லாம் இருக்காது. கொட்டிக் குமித்து விடுவார்.ஆனால் கேட்க அலுப்பாக இருக்காது.அவரோடு பேசுவது சந்திரனுக்கும் புடிக்கும். வயசு வித்தியாசம் இல்லாம ஏதோ நண்பர்கிட்ட பேசுவது மாதிரியே சந்திரனிடமும் பேசுவார் வெற்றிமணி. 

" உங்க அக்கா, வீட்ல சண்டை போடுறா மாப்ள" என்றார் இவனிடம் ஏதோ பெரிய மனிதரிடம் சொல்வது போல...

"எதுக்கு அக்கா உங்க கூட சண்டை போடுது, அதுதான் ஒத்துமையாத்தானே இரண்டு பேரும் இருப்பீங்க " என்ற சந்திரனிடம் " அந்தக்கதையை ஏன் கேட்கிற மாப்ள, என் பொண்ணுக்கு இப்பவே கல்யாணத்தைப் பண்ணி வைன்னு ஆரம்பிக்கிறா " என்றார். அவரின் மகள் முனியம்மா, சந்திரனோடுதான் 5-ஆம் வகுப்பு வரை படித்தாள். பின்பு படிப்பை நிறுத்தி விட்டார்கள். சில நாட்களுக்கு முன்புதான் சடங்கு வைத்தார்கள்.சந்திரனின் வயதுதான் அவளுக்கும், 15 வயதில் திருமணமா? என்று யோசித்துக்கொண்டே வெற்றிமணியோடு நடந்தான் சந்திரன்.

" ஏன் மாமா, முனியம்மாவை நீங்க ஹைஸ்கூலுக்கு அனுப்பி படிக்க வைத்திருக்கலாம். பாவம் நல்லா படிக்கிற பிள்ளைதான்..இப்போ படிச்சிருந்தா என்னை மாதிரியே 10-வகுப்பு முடிச்சிட்டு , 11-ஆம் வகுப்பு படிச்சிகிட்டிருப்பா...அதுக்குள்ளே அவளுக்கு ஏன் கல்யாணம் ? :" என்றான் சந்திரன்.

" மாப்ள, உனக்கு தெரியும்ல, என் மகளை விட 10,12 வருசம் மூத்தவன் என் மச்சின..அவனுக்கு கட்டி வைன்னு ,ஒத்த கால்ல நிக்கிறா மாப்ள ,அதனாலேதான் சண்டை " என்றார். அவரது மைத்துனரும் காட்டுக்கில்லாம் வருவார். சந்திரனின் அம்மா, அவங்க அப்பா,அம்மாவை தாய்மாமனை,வயசுலே மூத்தவரை கட்டி வைத்ததுக்கு திட்டியது ஞாபத்துக்கு வந்தது சந்திரனுக்கு. " ஏன் மாமா, வயசு வித்தியாசம் நிறைய இருக்கும், பிள்ளை வேற சின்னப் பிள்ளை " என்றான் அவரிடம்.

"ஊகூம் ,அதெல்லாம் ஒன்னும் நடக்காது மாப்ள,கால காலத்திலே கல்யாணத்தைப் பண்ணி வச்சாத்தேன் எனக்கு ஒழுங்கா சோறு கிடைக்கும் வீட்டில " என்றார் சிரித்துக்கொண்டே. அவர் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னதைக் கேட்டு மிக வருத்தமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. 15 வயசுல வாக்கப்பட்டு, 16 வயசுலே ஒரு குழந்தைக்கு தாயாகி அப்புறம் 32,33 வயசுலேயே பாட்டியாகிப் போகும் தன்னுடைய ஊர்ப்பெண்களை பற்றி யோசித்துக்கொண்டே வெற்றிமணியோடு நடந்து கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.


பேச்சை மாத்த நினைத்தாரோ என்னவோ, " இந்த ரோட்டல இருக்கிற புளிய மரத்தாலதான் நாம வெயில் தெரியாம பகல்ல கூட நடந்து போக முடியுது ,வர முடியது " என்றார். சாலையின் இரண்டு பக்கமும் பச்சைப் பசேரென்று இருக்கும்  புளிய மரங்கள் மிகப்பெரிய வாய்ப்பு நடப்பவர்களுக்கு.,வரிசையாக ...நல்ல நிழல்..பகல் வேளைகளில்.ஒரு இரண்டு கிலோ மீட்டர் தூரம் நடப்பதே தெரியாமல் ஆக்கும் இந்தப் புளியமரங்கள். சில நேரம் மொத்தமாக இலைகளை உதிர்த்துவிட்டு மொட்டையாகக் காட்சி அளிப்பது போல இருக்கும். பின்பு நல்ல பச்சைப்பசேரென்று இலைகளோடு காட்சி அளிக்கும். சின்னச்சின்ன பூக்களோடு சில காலம். அப்புறம் புளியம்பழங்களோடு கொஞ்ச காலம் .இவன் படித்த பள்ளிக்கூடம் இந்தச்சாலையில்தான் இருக்கிறது. 6-ஆம் வகுப்பிலிருந்து 10 வகுப்பு வரை ஒரு நாளைக்கு நான்கு நேரம் நடந்து நடந்து ,புளிய மரங்கள் எல்லாம்  ஏதோ சொந்தக்காரர்கள் மாதிரி ஆகியிருந்தது சந்திரனுக்கு.


" ஆமாம் மாமா, இந்தப் புளிய மரங்கள் எல்லாம் எப்ப,யாரு வச்சாங்க? " என்றான் சந்திரன் வெற்றிமணியிடம். "எல்லாம் நம்ம ஊர்க்காரர்கள்தான் வைத்திருப்பார்கள். நான் சின்னப்பிள்ளையா இருந்த காலத்தில இருந்து இந்தச்சாலையில புளிய மரங்கள் இருக்கு,யாரு வைத்தார்கள் என்று கேட்கவேண்டும்  " என்றார்.

நடந்து கொண்டே வந்தபோது, அவர்களின் இடதுபுறம், சந்திரன் படித்த பள்ளிக்கூடம் வந்தது. பள்ளிக்கூடத்திற்கு முன்னால், 'அரசினர் உயர் நிலைப்பள்ளி' என்று இவனது ஊர்ப்பெயரோடு பெயர்ப்பலகை இருந்தது.அந்த பள்ளிக்கூடம் ஒரு இருபது ஏக்கர் நிலத்தில் கட்டப்பட்டு, விளையாட்டு மைதானத்தோடு இருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தைச்சுற்றி, கருவேலஞ்செடிகள் வளர்க்கப்பட்டு, நன்றாக வெட்டி விடப்ப்பட்டு சுற்றுச்சுவர் போல இருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே நடந்து கொண்டிருந்தபோது, " என்ன மாப்ள, நம்மூரு பள்ளிக்கூடத்து ஹெட்மாஸ்டரை மாத்திட்டாங்களாமே " என்றார். 'ஆமாம் மாமா, நாங்க பத்தாவது படிக்கும்போதுதான் இந்தப் பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்தார்.ஒரு பத்து வருடத்தில செய்ய வேண்டிய வேலையை பத்து மாசத்தில செஞ்சார். இந்த வருடம் அவரை மாற்றி விட்டார்கள்..போய்விட்டார் " என்றான்.


பள்ளிக்கூடத்தைத் தாண்டியவுடன் இடது பக்கம் ஓடையில் தண்ணீர் நன்றாக வந்து கொண்டிருந்தது. "மாப்ள, ஊருக்குள்ள மழை பேஞ்சதுபோல ,மலையிலும் நல்லா மழை பேஞ்சுருக்கும் போல,இங்கே பாரு, ஓடையில எவ்வளவு தண்ணீர் வருது " என்றார். " ஆமாம், மாமா, நாலைஞ்சு சின்ன சின்ன ஓடையெல்லாம், ஒண்ணாச்சேந்து, கண்மாய்க்கு போற ஓடையில்லையா,அதனால தண்ணீர் நிறையவே போகுது " என்றான் சந்திரன்.


அப்படியே மெல்ல நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தபோது, வலது பக்கம் கெடை ஆடுகள் கூடாரம் இருந்தது. கூடாரத்துக்கு முன்னால் நின்று வேப்பங்குச்சியால் பல்லை விளக்கிக்கொண்டிருந்த கீதாரி, " என்னங்கய்யா காட்டுக்கு இவ்வளவு வெள்ளனத்திலேயே கிளம்பியாச்சு " என்றார். " ஆமாம் கீதாரி, நல்ல மழை, காட்டைப் போய் பாத்து, ஏதாவது உடப்பு, கிடப்பு இருக்கான்னு பாத்துட்டு வரணும்ல" என்ற வெற்றிமணி

" ஏய்யா, இந்த மழையிலே எந்தக் காட்டில நீ கெடை போட்டிருந்தே" என்றார் நின்று. "அய்யா,அழகாபுரி மகராசன் காட்ல போட்டிருந்தேங்கய்யா, மழை கொட்டு கொட்டுன்னு கொட்டுச்சு, ஆடுகள் பூராம் இடிக்கு மிரளுது..நான் ஒரு ஒத்தக்கொடய புடிச்சுகிட்டு இருந்தவன்,பயந்து போய் அவரு மோட்டார் ரூம்க்கு பக்கத்துல போய் ஒண்டி உட்கார்ந்திருந்தேன்  " என்றார்.

" அப்படியா, மழை நேரத்தில பாத்து ஒதுங்குய்யா" என்ற வெற்றிமணி,

"சரி கீதாரி, நான் காட்டுக்கு கிளம்புகிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தார். நின்று கொண்டிருந்த சந்திரனும் நடக்க ஆரம்பித்தான்.

" ஏன் மாமா, இவங்க எல்லாம் நம்ம பக்கத்து ஊர்க்காரங்களா ? " என்றான்.

" இல்லை மாப்ள, இராமநாதபுரம் மாவட்டத்திலிருந்து கெடை போடுவதற்காக ஆடுகளைப் பத்திக்கிட்டு வந்திருங்காங்க. நாடோடி வாழ்க்கைதான் இவர்கள் வாழ்க்கை. நம்ம ஊர்ல இரண்டு மூணு மாசம் இருப்பாங்க. இருக்கும்போது இந்தக் கூடாரங்களைப் போட்டிருப்பாங்க.பெண்கள்,குழந்தைகள் பெரும்பாலும் இரவில் இந்தக் கூடாரங்களில் தங்குவார்கள்.சின்ன ஆட்டுக்குட்டிகள், ஈன்று இரண்டு மூன்று நாளிலிருக்கும் ஆட்டுக்குட்டிகளும் கூடாரத்துக்குள் இருக்கும் " என்றார்.

 " ஏன் மாமா, ஓடைக்கு பக்கத்திலேயே கூடாரத்தை  போட்டிருங்காங்கலே, பாவம் நேத்து பேஞ்ச மழையிலே என்ன பாடு பட்டங்களோ தெரியலையே " என்றான் சந்திரன். "" ஆமாம், மாப்ள, கொடுமையான பிழைப்பு..ஊர் ஊரா ஆட்டைப் பத்திக்கிட்டு போய்,கூடாரம் போட்டு, கேக்குற காடுகளுக்கு கெடையைப் போட்டு,அதில வர்ற காசில கஞ்சி குடிக்கணும்" என்றவர் " ஆனா, ரொம்ப சரியா இருப்பாங்க மாப்ள " என்றார் . " அப்படியா மாமா " என்று சொல்லிக்கொண்டே அந்தக் கூடாரங்களைக் கவனித்தான்.

" ஏன் மாமா, பெரிய  கொடை மாதிரி ,நார்ல பின்னிய பெரிய கம்பியில்லாத கொடை மாதிரி இருக்கே மாமா, காத்து உள்ளே போகுமா ? "என்றான்

"மாப்ள, நீ படிக்கிற ஆளு. காத்து போகலைன்னா உயிர் வாழ முடியுமா? காத்து  உள்ளே போகுற மாதிரிதான் இந்தக்கூடாரம் இருக்கு " என்றார். 


