Thursday, 19 November 2020

படைப்பையும் கூடத்தான்..

              


தண்ணீரில் போட்ட

கல் போலக்கிடந்தன...

அக்காலக் கதைகள்...


பத்திரிக்கை அலுவலகம் போனதா?

பிரித்தார்களா?

படித்தார்களா?

வெளியிடுவார்களா?

மாட்டார்களா ?

எதுவும் தெரியாமல்

சகதியில் மாட்டிய

எருமை போல

மனசு அல்லல்படும்....


எடுத்து வைத்த நகல்

சில நாட்களில்

மறைந்து போகும்...

பின்பு எடுத்துக்கூட்டி

எழுத இயலுவதில்லை...

பெரும்பாலும்...

மறைந்து போன கதைகள்

பட்டியலில் இடம் பெறும்...


மறைந்து போன கதையென

மறந்து போன கதையை

திடீரென்று பிரசுரித்து

களிப்பூட்டும் சில நேரங்களில்

சில பத்திரிக்கைகள்...


இந்தப் பத்திரிக்கைக்கு

இப்படி எழுதல் வேண்டும்...

அந்தப் பத்திரிக்கைக்கு

அப்படி எழுதல் வேண்டுமென

நீண்ட பட்டியல்

பத்திரிக்கைக்கு ஏற்றபடி

எழுதுவதற்கு

பட்டியல் வைத்திருப்பான்

அக்கால எழுத்தாள நண்பன்...



கணினி வந்தது...

எல்லாம் மறைந்து போனது...

கணினி தானாகவே

நகல் வைத்திருக்கிறது இன்று...

எனது கருத்து இது...

எனது கதை இதுவெனப்

பதிய முடிகிறது...

வலைத்தளங்களில் பதிந்தவுடன்

படித்தவர்கள் எண்ணிக்கை வருகிறது...

பின்னோட்டம் வருகிறது....

விளைவுகள்...எதிர்விளைவுகள் என

படைப்பைக் கொண்டாடி

மகிழ்கிறது....


அட ! கணினி

வாழ்க்கையை மட்டுமா மாற்றியது...

படைப்பையும் கூடத்தான்..

                         வா.நேரு,20.11.2020

Wednesday, 18 November 2020

செவக்காடு.....நாவல் வா.நேரு அத்தியாயம் இரண்டு...

 செவக்காடு.....நாவல்

           வா.நேரு

அத்தியாயம் இரண்டு...


        இரவு சாப்பிட்டு விட்டுப் படிக்கலாம் என்று நினைத்தான் சந்திரன். வீட்டிற்குள் இருந்த அரிக்கேன் விளக்கு வெளிச்சத்தில் படிப்பது துன்பமாக இருந்தது. சந்திரனின் வீட்டிற்கு முன்னால் தெருவிளக்கு இருந்தது. கொஞ்சம் கொசுக்கடி இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டு  மொட்டை மெச்சுவின் வடமேற்கு மூலையில் உட்கார்ந்தான். தெருவிளக்கு நன்றாக வெளிச்சமாக இருந்தது. +1 பாடங்களை எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்தான்.வேதியியல் பாடம்.வேதியியல் பாடம் நடத்தும் வாத்தியார் மாணவர்களைப் போலவே இருந்தார். நல்ல உயரமாய்,கருப்பாய்,ஒல்லியாய்.முதல் நாள் அவர் வந்தவுடன் நடந்த நிகழ்வு மனதிற்குள் வந்தது.சிரித்துக்கொண்டான்.முதல் நாள் வந்தவுடன், அறிமுகம் எல்லாம் முடிந்தவுடன் பாடம் நடத்த ஆரம்பித்தார். ஆங்கில வழி என்பதால் முழுமையாக ஆங்கிலத்தில் நடத்த ஆரம்பித்தார்.கடைசி பெஞ்சில் உட்கார்ந்திருந்த சந்திரனுக்கு அவர் நடத்தும் வேகம்,அவர் நடத்தும் வேதியியல் பாடம், ஒன்றும்  பிடிபடவில்லை."உக்காலி,என்னடா நடத்துருறா,ஒரு எழவும் புரியல' என்றான்.மெல்லத்தான் சொன்னான். அவருக்கு கேட்டு விட்டது. பாடம் நடத்துவதை நிறுத்திவிட்டு 'ஏதோ ஒரு தெய்வீகக் குரல் கேட்டதே, யாரது? " என்றார். ஒருவரும் பதில் சொல்லவில்லை. ஆனால் நிறையப் பேர் சந்திரனைப்பார்க்க 'ராசா,நீங்கதானா? எந்திருங்க " என்றார் சந்திரனைப் பார்த்து. "எந்த ஊர் ? " என்று கேட்க,ஊர்ப்பேரைச்சொன்னான்.'இது தனியார் பள்ளிக்கூடம். கொஞ்சம் ஒழுக்கக்குறைவு என்றாலும்,டி.சி.யைக் கொடுத்து பள்ளியை விட்டு அனுப்பிவிடுவார்கள், கவனம்" என்றார். பின்பு அவருக்கே ஒரு குழப்பம் வந்தவர் போல " எப்படி நடத்த வேண்டும் " என்று கேட்க, கொஞ்சம் தமிழில் புரியும்படி சொல்லி பின்பு ஆங்கிலத்தில் சொல்லுங்கள் என்றான். 10-ம் வகுப்பு போல அவ்வளவு ஆர்வமாக படிப்பு ஓடவில்லை.இந்தப் படிப்பு ஏனோ பயமுறுத்துவது போல இருந்தது.மெச்சுமேல் உட்கார்ந்துகொண்டு, தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் உட்கார்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தான் சந்திரன். கிழக்குப் பக்கம் மின்னல் அடிப்பது போல் இருந்தது..தொடர்ந்து இடி இடிக்கும் சத்தமும் கேட்டது. அம்மா கீழே இருந்து கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டது." டேய் சந்திரா, இடி இடிக்குது..கீழே வாடா" என்றவுடன், "சரிம்மா" என்று சொல்லிவிட்டு புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு மெத்தில் இருந்து  ஏணி வழியாக கீழே இறங்கினான் சந்திரன்.கீழே இறங்கியவுடன், மழை என்றால் அப்படி ஒரு மழை.இடியும் மின்னலுமாய் கொட்டு,கொட்டுவென்று கொட்டிய மழை தெரு முழுக்க தண்ணீர் ஆறாக ஓடியது. ஒரு பக்கம் மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தாலும் மறுபக்கம் என்ன இப்படிப்பெய்கிறதே என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.


