உலகப் புத்தக நாள் – ஏப்ரல் 23 மிகப்பெரிய ஆயுதம்…முனைவர்.வா.நேரு

 

                                         உலகம் முழுவதும் உலகப் புத்தக நாளாக ஏப்ரல் 23 கொண்டாடப்படுகிறது. திராவிட இயக்கத்தைப் பொறுத்த அளவில் புரட்சிக்கவிஞரின் பிறந்த நாள் ஏப்ரல் 29,அவரின் நினைவு நாள் ஏப்ரல் 21 என்று அந்த மாபெரும் கவிஞரை நினைக்கும் அவ்விரு நாள்களின் இடையில் உலகப் புத்தக நாள் வருகின்றது. “புத்தகங்கள் தருமுதவி பெரிது! மிகப்பெரிது கண்டீர்!” என்றார் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன்.

புத்தகங்கள் தரும் பெரும் உதவியை இளைஞர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் உணர்த்தும் விதமாக உலகப் புத்தக நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. பாரிஸ் நகரில் 1995 ஆகஸ்ட் 25 முதல் நவம்பர் 16 வரை நடந்த யுனெஸ்கோவின் 28ஆவது மாநாட்டில்தான் உலகப் புத்தக நாள் பற்றிய தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது.” “அறிவைப் பரப்புவதற்கும், உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு கலாச்சாரங்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வினைப் பெறுவதற்கும், புரிதல், சகிப்புத்தன்மை போன்றவற்றின் மூலம் மனிதர்களின் ஒழுக்கத்தினை மேம்படுத்தவும், புத்தகம் ஒரு சிறந்த கருவியாக உள்ளதால் ஏப்ரல் 23 உலக புத்தக நாளாகக் கொண்டாடப்படும்” என்று அந்தத் தீர்மானம் கூறுகிறது.

கொரோனா காலத்தில் புத்தகங்கள் தந்த உதவி என்பது மிகப்பெரிய உதவிதான். புத்தகம் என்பது ஒரு வகையில் நமக்கு ஆசிரியராகவும் ,மற்றொரு வகையில் நமக்கு வாசிப்பதன் மூலம் மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதாகவும் இருக்கிறது.

புத்தகங்களைப் பார்த்து மூட நம்பிக்கை-யாளர்கள் அன்று முதல் இன்றுவரை பயப்படுகிறார்கள்.உலகம் உருண்டை என்று சொன்ன புரூனோவை எரித்ததோடு அவர் எழுதிய புத்தகங்களையும் சேர்த்து மதவாதிகள் எரித்தார்கள் என்பது பழைய வரலாறு என்பது மட்டுமல்ல, அண்மையில் கவுரி லங்கேசு,நரேந்திர தபோல்கர் போன்ற பகுத்தறிவாளர்கள் எழுதும் எழுத்துகளுக்குப் பதில் சொல்லமுடியாத இந்து மதத் தீவிரவாதிகள் அவர்களைச் சுட்டுக் கொன்றார்கள் என்பது அண்மைக்கால வரலாறு.

உண்மையான எழுத்து என்பது எப்போதும் ஆதிக்கவாதிகளுக்கு அச்சுறுத்தல் கொடுக்கக்கூடியதாகவே இருக்கிறது. உலகப் புத்தக நாள் என்பது வெறுமனே புத்தங்களைக் கொண்டாடுவது மட்டுமல்ல; புத்தகங்களை எழுதிய ஆசிரியர்களையும் சேர்த்துக் கொண்டாடுவதாகும். உண்மையைக் கூறும் புத்தகங்களை எழுதியதற்காக வீரமரணம் அடைந்த தீரர்களையும் நினைவில் கொள்ளும் நாளுமாகும்.

சுருங்கக் கூறின் புத்தகங்களோடு தொடர்புடைய அனைத்தையும், அனைவரையும் கொண்டாடுவது, நினைவில் கொள்வது எனலாம். ஒரு புத்தகத்தைப் பதிப்பது என்பது இன்றைக்கு எளிதாக மாறியிருக்கிறது. நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களில் பதிப்பிக்கக்கூடியவர்களாக, புத்தகத்திற்கான கணினி வேலையைச் செய்பவர்களாக, புத்தகத்தின்அட்டைக்கு அழகிய ஓவியத்தை வரைந்து  அல்லது கணினியில் வடிவமைத்துத் தருபவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

சிலர் புத்தகத்தைப் பதிப்பிப்பதற்கு முன் பிழைகளைத் திருத்தி,புத்தகம் செம்மையாக வர உதவி செய்கிறார்கள்.சிலர் புத்தகங்களைத் தெருத் தெருவாக வண்டியில் வைத்து விற்பனை செய்து கொடுக்கிறார்கள்.’ திருவிழாக்களை தமிழ்நாடு அரசாங்கம் ஏற்பாடு செய்து ,நாம் புத்தகங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவும்,வாங்கிக் கொள்ளவுமான ஓர் அருமையான ஏற்பாட்டைச்செய்து தருகிறார்கள்.

உலகப் புத்தக நாளில் பல்வேறு மொழி புத்தகங்களை, மொழி பெயர்ப்பு செய்யும் ஆசிரியர்களின் பங்களிப்பு மிகப்பெரியது. இன்னொரு மாநிலத்தின்,இன்னொரு நாட்டின் பண்பாட்டை, பழக்கவழக்கங்களை, மனிதர்களின் மன ஓட்டங்களை, வித்தியாசமாக இருக்கும் சில நடைமுறைகளை எல்லாம் அறிந்து கொள்வதற்கு நமக்கு மொழி பெயர்ப்பு புத்தகங்கள்தான் மிகப்பெரிய வாய்ப்பாக இருக்கின்றன.

பல மொழிகளைத் தெரிந்து அதன் மூலம் இலக்கியத்தைக் கடத்தும் மொழி பெயர்ப்பாளர்களை இந்தப் புத்தக நாளில் நாம் அங்கீகரிப்பதும் அவர்களுக்கு உரிய பாராட்டையும் தெரிவிப்பதும் அவசியமாகும்.மராட்டிய மொழியில் எழுதிய காண்டேகர், மலையாள மொழியில் எழுதிய தகழி சிவசங்கரன், வங்காள மொழியில் எழுதிய சரத்சந்திரர் எனப் பலமொழிகளில் எழுதிய ஆசிரியர்களைத் தமிழில் நாம் அறிந்து கொள்ள வழி செய்த அந்த மொழி பெயர்ப்பு ஆசிரியர்களை, மொழி பெயர்ப்பு நூல்களை நாம் நினைவில் கொள்ளும் நாள் உலகப் புத்தக நாள்.