கிடை ஆட்டுக்கூடாரங்களைத் தாண்டி கொஞ்ச தூரம் வந்தவுடன் ஓடை வந்தது. ஓடைக்குள் இறங்கி இருவரும் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஓடைக்குள் முழங்கால் அளவு தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஓடையின் இருபக்க கரைகளிலும் அடர்த்தியாக இலந்தைப்பழச்செடிகள் இருந்தன.நல்ல சின்ன சின்னக் காய்களாக இலந்தைக் காய்கள் காய்த்துக்கிடந்தன. இன்னும் கொஞ்ச நாளில் பழமாகி விடும். பறித்து திங்கலாம் என்ற எண்ணம் சந்திரனுக்கு ஓடியது. இலந்தைப்பழச்செடியோடு சின்ன சின்ன வேப்பஞ்செடிகள், கருவேலஞ்செடிகள் வரிசையாக நல்ல செழிப்பபோடு  இருந்தன.

தண்ணீருக்குள் நடந்து போவது சுகமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. " ஏய் ,சில இடத்துல ஓடைக்குள்ள பள்ளம் கிடக்கும், பாத்து வா சந்திரா " என்று சொல்லிக்கொண்டே கொஞ்சம் முன்னால் வெற்றிமணி நடக்க அவருக்கு பின்னாலேயே சந்திரன் நடந்து கொண்டிருந்தான். திடீரென்று ஒரு பக்க கரையில் சரட்டென்று சத்தம் கேட்டது . சுத்தமான வெள்ளை நிறத்தில் முயல் ஒன்று படாரென்று அந்த புதருக்குள் இருந்து ஓடி மறைந்தது. " மாப்ள, சரட்டுன்னு ஓடிருச்சு. கொஞ்சம் சுதாரிச்சிருந்தா  முயல் கறி இன்னைக்கு சாப்ட்டிருக்கலாம் " என்றார் வெற்றிமணி..


"ஆமாம் மாமா முயல் கறி நல்லா ருசியா இருக்கும் " என்றான் சந்திரன்." எனக்கு முயல் கறி பிடிக்கும். உங்க அக்காவுக்கு பிடிக்காது. முயலைக் கொண்டுபோய்க் கொடுத்து போன தடவை சமைன்னு சொன்னப்ப மாட்டேன்னு சொல்லிட்டா மாப்ள ... " என்று வெற்றிமணி சொன்னவுடன், இவர் என்னடா எதைச்சொன்னாலும் வீட்டுச்சண்டையைப் பத்தியே சொல்லிக்கிட்டு வர்றாரே என்று யோசித்தான் சந்திரன். ஆனால் வெற்றிமணியிடம் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.


ஓடையிலிருந்து மேலே ஏறினால் சந்திரனின் செவக்காடு வந்துவிடும். ஆனால் வெற்றிமணி இன்னும் கொஞ்சதூரம் ஓடைக்குள் நடந்து போனால்தான் அவரின் காடு வரும். "மாப்ள ஓங்காடு வந்திருச்சு,போய்யா, நான் அப்படியே ஓடைக்குள்ளே போய் என் காட்டுக்கு போயிறேன் " என்றார் வெற்றிமணி. சரி என்று சொன்னவுடன் ஓடை வழியாகவே நடக்க ஆரம்பித்தார் வெற்றி மணி. ஓடைக்குள் இருந்து வெற்றிமணி கூட பேசிக்கொண்டிருந்ததைப் பற்றி பேசியதை நினைத்துக்கொண்டே தனது காட்டுக்குள் மேட்டில் ஏறி உள்ளே நுழைய நடந்த சந்திரனின் கால்கள் திடிரென்று நின்றன. என்னடா நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த கால் திடீரென்று பிரேக் போட்டது மாதிரி நிற்கிறதே என்று நினைத்துக்கொண்டே முன்னால் பார்த்த சந்திரன் அரண்டு பின் வாங்கினான். அவனுக்கு முன்னால் நல்ல கறு கறு நிறத்தில்,அவனது வீட்டில் கம்பு இடிக்கப் பயன்படுத்தும் உலக்கை அளவுக்கு கரு நாகம் படம் எடுத்து நின்று கொண்டிருந்தது.


                                                 தொடரும்.....


 




Tuesday, 17 November 2020

இனி வரும் காலத்தில் பிரபஞ்சம்.....வா.நேரு


நன்றி : உண்மை (16-30 நவம்பர்,2020)..மாதம் இருமுறை பகுத்தறிவு இதழ்

                                   இனி வரும் காலத்தில் பிரபஞ்சம்
                                         (முனைவர்.வா.நேரு)
                                               

"இன்றைய உலகமானது பழங்கால உலகம் என்பதிலிருந்து நாளுக்கு நாள் எப்படி மாறுதலடைந்து வந்திருக்கிறது? இனிச் சில நூற்றாண்டுகளில் எப்படிப்பட்ட மாறுதலை அடையும்.?என்பனவாகிய விஷயங்கள் பகுத்தறிவாதிகளுக்குத்தான் ஏதாவது தெரியக்கூடுமே தவிர புராண இதிகாசப்பண்டிதர்கள் என்பவர்களுக்கு,அதுவும் நம் "கலை காவியப் பண்டிதர்களுக்கு தெரிவது சுலபமான காரியமல்ல" என்றார் தந்தை பெரியார்.(இனிவரும் உலகம்..முன்னுரை).அறிவியல் பற்றி எல்லாம் கவலைப்படாமல், புராண இதிகாசப்பண்டிதர்கள் கதை அளந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் கரோனா அவர்களின் கதையை எல்லாம் பொய் என்பதனை நிருபித்துக்கொண்டிருக்கிறது.நாம் பகுத்தறிவாதிகள் இந்தப் பிரபஞ்சம் பற்றிச்சிந்திப்போம்.

"வானம் எனக்கு ஒரு போதிமரம்/நாளும் எனக்கு அது சேதி தரும் " என்பது ஒரு திரைப்படப்பாடலின் வரிகள்.வானத்தைப் பற்றி நாள்தோறும் புதுப் புதுச்செய்திகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன.
பிரபஞ்சம் என்றால் என்ன?இரவில் வீட்டின் மாடியில் படுத்துக்கொண்டு வானத்தை நோக்கினால் சின்ன சின்ன புள்ளிகளாக நிறைய நட்சத்திரங்கள் தெரிகின்றன. சில நட்சத்திரங்கள் பெரிதாகவும்,சில நட்சத்திரங்கள் சிறிதாகவும் வானம் நமக்கு ஒரு நட்சத்திர தொகுப்பாக தெரிகிறது.நாத்திகரான அறிவியல் அறிஞர் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை ஆராய்ந்து சில செய்திகளைச்சொன்னார்." நமது பிரபஞ்சத்தில் பல இலட்சக்கணக்கான காலக்சிகள்(Galaxy)உள்ளன.ஒருகாலக்சியில் 10,000 கோடி நட்சத்திரங்கள் இருக்கலாம்.அந்த காலக்சிகளில் ஒன்றுதான் நமது பால்வெளி மண்டலம்.இந்த பால்வழி மண்டலத்தில் 100 மில்லியன் நட்சத்திரங்கள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்றுதான் நமது சூரியன்.நமது சூரியன் ஒரு நட்சத்திரம்.சூரியனை 8 கிரகங்கள்,வால் நட்சத்திரங்கள்,குள்ளக்கோல்கள்,விண்கற்கள் எனச்சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றன.இதனை சூரியக்குடும்பம் என்கிறோம்.இது போலவே மற்ற நட்சத்திரங்களையும் கிரகங்கள் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றன.நமது பால்வழி மண்டலத்தில் மட்டும் பூமியைப் போல் 5000 கோடி கிரகங்கள் இருக்கின்றன"(ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்-தன்னம்பிக்கையின் நாயகன்,ஏற்காடு இளங்கோ,மங்கை வெளியீடு,சென்னை-18.பக்கம் 99).பிரபஞ்சத்தை பற்றி நினைத்துப்பார்ப்பதே மலைப்பாக இருக்கிறது.நாம் இருப்பது பூமியில். பூமி இருப்பது சூரியன் எனும் நட்சத்திரக் குடும்பத்தில். நமது பால்வெளி சூரியனைப் போன்ற 100 மில்லியன்(10 கோடி) நட்சத்திரங்கள் அடங்கியது, .நமது பால்வெளியைப் போல இலட்சக்கணக்கான பால்வெளிகள்(காலக்சிகள்) அடங்கிய தொகுப்பிற்கு பிரபஞ்சம் என்று பெயர்.எவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சம்.இவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சம் என்றவுடனேயே ஒரு ஆத்திகர், கடவுள் படைப்பு என்று சொல்ல ஆரம்பிப்பார்.ஆனால் கடவுள் படைப்பு,சொர்க்கம் என்பதனை எல்லாம் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் முழுமையாக மறுத்தார்.

"ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் எழுதிய புத்தகமான பிரம்மாண்ட வடிவமைப்பு(The Grand Design) என்பதில் உலகத்தைக் கடவுள் படைக்கவில்லை.இயற்பியல் விதிகளுக்கு ஏற்ப அது தானாகவே உருவானது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.இந்தப் பிரபஞ்சம் தோன்றுவதற்கு முன்பு எதுவும் இல்லை.இந்தப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்க கடவுளுக்கு அவசியம் இல்லை.கடவுள் இதனை உருவாக்கவும் இல்லை.மதத்தத்துவவாதிகள் கூறுவது போல உலகுக்கு வெளியிலிருந்தும் எவரும் படைக்கவில்லை.அதற்கு வாய்ப்பும் இல்லை.கடவுள் வந்து ,தடவிப்பார்த்து,பிரபஞ்சமே,நீ உருவாகு என்று கூறுவது அபத்தமானது என்றும் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் கூறியுள்ளார் "(ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்-தன்னம்பிக்கையின் நாயகன்,ஏற்காடு இளங்கோ,பக்கம் 86). தனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது என்பதனையும்,சொர்க்கம் என்று ஒன்று இல்லை என்பதனையும் ,பிரபஞ்சத்தினைப் பற்றிய விளக்கங்கள் கூறும்போது மிக அழுத்தமாகச்சொன்னவர் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்.

சரி, இந்தப் பிரபஞ்சம் பற்றிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளும் அது பற்றிய சிந்தனைகளும்  எப்படியெல்லாம் மனித குலத்திற்கு பயனுள்ளதாக இருக்கப்போகிறது? நாம் வாழும் இந்த உலகம்,பூமி எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கும்? பூமி இருக்கும் சூரிய குடும்பம் எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கும் ?நாம் வாழும் பூமி ஒரு நாள் அழிந்து போகுமா ? என்பதை எல்லாம் பிரபஞ்ச அறிவியலோடு இணைத்து பார்ப்பது நமக்கு வியப்பைத் தருகிறது.