காலையில் எழுந்தவுடன் செவக்காட்டுக்கு போக ஓடுவது போல காட்டை நோக்கி நடந்தான். சந்திரன்.ஊரைத்தாண்டியவுடன் அழகாபுரிச்சாலை வந்தது.அழகாபுரிச்சாலையில் வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்த சந்திரனை யாரோ அழைப்பது போல இருந்தது.நின்று திரும்பிப்பார்த்தான்.அவனது செவக்காட்டுக்கு அருகில் இருக்கும் காட்டுக்காரர் வெற்றிமணி. அவர் பக்கத்தில் வரும்வரை நின்றான். " ஏய், மாப்ள, எவ்வளவு நேரமா, மாப்ள, மாப்ளன்னு பின்னாலேயே கூப்பிட்டுக்கிட்டே வாரேன், நீ என்னமோ ஓட்டப்பந்தயத்திலே ஓடுறவன் மாதிரி இந்த வேகத்திலே போற..." என்றார் வெற்றிமணி. வெற்றிமணிக்கு 50 வயது இருக்கும். இவனுக்கோ 15 முடிந்து 16 நடந்துகொண்டிருந்தது. வெற்றிமணி நல்ல பருமனான உடல். சின்ன தொந்தி.நல்ல வளர்த்தியா சுருள் சுருளான முடியோடு எடுப்பான தோற்றம் உடையவர்.ஊரில் சேவுக்கடை வைத்திருக்கும் அவர் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இவனது செவக்காட்டுக்கு அருகில் இருக்கும்  காட்டை விலைக்கு வாங்கியிருந்தார்.4 குழந்தைகள் வளர்ப்பு,சேவுக்கடை அதோடு இந்த செவக்காட்டில் விவசாயம் என்று பரபரப்பாக இயங்கக்கூடியவர். இவர் வேறு ஜாதியைச்சார்ந்தவர் என்றாலும் இவன், இவனது சொந்தக்காரர் எல்லோருமே உறவுமுறைதான் சொல்லி அழைத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

" மாமா, நீங்க கூப்பிட்டது காதில கேக்கல மாமா, கேட்டவுடனே நின்னுட்டனே " என்றான் சந்திரன். 

" என்ன 3 கிலோ மீட்டர் தூரம் தனியா நடந்து போறதுக்கு,உன்னோட போனா பேசிக்கிட்டே போகலாம்ன்னுதான் கூப்பிட்டேன் " என்றார் வெற்றிமணி..

" அதுக்கு என்ன மாமா, பேசிக்கிட்டே போவோம். " என்று சொல்லிய சந்திரன் அவரோடு சேர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்தான்.

'உக்காலி, சரியான மழை மாப்ள,இராத்திரி, வெளுத்து வாங்கியிருச்சில" என்ற வெற்றிமணியிடம் 'ஆமாம் மாமா, நானும் மெத்தில உக்காந்து படிச்சுக்கிட்டிருந்தேன்.இடி இடிச்சவுடன் அம்மா கீழ கூப்பிட்டுச்சு, கீழே இறங்கி வந்தவுடனே ,அடிச்சு ஊத்துச்சு பாருங்க , இப்படி மாசத்துக்கு இரண்டு மழை பேஞ்சா போதும் " என்றான் சந்திரன்.

" ஆமா, உலகத்தில மனுசங்க நடக்குற நடப்புக்கு, மாசத்துக்கு இரண்டு என்ன பத்து மழை பேயும் இப்படி " என்றார் நக்கலாக,


வெற்றிமணி மிக மிகக் கல கலப்பான மனிதர். பேச்சில் ஆரம்பித்து விட்டால் ,எதைச்சொல்வது, எதைச்சொல்லக்கூடாது என்றெல்லாம் தெரியாது.சின்னவன் கிட்ட பேசுறோம்,பெரியவங்க கிட்ட பேசுறோம் என்னும் நாசுக்கெல்லாம் இருக்காது. கொட்டிக் குமித்து விடுவார்.ஆனால் கேட்க அலுப்பாக இருக்காது.அவரோடு பேசுவது சந்திரனுக்கும் புடிக்கும். வயசு வித்தியாசம் இல்லாம ஏதோ நண்பர்கிட்ட பேசுவது மாதிரியே சந்திரனிடமும் பேசுவார் வெற்றிமணி. 

" உங்க அக்கா, வீட்ல சண்டை போடுறா மாப்ள" என்றார் இவனிடம் ஏதோ பெரிய மனிதரிடம் சொல்வது போல...

"எதுக்கு அக்கா உங்க கூட சண்டை போடுது, அதுதான் ஒத்துமையாத்தானே இரண்டு பேரும் இருப்பீங்க " என்ற சந்திரனிடம் " அந்தக்கதையை ஏன் கேட்கிற மாப்ள, என் பொண்ணுக்கு இப்பவே கல்யாணத்தைப் பண்ணி வைன்னு ஆரம்பிக்கிறா " என்றார். அவரின் மகள் முனியம்மா, சந்திரனோடுதான் 5-ஆம் வகுப்பு வரை படித்தாள். பின்பு படிப்பை நிறுத்தி விட்டார்கள். சில நாட்களுக்கு முன்புதான் சடங்கு வைத்தார்கள்.சந்திரனின் வயதுதான் அவளுக்கும், 15 வயதில் திருமணமா? என்று யோசித்துக்கொண்டே வெற்றிமணியோடு நடந்தான் சந்திரன்.

" ஏன் மாமா, முனியம்மாவை நீங்க ஹைஸ்கூலுக்கு அனுப்பி படிக்க வைத்திருக்கலாம். பாவம் நல்லா படிக்கிற பிள்ளைதான்..இப்போ படிச்சிருந்தா என்னை மாதிரியே 10-வகுப்பு முடிச்சிட்டு , 11-ஆம் வகுப்பு படிச்சிகிட்டிருப்பா...அதுக்குள்ளே அவளுக்கு ஏன் கல்யாணம் ? :" என்றான் சந்திரன்.

" மாப்ள, உனக்கு தெரியும்ல, என் மகளை விட 10,12 வருசம் மூத்தவன் என் மச்சின..அவனுக்கு கட்டி வைன்னு ,ஒத்த கால்ல நிக்கிறா மாப்ள ,அதனாலேதான் சண்டை " என்றார். அவரது மைத்துனரும் காட்டுக்கில்லாம் வருவார். சந்திரனின் அம்மா, அவங்க அப்பா,அம்மாவை தாய்மாமனை,வயசுலே மூத்தவரை கட்டி வைத்ததுக்கு திட்டியது ஞாபத்துக்கு வந்தது சந்திரனுக்கு. " ஏன் மாமா, வயசு வித்தியாசம் நிறைய இருக்கும், பிள்ளை வேற சின்னப் பிள்ளை " என்றான் அவரிடம்.

"ஊகூம் ,அதெல்லாம் ஒன்னும் நடக்காது மாப்ள,கால காலத்திலே கல்யாணத்தைப் பண்ணி வச்சாத்தேன் எனக்கு ஒழுங்கா சோறு கிடைக்கும் வீட்டில " என்றார் சிரித்துக்கொண்டே. அவர் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னதைக் கேட்டு மிக வருத்தமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. 15 வயசுல வாக்கப்பட்டு, 16 வயசுலே ஒரு குழந்தைக்கு தாயாகி அப்புறம் 32,33 வயசுலேயே பாட்டியாகிப் போகும் தன்னுடைய ஊர்ப்பெண்களை பற்றி யோசித்துக்கொண்டே வெற்றிமணியோடு நடந்து கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.