‘கடவுள் ஒரு பொய் நம்பிக்கை’ என்னும் ஆங்கில நூலை தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு நூலை நமக்கு ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்குத் தந்த அய்யா கு.வெ.கி. ஆசான்,...  ‘நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன் என்னும் தோழர் பகத்சிங்கின் புத்தகத்தை, ‘ஜாதியை ஒழிக்கும் வழி’ என்னும் அண்ணல் அம்பேத்கர் புத்தகத்தை இன்னும் இவை போன்ற பல அறிஞர்களின் புத்தகங்களைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்துத் தரக் காரணமாக இருந்த தந்தை பெரியாரை நினைவில் கொள்ளும் நாள் உலகப் புத்தக நாள்.

நல்ல புத்தகங்களைப் படித்து, நம்மோடு அதனை வைத்துக்கொள்ளாமல் அதனை மற்றவர்களுக்குப் பரப்பும் விதமாக புத்தக மதிப்புரை எழுதுதல்,புத்தகத்தைப் பற்றி வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களில் அல்லது இணையவழியாக(சூம்) வழியாகப் பேசுதல், முக நூல்,வாட்சப் போன்ற ஊடகங்கள் வழியாக சுருக்கமாக எழுதிப் பரப்புதல் போன்றவற்றைச் செய்யும் தோழர்களையும் நினைவில் கொண்டு பாராட்டும் நாளாகவும் இந்தப் புத்தக நாளை நாம் வடிவமைத்துக்கொள்ளலாம்.

அறிவைப் பரப்புவதற்குமான கருவியாக மட்டுமல்லாது, அறியாமையைப் பரப்பும் கருவியாகவும் சில புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. எது நல்ல புத்தகம்,எது தேவையான புத்தகம்,எது நாம் பணம் கொடுத்து வாங்கும் அளவிற்கு மதிப்பு உள்ள புத்தகம் என்பதைப் பற்றியெல்லாம் இன்றைய தலைமுறைக்கு எடுத்துக்காட்டும் நாளாகவும் நாம் உலகப் புத்தக நாளை அமைத்துக்கொள்ளலாம்.

பகுத்தறிவாளர்களாகிய நமக்கு மிகப்பெரிய ஆயுதம் புத்தகம். புத்தகத்தின் வலிமையை, ஆற்றலை உணர்ந்தவர்கள் நாம். 2021 ,ஏப்ரல் 23, உலகப் புத்தக நாளை முன்னிட்டு திராவிடர் கழகத் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் “பரப்புவீர் பாரெங்கும் பகுத்தறிவு நூல்களை” என்று தலைப்பிட்டு ஒரு சிறப்பான அறிக்கையை விடுதலையில் வெளியிட்டிருந்தார்கள். அதில்

*ஏப்ரல் 23, உலகப் புத்தக நாளையொட்டிய நம் வாழ்த்துகள் அனைவருக்கும்!

நம் அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் காலத்திலிருந்து புத்தகங்கள் மூலம் புத்தறிவை -_- பகுத்தறிவை, அறிவியல் மனப்பாங்கை வளர்க்கும் பணி நமது வாழ்நாள் பணி அல்லவா?.

ஏராளமான புது வெளியீடுகளும், பழைய வெளியீடுகளும் அச்சில் மீண்டும் வந்து வாசகர்களின் கையில் கிடைக்கவில்லையே என்ற ஏக்கத்தைத் தணிக்கும் வகையில் பல வெளியீடுகளும் இவ்வாண்டு நல்ல கலவையாக- வழக்கம் போல் 50 விழுக்காடு தள்ளுபடி சலுகையாக – (சரிபாதி- தள்ளுபடி) வாசகர்களுக்கு உலகப் புத்தக நாளில் வழங்கி, புதியதோர் உலகு செய்ய புத்தகமே புத்தாக்க அறிவாயுதங்கள் என்பதால்." எனக்குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்த ஆண்டும்(2023) 50 சதவீதத் தள்ளுபடி அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.வாங்குவோம்...பாதுகாப்போம்.மற்றவர்களுக்கும் வழங்குவோம்.

நன்றி : உண்மை மாதமிருமுறை இதழ் ஏப்ரல் 16-30,2023

அனைவருக்கும் உலகப்புத்தக நாள் வாழ்த்துகள்..

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்:(8).....முனைவர் வா.நேரு

 

                                                'வெள்ளைக்காரப் பசங்க'

.:

நத்தம் அரசு உயர் நிலைப்பள்ளியில் வேலை பார்த்த அனுபவத்தைத் தொடர்ந்தார் எனது தலைமை ஆசிரியர் " இதில் என்ன ஆகிவிட்டது என்றால்,2-ஆம் ஆண்டு பெற்றோர்கள் இந்த ஆசிரியர் ஆங்கிலப்பாடம் எடுக்கின்ற வகுப்பில்தான் என் பிள்ளையைச்சேர்க்கவேண்டும் என்று தலைமை ஆசிரியரிடம் குவிந்துவிட்டார்கள்.அவர் ஏதோ சமாதானம் சொல்லி அனுப்பிவிட்டார்.அப்படி ஒரு நிலைமை அங்கே இருந்தது.

எதற்காக பெற்றோர்கள் அப்படி என் வகுப்பில்தான் தங்கள் குழந்தைகளைச்சேர்க்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள் என்றால் ,மாணவர்களை ஆங்கிலம் பேசவைத்தேன்.ஆங்கில வகுப்பிலும் சரி வெளியிலும் சரி என்னிடத்தில் ஆங்கிலத்தில்தான் பேசவேண்டும் என்று வைத்தேன்.எங்கு பேசினாலும் ,எதைப் பற்றிப்பேசினாலும் ஆங்கிலத்தில்தான் பேசவேண்டும்.நத்தத்தில் காய்கறி வாங்க கடைக்குப்போவேன்.ஆங்கிலத்தில் பேசவேண்டும் என்பதற்காக பயந்துகொண்டு என் பக்கத்திலேயே வராமல் இருந்தார்கள்.பின்பு தைரியமாக வந்தார்கள்.பேசினார்கள்.வாக்கியத்தில் பேச வேண்டியதில்லை,எப்படி வேண்டுமானாலும் பேசு என்றேன்.Bus not come,Hospital going இப்படித்தான் முதலில் பேசினார்கள்.பெற்றோர்களுக்கு மகிழ்ச்சி என்றால் மகிழ்ச்சி அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சி.1964-களில் கிராமத்தில்..இதை எல்லா ஆசிரியர்களும் செய்யலாம்தானே..வேற கிளாஸ் பையனுக எல்லாம் என் கிளாஸ் பையனுங்கள 'வெள்ளைக்காரப் பசங்க ' என்று கிண்டல் செய்வார்கள்.