ஒரு நாள் பூமியில் இனி மனிதர்கள் வாழ முடியாது  என்ற நிலைமை வருமா?. வரும் என்று சொல்கின்றார் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி பல்வேறு அறிவியல் உண்மைகளைத் தனது ஆராய்ச்சிகளின்மூலம் நிருபீத்த ஸ்டிபன் ஹாக்கின்ஸ் அவர்கள்.இன்றைய கரோனா காலமே அப்படி ஒரு நிலைமையை உண்டாக்கி இருக்கிறது.நமது அருமையான தோழர்கள் சிலரை இழந்திருக்கிறோம்.பல தோழர்கள் கரோனா நோயை எதிர்கொண்டு, முழு குணம் பெற்று இயல்பான வாழ்க்கைக்கு திரும்பியுள்ளனர்.கரோனாவால் உலகமே பெரும் அச்சத்தில் உள்ளது.மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். கரோனா போன்ற பல தொற்று நோய்கள்,, மிக எளிதாக மனிதர்களிடையே பரவக்கூடிய தொற்று நோய்கள், இனியும் தொடர்ந்து தோன்றும்,பரவும், மனித குலத்தை அச்சுறுத்தும்  என்று அறிவியல் அறிஞர்களும் சுற்றுச்சூழல் அறிஞர்களும்  சொல்கிறார்கள்.அப்படிப்பட்ட நிலைமை தொடர்ந்து வருகின்றபோது என்ன செய்வது என்னும் கேள்வி எழுகிறது.அதற்கான பதிலாக ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ், மனிதன் வேறு கிரகங்களில் சென்று குடியேற வேண்டும் என்று சொன்னார்.இனி வரும் உலகம் பற்றி சிந்தித்து சமூக விஞ்ஞானி தந்தை பெரியார் அவர்கள் பல்வேறு கருத்துக்களை சொன்னது போல,இனி வரும் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி சிந்தித்து ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் பல்வேறு கருத்துக்களைச்சொன்னார்.

நாம் வேறு கிரகங்களில் குடியேறி வாழலாம். அப்படி வாழும் காலம் எதிர்கால நூற்றாண்டுகளில் மனிதர்களுக்கு கிடைக்கலாம். மனித இனம் எப்போது தோன்றியது,எங்கே தோன்றியது, எப்படி இப்போது இருக்கும் பூமி முழுவதும் பரவியது என்பதைப் பற்றி பல செய்திகளை மரபியல் ஆய்வுகள் சொல்கின்றன.ஒரு இடத்தில் தோன்றி வாழ்ந்த மனித இனம்,.பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பயணத்தின் விளைவாக இன்றைக்கு உலகம் முழுவதும் பரவி இருக்கிறது.முதல் பரவல் என்பது கால்நடையாக. ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு. கால்நடையாக சென்றிருக்கிறார்கள். போகும் வழியில் தங்கி, தங்கி பின்னர் அங்கிருந்து கிளம்பி ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு. அது போலவே ஒரு கண்டத்திலிருந்து இன்னொரு கண்டத்திற்கு கால்நடையாகவே மனிதர்கள் குழு குழுவாகச்சென்றிருக்கிறார்கள்.தங்களது பண்பாட்டை, நாகரித்தை வளர்த்திருக்கிறார்கள். பரிணாம வளர்ச்சியில் மனிதனுக்கு கிடைத்த மூளை வளர்ச்சியும், இரண்டு கால்களால் நேராக நிமிர்ந்து நடக்கும் தன்மையும் விளைவித்த அற்புதம் அவனை உலகம் முழுவதும் பரவ வழி செய்தது.பேருந்து,இரயில்,விமானம் என்று அடுத்தடுத்த வந்த நவீன அறிவியல் கண்டு பிடிப்புகள் ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கோ, ஒரு கண்டத்திலிருந்து இன்னொரு கண்டத்திற்கோ செல்வதை மிக எளிமையாக்கி இருக்கிறது.சில மணி நேரங்களில் கண்டம் விட்டு கண்டம் செல்ல முடிகிறது.ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் பிறந்து வாழ்ந்து, அங்கேயே செத்து மடிந்த மனிதன், இன்றைக்கு அறிவியலால் பல நாடுகளில், பல கண்டங்களில் வாழும் மனிதனாக மாறியிருக்கிறான்.

ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு விமானத்தில் செல்வது போல , நமது பூமியிலிருந்து வேறு கிரகங்களுக்கு இராக்கெட் மூலமாக செல்வதும், அங்கு சென்று வேலை பார்ப்பதும், பின்னர் பூமிக்கு,தாய் நாட்டிற்கு திரும்புவது போல தாய்க்கிரகத்திற்கு திரும்புவதும் எதிர்காலத்தில் இயல்பு ஆகலாம்.அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தவுடன்,அங்கிருந்த இயற்கை செல்வங்களை எல்லாம் வெள்ளையர்கள் அள்ளிக்கொண்டு சென்றது போல,வேறு கிரகத்தில் இருக்கும் இயற்கை வளங்கள் பூமிக்கிரகத்தில் இருப்பவர்களுக்குப்  பயன்படலாம்.கொண்டு வரலாம்.இப்படியெல்லாம் கூட நாம் யோசிக்கலாம்.

எலன் மஸ்க்(Elon musk) என்பவர் தென்னாப்பிரிக்காவைச்சார்ந்த தொழில் அதிபர்.இவர் கடந்த சில வருடங்களாக செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் குடியேறுவதைப் பற்றி பேசுகின்றார். எழுதுகிறார்.அவருடைய திட்டத்தின்(பிராஜக்ட்) பெயர் ஸ்பேஸ்-எக்ஸ்(SPACE X).2019-ஆம் ஆண்டிற்கான ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் -விண்வெளி தொடர்பு(Space communication) விருதினை பெற்றிருக்கின்றார்.அமெரிக்காவில்  உள்ள நாசாவின் உதவியோடு அதற்கான திட்டங்களை தீட்டி, முதலில் ஒரு 100 பேரை செவ்வாய்க் கிரகத்தில் குடியேற்றுவது என்று திட்டமிட்டு செயல் ஆற்றி வருகின்றார். அதனைப் போல சந்திரனில் சென்று மனிதர்கள் வாழ்வதற்கான குடியேற்றம் பற்றியும் தனது அறிவிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளார். ரைட் சகோதரர்கள் விமானத்தில் முதன் முதலில் பறப்பதற்கு முயற்சி செய்தது போல எல்ன் மஸ்க் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார். செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் குடியிருப்பை கட்டுவதே தனது நோக்கம் என்று சொல்கிறார்.முதலில் நாம் கேட்கும்போது நமக்கு சிரிப்பு வரும்.ஆனால் பூமியில் இருந்தால் நாம் இனி உயிரோடு இருக்க முடியாது. இன்னும் கொஞ்ச நாளில் இறந்துபோவோம் என்று நிலை வருகின்றபோது, உயிரோடு இருப்பதற்கான,வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு இன்னொரு கிரகத்திலோ அல்லது சந்திரன் போன்ற துணைக்கோளிலோ இருக்கிறது என்று சொன்னால், கொஞ்சம் பணம் அதிகம் இருந்தாலும் பரவாயில்லை,அங்கு சென்று சில ஆண்டுகள் வாழ்ந்து பார்ப்போமே என்று மனிதர்களுக்குத் தோன்றும். ஆனால் இது  நடைமுறையில் வந்தால், பல கோடி ரூபாய் வசதி உள்ளவர்கள் மட்டுமே வேற்று கிரகத்தில் சென்று வாழமுடியும்.

மாற்றி யோசிப்பதுதானே பகுத்தறிவு.கடவுள் சித்தப்படி உலகம் நடைபெறுகிறது என்று எண்ணிக்கொண்டு ஆத்திகவாதி சென்று கொண்டிருக்கிறான். ஆனால் வரக்கூடிய ஆபத்துக்களையும், எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய வாய்ப்புகளையும் இணைத்து முன் செல்லக்கூடியவன் பகுத்தறிவுவாதி.நாம் வேறு கிரகத்தில் சென்று வாழ்வது பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். வேற்று கிரகத்தில் வசிப்பவர்கள் , நம்மைப் போல அந்தக்கிரகத்தில் இருந்து வந்து பூமியில் வசிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால்?....வேற்று கிரகத்தில் உயிர்கள் வாழக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறதா? ...இருக்கிறது என்று சொன்னார் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ். எந்த எந்தக் கிரகத்தில் எல்லாம் தண்ணீர் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் உயிர்கள் தோன்றியிருக்க கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறது.இந்தப் பிரபஞ்சம் என்பது பல இலட்சக்கணக்கான கிரகங்களைக் கொண்டது.உயிரினங்கள் இருக்கக்கூடிய கிரகங்களும் இருக்கும், இல்லாத கிரகங்களும் இருக்கும் என்றார்.பறக்கும் தட்டு என்பது எல்லாம் உண்மை இல்லை என்ற ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் வேற்றுக்கிரகவாசிகள் நமது பூமிக்கு வரலாம் என்றார். அப்படி வந்தால் பூமியில் இருக்கும் நாம் பாதிப்புக்கு உள்ளாவோம். எப்படி கொலம்பஸ் அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தவுடன், அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த செவ்விந்தியர்கள் பாதிப்புக்கு உள்ளாகி,உயிரை இழந்தார்களோ, அப்படி பூமியில் இருக்கும் நமக்கு வேற்றுக்கிரகவாசிகளால் ஆபத்து ஏற்படும். அவர்கள் நம்மை விட பலமடங்கு அறிவுக்கூர்மை உடையவர்களாக இருக்கக்கூடும் என்ற ஆபத்தையும் நமக்கு சொன்னவர் பகுத்தறிவுவாதி ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ்.எதைக்கண்டும் அஞ்சி வாழ்வதல்ல வாழ்க்கை ஆனால் இனி வரும் பிரபஞ்சம் எப்படி இருக்கக்கூடும் என்னும் அறிவு,அறிவியல் தரும் அறிவு, நமக்கு புதிய வழிகளையும், புதிய வெளிச்சங்களையும் காட்டக்கூடும்.

 

   



Thursday, 12 November 2020

செவக்காடு....நாவல்....வா.நேரு

செவக்காடு....நாவல்...
வா.நேரு

அத்தியாயம் ஒன்று...