பேச்சை மாத்த நினைத்தாரோ என்னவோ, " இந்த ரோட்டல இருக்கிற புளிய மரத்தாலதான் நாம வெயில் தெரியாம பகல்ல கூட நடந்து போக முடியுது ,வர முடியது " என்றார். சாலையின் இரண்டு பக்கமும் பச்சைப் பசேரென்று இருக்கும்  புளிய மரங்கள் மிகப்பெரிய வாய்ப்பு நடப்பவர்களுக்கு.,வரிசையாக ...நல்ல நிழல்..பகல் வேளைகளில்.ஒரு இரண்டு கிலோ மீட்டர் தூரம் நடப்பதே தெரியாமல் ஆக்கும் இந்தப் புளியமரங்கள். சில நேரம் மொத்தமாக இலைகளை உதிர்த்துவிட்டு மொட்டையாகக் காட்சி அளிப்பது போல இருக்கும். பின்பு நல்ல பச்சைப்பசேரென்று இலைகளோடு காட்சி அளிக்கும். சின்னச்சின்ன பூக்களோடு சில காலம். அப்புறம் புளியம்பழங்களோடு கொஞ்ச காலம் .இவன் படித்த பள்ளிக்கூடம் இந்தச்சாலையில்தான் இருக்கிறது. 6-ஆம் வகுப்பிலிருந்து 10 வகுப்பு வரை ஒரு நாளைக்கு நான்கு நேரம் நடந்து நடந்து ,புளிய மரங்கள் எல்லாம்  ஏதோ சொந்தக்காரர்கள் மாதிரி ஆகியிருந்தது சந்திரனுக்கு.


" ஆமாம் மாமா, இந்தப் புளிய மரங்கள் எல்லாம் எப்ப,யாரு வச்சாங்க? " என்றான் சந்திரன் வெற்றிமணியிடம். "எல்லாம் நம்ம ஊர்க்காரர்கள்தான் வைத்திருப்பார்கள். நான் சின்னப்பிள்ளையா இருந்த காலத்தில இருந்து இந்தச்சாலையில புளிய மரங்கள் இருக்கு,யாரு வைத்தார்கள் என்று கேட்கவேண்டும்  " என்றார்.

நடந்து கொண்டே வந்தபோது, அவர்களின் இடதுபுறம், சந்திரன் படித்த பள்ளிக்கூடம் வந்தது. பள்ளிக்கூடத்திற்கு முன்னால், 'அரசினர் உயர் நிலைப்பள்ளி' என்று இவனது ஊர்ப்பெயரோடு பெயர்ப்பலகை இருந்தது.அந்த பள்ளிக்கூடம் ஒரு இருபது ஏக்கர் நிலத்தில் கட்டப்பட்டு, விளையாட்டு மைதானத்தோடு இருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தைச்சுற்றி, கருவேலஞ்செடிகள் வளர்க்கப்பட்டு, நன்றாக வெட்டி விடப்ப்பட்டு சுற்றுச்சுவர் போல இருந்தது. பள்ளிக்கூடத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே நடந்து கொண்டிருந்தபோது, " என்ன மாப்ள, நம்மூரு பள்ளிக்கூடத்து ஹெட்மாஸ்டரை மாத்திட்டாங்களாமே " என்றார். 'ஆமாம் மாமா, நாங்க பத்தாவது படிக்கும்போதுதான் இந்தப் பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்தார்.ஒரு பத்து வருடத்தில செய்ய வேண்டிய வேலையை பத்து மாசத்தில செஞ்சார். இந்த வருடம் அவரை மாற்றி விட்டார்கள்..போய்விட்டார் " என்றான்.


பள்ளிக்கூடத்தைத் தாண்டியவுடன் இடது பக்கம் ஓடையில் தண்ணீர் நன்றாக வந்து கொண்டிருந்தது. "மாப்ள, ஊருக்குள்ள மழை பேஞ்சதுபோல ,மலையிலும் நல்லா மழை பேஞ்சுருக்கும் போல,இங்கே பாரு, ஓடையில எவ்வளவு தண்ணீர் வருது " என்றார். " ஆமாம், மாமா, நாலைஞ்சு சின்ன சின்ன ஓடையெல்லாம், ஒண்ணாச்சேந்து, கண்மாய்க்கு போற ஓடையில்லையா,அதனால தண்ணீர் நிறையவே போகுது " என்றான் சந்திரன்.


அப்படியே மெல்ல நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தபோது, வலது பக்கம் கெடை ஆடுகள் கூடாரம் இருந்தது. கூடாரத்துக்கு முன்னால் நின்று வேப்பங்குச்சியால் பல்லை விளக்கிக்கொண்டிருந்த கீதாரி, " என்னங்கய்யா காட்டுக்கு இவ்வளவு வெள்ளனத்திலேயே கிளம்பியாச்சு " என்றார். " ஆமாம் கீதாரி, நல்ல மழை, காட்டைப் போய் பாத்து, ஏதாவது உடப்பு, கிடப்பு இருக்கான்னு பாத்துட்டு வரணும்ல" என்ற வெற்றிமணி

" ஏய்யா, இந்த மழையிலே எந்தக் காட்டில நீ கெடை போட்டிருந்தே" என்றார் நின்று. "அய்யா,அழகாபுரி மகராசன் காட்ல போட்டிருந்தேங்கய்யா, மழை கொட்டு கொட்டுன்னு கொட்டுச்சு, ஆடுகள் பூராம் இடிக்கு மிரளுது..நான் ஒரு ஒத்தக்கொடய புடிச்சுகிட்டு இருந்தவன்,பயந்து போய் அவரு மோட்டார் ரூம்க்கு பக்கத்துல போய் ஒண்டி உட்கார்ந்திருந்தேன்  " என்றார்.

" அப்படியா, மழை நேரத்தில பாத்து ஒதுங்குய்யா" என்ற வெற்றிமணி,

"சரி கீதாரி, நான் காட்டுக்கு கிளம்புகிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தார். நின்று கொண்டிருந்த சந்திரனும் நடக்க ஆரம்பித்தான்.

" ஏன் மாமா, இவங்க எல்லாம் நம்ம பக்கத்து ஊர்க்காரங்களா ? " என்றான்.

" இல்லை மாப்ள, இராமநாதபுரம் மாவட்டத்திலிருந்து கெடை போடுவதற்காக ஆடுகளைப் பத்திக்கிட்டு வந்திருங்காங்க. நாடோடி வாழ்க்கைதான் இவர்கள் வாழ்க்கை. நம்ம ஊர்ல இரண்டு மூணு மாசம் இருப்பாங்க. இருக்கும்போது இந்தக் கூடாரங்களைப் போட்டிருப்பாங்க.பெண்கள்,குழந்தைகள் பெரும்பாலும் இரவில் இந்தக் கூடாரங்களில் தங்குவார்கள்.சின்ன ஆட்டுக்குட்டிகள், ஈன்று இரண்டு மூன்று நாளிலிருக்கும் ஆட்டுக்குட்டிகளும் கூடாரத்துக்குள் இருக்கும் " என்றார்.