கணிதத்திலும் அப்படித்தான்.ஆனால் கண்டிப்பு அதிகம்.வீட்டுப்பாடம் கொடுத்தால் கண்டிப்பாகப் பார்த்துவிடுவேன்.ஏனோ,தானோ என்பது இல்லை. " சார்,எனக்கு வேற வேலை இருந்துச்சு,உடம்புக்கு முடியலை" என்று சொன்னால் மட்டும்தான் விட்டுவிடுவேனே தவிர,வீட்டுக்கணக்கு செய்யாமல் வந்தால் அன்றைக்கு அடிதான்.எனக்கு வகுப்பு இருக்கிறது என்றால் ,மணி அடிப்பதற்கு முன்பே வெளியே நிற்பேன்.மணி அடித்து ஆசிரியர் வெளியே வந்தவுடன் உள்ளே போய்விடுவேன்.அதைப்போல மணி அடித்தவுடன் ,வகுப்பை முடித்துக்கொண்டு வகுப்பிலிருந்து வெளியேறி விடுவேன்." என்றார்.

ஆங்கில மொழி என்பது ஒரு கருவி.ஒரு சிற்பியின் கையில் இருக்கும் உளி போன்றது ஆங்கிலம். ஒரு மனிதனின் முன்னால் அழகிய,உறுதியான கல் இருக்கலாம்.அவன் மனதிற்குள் இப்படிச் சிற்பம் வடிக்கவேண்டும் ,அப்படிச்சிற்பம் வடிக்கவேண்டும் என்று ஆயிரமாயிரம் எண்ணங்கள்,நோக்கங்கள் இருக்கலாம்.ஆனால் கையில் உளி இருக்கவேண்டும்,சிற்பத்தை நன்றாக உருவாக்க அந்த உளியை எப்படி  லாவகமாகப் பயன்படுத்தவேண்டும் என்னும் திறமை இருக்கவேண்டும்.அந்தத் திறமை பொத்தென்று வானத்தில் இருந்து குதித்துவிடாது. முயற்சியும் பயிற்சியும் இணைந்த கடுமையான உழைப்பு வேண்டும்.அப்போதுதான் அழகிய சிற்பத்தை வடிக்கமுடியும்.அப்படித்தான் ஆங்கிலமும்.தாய்மொழியில் நன்றாகப் படிக்கவும் எழுதவும் தெரியும் ஒருவருக்கு எந்த மொழியையும் கற்றுக்கொள்ளமுடியும்.

தமிழ் நாட்டில் இருக்கும் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு ஆங்கிலப் பேச்சு பயிற்சி எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அறிந்த எனது தலைமை ஆசிரியர் அதனை மேம்படுத்துவதற்கு தன்னுடைய பணிக்காலம் முழுவதும் பணியாற்றி இருக்கிறார்.தன்னைப் பற்றிச்சொல்லும்போதே தான் எப்படி ஆங்கிலத்தில் புலமை பெற்றேன் என்பதைச்சொல்லுவார்.மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் படித்த காலத்தில்(1955-1959) ஆரம்பித்தது ஆங்கிலத்தில் பேசவும் எழுதவும் வேண்டும் என்னும் ஆசை என்பார்..கல்லூரியில் நல்ல ஆங்கிலத்தில் ஆசிரியர்கள் பேசுவார்கள். ஆங்கிலத்தில் கேள்வி கேட்க மாணவர்களை ஆசிரியர்கள் ஊக்கப்படுத்துவார்கள். என்பார் ஆங்கிலத்தில் கல்லூரியில் சொற்பொழிவுகள் நடக்கும்.காங்கிரசுகாரர்கள் எல்லாம் அன்றைக்கு கல்லூரிக்கு வந்து ஆங்கிலத்தில் பேசுவார்கள்.திரு.இராஜாஜி அவர்கள் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் பேசினார்.அருமையான ஆங்கிலத்தில் பேசினார். ஆங்கிலத்தில் யார் பேசினாலும் நான் கேட்கப்போய்விடுவேன் என்பார். ஒரு பக்கம் அற்புதமான மேடைத்தமிழில் அறிஞர் அண்ணா,நாவலர் நெடுஞ்செழியன்,பேரா.அன்பழகன்,சி.பி.சிற்றரசு,நாஞ்சில் மனோகரன் போன்றவர்கள் எல்லாம் தியாகராசர் கல்லூரியில் பேசினார்கள். வட மாநிலத்து காங்கிரசு தலைவர்கள் எல்லாம் கல்லூரிக்கு வந்து ஆங்கிலத்தில் பேசுவார்கள் என்பார்.

தொடர்ச்சியாக ஆசிரியராக வேலைபார்த்த காலங்களில் 25 வருடங்களுக்கு மேலாக 'The Readers Digest' என்னும் பத்திரிக்கையின் சந்தாதாரர் என்றார்.வீட்டிற்கு அந்தப் பத்திரிக்கையை வரவைத்து விடாமல் படித்திருக்கிறார்.தன்னுடைய ஆங்கில அறிவு வளர்ச்சிக்கு அந்தப் பத்திரிக்கையின் பங்கும் உண்டு என்பார்.தியாகராசர் கல்லூரி நூலகத்திற்கு வரும் 'The Science Digest ', 'The Mirror ' போன்ற பத்திரிக்கைகளைத் தொடர்ச்சியாகப் படிப்பேன் , 'The Times Of India' என்னும் பத்திரிக்கை அப்போது இலண்டனில் இருந்து வரும்,அதனையும் தியாகராசர் கல்லூரி நூலகத்தில்  படிப்பேன் என்பார்.அதைப்போல நூலகத்தில் இருந்த பல புத்தகங்களை,ஆங்கிலப்புத்தகங்களை தொடர்ச்சியாக எடுத்துப்படித்தேன் என்றார்.அப்போது படித்ததுதான் 'ஜவஹர்லால் நேரு எழுதிய 'The Discovery of India 'போன்ற பல புத்தகங்கள் என்பார்.

தன்னுடைய வாழ் நாள் முழுவதும் ஆங்கில மொழியைக் கற்றுக்கொண்டே இருந்தார். கற்றுக்கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தார்.தன்னுடைய இறுதிக்காலம்வரை ஆங்கில இந்து பேப்பரை முழுமையாகப் படித்தார்.நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள் முக்கியமான தலைப்புகளில் வந்திருந்தால்,போனிலேயே கூப்பிட்டுச்சொல்லி விடுவார்.நேரு இது உங்களுக்குப் பயன்படும்,படியுங்கள் என்பார்.நானும் படித்துவிடுவேன்.ஆங்கில இந்துப்பேப்பரைப் படித்துவிட்டு,அன்றைய செய்தித்தாளில் வந்திருந்த அவருக்குத் தெரியாத ஆங்கில சொற்களை எல்லாம் பேனாவில் கோடிட்டு வைத்துவிடுவார். பின்பு அத்தனை சொற்களையும் நோட்டிலோ தான் வைத்திருக்கும் டைரியிலோ எழுதிவிடுவார். பின்பு ஆக்ஸ்போர்டு டிக்சனரி எடுத்துத் தெரியாத சொற்களின் பொருள் பார்ப்பார்,பின்பு ஒலிப்பு உச்சரிப்பை(Phonetic Symbol) எழுதுவார்.ஒரு பத்து சொற்கள் அந்த நாளில் முழுமையாகப் படித்து மனதில் பதிய வைத்துவிடுவார். பின்பு அந்தச்சொல்லைப் பேச்சில்,எழுத்தில் பயன்படுத்துவார்.