மெல்ல படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான் சந்திரன். வெளியே பார்த்தான். அம்மா இட்லி சட்டியோடு வெளியில் உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.மெல்ல எழுந்து, தனது வீட்டின் பின்னாலிருக்கும் வெற்றிடத்திற்கு சென்று முகத்தைக் கழுவினான். பின்னர் வீட்டிற்குள் வந்தான்.வீடு என்றால் மொட்டமச்சு வீடு. நாலு பக்கமும் மண்ணால் கட்டப்பட்ட சுவர். அந்த மண்ணுச்சுவருக்கு மேல் பனைங்கட்டையால் அடுக்கப்பட்டு, செம்மண்ணால் நிரப்பி மெத்து அமைத்து இருந்தார்கள். மொட்ட மச்சு வீட்டில் ஒரு அடுப்படி இருந்தது.அப்புறம் அதுக்கு அடுத்து ஒரு அறை இருந்தது. அந்த அறைதான் எல்லாம். ஒரு 20க்கு 20 அறை அளவு இருக்கும். அதில்தான் அம்மா தூங்குவது ,சந்திரன் தூங்குவது எல்லாம்.
வீட்டிற்குள் வந்த சந்திரன் அடுப்பில் இருந்த மண்சட்டியில் இருந்த நீச்சத்தண்ணியைப் பார்த்தான். பக்கத்தில் இருந்த செம்பை எடுத்து மண்சட்டிக்குள் இருந்த நீச்சத்தண்ணீயை மோந்தான். ஒரு செம்பையும் குடித்து முடித்த பின்னும் மறுபடியும் மண்சட்டிக்குள் நீச்சத்தண்ணியை மோந்தான். இரண்டு செம்பு நீச்சத்தண்ணியைக் குடித்தவுடன் ஒரு ஏப்பம் வந்தது. சரியென்று வீட்டிற்கு முன்னால் வந்தான். அம்மா உட்கார்ந்து இட்லி சுட்டுக்கொண்டிருந்தாள். இட்லி கேட்டு வந்தவர்களுக்கு தூக்குச்சட்டியில் இட்லியை வைத்து அதற்குள்ளேயே சட்டினியையும் சாம்பாரையும் உள்ளே ஊற்றி மூடிக் கொடுத்தாள். அவர்கள் கொடுத்த காசை வாங்கி பக்கத்தில் இருக்கும் டப்பாவிற்குள் போட்டுக்கொண்டாள்.
அம்மா அந்த அடுப்பின் முன்னால் வைத்து உட்கார்ந்து இருந்ததே அவள் ஏதோ நெருப்புக்குள் உட்கார்ந்திருப்பதைப் போலிருந்தது. சந்திரன் ஒருவன்தான் அவளுக்குப் பிள்ளை. சந்திரன் 1-ஆம் வகுப்பு படிக்கும்போதே அவனது அப்பா இந்த உலகத்தை விட்டுப்போய்விட்டார். அம்மாவிடம் மிகவும் பிரியமாகத்தான் இருந்திருக்கிறார் அப்பா. நன்றாகத்தான் வாழ்ந்து இருக்கிறார்கள். அப்பா பொசுக்கென்று இருதய நோயில் செத்துப்போய்விட சிதைந்து போய்விட்ட தனது வாழ்க்கையை அவ்வப்போது அம்மா சந்திரனிடம் சொல்லி அழுவாள். ஆனால் சந்திரனுக்கு அவ்வளவாக அது ஒன்றும் புரிவதில்லை.
தன்னைப்படிக்க வைக்காமல் சின்ன வயதிலேயே கட்டி கொடுத்து விட்டார்கள் என்ற கோபம் அம்மாவுக்கு எப்போதுமே இருந்தது.
தான் 5-ஆம் வகுப்பு வரைக்கும் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போனதையும் அப்புறம் சந்திரனின் தாத்தா அவனது அம்மாவை பள்ளிக்கூடத்திற்கு போவதை நிறுத்தியதையும் அம்மா அடிக்கடி சொல்வாள். தனது சொந்த தாய்மாமனைக் கட்டியிருந்த அம்மா அவ்வப்போது தன்னைப்பெத்த அம்மாவையும் அப்பாவையும் திட்டுவதை சந்திரன் கவனித்திருக்கிறான்.
அந்தத் தெருவில் எல்லா வீட்டிலும் 5,6 குழந்தைகள் இருந்தார்கள். ஆனால் சந்திரன் வீட்டில் மட்டும் ஒரே ஒருவன், சந்திரன். 5,6 குழந்தைகள் இருக்கும் வீடுகளில் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு அப்பாவும் அம்மாவும் இருந்தார்கள். ஆனால் சந்திரனுக்கு அம்மா மட்டும்.எப்போதுமே தனது அம்மா மட்டுமே தனது உலகம் என்று சந்திரனுக்குத் தோன்றும். படித்து முன்னேறி, நல்ல வேலைக்குப்போய் அம்மாவைக் கண் கலங்காமல், எந்த வேலையும் செய்ய விடாமல் பார்க்கவேண்டும் என்னும் கொள்ளை ஆசை எப்போதும் சந்திரனுக்கு ஓடிக்கொண்டேயிருந்தது.அம்மாவுக்கு சின்ன வயதிலேயே திருமணம்,அதுவும் தாய்மாமனோடு..தன்னை விட 15 வயது மூத்த தனது புருசன் அன்பாக வைத்துக்கொண்டதாகத்தான் அம்மா எப்போதும் சொல்லியிருக்கிறாள். ஆனால் தனக்கு 15 வயது இருக்கும்போது பிறந்த குழந்தையை, தனது மடியில் தூக்கி வளர்த்த தனது அக்கா மகளை, குட்டிப்பிள்ளையை தனக்கு திருமணம் முடித்துவைக்கவேண்டாம் என்று தனது தாய்மாமன், தனது புருசன் சொல்லியிருக்கவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பாள்.தாய்மாமனைக் கட்டிய தனக்கு 15 வருடங்களாகப் பிள்ளை இல்லாமல் போனதையும் ,பின்பு 15 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னால் சந்திரன் பிறந்ததையும் அம்மா சொல்லியிருக்கிறாள்.அம்மாவுக்கு இப்போது 45 வயது நடந்துகொண்டிருப்பதாக அம்மா அன்றைக்கு சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்.
வாழ்க்கைப் போராட்டங்களில் அம்மா மிகவும் நொந்து போயிருந்தாள்.அமைதியாகவும் மிகவும் அன்பாகவும் இருக்கும் அம்மா சில நேரங்களில் கோப உருவம் எடுப்பாள்.சந்திரன் அம்மா சண்டை போடும் நேரங்களில் பயந்துபோய் கவனித்திருக்கிறான். எதிராளிகளை உண்டு இல்லை என்று அம்மா பண்ணிவிடுவாள் ஏதாவது எக்குத்தப்பாக, எடக்கு மடக்காக பேசினார்கள் என்றால் தொலைந்தார்கள்,அப்படி ஒரு கோப அவதாரம் எடுக்கும் அம்மா சந்திரனைப் பயமுறுத்துவாள்.வசவு சொற்கள் அப்படி ஒரு வரிசையாக எதிராளிகள் மேல் விழும். அம்மாவிடம் எதிர்த்துப்பேச முடியாமல் பதுங்கி ஓடியவர்களைத்தான் பெரும்பாலும் சந்திரன் பார்த்திருக்கிறான். ஆனால் அப்படி ஒரு பயமுறுத்தல் இல்லை என்றால் அம்மா தனியாக இந்த இடத்தில் இட்லி சுட்டு விற்றுக்கொண்டு பிழைக்கமுடியுமா என்று சந்திரன் யோசிப்பான்.அந்தத் தெரு முழுவதும் இருப்பவர்கள் அனைவரும் சந்திரனுக்கு சொந்தக்காரர்கள்தான்,தெருவின் கடைக்கோடி வீட்டில் இருக்கும் ஏகாளி சுப்பு வீட்டைத்தவிர. ஆனால் சொந்தக்காரர்கள் என்றாலும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று ஏன் இப்படி சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார்கள் என்பது சில நேரம் படித்துக்கொண்டிருக்கும் சந்திரனுக்கு எரிச்சலைத்தான் தரும்.
சந்திரன் இந்த வருடம்தான் +1 பக்கத்து ஊரான கல்லுப்பட்டியில் சேர்ந்திருந்தான். இந்த +2 பாடத்திட்டத்தை அமைச்சர் அரங்கநாயகம் கொண்டு வந்து இப்போதுதான் 1 வருடம் முடிகிறது. சென்ற வருடத்திற்கு முந்தைய வருடம் 10-வகுப்பு எழுதிய +2 முதல் செட்காரர்கள் இன்னும் சில மாதத்தில் +2 பப்ளிக் தேர்வு எழுதப்போகிறாரகள்.சந்திரன் அடுத்த வருடம் +2 பொதுத்தேர்வு எழுதவேண்டும். இந்த வருடம் +1 அதுவும் முதல் குருப் எடுத்து படித்துக்கொண்டிருந்தான். கணிதம்,இயற்பியல்,வேதியியல்,உயிரியல் என்று அனைத்துப்பாடங்களும் ஆங்கிலத்தில்...இந்த குரூப் எடுத்துப்படித்தால் டாக்டராகவும் போகலாம், இஞ்சினியராகவும் போகலாம் என்று சொல்லியிருந்தார்கள். சந்திரன் தனது சொந்த ஊரில் 10 வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்து பாஸ் செய்திருந்தான். 20 வருடத்திற்கு பிறகு இந்த ஊரில் இவன்தான் எல்லாப்பாடத்திலேயும் நூற்றுக்கு 80க்கு மேல் மதிப்பெண் எடுத்து பாஸ் செய்திருந்தான். அதனால் எளிதாக +2வில் முதல் குரூப் கிடைத்தது. ஆனால் முதல் குருப் ஆங்கில வழிப்பாடக்கல்வியாக மட்டுமே இருந்தது பெரிய சிக்கலாக சந்திரனுக்கு இருந்தது. 10-ஆம் வகுப்புவரைக்கும் தமிழ் வழியாகப் படித்துவிட்டு +1-ஆம் வகுப்பு ஆங்கில வழிப்பாடமாக படிப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு.
அதுவும் புதிதாகச்சேர்ந்த பள்ளிக்கூடம் தனியார் அறக்கட்டளைப் பள்ளிக்கூடம். காந்திய சிந்தனையாளர்களால் உருவாக்கப்பட்ட அந்தப் பள்ளிக்கூடம் வெறும் கல்விக்காக மட்டும் படிப்பல்ல,வாழ்க்கைகாகவும்தான் என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள்.காலையில் 9 மணிக்கு பள்ளிக்கூடம் ஆரம்பிக்கும். 10-ஆம் வகுப்பு வரைக்கும் அந்தப் பள்ளிக்கூடத்து மாணவர்கள் டவுசர் சட்டை போட்டுக்கொள்ளலாம். ஆனால் +1 ,+2 மாணவர்கள் வெள்ளை வேட்டிதான் கட்டிவரவேண்டும். வெள்ளைச்சட்டைதான் போட்டு வரவேண்டும் என்று கட்டளை இட்டிருந்தார்கள். தினந்தோறும் வெள்ளை வேட்டி கட்டிப்போவது பெரும் துன்பமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. ஆனால் பொறியாளராக வேண்டும் என்னும் ஆசை சந்திரனுக்கு மனதிற்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அதனால் புதுப்பள்ளிக்கூடத்தில் இருக்கும் துன்பத்தை எல்லாம் துன்பமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் பள்ளிக்கூடத்திற்கு போய்க்கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.
அம்மாவின் பெயரில் ஒரு 4 ஏக்கர் செவக்காடு இருக்கிறது. அதுவும் இந்த மொட்டமச்சு வீடும்தான் இருக்கும் சொத்து சந்திரனுக்கும் அவனது அம்மாவுக்கும். அம்மா 10 வகுப்பு சர்ட்டிபிகேட் வாங்குவதற்கு சந்திரனோட பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்தபோது சந்திரனின் பெயர் பெரிதாக , வண்ண பெயிண்டில் போர்டில் எழுதிப்போட்டிருப்பதை பார்த்து சந்தோசம்ன்னா சந்தோசம் அப்படி ஒரு சந்தோசம் பட்டுப்போனா.மகன் சந்திரனை அந்தப் பள்ளிக்கூடத்து ஹெட்மாஸ்டர் மிகப்புகழ்ந்து பேசியபோதும் , அங்கிருந்த மத்த வாத்தியார்கள் எல்லாம் 20 வருசத்தில யாருமே எடுக்காத மார்க்குமா, உங்க மகன் எடுத்திருக்கிற மார்க், நம்ம கல்வி வட்டாரத்திலேயே உங்க மகன் மார்க்குதான்,அதிக மார்க் என்று சொன்னபோது மகிழ்ந்து போனாள் சந்திரனின் அம்மா. தான் பட்ட கஷ்டம் எல்லாம் தீர்ந்துபோகும் சீக்கிரத்திலே என்னும் நம்பிக்கை சந்திரனின் அம்மா மனதில் எழுந்தது.
தொடரும்....
Like
Comment
Share

Comments

Saturday, 31 October 2020

நூற்றாண்டு கடந்தும் வாழ்க!

 அய்யா ஆசிரியர் வீரமணிக்கு

அமைந்திட்ட போர்க்கருவி இவர் !

திராவிடர் கழகத்தின் 

பொறுப்புகளில் பலவற்றில் இருந்து

இன்று திராவிடர்கழகத்தின் '

செயலவைத்தலைவர் இவர் !





வானோடையில் தங்கிக் கிடக்கும்

நட்சத்திரங்கள் போல

இவரது நினைவோடைகளில் 

தங்கிக் கிடக்கும்

நினைவுகள் பல பல !

நினைவு படுத்தி அவர்

கொடுக்கும் தகவல்கள்

அரை நூற்றாண்டுக்கும் 

மேற்பட்ட வரலாறு சொல்லும்!