 " ஏன் மாமா, ஓடைக்கு பக்கத்திலேயே கூடாரத்தை  போட்டிருங்காங்கலே, பாவம் நேத்து பேஞ்ச மழையிலே என்ன பாடு பட்டங்களோ தெரியலையே " என்றான் சந்திரன். "" ஆமாம், மாப்ள, கொடுமையான பிழைப்பு..ஊர் ஊரா ஆட்டைப் பத்திக்கிட்டு போய்,கூடாரம் போட்டு, கேக்குற காடுகளுக்கு கெடையைப் போட்டு,அதில வர்ற காசில கஞ்சி குடிக்கணும்" என்றவர் " ஆனா, ரொம்ப சரியா இருப்பாங்க மாப்ள " என்றார் . " அப்படியா மாமா " என்று சொல்லிக்கொண்டே அந்தக் கூடாரங்களைக் கவனித்தான்.

" ஏன் மாமா, பெரிய  கொடை மாதிரி ,நார்ல பின்னிய பெரிய கம்பியில்லாத கொடை மாதிரி இருக்கே மாமா, காத்து உள்ளே போகுமா ? "என்றான்

"மாப்ள, நீ படிக்கிற ஆளு. காத்து போகலைன்னா உயிர் வாழ முடியுமா? காத்து  உள்ளே போகுற மாதிரிதான் இந்தக்கூடாரம் இருக்கு " என்றார். 


கிடை ஆட்டுக்கூடாரங்களைத் தாண்டி கொஞ்ச தூரம் வந்தவுடன் ஓடை வந்தது. ஓடைக்குள் இறங்கி இருவரும் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள். ஓடைக்குள் முழங்கால் அளவு தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஓடையின் இருபக்க கரைகளிலும் அடர்த்தியாக இலந்தைப்பழச்செடிகள் இருந்தன.நல்ல சின்ன சின்னக் காய்களாக இலந்தைக் காய்கள் காய்த்துக்கிடந்தன. இன்னும் கொஞ்ச நாளில் பழமாகி விடும். பறித்து திங்கலாம் என்ற எண்ணம் சந்திரனுக்கு ஓடியது. இலந்தைப்பழச்செடியோடு சின்ன சின்ன வேப்பஞ்செடிகள், கருவேலஞ்செடிகள் வரிசையாக நல்ல செழிப்பபோடு  இருந்தன.

தண்ணீருக்குள் நடந்து போவது சுகமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. " ஏய் ,சில இடத்துல ஓடைக்குள்ள பள்ளம் கிடக்கும், பாத்து வா சந்திரா " என்று சொல்லிக்கொண்டே கொஞ்சம் முன்னால் வெற்றிமணி நடக்க அவருக்கு பின்னாலேயே சந்திரன் நடந்து கொண்டிருந்தான். திடீரென்று ஒரு பக்க கரையில் சரட்டென்று சத்தம் கேட்டது . சுத்தமான வெள்ளை நிறத்தில் முயல் ஒன்று படாரென்று அந்த புதருக்குள் இருந்து ஓடி மறைந்தது. " மாப்ள, சரட்டுன்னு ஓடிருச்சு. கொஞ்சம் சுதாரிச்சிருந்தா  முயல் கறி இன்னைக்கு சாப்ட்டிருக்கலாம் " என்றார் வெற்றிமணி..


"ஆமாம் மாமா முயல் கறி நல்லா ருசியா இருக்கும் " என்றான் சந்திரன்." எனக்கு முயல் கறி பிடிக்கும். உங்க அக்காவுக்கு பிடிக்காது. முயலைக் கொண்டுபோய்க் கொடுத்து போன தடவை சமைன்னு சொன்னப்ப மாட்டேன்னு சொல்லிட்டா மாப்ள ... " என்று வெற்றிமணி சொன்னவுடன், இவர் என்னடா எதைச்சொன்னாலும் வீட்டுச்சண்டையைப் பத்தியே சொல்லிக்கிட்டு வர்றாரே என்று யோசித்தான் சந்திரன். ஆனால் வெற்றிமணியிடம் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.


ஓடையிலிருந்து மேலே ஏறினால் சந்திரனின் செவக்காடு வந்துவிடும். ஆனால் வெற்றிமணி இன்னும் கொஞ்சதூரம் ஓடைக்குள் நடந்து போனால்தான் அவரின் காடு வரும். "மாப்ள ஓங்காடு வந்திருச்சு,போய்யா, நான் அப்படியே ஓடைக்குள்ளே போய் என் காட்டுக்கு போயிறேன் " என்றார் வெற்றிமணி. சரி என்று சொன்னவுடன் ஓடை வழியாகவே நடக்க ஆரம்பித்தார் வெற்றி மணி. ஓடைக்குள் இருந்து வெற்றிமணி கூட பேசிக்கொண்டிருந்ததைப் பற்றி பேசியதை நினைத்துக்கொண்டே தனது காட்டுக்குள் மேட்டில் ஏறி உள்ளே நுழைய நடந்த சந்திரனின் கால்கள் திடிரென்று நின்றன. என்னடா நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த கால் திடீரென்று பிரேக் போட்டது மாதிரி நிற்கிறதே என்று நினைத்துக்கொண்டே முன்னால் பார்த்த சந்திரன் அரண்டு பின் வாங்கினான். அவனுக்கு முன்னால் நல்ல கறு கறு நிறத்தில்,அவனது வீட்டில் கம்பு இடிக்கப் பயன்படுத்தும் உலக்கை அளவுக்கு கரு நாகம் படம் எடுத்து நின்று கொண்டிருந்தது.


                                                 தொடரும்.....


 




Tuesday, 17 November 2020

இனி வரும் காலத்தில் பிரபஞ்சம்.....வா.நேரு


நன்றி : உண்மை (16-30 நவம்பர்,2020)..மாதம் இருமுறை பகுத்தறிவு இதழ்

                                   இனி வரும் காலத்தில் பிரபஞ்சம்
                                         (முனைவர்.வா.நேரு)
                                               

"இன்றைய உலகமானது பழங்கால உலகம் என்பதிலிருந்து நாளுக்கு நாள் எப்படி மாறுதலடைந்து வந்திருக்கிறது? இனிச் சில நூற்றாண்டுகளில் எப்படிப்பட்ட மாறுதலை அடையும்.?என்பனவாகிய விஷயங்கள் பகுத்தறிவாதிகளுக்குத்தான் ஏதாவது தெரியக்கூடுமே தவிர புராண இதிகாசப்பண்டிதர்கள் என்பவர்களுக்கு,அதுவும் நம் "கலை காவியப் பண்டிதர்களுக்கு தெரிவது சுலபமான காரியமல்ல" என்றார் தந்தை பெரியார்.(இனிவரும் உலகம்..முன்னுரை).அறிவியல் பற்றி எல்லாம் கவலைப்படாமல், புராண இதிகாசப்பண்டிதர்கள் கதை அளந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் கரோனா அவர்களின் கதையை எல்லாம் பொய் என்பதனை நிருபித்துக்கொண்டிருக்கிறது.நாம் பகுத்தறிவாதிகள் இந்தப் பிரபஞ்சம் பற்றிச்சிந்திப்போம்.