இந்த நேரத்தில் நான் படித்த இன்ஸ்பயரிங் இளங்கோ என்பவர் எழுதிய 'ஜெயிப்பது நிஜம் '  என்னும் புத்தகம் நினைவுக்கு வருகிறது. பிறப்பால் அவர் கண் பார்வையற்ற மாற்றுத்திறனாளி.ஆங்கிலத்தில் Ph.D, பல விருதுகள், பல பேருக்குவேலை கொடுக்கும் இளங்கோ, பல ஆயிரக்கணக்கானோர் மத்தியில் சிறப்புரை ஆற்றும் இளங்கோ என அவரின் சாதனைகள் பிரமிக்க வைக்கிறது. அது எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை ஆங்கில மொழி மீது அவருக்கு ஏற்பட்ட காதல்,விருப்பம். ஆங்கில மொழி உனக்கு வராது என்று ஏகடியம் பேசியவர்களுக்கு முன்னால்,அந்த ஆங்கிலத்தை வைத்தே நான் ஜெயித்துக்காட்டுகிறேன் என்று மனதில் எடுத்த வைராக்கியம்., எனக்கு sight இல்லாமல் இருக்கலாம். அதற்காக நான் வருத்தப்படவில்லை, உட்கார்ந்து அழுது கொண்டிருக்கவில்லை. எனக்கு இருக்கும் vision-மூலம் இந்த உலகத்தை வியப்படைய வைக்கிறேன் என்று வியப்படைய வைத்திருக்கும் இன்ஸ்பயரிங்க் இளங்கோ,தன்னைப் பற்றி எழுதிய புத்தகம் 'ஜெயிப்பது நிஜம்'.மிக அருமையான புத்தகம்.இதை வாசிப்பவர்கள் வாய்ப்புக் கிடைத்தால் அந்தப் புத்தகத்தைப் படியுங்கள்.

என்னுடைய தலைமை ஆசிரியரும் ஆங்கிலம் தெரியாததால் கல்லூரி புதுமுக வகுப்பில் அல்லது இளம் அறிவியல்-கணிதம் பட்டப்படிப்பில் அவமானம் பட்டிருக்கலாம்.மனதில் துன்பப்பட்டிருக்கலாம்.தெரியவில்லை.அதைப்பற்றி அவர் சொல்லவில்லை.ஆனால் ஆங்கிலத்தை மிகக் கெட்டியாகத் தன் வாழ்வில் பிடித்துக்கொண்டார்.மற்றவர்கள் பிடித்துக்கொள்ளவும் வழிகாட்டினார்.ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பித்தால்,தங்கு தடையில்லாமல், உயர்தர ஆங்கிலத்தில் பேசினார். ஆங்கிலத்தில் எழுத ஆரம்பித்தால்,அவரைப் போல யாரும் எழுத முடியாது என்ற அளவிற்கு எழுதினார்.மற்ற ஆசிரியர்கள் நலனில் அக்கறை காட்டினார்.அதுமட்டுமல்ல,நினைத்துப்பாருங்கள்,1964-65களில் நத்தம் போன்ற கிராமப்புற பள்ளிக்கூடத்தில்,அந்தப் பிள்ளைகளை ஆங்கிலத்தில் பேசவைக்கவேண்டும் என்பதற்காக அவர் எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகள்தான்,அவரது வகுப்பில் என் பிள்ளை படிக்கவேண்டும் என்று பெற்றோர் கேட்கும் நிலைக்கு உயர்த்தியிருக்கிறது...

தான் நத்தத்தில் வேலை பார்த்ததைத் தொடர்ந்த எனது தலைமை ஆசிரியர் "அன்றைக்கும் இதே உடைதான்.வெள்ளை வேட்டி,வெள்ளைச்சட்டைதான்.கீழேயிருந்து மேலேவரை எல்லோரும் பேண்ட் போட்டுத்தான் பள்ளிக்கு வருவார்கள்,என்னைத்தவிர.இதிலிருந்து என்ன தெரிந்துகொண்டோம் என்றால் எளிமை,தரக்குறைவானதோ,இழிவானதோ அல்ல.நடத்தையும்,பணியாற்றும்தன்மையும் அதாவது செயல் திறனுமே ஒரு மனிதனைத் தீர்மானிக்கிறது,மதிக்க வைக்கிறது." என்றார்.உண்மைதானே..தனது வாழ்க்கையையே ஒரு பாடமாக நமக்கு வழங்கிச்சென்றிருக்கிறார்.

(தொடரும்)...

வாருங்கள் தோழர்களே இன்று மாலை 6.30 மணிக்கு.

"ஜாதி என்பது இந்துக்கள் கலந்து உறவாடுவதற்குத் தடையாக உள்ள கல் சுவரோ கம்பி வேலியோ அல்ல; ஜாதி என்பது ஓர் எண்ணம், ஒரு மன நிலை. எனவே, ஜாதியை ஒழிப்பது என்பது ஒரு பவுதீகத் தடையை அழிக்கும் செயல் அல்ல; மக்களின் #எண்ணத்தில்மாற்றம்ஏற்படுத்தும் செயல்.

மூன்று காரணங்களுக்காக பவுத்தத்தை நான் விரும்புகிறேன்.

1) மூடநம்பிக்கைகள்- மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தி என்பது போன்றவற்றை வெறுக்கும் பகுத்தறிவை பவுத்தம் போதிக்கிறது.

2) கருணையை பவுத்தம் போதிக்கிறது.

3) சமத்துவத்தை பவுத்தம் வலியுறுத்துகிறது.

ஒரு நல்ல வாழ்க்கைக்கும் மகிழ்ச்சிகரமான வாழ்வுக்கும் மனிதனுக்கு இவை தான் தேவை. கடவுளோ ஆத்மாவோ சமூகத்தை ஒருபோதும் காப்பாற்றாது."

-அண்ணல் அம்பேத்கர்.

ஒரே நேர்கோட்டில் பயணித்த இரு பெரும் தலைவர்கள் தந்தை பெரியாரும் அண்ணல் அம்பேத்கரும் என்பதால் ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள் அவர்கள் இருவரும் என்று சொல்லக்கூடிய திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி. வீரமணி அவர்கள் தொகுத்தளித்த "#பெரியார்- #அம்பேத்கர்_நட்புறவு_ஒருவரலாறு" எனும் நூலாய்வு இன்று.