தமிழக வரலாறு முதல்

உலக வரலாறு வரை 

உண்மை வரலாற்றை சொல்லும்

மேடை நட்சத்திரம் இவர் !


இன்றுதான் புதிதாய் 

மேடை ஏறுவது போல

தலைப்புக்கு ஏற்றவாறு

எடுத்த குறிப்புகளோடுதான்

மேடை ஏறுவார்....

அதில் இன்றைய செய்தியும்

நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்ட

செய்தியும் இணையாய் வரும்!

அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேல்

பேசுபவர் என்றாலும்

அவர் எடுக்கும் குறிப்புமுறை

எப்போதும் மேடை ஏறுபோவர்கள்

கற்றுக்கொள்ளும் முறை


தேடித் தேடிப் படிப்பதும்

படித்தவற்றை 

பகுத்தறிவு சொற்பொழிவில்

பயன்படுத்துவதும்

எவர் கேட்பினும் 

இதோ ஆதாரம் என

முகத்துக்கு நேரே 

எடுத்துக்காட்டுவதுமாய்

இவரது உரைகள்!


அரசுப்பதவி முடிந்தபின்புதான்

எழுத ஆரம்பித்தார்

20 ஆண்டுகளில் 

25க்கும் மேற்பட்ட நூல்கள்

ஒவ்வொன்றும் ஆராய்ச்சியே...

பெரியாரின் பன்முகம் தொடங்கி

உலகப்பகுத்தறிவாளர்கள் வரை

இவரது எழுத்துத் தொடாதா

பகுத்தறிவாளரே உலகில் இல்லை

பகுத்தறிவுக்கருத்துக்களே இல்லை

எனும் அளவில்

சுருக்கெனத்தைக்கும் 

எழுத்தாய் விரிகிறது 

இவரது எழுத்துலகம்....


தொழிற்சங்கப் பணியில்

உயர்பொறுப்புவரை

வகித்த தலைவர் இவர்!

அப்பணியில் கிடைத்திட்ட

விழுப்புண்ணும்

டாக்டர் கலைஞர்

மருத்துவமனையில் வந்து

விசாரித்ததும்...

இழப்பதற்கு தயாராக

இவர் திராவிடர் கழகத்தில்

தொழிற்சங்கத்தில் 

பணியாற்றிய வரலாறு சொல்லும்.....


வெகுண்டு எழுவார்

சில நேரம்

புரட்சிக்கவிஞரை நேரில்

பார்த்தது போல் இருக்கும்

பின்பு குளிர்ந்து

அன்பு செலுத்துவார்

அய்யா பெரியாரைப் 

பார்த்தது போல இருக்கும்....


அப்பா,

அறிவுக்கரசு தாத்தாவின் குரல்

ஒலி நாடாவில் கேட்கும்

தந்தை பெரியாரின் குரல்

போலவே இருக்கிறது

என்றாள்  மகள்....

உண்மைதான் 

குரல்மட்டும் அல்ல....

கருத்தும்கூட அப்படியே

தந்தை பெரியார்போல

ஒளிவு மறைவு ஏதுமின்றி

உள்ளத்தில் உள்ளதை

மக்களின் நன்மைகருதி

அப்படியே சொல்வது என்றேன்...

அப்படியா என்று அதிசயத்தாள் மகள்...


இடித்துரைப்பதில் 

இவருக்கு இணை இவர்தான்!

எதிரிகளை  மட்டுமல்ல 

சில நேரங்களில் தனது

தோழர்களையும் 

வறுத்தெடுப்பவர் இவர் !

வழி நடத்தும் செயலென

புரிந்துகொண்டார்க்கு 

இவரது சொற்கள்

'உற்ற நோய் நீக்கி 

உறாமை முற்காக்கும் "

சொற்கள் என்பது புரியும்..


வெறுக்க கற்றுக்கொள்பவனே

வெற்றி பெறுவான்

எல்லோருக்கும் நல்லவராய்

இருத்தல் இயலாது...

வெறுக்க வேண்டியவர்களை

வெறுக்க கற்றுக்கொள்

என்பார் என்னிடம்...


சில தோழமைகள் அற்புதமாய்

அமைகின்றன வாழ்வில்...

அப்படி எனக்கு கிடைத்திட்ட

பெரும் தோழமை

பெரியார் வழி தோழமை

அய்யா சு.அறிவுக்கரசு அவர்கள்...


எண்பது வயது கடந்து

இன்றைய நாளில்

எண்பத்தொன்று வயதில்

அடி எடுத்து வைக்கும்

அய்யா சு,அறிவுக்கரசு 

நூறையும் கடந்து வாழ்க !

நூற்றாண்டு கடந்தும் வாழ்க!

                         வா.நேரு, 01.11.2020




Wednesday, 28 October 2020

திதி பார்த்து திவசம் செய்தல்.........வா.நேரு

 நினைவலைகள் 

எப்போதும் நீள்கிறது...

நீத்தார் நினைவுகளோடு....


அப்பா இறந்து 

அரை நூற்றாண்டுகள்

ஓடிப்போனது...

ஆனாலும் அவரின்

நினைவலைகள்  தொடர்கிறது...


அப்பாவிடம் வண்டப்புலியில்

படித்தவர்கள்...

அப்பாவிடம் சாப்டூரில் 

படித்தவர்கள்....

அப்பாவோடு கைப்பந்து 

விளையாடிவர்கள்...

அதற்காக ஊர் ஊராய்

சென்று வென்றவர்கள்...

கதை கதையாகச்சொல்கிறார்கள்

அப்பாவின் உயர்குணம் பற்றி...


அறியா இளம்வயதில்

அப்பாவைப் பறிகொடுத்த எனக்கு

நினைவலைகள் 

எப்போதும் நீள்கிறது...

அவரோடு இருந்தவர்கள் 

சொல்லும் அத்தனை 

நினைவுகளோடும் 

அப்பாவின் நினைவும் தொடர்கிறது... 


எப்போதும் போல 

அப்பாவின் நினைவு நாள்

முதியோர் இல்லத்தோடும்

அக்னி சிறகுகள் 

அறக்கட்டளையோடும் தொடர்கிறது...

விளம்பரம் போல இதனை

வெளிப்படுத்துவது மனதுக்குள்

உறுத்துகிறது என்றாலும்


இறந்தவர்களுக்கு திதி பார்த்து

திவசம் செய்தல் என்பது 

ஊறிப்போய்க்கிடக்கிறது 

நமது மக்கள் மூளைகளில்


அதீத சக்தி வாய்ந்தது

தர்பைப்புல்! அட!

தர்ப்பைப்புல் 

மூன்றை வைத்து

இறந்து போன உங்கள்

பெற்றோரை வரவழைக்கலாம்

என்று உழைக்காமல்

உண்ணுகின்ற பார்ப்பனர்கள்

கூறுவதை நம்புகின்ற

நம் மக்கள்


பெற்றோரின் நினைவாக

பார்ப்பனருக்கு 

அரிசி,காய்கறி..

பணம் அளித்து 

ஆசி பெற வேண்டும் என

எவனோ சொல்லிவைத்ததை

பெற்றோருக்கு செய்யும்

பெருங்கடமையாய்

படித்தவரும் கூட

செய்கின்ற இந்த நாளில்


பெற்றோர்களின் நினைவு நாளில்

இல்லாது இருப்போருக்கு உதவுங்கள்

இணைந்து ஏதேனும் நல்லது

செய்வோருக்கு துணை நில்லுங்கள்

என்னும் சொல்லை 

சொல்ல வேண்டும் என்னும் 

செய்கையே தவிர வேறில்லை...


                       வா.நேரு

                       28.10.2020

நண்பரே, இந்தக் கவிதையையும் சேர்த்து படித்துவிட்டுப்போங்கள்

https://vaanehru.blogspot.com/2014/10/blog-post_27.html

நன்றி





Monday, 14 September 2020

பற்றி எரியும் நெருப்பாய்,படைத்த படைப்பாளி பேரறிஞர் அண்ணா

 பேரறிஞர் அண்ணாவின் 112-வது பிறந்த நாள் இன்று..'நான் கண்டதும் கொண்டதும் ஒரே தலைவர், அது தந்தை பெரியார் ' என்றுரைத்த பேரறிஞர் அண்ணாவின் பிறந்த நாள் இன்று. நான் முதலமைச்சராகப் பதவி வகிக்கும் இந்தக் காலம் எனது வாழ்வின் வசந்த காலமல்ல,மாறாக கரடுமுரடான பாதைகளில் பயணம் செய்து,பகுத்தறிவுப்பகல்வன் தந்தை பெரியாரோடு இணைந்து பகுத்தறிவு பிரச்சாரம் ஆற்றிய காலமே, எனது வாழ்வின் வசந்த காலம் என்று எழுதிய  பேரறிஞரின் பிறந்த நாள் இன்று.அனைவர்க்கும் பேரறிஞர் அண்ணா பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள்





திராவிடர் கழகத்தின் செயலவைத்தலைவர் அய்யா சு.அறிவுக்கரசு அவர்கள் முகநூலில் நேற்று(14.09.2020) முதல் தொடர்ச்சியாக பேரறிஞர் அண்ணாவின் படைப்புகளை பட்டியலிட்டு வருகின்றார். எத்தனை சிறுகதைகள்(120),எத்தனை நாவல்கள்(36),எத்தனை நாடகங்கள்..ஓரங்க நாடகங்கள்(12,60), எத்தனை கடிதங்கள்(290), எத்தனை கவிதைகள்(63),எத்தனை கட்டுரைகள்(1960) எனப் பட்டியலிட்டு தமிழில் மட்டுமா, ஆங்கிலத்தில் இத்தனை என அய்யா கொடுக்கும் பேரறிஞர் அண்ணாவின் படைப்பு பட்டியலை இளைஞர்கள் ஊன்றிப்படிக்கவேண்டும். தலைவாருவது பற்றிக்கவலையில்லை,படுத்து உறங்க மெத்தை கேட்டதில்லை,மாபெரும் தலைவராக பவனி வந்த நேரத்திலும், தொண்டன் கொடுத்த பாயில், கையை தலையணாக வைத்து படுத்து உறங்கிய அந்த மக்கள் தலைவரின் படைப்புகளின் எண்ணிக்கையே  படிப்பவருக்கு மலைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. எழுதுவதற்கு எனக்கு மனநிலை நன்றாக இருக்கவேண்டும், நல்ல இடம் வேண்டும்,சுற்றுலாத்தலம் போன்ற இடங்களில் இயற்கை கொஞ்சும் சூழலில் அமர்ந்தால்தான் எனக்கு எழுதவரும் என்று சொல்லக்கூடியவர்கள் மத்தியில், நாள்தோறும் தொண்டர்களைச்சந்திக்க பயணித்துக்கொண்டே இருந்த ஒரு தலைவர்,மாபெரும் இயக்கத்தின் தலைவராக இயங்கிக்கொண்டே இருந்த தலைவர், இவ்வளவு படைப்புகளை எழுதிக்குவித்திருக்கிறார் என்று சொன்னால்,எப்படி விளைந்தன இத்தனை படைப்புகள்?


அன்பினால் விளைந்த படைப்புகள் பேரறிஞர் அண்ணாவின் இலக்கியப் படைப்புகள். நாடாண்ட தமிழன், இப்படி நமது நாட்டிற்குப் பிழைக்கவந்த நாடோடிக்கூட்டத்தால்,ஆரிய வஞ்சகத்தால் அடிமைப்பட்டு கிடக்கிறார்களே என்னும் ஆற்றாமையால் விளைந்த படைப்புகள் அவை.நமது மக்கள் வீரத்தில் குறைந்தவர்களா? அறிவில் குறைந்தவர்களா? ஆற்றலில் குறைந்தவர்களா?, எதில் குறைந்தோம் நாம்? ஆனால் ஆண்டாண்டு காலமாக 'நாங்கள்தான் அறிவிற்கு முதன்மையானவர்கள்' என்று தங்களுக்குத் தாங்களே பட்டம் சூட்டிக்கொண்ட பரதேசிகள்,நம்மைப் பழிக்கிறார்களே என்னும் கோபத்தில் விளைந்த படைப்புகள் அவை.உண்மையை நமது மக்களுக்குச்சொல்லவேண்டுமே என்னும் உணர்வில் விளைந்த எழுத்துகள் அவை.