"வானம் எனக்கு ஒரு போதிமரம்/நாளும் எனக்கு அது சேதி தரும் " என்பது ஒரு திரைப்படப்பாடலின் வரிகள்.வானத்தைப் பற்றி நாள்தோறும் புதுப் புதுச்செய்திகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன.
பிரபஞ்சம் என்றால் என்ன?இரவில் வீட்டின் மாடியில் படுத்துக்கொண்டு வானத்தை நோக்கினால் சின்ன சின்ன புள்ளிகளாக நிறைய நட்சத்திரங்கள் தெரிகின்றன. சில நட்சத்திரங்கள் பெரிதாகவும்,சில நட்சத்திரங்கள் சிறிதாகவும் வானம் நமக்கு ஒரு நட்சத்திர தொகுப்பாக தெரிகிறது.நாத்திகரான அறிவியல் அறிஞர் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை ஆராய்ந்து சில செய்திகளைச்சொன்னார்." நமது பிரபஞ்சத்தில் பல இலட்சக்கணக்கான காலக்சிகள்(Galaxy)உள்ளன.ஒருகாலக்சியில் 10,000 கோடி நட்சத்திரங்கள் இருக்கலாம்.அந்த காலக்சிகளில் ஒன்றுதான் நமது பால்வெளி மண்டலம்.இந்த பால்வழி மண்டலத்தில் 100 மில்லியன் நட்சத்திரங்கள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்றுதான் நமது சூரியன்.நமது சூரியன் ஒரு நட்சத்திரம்.சூரியனை 8 கிரகங்கள்,வால் நட்சத்திரங்கள்,குள்ளக்கோல்கள்,விண்கற்கள் எனச்சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றன.இதனை சூரியக்குடும்பம் என்கிறோம்.இது போலவே மற்ற நட்சத்திரங்களையும் கிரகங்கள் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றன.நமது பால்வழி மண்டலத்தில் மட்டும் பூமியைப் போல் 5000 கோடி கிரகங்கள் இருக்கின்றன"(ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்-தன்னம்பிக்கையின் நாயகன்,ஏற்காடு இளங்கோ,மங்கை வெளியீடு,சென்னை-18.பக்கம் 99).பிரபஞ்சத்தை பற்றி நினைத்துப்பார்ப்பதே மலைப்பாக இருக்கிறது.நாம் இருப்பது பூமியில். பூமி இருப்பது சூரியன் எனும் நட்சத்திரக் குடும்பத்தில். நமது பால்வெளி சூரியனைப் போன்ற 100 மில்லியன்(10 கோடி) நட்சத்திரங்கள் அடங்கியது, .நமது பால்வெளியைப் போல இலட்சக்கணக்கான பால்வெளிகள்(காலக்சிகள்) அடங்கிய தொகுப்பிற்கு பிரபஞ்சம் என்று பெயர்.எவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சம்.இவ்வளவு பெரிய பிரபஞ்சம் என்றவுடனேயே ஒரு ஆத்திகர், கடவுள் படைப்பு என்று சொல்ல ஆரம்பிப்பார்.ஆனால் கடவுள் படைப்பு,சொர்க்கம் என்பதனை எல்லாம் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் முழுமையாக மறுத்தார்.

"ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் எழுதிய புத்தகமான பிரம்மாண்ட வடிவமைப்பு(The Grand Design) என்பதில் உலகத்தைக் கடவுள் படைக்கவில்லை.இயற்பியல் விதிகளுக்கு ஏற்ப அது தானாகவே உருவானது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.இந்தப் பிரபஞ்சம் தோன்றுவதற்கு முன்பு எதுவும் இல்லை.இந்தப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்க கடவுளுக்கு அவசியம் இல்லை.கடவுள் இதனை உருவாக்கவும் இல்லை.மதத்தத்துவவாதிகள் கூறுவது போல உலகுக்கு வெளியிலிருந்தும் எவரும் படைக்கவில்லை.அதற்கு வாய்ப்பும் இல்லை.கடவுள் வந்து ,தடவிப்பார்த்து,பிரபஞ்சமே,நீ உருவாகு என்று கூறுவது அபத்தமானது என்றும் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் கூறியுள்ளார் "(ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்-தன்னம்பிக்கையின் நாயகன்,ஏற்காடு இளங்கோ,பக்கம் 86). தனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது என்பதனையும்,சொர்க்கம் என்று ஒன்று இல்லை என்பதனையும் ,பிரபஞ்சத்தினைப் பற்றிய விளக்கங்கள் கூறும்போது மிக அழுத்தமாகச்சொன்னவர் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங்.

சரி, இந்தப் பிரபஞ்சம் பற்றிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளும் அது பற்றிய சிந்தனைகளும்  எப்படியெல்லாம் மனித குலத்திற்கு பயனுள்ளதாக இருக்கப்போகிறது? நாம் வாழும் இந்த உலகம்,பூமி எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கும்? பூமி இருக்கும் சூரிய குடும்பம் எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கும் ?நாம் வாழும் பூமி ஒரு நாள் அழிந்து போகுமா ? என்பதை எல்லாம் பிரபஞ்ச அறிவியலோடு இணைத்து பார்ப்பது நமக்கு வியப்பைத் தருகிறது.

ஒரு நாள் பூமியில் இனி மனிதர்கள் வாழ முடியாது  என்ற நிலைமை வருமா?. வரும் என்று சொல்கின்றார் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி பல்வேறு அறிவியல் உண்மைகளைத் தனது ஆராய்ச்சிகளின்மூலம் நிருபீத்த ஸ்டிபன் ஹாக்கின்ஸ் அவர்கள்.இன்றைய கரோனா காலமே அப்படி ஒரு நிலைமையை உண்டாக்கி இருக்கிறது.நமது அருமையான தோழர்கள் சிலரை இழந்திருக்கிறோம்.பல தோழர்கள் கரோனா நோயை எதிர்கொண்டு, முழு குணம் பெற்று இயல்பான வாழ்க்கைக்கு திரும்பியுள்ளனர்.கரோனாவால் உலகமே பெரும் அச்சத்தில் உள்ளது.மக்கள் பயப்படுகிறார்கள். கரோனா போன்ற பல தொற்று நோய்கள்,, மிக எளிதாக மனிதர்களிடையே பரவக்கூடிய தொற்று நோய்கள், இனியும் தொடர்ந்து தோன்றும்,பரவும், மனித குலத்தை அச்சுறுத்தும்  என்று அறிவியல் அறிஞர்களும் சுற்றுச்சூழல் அறிஞர்களும்  சொல்கிறார்கள்.அப்படிப்பட்ட நிலைமை தொடர்ந்து வருகின்றபோது என்ன செய்வது என்னும் கேள்வி எழுகிறது.அதற்கான பதிலாக ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ், மனிதன் வேறு கிரகங்களில் சென்று குடியேற வேண்டும் என்று சொன்னார்.இனி வரும் உலகம் பற்றி சிந்தித்து சமூக விஞ்ஞானி தந்தை பெரியார் அவர்கள் பல்வேறு கருத்துக்களை சொன்னது போல,இனி வரும் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றி சிந்தித்து ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் பல்வேறு கருத்துக்களைச்சொன்னார்.