நாமும் அறிந்து பலரும் அறியப்படுத்த வேண்டிய  அரும் தகவல்களைத் தர வருகிறார் எழுத்தாளர்- பேச்சாளர்- வாசிப்பின் நேசிப்பாளர் முனைவர்  

வா. நேரு அவர்கள்.

வாருங்கள் தோழர்களே இன்று மாலை 6.30 மணிக்கு.👇

#சமத்துவநாள் #ஏப்ரல்14

நன்றி : தோழர் கவிஞர்.ம.கவிதா அவர்களுக்கு

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்(7)..... முனைவர் வா.நேரு

 

                                 பள்ளிக் கட்டடங்களை எல்லாம் தன் பணத்தில் கட்டிக்கொடுத்தவர்....

மதுரைக்கு மிக அருகில் இருக்கும் ஊர் நத்தம்.ஆனால் அது திண்டுக்கல் மாவட்டத்தைச்சார்ந்தது.." நத்தம் பற்றி இணையத்தில் தேடினால் நிறைய செய்திகள் வருகின்றன. நத்தம் ஊர் பற்றி அ.சையது முகமது அவர்கள் எழுதிய 'நத்தம் ஊர் வரலாறு ' என்னும் நூல் பற்றிய செய்தி இருக்கிறது.அந்த நூலின் ஆசிரியர் ஓர் ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர். மற்றும் நத்தம் சட்டமன்றத்தொகுதி பற்றி  " கரந்தமலை, சிறுமலை என மலைகள் சூழ்ந்த பகுதியாக நத்தம் தொகுதி உள்ளதால் எப்பொழுதும் பசுமையாக காணப்படும். மா, புளிய மரங்கள் அதிகம் உள்ளது. இவை ஆண்டுதோறும் விவசாயிகளுக்கு கணிசமான வருவாயைக் கொடுக்கிறது. காய்கறிகள் பயிரிடுவது முதல் அனைத்து விவசாயங்களும் செய்யப்படுகிறது. தொழிலாளர்கள் நிறைந்த பகுதியாகவும் நத்தம் தொகுதி உள்ளது. நத்தம் பேரூராட்சியை தவிர அனைத்தும் சிறிய கிராமங்கள்.மலைகிராமங்களுக்கு சாலை வசதி கோரிப் பல ஆண்டுகளாக மக்கள் போராடிவருகின்றனர். லிங்காவடி மலையூர் மலை கிராமத்தில் உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களை மருத்துமவனைக்கு கொண்டு செல்ல டோலி கட்டி மருத்துவமனைக்கு தூக்கிச்செல்லும் அவலம் இன்றும் நீடிக்கிறது.

மாம்பழம் அதிக விளைச்சல் உள்ளதால் கூடுதலாக மாம்பழக்கூழ் தொழிற்சாலை அமைக்கவேண்டும் என்ற கோரிக்கை மா விவசாயிகளிடம் உள்ளது. நத்தம் தொகுதியில் உள்ள சந்தனவர்த்தினி ஆறு மணல் திருட்டால் உருக்குலைந்து போய் உள்ளது. இதனால் நிலத்தடி நீர் மட்டம் வெகுவாக குறைந்துவிட்டது. இதனால் கிணறுகள் மூலம் தண்ணீர் இறைத்து விவசாயம் செய்பவர்கள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். சிறுமலையில் இருந்து வரும் தண்ணீரை தடுக்க சந்தனவர்த்தினி ஆற்றில் தடுப்பணை கட்டவேண்டும் என்ற கோரி்க்கையும் பல ஆண்டுகளாக நிறைவேற்றப்படாமல் உள்ளது.

கிராமங்கள் நிறைந்த பகுதியாக உள்ளது உயர்கல்வி படிக்க ஒரு அரசு கலைக்கல்லூரி அமைக்கவேண்டும் என்பதும் இப்பகுதி மக்களின் நீண்டகால கோரிக்கை"என்று ஒரு தேர்தல் பற்றிய செய்தியோடு நத்தம் ஊரைப் பற்றிய செய்தி உள்ளது...நத்தத்திற்கு நான் போயிருக்கிறேன்.நத்தமும் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பகுதிகள் அமைந்த ஊர்தான்..2005-ல் உருவாக்கப்பட்ட என்பிஆர் கல்லூரி இப்போது அந்தப் பகுதி மக்களுக்கெல்லாம் கல்வியைக் கொடுக்கும் பொறியியல் கல்லூரியாகவும்,கலை அறிவியல் கல்லூரியாகவும் திகழ்கிறது..பி.எஸ்.என்.எல்.அதிகாரியாக,அதிவேக பைபர் இணைய இணைப்பு சம்பந்தமாக அந்தக் கல்லூரிக்குப் போயிருக்கிறேன்.மலையை ஒட்டி அமைந்திருக்கும் அழகான,மிகப்பரந்த இடவசதி உள்ள கல்லூரி அது.(கொஞ்சம் சுயபுராணத்திற்கு பொறுத்துக்கொள்க) 

தன் முதல் ஆசிரியப்பணி பண்ணைக்காட்டில் ஆரம்பித்ததை விவரித்த எனது தலைமை ஆசிரியர் திரு.வி.வீரி(செட்டி) சார் அவர்கள் அடுத்த ஊரின் அனுபவத்தைச்சொல்ல ஆரம்பித்தார். " "பண்ணைக்காட்டிலிருந்து எனக்கு மாறுதல் நத்தத்திற்கு.நத்தமும் மலைப்பகுதிதான்..நான் பண்ணைக்காட்டிலிருந்து மாறுதல் வேண்டும் எனக்கேட்டிருந்தேன்.நத்தத்திற்கு மாறுதல் கிடைத்தது.எனக்கு திருமணம் முடிந்துவிட்டது.எனது மனைவி பட்டம் முடித்திருந்தார்கள்.வேலைக்குப் போகவில்லை."

நத்தத்தில் இரண்டு ஆண்டுகள் வேலை பார்த்தேன்.ஆரம்ப காலம் அது.எனது உன்னதமான பணிக்காலம் இந்த இரண்டு ஆண்டுகள்...நத்தம் பள்ளியும் கோ-எட் பள்ளி அதாவது ஆண்களும் பெண்களும் படிக்கும் இருபாலர் பள்ளி.ஆசிரியர் பணிதான் எனக்கு. அப்போதே 1500 பிள்ளைகள் படித்தார்கள்.நத்தத்தைச் சுற்றி ஏகப்பட்ட கிராமங்கள்.கிராமத்துப் பிள்ளைகள் எல்லாம் படிக்க வந்துவிட்டார்கள்.அதில் முஸ்லீம்கள்தான் அதிகம்.ஒரு வகுப்பில் 40 மாணவ-மாணவியர்கள் இருந்தால் அதில் 25 பேர் முஸ்லீம்கள்.அன்றைக்கே(1963-64) நாங்கள் 30 ஆசிரியர்கள் பணியாற்றினோம்.நத்தம் என்பது நகர்ப்புறச்சூழல். ஆனால் மாணவ,மாணவியர்கள் அனைவரும் கிராமப்புற மாணவ-மாணவியர்கள்.