மேன்மையான நோக்கம் இருக்கும்போது,பற்றி எரியும் நெருப்பாய் ,மனதிற்குள் கொடுமைகளைக் கண்டு குமுறும் எரிமலையாய் சிந்தனைகள் இருக்கும்போது., சுற்றி நிகழும் நிகழ்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் தத்துவமும், ஆட்சி செய்பவர்களின் அதிகார மமதையை எழுத்துகளால் வடிக்க வேண்டும் என்னும் வேகம் இருக்கும்போது மகத்தான இலக்கியப்படைப்புகள் பிறந்திருக்கின்றன..மக்களின் விடுதலைக்கு வழி வகுத்திருக்கின்றன.


'தாய்' என்னும் நாவலைப் படைத்த மகத்தான எழுத்தாளன் மார்க்சிம் கார்க்கி எழுதியது பணத்திற்காக அல்ல, புகழுக்காக அல்ல. இத்தனை மொழிகளில் தனது நாவல் மொழி பெயர்க்கப்படும் என்னும் எதிர்பார்ப்பில் அல்ல. மாறாக மக்களோடு மக்களாக இருந்த மார்க்சிம் கார்க்கி, தன்னைச்சுற்றி இருக்கும் உழைக்கும் மக்களின் வேதனைகளைப் பார்த்து, உழைத்து உழைத்து ஓடாய்ப்போகும் அவர்களின் நிலையைப் பார்த்து தனக்கு பிழைப்புக்காக கிடைத்த அத்தனை வேலைகளையும் பார்த்துக்கொண்டு, அடிபட்டு,மிதிபட்டு,அல்லல்பட்டு ,வாழ்வின் வேதனைகளை முழுமையாக உணர்ந்த நிலையில்,அன்றைய ரசியாவின் ஜார் மன்னனின் கோமாளித்தனத்தையும் ,அதிகாரத்திமிரையும் உள்வாங்கி அதற்கு எதிராகக் கிளர்ந்தெழும் கதாபாத்திரங்களை உள்ளடக்கி மகத்தான நாவலைப் படைத்திட்டான். உலக மக்களின் உள்ளத்திலே நிலைத்திட்டான். 


திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகள் வெறும் பொழுது போக்கு இலக்கியமல்ல.கும்பகோணத்தில், காவிரிக்கரையில் வெற்றிலையைப் போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்துகொண்டு, கரைபுரண்டு ஓடும் காவிரியைப் பார்த்துக்கொண்டு,ஒருத்தியை மோகித்து, மோகத்தின் முள்ளினை  நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்களை எழுதி 'இதற்குத்தானா?' என்று கேட்கும் இலக்கியங்கள் முதல்தரமான இலக்கியங்கள் தமிழகத்தில் இருக்கும் சில விமர்சகர்களுக்கு...ஆனால் உள்ளத்தில் பற்றி எரியும் ,கொடுமைகளுக்கு எதிரான கருத்துத்தீயை எழுத்துக்களாக கொட்டிய எழுத்துகள் மூன்றாம் தர இலக்கியங்கள் சிலருக்கு...வாங்கடா வாங்க, எங்கள் திராவிட இயக்கத்து எழுத்தாளர்களை மட்டுமல்ல, உங்களையும் வாசித்துவிட்டுத்தான் நாங்கள் எழுதுகிறோம்..


'பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் 'என்னும் தத்துவத்திற்கு மாற்றாக, கடவுளின் முகத்திலே பிறந்தவர்கள்,தோளிலே பிறந்தவர்கள், தொடையிலே பிறந்தவர்கள், காலிலே பிறந்தவர்கள் என்று கதை கட்டி ,பெரும்பான்மையான மக்களை மயக்கத்திலே ஆழ்த்திய சதிகாரர்களுக்கு எதிராக களமாடிய எழுத்துகள் திராவிட இயக்க எழுத்துகள்.


பேரறிஞர் அண்ணாவை ,பொருளாதார நிலையில் இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களை விட உயர்ந்து நிற்கும் நிலைக்கு அடித்தளம் இட்டதற்காக,'தமிழ் நாடு' என்னும் பெயர் வைத்தற்காக, இரு மொழிதான் ஆட்சி மொழி என்று உறுதி செய்தற்காக,, சுயமரியாதைத் திருமணத்தை சட்டபூர்வமாக ஆக்கியதற்காக என்று அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள் இன்றைய இளைஞர்கள்..அதே வேளையில், தனது பேச்சாற்றலால் உலகத்தை ஈர்த்த பல்வேறு பேச்சாளர்களை வரலாற்றில் படித்திருக்கிறோம் ஆனால் அவர்கள் எல்லோரையும் மிஞ்சிய பேச்சாளராக, ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் நாட்கணக்கில் காத்திருந்து, பொறுத்திருந்து கேட்ட பேச்சாளராக பேரறிஞர் அண்ணாவை அறிந்திருக்கின்ற இளைஞர்கள், எழுத்தாளர் பேரறிஞர் அண்ணாவை முழுமையாக அறிய வேண்டும். அவரது படைப்புகளை நாவல்களை,சிறுகதைகளை, கவிதைகளை,கடிதங்களை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவரின் நாடகங்களைப் படிக்கவேண்டும். இன்றைய நிலையோடு பொருத்திப்பார்க்கவேண்டும். ஆங்கிலத்தில் ,மற்ற மொழிகளில் புலமையுள்ளவர்கள் பேரறிஞர் அண்ணாவின் படைப்புகளை மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.திருக்குறளை வேறு மொழிகளில் மொழி பெயர்க்க தமிழக அரசே முயற்சி எடுப்பதுபோல, பேரறிஞர் அண்ணாவின் படைப்புகளை வேறு மொழிகளில் கொண்டு செல்ல தமிழக அரசே முயற்சி எடுக்க வேண்டும்.இளைஞர்கள் மத்தியில் பேரறிஞர் அண்ணாவின் படைப்புகளை கொண்டு செல்ல , இந்த நாளில், பேரறிஞர் அண்ணாவின் பிறந்த நாளில் உறுதி எடுத்துக்கொள்வோம்.

               வாழ்க பேரறிஞர் அண்ணா! வாழ்க பேரறிஞர் அண்ணா புகழ்...  


Wednesday, 22 July 2020

என்னுடைய தோழர்கள்: புதுச்சேரி மு.ந.நடராசன்

என்னுடைய தோழர்கள்:    புதுச்சேரி மு.ந.நடராசன், மேனாள் பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் மாநிலத்துணைத்தலைவர்.

பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் மாநிலத்துணைத்தலைவராக இருந்து மறைந்த அய்யா புதுச்சேரி மு.ந.நடராசன் அவர்களின் முதலாம் ஆண்டு நினைவு நாள் (24.07.2020).புதுச்சேரி மு.ந. நடராசன் அவர்கள் பகுத்தறிவாளர் கழகத்தில் என்னோடு இணைந்து பணியாற்றியவர்.2002- முதல் இறக்கும்வரை தொடர்பில் இருந்தவர். மாதம் ஒரு முறை அல்லது இருமுறை கட்டாயம் அவரிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வரும்.அவர் அழைக்கவில்லையென்றால் நான்  அழைப்பேன். புதுச்சேரி கூட்டத்திற்கு செல்லும்போதெல்லாம் அவரது இல்லத்தில்தான் பெரும்பாலும்  தங்கியிருக்கிறேன். அன்போடும் பாசத்தோடும் விருந்தோம்பல் செய்பவர். அவரது இணையர் அம்மா அவர்களும் அப்படி ஒரு உபசரிப்பு செய்வார்கள்.

முதலில் குடும்பத்தை சரிசெய்ய வேண்டும் என்பார். குடும்பக்கடமைகளை முதலில் முடிக்க வேண்டும் என்பார். மாதத்தின் முதல் வாரத்திலேயே வீட்டிற்கு வாங்க வேண்டிய பொருளை எல்லாம் வாங்கி வீட்டில் போட்டு விடுங்கள் என்பார். அவரை விட நான் 18 வயது இளையவன் என்றாலும் நான் மாநிலத்தலைவர் அவர் மாநிலத்துணைத்தலைவர் என்றாலும் எந்தவிதமான ஈகோ இல்லாமல் பழகக்கூடியவர்.அன்பு காட்டுபவர். ஆனால் தன் மனதிற்கு பட்டதை மிகப் பளிச்சென்று சொல்வார். அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் அறிவிக்கும் பெரியார் திரைப்படம் உள்ளிட்ட அத்தனை அறிவிப்புக்களுக்கும் அவருடைய பங்களிப்பு என்பது முதலிலேயே இருக்கும்.தன்னுடைய பங்களிப்பை முதலில் கொடுத்துவிட்டு பின்பு வசூல் செய்தும் கொடுப்பார்.

தி.மு.க.வின் புதுச்சேரி மாநிலப்பொருளாராக இருந்து தி.மு.க. மாநில மாநாடு நடத்தியதை குறிப்பிடுவார்.மறைந்த தி.மு.க.வின் முன்னாள் அமைச்சர் திருச்சி அன்பில்.தர்மலிங்கம் அவர்கள் அய்யா பெரியாருக்கு மோதிரம் செய்து கொடுக்க விரும்பியதையும், அதற்காக முதன் முதலில் தந்தை பெரியாரை திருச்சி பெரியார் மாளிகையில் சந்தித்ததையும் அய்யா அவர்களுக்கு கைவிரல் அளவு எடுத்து மோதிரம் செய்து கொடுத்ததையும் அடிக்கடி குறிப்பிடுவார்.அந்த நிகழ்வை சொல்லும்போதெல்லாம் ஒரு சிறு குழந்தையைப் போல அந்த நிகழ்வை சொல்லி சொல்லி மகிழ்வார்.
தி.மு.க்.விலிருந்து திராவிடர் கழகத்திற்கு வந்தவர். பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் பொறுப்புகளிலேயே இருக்க விரும்பினார்.இருந்தார். சின்ன சின்ன வெளியீடுகளாக பல வெளியீடுகளை கொண்டு வந்தார்.அந்த வெளியீடுகளை திராவிடர் கழக,பகுத்தறிவாளர் கழக நிகழ்வில் எல்லோருக்கும் கொடுப்ப்பார்.கொடுக்கச்செய்வார். மாநாட்டு நிகழ்வில் அய்யா மு.ந.நடராசன் அவர்களின் வெளியீடு கைக்கு வந்துவிட்டது என்றால் அய்யா மு.ந.நடராசன் வந்துவிட்டார் என்பதனை புரிந்துகொள்வோம்.  மதுரையில் நடந்த பகுத்தறிவாளர் கழகக்கூட்டத்தில் சிறப்பு பேச்சாளராகக் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினார்.

விஜயவாடாவில் நடைபெற்ற உலக நாத்திக மாநாடுகள்,மகாராஷ்டிரா நாக்பூரில் நடைபெற்ற இந்திய நாத்திக மாநாடுகளில் நாங்கள் எல்லாம் இணைந்து கலந்துகொண்டு இருக்கின்றோம்.அங்கு வரும்போது ஆங்கிலத்தில் தனது வெளியீடுகளைக் கொண்டு வருவார். யார்? எவர் ? என்னும் தலைப்பில் தந்தை பெரியார்,பேரறிஞர் அண்ணா, டாக்டர் கலைஞர், ஆசிரியர் கி.வீரமணி எனத் திராவிட இயக்கத்தின் தலைவர்களைப் பற்றி தொடர்ச்சியாக வெளியீடுகளைக் கொண்டுவந்தார்.  சிக்கனமாக இருப்பார். ஆனால் நல்ல செயல்களுக்கு பணம் செலவு செய்வதைப் பற்றி எப்போதும் கவலைப்படாமல் செலவழிப்பார்.இளைஞரைப்போல எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக இருப்பார்.