நாம் வேறு கிரகங்களில் குடியேறி வாழலாம். அப்படி வாழும் காலம் எதிர்கால நூற்றாண்டுகளில் மனிதர்களுக்கு கிடைக்கலாம். மனித இனம் எப்போது தோன்றியது,எங்கே தோன்றியது, எப்படி இப்போது இருக்கும் பூமி முழுவதும் பரவியது என்பதைப் பற்றி பல செய்திகளை மரபியல் ஆய்வுகள் சொல்கின்றன.ஒரு இடத்தில் தோன்றி வாழ்ந்த மனித இனம்,.பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பயணத்தின் விளைவாக இன்றைக்கு உலகம் முழுவதும் பரவி இருக்கிறது.முதல் பரவல் என்பது கால்நடையாக. ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு. கால்நடையாக சென்றிருக்கிறார்கள். போகும் வழியில் தங்கி, தங்கி பின்னர் அங்கிருந்து கிளம்பி ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு. அது போலவே ஒரு கண்டத்திலிருந்து இன்னொரு கண்டத்திற்கு கால்நடையாகவே மனிதர்கள் குழு குழுவாகச்சென்றிருக்கிறார்கள்.தங்களது பண்பாட்டை, நாகரித்தை வளர்த்திருக்கிறார்கள். பரிணாம வளர்ச்சியில் மனிதனுக்கு கிடைத்த மூளை வளர்ச்சியும், இரண்டு கால்களால் நேராக நிமிர்ந்து நடக்கும் தன்மையும் விளைவித்த அற்புதம் அவனை உலகம் முழுவதும் பரவ வழி செய்தது.பேருந்து,இரயில்,விமானம் என்று அடுத்தடுத்த வந்த நவீன அறிவியல் கண்டு பிடிப்புகள் ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கோ, ஒரு கண்டத்திலிருந்து இன்னொரு கண்டத்திற்கோ செல்வதை மிக எளிமையாக்கி இருக்கிறது.சில மணி நேரங்களில் கண்டம் விட்டு கண்டம் செல்ல முடிகிறது.ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் பிறந்து வாழ்ந்து, அங்கேயே செத்து மடிந்த மனிதன், இன்றைக்கு அறிவியலால் பல நாடுகளில், பல கண்டங்களில் வாழும் மனிதனாக மாறியிருக்கிறான்.

ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு விமானத்தில் செல்வது போல , நமது பூமியிலிருந்து வேறு கிரகங்களுக்கு இராக்கெட் மூலமாக செல்வதும், அங்கு சென்று வேலை பார்ப்பதும், பின்னர் பூமிக்கு,தாய் நாட்டிற்கு திரும்புவது போல தாய்க்கிரகத்திற்கு திரும்புவதும் எதிர்காலத்தில் இயல்பு ஆகலாம்.அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தவுடன்,அங்கிருந்த இயற்கை செல்வங்களை எல்லாம் வெள்ளையர்கள் அள்ளிக்கொண்டு சென்றது போல,வேறு கிரகத்தில் இருக்கும் இயற்கை வளங்கள் பூமிக்கிரகத்தில் இருப்பவர்களுக்குப்  பயன்படலாம்.கொண்டு வரலாம்.இப்படியெல்லாம் கூட நாம் யோசிக்கலாம்.

எலன் மஸ்க்(Elon musk) என்பவர் தென்னாப்பிரிக்காவைச்சார்ந்த தொழில் அதிபர்.இவர் கடந்த சில வருடங்களாக செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் குடியேறுவதைப் பற்றி பேசுகின்றார். எழுதுகிறார்.அவருடைய திட்டத்தின்(பிராஜக்ட்) பெயர் ஸ்பேஸ்-எக்ஸ்(SPACE X).2019-ஆம் ஆண்டிற்கான ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் -விண்வெளி தொடர்பு(Space communication) விருதினை பெற்றிருக்கின்றார்.அமெரிக்காவில்  உள்ள நாசாவின் உதவியோடு அதற்கான திட்டங்களை தீட்டி, முதலில் ஒரு 100 பேரை செவ்வாய்க் கிரகத்தில் குடியேற்றுவது என்று திட்டமிட்டு செயல் ஆற்றி வருகின்றார். அதனைப் போல சந்திரனில் சென்று மனிதர்கள் வாழ்வதற்கான குடியேற்றம் பற்றியும் தனது அறிவிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளார். ரைட் சகோதரர்கள் விமானத்தில் முதன் முதலில் பறப்பதற்கு முயற்சி செய்தது போல எல்ன் மஸ்க் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார். செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் குடியிருப்பை கட்டுவதே தனது நோக்கம் என்று சொல்கிறார்.முதலில் நாம் கேட்கும்போது நமக்கு சிரிப்பு வரும்.ஆனால் பூமியில் இருந்தால் நாம் இனி உயிரோடு இருக்க முடியாது. இன்னும் கொஞ்ச நாளில் இறந்துபோவோம் என்று நிலை வருகின்றபோது, உயிரோடு இருப்பதற்கான,வாழ்வதற்கான வாய்ப்பு இன்னொரு கிரகத்திலோ அல்லது சந்திரன் போன்ற துணைக்கோளிலோ இருக்கிறது என்று சொன்னால், கொஞ்சம் பணம் அதிகம் இருந்தாலும் பரவாயில்லை,அங்கு சென்று சில ஆண்டுகள் வாழ்ந்து பார்ப்போமே என்று மனிதர்களுக்குத் தோன்றும். ஆனால் இது  நடைமுறையில் வந்தால், பல கோடி ரூபாய் வசதி உள்ளவர்கள் மட்டுமே வேற்று கிரகத்தில் சென்று வாழமுடியும்.

மாற்றி யோசிப்பதுதானே பகுத்தறிவு.கடவுள் சித்தப்படி உலகம் நடைபெறுகிறது என்று எண்ணிக்கொண்டு ஆத்திகவாதி சென்று கொண்டிருக்கிறான். ஆனால் வரக்கூடிய ஆபத்துக்களையும், எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய வாய்ப்புகளையும் இணைத்து முன் செல்லக்கூடியவன் பகுத்தறிவுவாதி.நாம் வேறு கிரகத்தில் சென்று வாழ்வது பற்றி யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். வேற்று கிரகத்தில் வசிப்பவர்கள் , நம்மைப் போல அந்தக்கிரகத்தில் இருந்து வந்து பூமியில் வசிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால்?....வேற்று கிரகத்தில் உயிர்கள் வாழக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறதா? ...இருக்கிறது என்று சொன்னார் ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ். எந்த எந்தக் கிரகத்தில் எல்லாம் தண்ணீர் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் உயிர்கள் தோன்றியிருக்க கூடிய வாய்ப்பு இருக்கிறது.இந்தப் பிரபஞ்சம் என்பது பல இலட்சக்கணக்கான கிரகங்களைக் கொண்டது.உயிரினங்கள் இருக்கக்கூடிய கிரகங்களும் இருக்கும், இல்லாத கிரகங்களும் இருக்கும் என்றார்.பறக்கும் தட்டு என்பது எல்லாம் உண்மை இல்லை என்ற ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ் வேற்றுக்கிரகவாசிகள் நமது பூமிக்கு வரலாம் என்றார். அப்படி வந்தால் பூமியில் இருக்கும் நாம் பாதிப்புக்கு உள்ளாவோம். எப்படி கொலம்பஸ் அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தவுடன், அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த செவ்விந்தியர்கள் பாதிப்புக்கு உள்ளாகி,உயிரை இழந்தார்களோ, அப்படி பூமியில் இருக்கும் நமக்கு வேற்றுக்கிரகவாசிகளால் ஆபத்து ஏற்படும். அவர்கள் நம்மை விட பலமடங்கு அறிவுக்கூர்மை உடையவர்களாக இருக்கக்கூடும் என்ற ஆபத்தையும் நமக்கு சொன்னவர் பகுத்தறிவுவாதி ஸ்டீபன் ஹாக்கின்ஸ்.எதைக்கண்டும் அஞ்சி வாழ்வதல்ல வாழ்க்கை ஆனால் இனி வரும் பிரபஞ்சம் எப்படி இருக்கக்கூடும் என்னும் அறிவு,அறிவியல் தரும் அறிவு, நமக்கு புதிய வழிகளையும், புதிய வெளிச்சங்களையும் காட்டக்கூடும்.