இங்கும் நான் ஆங்கிலமும் கணக்கும் பாடம் எடுத்தேன்.பண்ணைக்காட்டைவிட மாணவர்களிடம் ஒரு தெளிவு இருந்தது.ஆசிரியர்கள் மத்தியில் பண்ணைக்காட்டைப் போலவே நாம்தான் என்ற உணர்வு இருந்தது.பெற்றோர்களைப் பற்றி விமர்சனம்தான் செய்தார்களே தவிர பெற்றோர்களுடைய  உதவி தேவை: என்பதனை யாரும் உணர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை.இங்கே இருந்த தலைமை ஆசிரியர் கெட்டிக்காரர்.

நத்தம் பள்ளிக்கூடத்தில் அனைத்து வசதிகளும் இருந்தது.பள்ளியின் இடம் மட்டும் அரசு இடம்.அந்தப் பள்ளிக்கூடத்தில் இருந்த அனைத்துக்கட்டடங்களையும் ஒரே ஒரு மனிதர் கட்டிக்கொடுத்திருக்கின்றார்.அவரது பெயர் துரைச்சாமிப்(பிள்ளை).மலேசியா வாழ் தமிழர்.அந்தக் காலத்திலேயே பட்டதாரி அவர்.அவர்தான் அவ்வளவு பெரிய கட்டடங்களைக் கட்டிக்கொடுத்திருந்தார்.எவ்வளவு பெரிய தொகை?எவ்வளவு பெரிய மனது?...எத்தனை ஆயிரம் பிள்ளைகள் படிப்பதற்கான அடித்தளம் அந்தக் கட்டடம். இப்போது எல்லாம் கோயிலுக்கு எழுதி வைக்கிறோம்ன்னு சொல்றாங்களே தவிர பள்ளிக்கூடத்திற்கு செலவழிக்க நினைப்பதில்லை...

அவரே ஒரு பெரிய கேணி(கிணற்றைத்) தோண்டிக் கொடுத்திருந்தார்.வற்றாத தண்ணீர்.அந்தக் கட்டிடங்களைக் கட்டும்போதே உடற்பயிற்சிக்கென்று இரண்டு தனி அறைகள் கட்டித் தந்திருந்தார்.ஆசிரியர்களுக்கு எல்லா வசதிகளும் செய்யப்பட்ட கட்டிடம்.அந்தப் பள்ளியில் இருந்து ஆண்டுதோறும் மாநில அளவில் விளையாட்டுப்போட்டிக்கு போவார்கள்.வெற்றி பெறுவார்கள்.அந்த அளவிற்கு நத்தம் பள்ளியில் கட்டமைப்பு இருந்தது. பயிற்சியும் கொடுத்தார்கள்.

அங்கேயும் என்னுடைய பணியைச்செய்தேன்.நானாக எந்த வகுப்பும் வேண்டும் என்று கேட்பதில்லை.தலைமையாசிரியர் போடும் வகுப்பில் போய்ப் பாடம் எடுத்தேன்.மேல் வகுப்பிற்கு அந்தப் பள்ளியில் '4' செக்சன் இருந்தது.'A'செக்சன் அல்லது 'B"செக்சன்தான் எனக்குத் தலைமை ஆசிரியர் போடுவார்.அந்தப் பள்ளியில் என்னையும் சேர்த்து 5 பேர் கணித ஆசிரியர் இருந்தோம்.நான்தான் அதில் ஜூனியர்.என்னைக் கொண்டு போய் மேல்வகுப்பில் போட்டார். ஒருவர் தலைமை ஆசிரியரோடு சண்டைக்குப் போய்விட்டார். " என்ன சார்,நான் சீனியர் இருக்கிறேன்.இத்தனை வருடம் சர்வீஸ் ஆச்சு.நேற்று வந்தவருக்கு மேல் வகுப்பில் கொடுத்திருக்கின்றீர்களே,நியாயமில்லை,மாற்றிக்கொடுங்கள்". என்று தலைமை ஆசிரியரிடம் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். நான் கையெழுத்துப்போடப் போகின்றேன்.சண்டை நடந்து கொண்டு இருக்கிறது.நான் பேசாமல் கையெழுத்துப்போட்டுவிட்டுப் போய் விட்டேன்.

போய் விட்டுப் பிறகுவந்து தலைமை ஆசிரியரிடம் சொன்னேன்." சார்,எனக்கு 6-ஆம் கிளாஸ் கூடப்போடுங்கள்.எனக்கு வேலை மட்டும்தான் முக்கியம்.எதுக்கு அவர்களுக்கு  வருத்தம்,நீங்கள் மாத்தி அவர்களுக்கே மேல் வகுப்பைக் கொடுத்து விடுங்கள் " என்றேன்."முடியாது சார்,முடியாது " என்றார் தலைமை ஆசிரியர். " சார் எனக்கு ஒன்றுமில்லை,ஆறாம் வகுப்பு என்றாலும் பத்தாம் வகுப்பு,பதினொன்றாம் வகுப்பு என்றாலும் ஒன்றுதான். நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் " என்று தலைமை ஆசிரியரிடம் சொல்லிவிட்டேன்..

அப்புறம் அந்தத் தலைமை ஆசிரியர் என்ன செய்துவிட்டார் என்றால் அந்த வாத்தியாரைக் கூப்பிட்டு " நான் இந்த வகுப்பிற்குப் போகமாட்டேன் என்று சொல்லி எழுதிக்கொடுங்கள்" என்று கேட்டுவிட்டார்.எப்ப்டி எழுதிக்கொடுப்பார்.பிறகு அந்தப் பிரச்சனை இல்லை.

நான் ஆசிரியர் வேலை பார்த்துக்கொண்டே  மற்ற பள்ளிக்கூட வேலைகளையும் செய்வேன்.அன்றைக்கே அந்தப்பள்ளிக்கு 2 கிளார்க்குகள்.அவர்களுக்குத் தனி அறை.அவர்களும் ஏதாவது பணிக்கு என்னைக் கூப்பிடுவார்கள்.நான் போய் உதவி செய்வேன்.எப்படி என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.ஏதாவது பள்ளியில் வளர்ச்சிப்பணி செய்யவேண்டுமென்றால் தலைமை ஆசிரியர் என்னைக் கூப்பிட்டு ஆலோசனை கேட்பார்.ஆசிரியர்கள் கூட்டத்திலேயும் கருத்துக்கேட்பார்.நான் சொல்லுவேன்.".

நத்தம் அனுபவத்தைத் தொடர்ந்து சொன்னார் எனது தலைமை ஆசிரியர்.அடுத்த கட்டுரையில் சந்திப்போம்

                                                                     தொடரும்...

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்(6).....முனைவர் வா.நேரு

                           பள்ளியில் விளக்கேத்தி வைத்துவிட்டீர்கள்....