அவருடைய சொந்த ஊர் திருச்சி அருகில் உள்ள சிறுகாம்பூர். அந்த ஊரில் சில ஆண்டுகளுக்குமுன் அரசு உயர் நிலைப்பள்ளியில் தந்தை பெரியார் பிறந்த நாள் விழாவைக் கொண்டாடினார். என்னையும் மற்ற பகுத்தறிவாளர் கழகப்பொறுப்பாளர்களையும் அழைத்திருந்தார். பள்ளிக்கூடத்தில் படிக்கும் குழந்தைகள் அனைவருக்கும் இனிப்புகள் வழங்கி,போட்டிகள் நடத்தி அதில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு பரிசுகள் வழங்கி, ஆசிரியர்களுக்கு தந்தை பெரியாரின் புத்தகங்களை வழங்கி என மிகப்பெரிய அளவில் அந்த நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். இன்றைக்கும் கூட நினைவில் நிற்கிறது.

பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் மாநில மாநாடு இரண்டு நாட்கள் புதுச்சேரியில் 2004-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.மிகப்பிரமாண்டமாக நடந்த அந்த மாநாட்டின் முழுப்பொறுப்பையும் ஏற்றுக்கொண்டு ,மிகப்பெரிய வெற்றி மாநாடாக நடத்திக்காட்டினார்.அதைப்போல இராவண லீலா தொடர் நிகழ்வுகளை புதுச்சேரியில் நடத்தினார். அய்யா சிவ.வீரமணி அவர்கள் புதுச்சேரி மாநில திராவிடர் கழகத்தலைவராக வந்த பின்பு, அவரோடு இணைந்து பல இயக்க நிகழ்வுகளுக்கு உறுதுணையாக இருந்தார்.

அய்யா மு.ந.நடராசன் அவர்களின் 73-ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் அன்று(24.05.2020) மாலை நடைபெற்ற காணொளி நிகழ்வில் திராவிடர் கழகத்தின் பொதுச்செயலாளர் அய்யா துரை.சந்திரசேகரன் அவர்களும் தமிழர் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களும் காணொளி வழியாக உரையாற்றினார்கள்.திராவிடர் கழகத்தின் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் உரையாற்றும்போது "அருமைத்தோழர் மு.ந.நடராசன் அவர்கள் புதுவையில் மட்டுமல்ல, புதுமையான உலகம் அமையவேண்டும் என்பதற்காக தன் வாழ் நாள் முழுவதும் உழைத்து வாழ்ந்து காட்டியவர்.துரு துருவென்று சுறுசுறுப்பாக செயல்படக்கூடியவர்.எங்கு சென்றாலும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளுக்கு சென்றாலும் கூட திராவிடர் இயக்கத்தை,பகுத்தறிவாளர் கழகத்தை கையோடு எடுத்துச்சென்றவர்.விபத்துகள் எதிர்பாராதவை.அதிர்ச்சியாக நமக்கு அமைந்துவிடுபவை. ஆனால் நாம் பகுத்த்றிவாளர்கள். தவிர்க்க முடியாததை ஏற்றுக்கொண்டு அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதனை செயல்படுத்துபவர்கள்.
தோழர் நடராசன் அவர்கள் தான் மட்டும் கொள்கையாளராக வாழவில்லை. அவருடைய வாழ்விணையராக இருந்தாலும் அவரது பிள்ளைகளானாலும் கொள்கைத்தங்கங்களாக இருப்பதும், விடுதலை வாசகர்களாக இருப்பதும்,இயக்கப்பணிகளுக்கு உறுதுணையாக இருப்பதும் நடராசன் அவர்கள் இன்னும் நம்மை விட்டு மறையவில்லை,ஆலமரம் விழுந்தாலும் அதனுடைய  விழுதுகள் தாங்கி நிற்பதுபோல வாழைமரம் சாய்ந்தாலும் அதன் கன்றுகள் நிற்பதுபோல அவரின் குடும்பத்தினர் இருக்கின்றனர்.ஒளிக்கீற்றாய் நடராசன் அவர்கள் பாடுபட்ட பகுத்தறிவு பரப்பலும், சாதி ஒழிப்பும், அறிவியல் மனப்பான்மை வளர்ப்புமான அந்த லட்சியச்சுடரை ஏந்தி தொடர்ந்து பயணிப்போம். " என்று குறிப்பிட்டு உரையாற்றினார்.


அவரின் நினைவு நாளில் அவரின் உணர்ச்சியும் வேகமும் இயக்க ஈடுபாடும் மனது முழுவதும் நிற்கிறது. அவரது மூத்தமகன் பாஸ்கர் அவர்களோடு அவரின் பிறந்த நாளை ஒட்டி பேச வாய்ப்புக்கிடைத்தது. மிக நல்ல பொறுப்பில் உயர் பதவியில் இருக்கும் அவரின் பெரியாரியல் பற்றி புரிதலும், அவரது அப்பாவைப் பற்றிய அவரின் மதிப்பீடும், தனது தந்தை மு.ந.நடராசன் அவர்கள் கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்து,எப்படி ஒரு எதிர் நீச்சல்காரரை வாழ்க்கையில் உயர்ந்து திடீர் விபத்தால் மறைந்தார் என்பதனை அவர் பேசப்பேச, ஏறத்தாழ ஒரு மணி நேரம் அவரோடு உரையாடிய நிகழ்வு, அய்யா மு.ந.நடராசன் அவர்கள் தான் மறைந்தாலும் தனது உணர்ச்சியை, வேகத்தை,அறிவை, இயக்க ஈடுபாட்டை தனது குடும்பத்தினருக்கு அளித்துச்சென்றிருக்கார் என்பது மிகப்பெரும் ஆறுதலாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது. எனது தோழர்கள் எதையும் எதிர்பாராதவர்கள்,கொள்கைக்காக உயிரையும் கொடுக்கக்கூடியவர்கள், எல்லோரும் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக உணமையை உரக்கச்சொல்வதனால், பொய்யர்களிடமிருந்தும்,ஏமாற்றுக்காரர்களிடம் இருந்து வரும் எதிர்ப்புக்களை எதிர்பார்த்தும்,எதிர்கொண்டும் வாழ்வில் செம்மையாக வாழ்பவர்கள்.

முதலாம் ஆண்டு நினைவு நாளினை ஒட்டி, புதுச்சேரி பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் சார்பாக காணொளி வழிக்கூட்டம் நடத்துகிறார்கள். பகுத்தறிவாளர் கழக மாநிலப் பொறுப்பாளர்களோடு திராவிடர் கழகத்தின் பொருளாளர் அண்ணன் வீ.குமரேசன்,பொதுச்செயலாளர் அய்யா முனைவர் துரை.சந்திரசேகரன்,துணைத்தலைவர் அய்யா கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் ஆகியோர் காணோளி நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு அய்யா சுயமரியாதைச்சுடரொளி மு.ந. நடராசன் நினைவு உரை நிகழ்த்துகிறார்கள். நிகழ்வு சிறக்கட்டும்.

புதுச்சேரி மு.ந.நடராசன் அவர்கள் புதைக்கப்படவில்லை, விதைக்கப்பட்டிருக்கிறார்.முதலாம் ஆண்டு நினைவு நாளில் எனது அருமைத்தோழர், தமிழகம் &புதுச்சேரி மாநிலப்பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் முன்னாள் துணைத்தலைவர் அய்யா மு.ந. நடராசன் அவர்களுக்கு வீரவணக்கம்.

                            வா.நேரு, 23.07.2020 இரவு 10.15 மணி

Monday, 13 July 2020

போனாயே எங்கள் தோழா......