 

   



Thursday, 12 November 2020

செவக்காடு....நாவல்....வா.நேரு

செவக்காடு....நாவல்...
வா.நேரு

அத்தியாயம் ஒன்று...

மெல்ல படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான் சந்திரன். வெளியே பார்த்தான். அம்மா இட்லி சட்டியோடு வெளியில் உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.மெல்ல எழுந்து, தனது வீட்டின் பின்னாலிருக்கும் வெற்றிடத்திற்கு சென்று முகத்தைக் கழுவினான். பின்னர் வீட்டிற்குள் வந்தான்.வீடு என்றால் மொட்டமச்சு வீடு. நாலு பக்கமும் மண்ணால் கட்டப்பட்ட சுவர். அந்த மண்ணுச்சுவருக்கு மேல் பனைங்கட்டையால் அடுக்கப்பட்டு, செம்மண்ணால் நிரப்பி மெத்து அமைத்து இருந்தார்கள். மொட்ட மச்சு வீட்டில் ஒரு அடுப்படி இருந்தது.அப்புறம் அதுக்கு அடுத்து ஒரு அறை இருந்தது. அந்த அறைதான் எல்லாம். ஒரு 20க்கு 20 அறை அளவு இருக்கும். அதில்தான் அம்மா தூங்குவது ,சந்திரன் தூங்குவது எல்லாம்.
வீட்டிற்குள் வந்த சந்திரன் அடுப்பில் இருந்த மண்சட்டியில் இருந்த நீச்சத்தண்ணியைப் பார்த்தான். பக்கத்தில் இருந்த செம்பை எடுத்து மண்சட்டிக்குள் இருந்த நீச்சத்தண்ணீயை மோந்தான். ஒரு செம்பையும் குடித்து முடித்த பின்னும் மறுபடியும் மண்சட்டிக்குள் நீச்சத்தண்ணியை மோந்தான். இரண்டு செம்பு நீச்சத்தண்ணியைக் குடித்தவுடன் ஒரு ஏப்பம் வந்தது. சரியென்று வீட்டிற்கு முன்னால் வந்தான். அம்மா உட்கார்ந்து இட்லி சுட்டுக்கொண்டிருந்தாள். இட்லி கேட்டு வந்தவர்களுக்கு தூக்குச்சட்டியில் இட்லியை வைத்து அதற்குள்ளேயே சட்டினியையும் சாம்பாரையும் உள்ளே ஊற்றி மூடிக் கொடுத்தாள். அவர்கள் கொடுத்த காசை வாங்கி பக்கத்தில் இருக்கும் டப்பாவிற்குள் போட்டுக்கொண்டாள்.
அம்மா அந்த அடுப்பின் முன்னால் வைத்து உட்கார்ந்து இருந்ததே அவள் ஏதோ நெருப்புக்குள் உட்கார்ந்திருப்பதைப் போலிருந்தது. சந்திரன் ஒருவன்தான் அவளுக்குப் பிள்ளை. சந்திரன் 1-ஆம் வகுப்பு படிக்கும்போதே அவனது அப்பா இந்த உலகத்தை விட்டுப்போய்விட்டார். அம்மாவிடம் மிகவும் பிரியமாகத்தான் இருந்திருக்கிறார் அப்பா. நன்றாகத்தான் வாழ்ந்து இருக்கிறார்கள். அப்பா பொசுக்கென்று இருதய நோயில் செத்துப்போய்விட சிதைந்து போய்விட்ட தனது வாழ்க்கையை அவ்வப்போது அம்மா சந்திரனிடம் சொல்லி அழுவாள். ஆனால் சந்திரனுக்கு அவ்வளவாக அது ஒன்றும் புரிவதில்லை.
தன்னைப்படிக்க வைக்காமல் சின்ன வயதிலேயே கட்டி கொடுத்து விட்டார்கள் என்ற கோபம் அம்மாவுக்கு எப்போதுமே இருந்தது.
தான் 5-ஆம் வகுப்பு வரைக்கும் பள்ளிக்கூடத்துக்கு போனதையும் அப்புறம் சந்திரனின் தாத்தா அவனது அம்மாவை பள்ளிக்கூடத்திற்கு போவதை நிறுத்தியதையும் அம்மா அடிக்கடி சொல்வாள். தனது சொந்த தாய்மாமனைக் கட்டியிருந்த அம்மா அவ்வப்போது தன்னைப்பெத்த அம்மாவையும் அப்பாவையும் திட்டுவதை சந்திரன் கவனித்திருக்கிறான்.
அந்தத் தெருவில் எல்லா வீட்டிலும் 5,6 குழந்தைகள் இருந்தார்கள். ஆனால் சந்திரன் வீட்டில் மட்டும் ஒரே ஒருவன், சந்திரன். 5,6 குழந்தைகள் இருக்கும் வீடுகளில் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு அப்பாவும் அம்மாவும் இருந்தார்கள். ஆனால் சந்திரனுக்கு அம்மா மட்டும்.எப்போதுமே தனது அம்மா மட்டுமே தனது உலகம் என்று சந்திரனுக்குத் தோன்றும். படித்து முன்னேறி, நல்ல வேலைக்குப்போய் அம்மாவைக் கண் கலங்காமல், எந்த வேலையும் செய்ய விடாமல் பார்க்கவேண்டும் என்னும் கொள்ளை ஆசை எப்போதும் சந்திரனுக்கு ஓடிக்கொண்டேயிருந்தது.அம்மாவுக்கு சின்ன வயதிலேயே திருமணம்,அதுவும் தாய்மாமனோடு..தன்னை விட 15 வயது மூத்த தனது புருசன் அன்பாக வைத்துக்கொண்டதாகத்தான் அம்மா எப்போதும் சொல்லியிருக்கிறாள். ஆனால் தனக்கு 15 வயது இருக்கும்போது பிறந்த குழந்தையை, தனது மடியில் தூக்கி வளர்த்த தனது அக்கா மகளை, குட்டிப்பிள்ளையை தனக்கு திருமணம் முடித்துவைக்கவேண்டாம் என்று தனது தாய்மாமன், தனது புருசன் சொல்லியிருக்கவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பாள்.தாய்மாமனைக் கட்டிய தனக்கு 15 வருடங்களாகப் பிள்ளை இல்லாமல் போனதையும் ,பின்பு 15 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னால் சந்திரன் பிறந்ததையும் அம்மா சொல்லியிருக்கிறாள்.அம்மாவுக்கு இப்போது 45 வயது நடந்துகொண்டிருப்பதாக அம்மா அன்றைக்கு சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்.