தன்னுடைய முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆசிரியர் பணியைப் பற்றி ,பண்ணைக்காட்டில் வேலை பார்த்த அனுபவம் பற்றித் தொடர்ந்து கூறிய எனது ஆசிரியர் திரு.வி.வீரிசெட்டி சார் அவர்கள்...

"அந்த ஊரில்(பண்ணைக்காட்டில்) உள்ள ஒரு ஹோட்டலில்தான் நாங்கள்,ஹைவேஸ்,பி.டபுள்.யூ.டி. மற்றும் பல்வேறு துறைகளைச்சார்ந்தவர்கள் சாப்பிடுவோம்.பி.டபுள்.யூ.டி.யில் வேலை பார்க்கும் ஒருவர்,என்னைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியோடு " வாங்க சார்,நீங்கள்தான் அந்த ரிபல்(Rebel) லீடரா ?" என்று கேட்டார்.திடீரென்று அந்த ஊரில் எனக்குப் பட்டம் கொடுத்துவிட்டார்கள்.

"அப்படி இல்லை,நான் ஒன்றும் அப்படி செய்யவில்லை "என்றேன்."பள்ளியில் விளக்கேத்தி வைத்துவிட்டீர்கள்"என்றார்.(மகிழ்ச்சியாகவும் பெருமையாகவும் இருந்தது).அந்த ஊரில் எங்கு சென்றாலும் மரியாதை,ஹோட்டல் மற்றும் சென்ற இடங்களிலெல்லாம் அவ்வளவு மரியாதை ஆசிரியர்களுக்கு இருந்தது.

ஆனால் அன்றைக்கு ஆசிரியர்களுக்கு எனக்கு உட்பட ஒரு மனநிலை இருந்தது.நாம் சொல்வதை மாணவர்கள்,பெற்றோர்கள் கேட்கவேண்டும்.எதிர்த்துப்பேசக்கூடாது.ஒரு சர்வாதிகார மனப்பான்மை எங்களுக்குள் இருந்தது.ஒரு சம்பவம் பண்ணைக்காட்டில் நடந்தது..இரண்டு ஆசிரியர்கள் பெற்றோர்களைத் தவறாகப் பேசிவிட்டார்கள்.பொதுமைப் படுத்தி பேசிவிட்டார்கள்.ஊர்ப் பொதுமக்கள் ஒன்று திரண்டு கூட்டமாக வந்து விட்டார்கள்.இதனை யாருமே எதிர்பார்க்கவில்லை.சமாதானப்படுத்தி அனுப்பவேண்டும்.ஆசிரியர்கள் செய்தது தவறு என்பதனை உணர்ந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேலாக பெற்றோர்களிடம் பேசினோம்.அடிக்காத குறைதான்.அவ்வளவு கோபமாக இருந்தார்கள்.எல்லோரையும் சமாதானப்படுத்தி,பேசிய ஆசிரியர்களை மன்னிப்புக் கேட்கச்சொல்லி,இந்த ஒருமுறை மன்னித்து விடுங்கள்,இனிமேல் இப்படி நடக்காது என்று சொன்னபின்புதான் பெற்றோர்கள் போனார்கள்.

இந்த நிகழ்வும் எனக்கு ஒரு விழிப்புணர்வைக் கொடுத்தது.பெற்றோர்கள் உதவி இல்லாமல் நிர்வாகம் நடத்த முடியாது.மிகவும் சின்சியராக இருப்பதோடு வெளியில்- சமுதாய நடவடிக்கைகளில் மிகவும் ஒழுக்கமாகவும் இருக்கவேண்டும்.அதிலே ஆரம்பித்ததுதான் எனது ஆசிரியர் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய திருப்பம்.பெற்றோர்களைப் பகைத்துக்கொள்ளக் கூடாது.பெற்றோர்கள் உதவியோடு எவ்வளவு பெரிய காரியத்தையும் சாதிக்கமுடியும் என்பதற்கு உதாரணமாக பண்ணைக்காடு பள்ளிக்கூட அனுபவம் அமைந்தது "என்றார்.

பண்ணைக்காடு பள்ளிக்கூடம் பற்றி எனது ஆசிரியர் திரு.வீரிசெட்டி அவர்கள் மேற்கண்ட அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.வேலைக்குப் போய் புதிதாகச்சேர்ந்து பணியாற்றிய நிலையிலேயே தனக்கு சரியெனப்பட்டதை பயப்படாமல் பேசியிருக்கிறார்.திரும்பத் திரும்ப அவர் சொன்ன ஒரு விசயம்,அரசுப்பள்ளியில் பெற்றோர்களின் பங்களிப்பு என்பது மிக மிகத் தேவையான ஒன்று.அண்மைக் காலங்களில்,பத்திரிக்கையாளர்கள்,ஊடகங்கள் ஆசிரியர்களுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் இருக்கும் அன்புப்  பிணைப்பை உடைப்பதில்,உடைத்து நொறுக்குவதில் பெரும் வெற்றியைப் பெற்று இருக்கிறார்கள் என்பதைச்சொல்லுவார். கொடுமை நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லுவார்.

அண்மையில் ஒரு வாட்சப் குழுவில் ஒரு ஆசிரியர் பேசியது வந்தது. "ஆசிரியர்களே " என ஆரம்பித்த அந்த உரை,தூத்துக்குடியில் நடைபெற்ற,ஒரு ஆசிரியரை ஒரு மாணவனின் பெற்றோரும் தாத்தாவும் துரத்தித் துரத்தி அடித்த ஒரு கொடுமையை விவரித்தது.உண்மையிலேயே மிகவும் கண்டிக்கப்படவேண்டிய செய்திதான். ஆனால் அந்த நிகழ்வைச்சுட்டிக் காட்டிப் பேசிய அந்த ஆசிரியர் தனது பெயரைக் குறிப்பிடாமல்,நாம்(ஆசிரியர்கள்) எல்லாம் கிராமத்தில் வேலை பார்க்கின்றோம், நாம் எவ்வளவு உயர்ந்த விலை உடை அணிகிறோம்,ஆபரணங்கள் அணிகிறோம்,எந்த வண்டியில் வருகின்றோம் என்பது வரை ஊர்க்காரர்கள்,கிராமத்துக்காரர்கள் கவனிக்கிறார்கள்.நம் மீது பொறாமைப்படுகிறார்கள்.தயவு செய்து உங்கள் வேலை நேரத்தில் மட்டும் முடிந்த அளவிற்கு பாடம் நடத்துங்கள்.வீட்டில் கொண்டு வந்து பேப்பர் திருத்துகிறோம்,மற்ற பள்ளிக்கூடத்திற்கான வேலைகளைச்செய்கிறோம் என்று செய்யாதீர்கள்,பெற்றோர்களை எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் பள்ளிக்குள் விடாதீர்கள் ...என்பது போன்ற பல கருத்துக்களைப் பேசியிருந்தார்.அவரது உணர்வைப் புரிந்துகொள்கின்ற அதே நேரத்தில் அவரது முடிவு,தானுண்டு,தன் பணி நேரத்தில் ஏதோ என்னால் செய்ய முடிந்த வேலையைச்செய்வேன் என்பது சரியான முடிவு அல்ல என்பதையும் நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