போனாயே எங்கள் தோழா......
மதுரை மண்டலத் திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா மா.பவுன்ராசா(வயது 58) இன்று 05.07.2020 மாரைடைப்பால் தூக்கத்திலேயே மரணம் அடைந்திருக்கிறார். காலையில் மிக அதிர்ச்சி தரத்தக்க இந்தச்செய்தியைச்சொல்லி , மாநில மகளிரணி அமைப்பாளர் மானமிகு தகடூர் தமிழ்ச்செல்வி அவர்கள் உண்மையா எனக்கேட்டபோது,உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள ,மதுரை புறநகர் மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகத்தலைவர் மன்னர்மன்னன் அவர்களைத் தொடர்புகொண்டபோது,ஆமாம் அய்யா,உசிலம்பட்டியில் பவுன்ராசா வீட்டில்தான் இருக்கிறோம்,இரவில் தூக்கத்திலேயே உயிர் பிரிந்தது என்றார்.
கடந்த 30 ஆண்டுகளாக திராவிடர்கழகத்தின் அடிப்படையில் தொடர்பில் இருந்தவர். திராவிடர் கழகத்தின் பல்வேறு பொறுப்புகளில் இருந்தவர்.கரடுமுரடான தனது பகுதியில் பெரியார் கொள்கைக்கு பாதை அமைத்தவர். அதில் ஏற்பட்ட இன்னல்களை இன்முகத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டவர். அவர் தான் திராவிடர் கழகத்தில் இணைந்தது,தனது ஊரில் கூட்டம் நடத்தியது, அப்போது ஏற்பட்ட நிகழ்வுகள் போன்றவற்றை எல்லாம் அவ்வளவு ஈடுபாட்டோடு விவரிப்பார். இப்போது பகுத்தறிவாளர் கழகத்தின் மாவட்டத்தலைவராக இருக்கும் மன்னர்மன்னன் மூலமாகத்தான் இயக்கம் பற்றியும், தந்தை பெரியார் பற்றியும் தெரியும் என்று சொல்வார்.
டவுசர் போட்டுக்கொண்டிருந்த காலத்தில் ,உசிலம்பட்டிக்கு அருகில் உள்ள அய்யனார்குளத்தில் திராவிடர் கழகம் கூட்டம் போடவேண்டும் என்று விரும்பியதையும் அதற்காக மதுரை மேற்கு மாவட்ட திராவிடர்கழகத்தின் தலைவராக அப்போதிருந்த அய்யா பெரியகுளம் ம.பெ.முத்துக்கருப்பையா அவர்களைப் போய்ச்சந்தித்ததையும், அவர் டவுசர் போட்டு வந்த ஒரு பையன் கிராமத்தில் தி.க.கூட்டம் போட விரும்பியதை ஏற்றுக்கொண்டு தனது கிராமத்திற்கு வந்ததையும் ,அய்யா போடி இரகுநாகநாதன் .ம.பெ.முத்துக்கருப்பையா அவர்களின் வழிகாட்டுதலோடு முதன்முதலில் அய்யனார்குளத்தில் திராவிடர் கழக கூட்டம் நடைபெற்றதையும், அன்றைக்கு திராவிடர் கழகத்தின் பேச்சாளராக இருந்த கண்மணி தமிழரசன் அவர்களும், தமிழரசன்(தோழர் ஓவியாவின் தந்தை) அவர்களும் கலந்து கொண்டு பேசியதையும் குறிப்பிட்டு,
" அண்ணே, முதன் முதலில் உசிலம்பட்டி அய்யனார்குளத்தில் திராவிடர் கழகப்பொதுக்கூட்டம்.நம்ம கூட்டத்துக்கு நாமே காசு செலவழிக்காமலேயே பயங்கர விளம்பரம் ஆகிப்போச்சு. கடவுள் இல்லைன்னு சொல்றவங்க கூட்டம் போடுறாங்க,அதுவும் சின்னப்பையல்களா சேர்ந்து கூட்டம் போடுறாங்க என்று சொல்லி ஊர் முழுவதும் பரபரப்பு. கூட்டம் ஆரம்பிச்சு நடந்துக்கொண்டு இருக்கும்போது சத்தம் போட்டாங்கே,கலாட்டா பண்றது மாதிரி ஆளுங்க இங்குட்டு அங்குட்டு போய்க்கிட்டு கத்திக்கிட்டு இருந்தாங்கே...சிறப்பு பேச்சாளர் கண்மணி தமிழரசன் அவர்கள் பேச ஆரம்பிக்கும்போது நிறைய கல் வந்து விழுந்தது.ஒரு கல் கண்மணி தமிழரசன் அவர்களின் நெற்றியில் பட்டு, பொல பொல வென்று இரத்தம் வந்தது. சும்மா சொல்லக்கூடாது அந்த அம்மாவை... மேடையில் இருந்த சில ஆட்கள் எல்லாம் கீழே இறங்கியபோதும் தன்னுடைய சேலையின் முந்தானையில் ஒரு பகுதியை கிழித்து நெற்றியில் கட்டிக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார். மூன்று மணி நேரம் பேசினார். அவரின் பேச்சுக்கு முதலில் இருந்த எதிர்ப்பு மறைந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உட்கார ஆரம்பித்தார்கள்.உங்களுக்காக பாடுபடும் இயக்கம் என்பதை அந்த மக்களுக்கு புரியும் மொழியில் பேச பேச கூட்டம் அப்படியே நின்றது" என்பதனைச்சொல்லி அடுத்து தொடர்ந்து அய்யனார்குளத்தில் கூட்டம் நடத்தியதையும் குறிப்பிடுவார். நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் திராவிடர்கழகத்தில் அய்யனார்குளம் பகுதியில் இணைந்ததற்கும், கொள்கை வழி நின்றதற்கும் அய்யா பவுன்ராசா அவர்களின் உழைப்பும் அர்ப்பணிப்பும் மிகப்பெரிய காரணம்.
"உசிலம்பட்டி பகுதியில் மிகமிக பின் தங்கிய கிராமத்திலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ நடந்து மெயின்ரோடு வந்து தான் பஸ் ஏற வேண்டும் - என்ற நிலையிலும் நான் அறிய சுமார் 30 ஆண்டு காலம் இயக்க நிகழ்வுகள் அனைத்திலும் முன்கூட்டியே வந்து விடுவார்.தமிழ்நாடு முழுவதும் ஏதாவது ஒரு நிகழ்வில் பங்கேற்றுக் கொண்டிருப்பார்.இயக்க வேலைகளை பிடிவாதமாக விரும்பி களத்தில் வேலை செய்யும் முன்னோடித் தோழர் அய்யா பவுன்ராஜா அவர்கள். போராட்டங்கள் ,இரத்ததான முகாம்கள் , பெரியார் 1000 , பொதுக்கூட்டங்கள், தெருமுனைக் கூட்டங்கள் -இவற்றையெல்லாம் பாம்பட்டிக்காட்டில்( பழமை நிறைந்த கிராமத்தில்) - முன்னின்று நடத்திக் காட்டியவர். தமிழர் தலைவர் அய்யா அவர்கள் மதுரை வருகிறார் என்ற செய்தியை விடுதலை யில் பார்த்தவுடன் எங்களிடம் வேலையைத் துவங்கி விடுவார் .அய்யா தலைவர் மதுரைவர்றாங்க 2 விடுதலை ஆண்டுச் சந்தா வாங்கிக் கொடுங்க என வேலையைத் துவங்கி விடுவார் எப்படியாவது தலைவர் அவர்களைப் பார்க்கும் போது விடுதலை,உண்மை சந்தா கொடுக்காமல் சந்திக்க மாட்டார். ஒரு கறுப்புச் சட்டைக்காரன் - இழப்பு என்பது அவ்வளவு சாதாரணமானது அல்ல. ஒரு முதலாளி மறைந்து விட்டால் இரண்டு முதலாளி அந்தக் குடும்பத்தில் தோன்றி விடுவார்.ஒரு தொழிலாளி மறைந்துவிட்டால் இன்னொரு தொழிலாளி கிடைத்து விடுவார்.ஒரு விவசாயி மறைந்துவிட்டால் இன்னொரு விவசாயி நம் குடும்பத்திலேயே கிடைத்து விடுவார்.ஒரு கட்சிக்காரன் மறைந்து விட்டால் இன்னொறு கட்சிக்காரன் கிடைத்து விடுவான்.ஆனால் ஒரு கொள்கைக்காரன் மறைந்துவிட்டால் - அந்த இடத்தை நிறப்புவது எளிதல்ல அதிலும் ஒரு கறுப்புச் சட்டைக் காரனின் இழப்பை ஈடுகட்டுவது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல.தோழருக்கு வீரவணக்கம்l வீரவணக்கம்l.தமிழர் தலைவர் வணக்கத்திற்குறிய அய்யா அவர்கள் தலைமையில் பெரியார் பணி முடிப்போம்" .மேலே சொன்ன வரிகள் மதுரை புற நகர் மாவட்டத்திராவிடர் கழகத்தின் முன்னாள் மாவட்டச்செயலாளர், தலைமைக்கழகப்பேச்சாளர் அ.வேல்முருகன் அவர்கள் எழுதியது.
"நான் தி.க.வில் இருந்தபோது 1993 ல் எங்கள் ஊரில் RSS அமைப்புக்கும் எங்களுக்கும் மோதல் இருந்தது. தோழர் பவுன்ராசா அவர்களிடம் இதைப்பற்றிப் பேசினோம். மோதலை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, ஒரு மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு ஊர்வலம் ஏற்பாடு செய்தோம். எதிர்பார்த்தபடியே காவல்துறை வழியாக காவிகள் தடைவிதித்தனர். ஒரு சமரசத் தீர்வு உண்டானது. "மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு ஊர்வலம் வேண்டாம். வெறும் ஊர்வலம் நடத்திக்கொள்ளுங்கள்" என்றது காவல்துறை. எங்களது விருப்பமும் அதுமட்டும் தான்.
உசிலம்பட்டியிலிருந்து கையில் அரிவாள்களுடன் 100 தோழர்களுடன் வந்து களமிறங்கினார் பவுன்ராசா. அவரோடு திண்டுக்கல் மாவட்ட தி.க.தோழர்கள், உள்ளூர் தோழர்கள் என நூற்றுக்கணக்கானோர் கையில் அரிவாள்களுடன் ஊர்வலத்தை நடத்தினோம். அந்த ஊர்வலத்திற்குப் பிறகு RSS அமைதியாகிவிட்டது. அதில் இருந்த பலர் சில ஆண்டுகளில் தி.க.வுக்கே வந்தனர். 1993 ல் எங்களுடன் மோதிய RSS ல் முக்கியப் பொறுப்புகளில் இருந்தவர்கள் தோழர் பவுன்ராசா அவர்களின் ஜாதியினர்தான். ஒருவர் அவரது உறவினர். ஆனாலும் பெரியாருக்காக, தனது ஜாதியையும் உறவுகளையும் எதிர்த்து 100 இளைஞர்களை - அரிவாளைத் தூக்குமளவுக்குத் தயாரிப்பது என்பதுதான் பெரியாரிஸ்ட்டுகளின் அடையாளம்.
பொதுவெளியில் எழுத இயலாத பலவற்றைச் சாதித்துக் காட்டிய உற்ற தோழர் பவுன்ராசா அவர்களுக்கு காட்டாறுகுழுவின் சார்பில் வீரவணக்கம். AThi Asuran"
நெஞ்சினில் கொண்ட கொள்கை. நினைவினில் தேக்கி நின்று
அஞ்சிடா பயணம் செய்து
அலைந்துமே ஊரூர் சென்று
துஞ்சலும் மறந்து நித்தம்
தொடர்ந்துமே தொண்ட றந்தான் விஞ்சினாய் புகழாம் வானை
வென்றதோர் கதிரைப் போல!
இயக்கமே வாழ்வாய்க் கண்டு
எளியதோர் தோற்றம் கொண்டு
தயங்கிடா தணுகி மக்கள்
தன்நிலை உணரச் செய்ய
அயர்விலா உழைப்பைத் தந்து
அனுதினம் செய்தாய் தொண்டு!
புயலென செயலால் வென்றாய் போனாயே எங்கள் தோழா!!
- சுப.முருகானந்தம்
மதுரை மாநகர் திராவிடர் கழகம்.
திராவிடர் கழகம் என்பது அரசியல் கட்சி அல்ல. இது ஒரு இயக்கம். இந்த இயக்கத்தில் இயங்கிக்கொண்டே இருந்தவர் அண்ணன் மா.பவுன்ராசா அவர்கள்.நான் தல்லாகுளம் தொலைபேசி நிலையத்தில் வேலை பார்த்தபொழுது அடிக்கடி வருவார். நிறையப் பேசுவோம். இயக்க நிகழ்வுகள் நடந்தவை, நடக்க இருப்பவை என்று பல செய்திகளைப் பகிர்ந்துகொள்வோம். எனக்குத் தெரிய மிகவும் வெளிப்படையாக எதையும் பேசுவார். திராவிடர்கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் அவர்களிடமே பல விசயங்களைப் பேசுவார். இயக்க நடப்புகளைச்சொல்வார்.காணொலி நிகழ்ச்சிகளில் தொடர்ந்து கலந்து கொண்டிருந்தார்.
திராவிடர் கழகப்பொறுப்பாளர்கள் யாரேனும் விடுதலைக்கு சந்தா கட்டாவிட்டால் நன்றாகவே கோபப்படுவார். விடுதலையை வாங்க வலியுறுத்துவார். இரங்கல் அறிக்கையில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் குறிப்பிட்டிருப்பது போல எவரையும் சந்தித்து துணிந்து பேசுவார். வாதாடுவார். தன்னுடைய பிறந்த நாளில்(12.06.2020), விடுதலையின் 86வது பிறந்த நாள் வரும் ஜீன் மாதத்தில் தான் பிறந்திருக்கிறேன் என்று குறிப்பிட்டு வாழ்த்து சொன்னவர்களுக்கு நன்றி சொல்லியிருந்தார்.கடந்த 10 நாட்களில் இரு முறை விடுதலையில் அவரின் வாசகர் கடிதம் வந்தது. நேற்று (விடுதலை வெளியூர் 04.07.2020) வந்த கடிதத்தில் தமிழர் தலைவர் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு நன்றி ! என்று குறிப்பிட்டு கடிதம் எழுதியிருந்தார். தனது வாழ்வில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்களுக்கு இறுதியாக அவர் சொல்லும் நன்றி என்பது நமக்கு தெரியாமல் போயிற்று.நேற்று(04.07.2020) மாலை நடைபெற்ற அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் ஒப்பற்ற தலைமை உரையை கேட்டுக்கொண்டு ,கம்பீரமாய் உசிலம்பட்டியில் அவரது இல்லத்தில் உட்கார்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தோம். இன்று அவர் இல்லை.ஒப்பற்ற ஒரு தோழரை இழந்திருக்கிறோம்.
வீரவணக்கம் எங்கள் தோழனே! அய்யனார் குளம் பவுன்ராசாவே! ஆற்றல் மிகு மதுரை மண்டலத்திராவிடர் கழகத்தலைவரே!..டவுசர் போட்ட காலம் முதல் இறக்கும் நொடி வரை ஒரே தலைவர்,ஒரே கொடி,ஒரே இயக்கம்-திராவிடர் கழகம் எனப் பாடுபட்ட எங்கள் தோழனே ! வீரவணக்கம். வீரவணக்கம்.