வாழ்க்கைப் போராட்டங்களில் அம்மா மிகவும் நொந்து போயிருந்தாள்.அமைதியாகவும் மிகவும் அன்பாகவும் இருக்கும் அம்மா சில நேரங்களில் கோப உருவம் எடுப்பாள்.சந்திரன் அம்மா சண்டை போடும் நேரங்களில் பயந்துபோய் கவனித்திருக்கிறான். எதிராளிகளை உண்டு இல்லை என்று அம்மா பண்ணிவிடுவாள் ஏதாவது எக்குத்தப்பாக, எடக்கு மடக்காக பேசினார்கள் என்றால் தொலைந்தார்கள்,அப்படி ஒரு கோப அவதாரம் எடுக்கும் அம்மா சந்திரனைப் பயமுறுத்துவாள்.வசவு சொற்கள் அப்படி ஒரு வரிசையாக எதிராளிகள் மேல் விழும். அம்மாவிடம் எதிர்த்துப்பேச முடியாமல் பதுங்கி ஓடியவர்களைத்தான் பெரும்பாலும் சந்திரன் பார்த்திருக்கிறான். ஆனால் அப்படி ஒரு பயமுறுத்தல் இல்லை என்றால் அம்மா தனியாக இந்த இடத்தில் இட்லி சுட்டு விற்றுக்கொண்டு பிழைக்கமுடியுமா என்று சந்திரன் யோசிப்பான்.அந்தத் தெரு முழுவதும் இருப்பவர்கள் அனைவரும் சந்திரனுக்கு சொந்தக்காரர்கள்தான்,தெருவின் கடைக்கோடி வீட்டில் இருக்கும் ஏகாளி சுப்பு வீட்டைத்தவிர. ஆனால் சொந்தக்காரர்கள் என்றாலும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று ஏன் இப்படி சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார்கள் என்பது சில நேரம் படித்துக்கொண்டிருக்கும் சந்திரனுக்கு எரிச்சலைத்தான் தரும்.
சந்திரன் இந்த வருடம்தான் +1 பக்கத்து ஊரான கல்லுப்பட்டியில் சேர்ந்திருந்தான். இந்த +2 பாடத்திட்டத்தை அமைச்சர் அரங்கநாயகம் கொண்டு வந்து இப்போதுதான் 1 வருடம் முடிகிறது. சென்ற வருடத்திற்கு முந்தைய வருடம் 10-வகுப்பு எழுதிய +2 முதல் செட்காரர்கள் இன்னும் சில மாதத்தில் +2 பப்ளிக் தேர்வு எழுதப்போகிறாரகள்.சந்திரன் அடுத்த வருடம் +2 பொதுத்தேர்வு எழுதவேண்டும். இந்த வருடம் +1 அதுவும் முதல் குருப் எடுத்து படித்துக்கொண்டிருந்தான். கணிதம்,இயற்பியல்,வேதியியல்,உயிரியல் என்று அனைத்துப்பாடங்களும் ஆங்கிலத்தில்...இந்த குரூப் எடுத்துப்படித்தால் டாக்டராகவும் போகலாம், இஞ்சினியராகவும் போகலாம் என்று சொல்லியிருந்தார்கள். சந்திரன் தனது சொந்த ஊரில் 10 வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் எடுத்து பாஸ் செய்திருந்தான். 20 வருடத்திற்கு பிறகு இந்த ஊரில் இவன்தான் எல்லாப்பாடத்திலேயும் நூற்றுக்கு 80க்கு மேல் மதிப்பெண் எடுத்து பாஸ் செய்திருந்தான். அதனால் எளிதாக +2வில் முதல் குரூப் கிடைத்தது. ஆனால் முதல் குருப் ஆங்கில வழிப்பாடக்கல்வியாக மட்டுமே இருந்தது பெரிய சிக்கலாக சந்திரனுக்கு இருந்தது. 10-ஆம் வகுப்புவரைக்கும் தமிழ் வழியாகப் படித்துவிட்டு +1-ஆம் வகுப்பு ஆங்கில வழிப்பாடமாக படிப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு.
அதுவும் புதிதாகச்சேர்ந்த பள்ளிக்கூடம் தனியார் அறக்கட்டளைப் பள்ளிக்கூடம். காந்திய சிந்தனையாளர்களால் உருவாக்கப்பட்ட அந்தப் பள்ளிக்கூடம் வெறும் கல்விக்காக மட்டும் படிப்பல்ல,வாழ்க்கைகாகவும்தான் என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள்.காலையில் 9 மணிக்கு பள்ளிக்கூடம் ஆரம்பிக்கும். 10-ஆம் வகுப்பு வரைக்கும் அந்தப் பள்ளிக்கூடத்து மாணவர்கள் டவுசர் சட்டை போட்டுக்கொள்ளலாம். ஆனால் +1 ,+2 மாணவர்கள் வெள்ளை வேட்டிதான் கட்டிவரவேண்டும். வெள்ளைச்சட்டைதான் போட்டு வரவேண்டும் என்று கட்டளை இட்டிருந்தார்கள். தினந்தோறும் வெள்ளை வேட்டி கட்டிப்போவது பெரும் துன்பமாக இருந்தது சந்திரனுக்கு. ஆனால் பொறியாளராக வேண்டும் என்னும் ஆசை சந்திரனுக்கு மனதிற்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அதனால் புதுப்பள்ளிக்கூடத்தில் இருக்கும் துன்பத்தை எல்லாம் துன்பமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் பள்ளிக்கூடத்திற்கு போய்க்கொண்டிருந்தான் சந்திரன்.
அம்மாவின் பெயரில் ஒரு 4 ஏக்கர் செவக்காடு இருக்கிறது. அதுவும் இந்த மொட்டமச்சு வீடும்தான் இருக்கும் சொத்து சந்திரனுக்கும் அவனது அம்மாவுக்கும். அம்மா 10 வகுப்பு சர்ட்டிபிகேட் வாங்குவதற்கு சந்திரனோட பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்தபோது சந்திரனின் பெயர் பெரிதாக , வண்ண பெயிண்டில் போர்டில் எழுதிப்போட்டிருப்பதை பார்த்து சந்தோசம்ன்னா சந்தோசம் அப்படி ஒரு சந்தோசம் பட்டுப்போனா.மகன் சந்திரனை அந்தப் பள்ளிக்கூடத்து ஹெட்மாஸ்டர் மிகப்புகழ்ந்து பேசியபோதும் , அங்கிருந்த மத்த வாத்தியார்கள் எல்லாம் 20 வருசத்தில யாருமே எடுக்காத மார்க்குமா, உங்க மகன் எடுத்திருக்கிற மார்க், நம்ம கல்வி வட்டாரத்திலேயே உங்க மகன் மார்க்குதான்,அதிக மார்க் என்று சொன்னபோது மகிழ்ந்து போனாள் சந்திரனின் அம்மா. தான் பட்ட கஷ்டம் எல்லாம் தீர்ந்துபோகும் சீக்கிரத்திலே என்னும் நம்பிக்கை சந்திரனின் அம்மா மனதில் எழுந்தது.
தொடரும்....
Like
Comment
Share

Comments