ஆசிரியர் பணி என்பது மற்ற பணிகளைப் போல சாதாரணப் பணி அல்ல.அதற்கு ஒரு அர்ப்பணிப்பு தேவைப்படுகிறது. உளவியல் தேவைப்படுகிறது.உயர்ந்த நோக்கம் தேவைப்படுகிறது.நிறைவாக ஆசிரியர் பணி செய்தவரின் அனுபவம் என்பது சொற்களால் வடிக்க இயலாததது.இரவும் பகலும் மாணவ,மாணவியர்களின் நலன் பற்றிச்சிந்திப்பதும்,தான் பணியாற்றும் பள்ளியில் கட்டமைப்புகளை (Infrastructure) மேம்படுத்துவதன் மூலமாக எவ்வாறெல்லாம் மாணவர்களின் கல்வி மேம்படும் என்பதனைச் சிந்திப்பதும்,தான் சிந்தித்ததின் அடிப்படையில் மற்றவர்களை அணுகுவதும் ,செயல்படுவதும் எல்லோரும் செய்யும் செயல் அல்ல.ஏதோ பள்ளிக்கு வந்தோமா,பாடங்களைப் பிள்ளைகளுக்குப் புரிந்தும் புரியாமலும் நடத்தினோமா,மாதத்தின் முதல் தேதியில் சம்பளத்தை வாங்கிச் செலவழித்தோமா என ஏனோ,தானோ என்னும் போக்கில் வேலை பார்க்கும் எந்த ஆசிரியரும் மாணவர்களின் மனதில் படிக்கும் காலத்திலேயே நிற்பதில்லை.படித்து முடித்து பல ஆண்டுகள் ஆன பின்பும் ,அந்த ஆசிரியரால் நான் உயர்ந்தேன் எனச்சொல்லும் சில மாணவர்கள் ஒரு ஆசிரியருக்கு கிடைப்பதே அரிது.ஒரு ஆசிரியரிடம் படித்த பல மாணவர்களும்,மாணவியர்களும் காலம் கடந்தும் தங்களுடைய 'கனவு ஆசிரியர்களாக' நினைவில் வைத்திருப்பது சிலரைத்தான்.அப்படி பல மாணவ,மாணவியர்களின் நினைவில் நிற்கும் 'கனவு ஆசிரியர்' தான் திரு.வி.வீரிசெட்டி சார் அவர்கள்.

இந்த நேரத்தில் நான் படித்த 'கனவு ஆசிரியர்' என்னும் புத்தகம் நினைவுக்கு வருகிறது.இந்தக் 'கனவு ஆசிரியர்' என்னும் புத்தகம்,திரு.க.துளசிதாசன் அவர்களைத் தொகுப்பு ஆசிரியராகக் கொண்டு,பாரதி புத்தகாலயத்தின் ஓர் அங்கமாகிய 'புக்ஸ் பார் சில்ரன்' என்னும் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது.அதில் எழுத்தாளர் அசோகமித்திரன் அவர்கள் பிசினஸ் லைன் என்னும் பத்திரிக்கையைச்சுட்டிக் காட்டி அதில் 8-க்கு 6பேர் அதாவது 75 சதவீதம் பேர் தங்கள் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான வழிகாட்டியாக பள்ளி ஆசிரியரைத்தான் சுட்டுகின்றார்கள் என்பதனை எடுத்துக்காட்டியிருப்பார்.அந்த நூல் பற்றிய எனது வலைத்தள முகவரி http://vaanehru.blogspot.com/2013/10/blog-post.html.விரும்புகிறவர்கள் படித்துப்பார்க்கலாம். 

பள்ளிப்பருவம் என்பது இன்னமும் எழுதப்படாத சுவராக இருக்கும் பருவம்.எது நல்லது,எது கெட்டது என்பதனைப் பிரித்து உணரத் தெரியாத பருவம்.படிப்பு என்பதன் முழுப்பயன் தன்னை எவ்வளவு தூரம் உயர்த்தும்,தன்னைச்சுற்றி இருப்பவர்களை எவ்வளவு தூரம் பெருமைப் படுத்த உதவும் 'அறிவு'க் கருவி என்பதனை அறியாத பருவம்.இந்தப் பருவத்தில் படிக்க வரும் பிள்ளைகளைத் தன் பிள்ளைகள் போல் பாவித்து,அன்பும் அரவணைப்பும்,கண்டிப்பும் செலுத்தும் ஆசிரியர்களே 'கனவு ஆசிரியர்'களாக மிளிர முடியும்,ஒளிர முடியும்...

அடுத்த கட்டுரையில் அவர் நத்தம் பள்ளியில் பணியாற்றிய அனுபவங்களைப் பார்ப்போம்...

ஜா‘தீய’ உணர்வை எப்படி மாற்றுவது?....முனைவர் வா. நேரு

 ஏப்ரல் 14 அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் பிறந்த நாள்.. நாமெல்லாம் கொண்டாடும் திருநாள். என் தலைவர் என்று தந்தை பெரியார் அவர்களால் கொண்டாடப்பட்ட தலைவர் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள்.இந்திய நாட்டில் உள்ள பார்ப்பனர் அல்லாத மக்கள் எல்லாரும் உயரவேண்டும் என்பதற்காகத் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துக்கொண்டவர் பேரறிஞர் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள்.

அம்பேத்கர் என்றதும் உங்கள் நினைவுக்கு வருவது என்ன? என்ற ஒரு கேள்வியைக் கேட்டு, அதற்குப் பதில் அளிக்குமாறு டுவிட்டரில் பி.பி.சி.தமிழ் நிறுவனத்தார் 2021 திசம்பர் 6 அன்று கேட்டிருந்தார்கள். பலர் பதில் அளித்-திருந்தனர்.அவற்றுள் சில…

‘‘ஜாதிதான் சமூகம் என்றால் வீசும் காற்றில் விஷம் பரவட்டும்’’,

‘‘சுயமரியாதையே மனிதனின் சிறந்த அடையாளம். அதை இழந்து வாழ்வது மிகப்பெரிய அவமானம்.’’

‘‘சமூக நீதி’’, ‘‘ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரல்… சட்டமேதை..’’,

‘‘உலகமே கொண்டாடக் கூடிய ஒப்பற்ற பெரும் தலைவரை ஜாதிச் சாயம் பூசி, அவரை நாம் கொண்டாடாமல் போனது பெரும் துயரம். இனி வரும் தலைமுறைக்காவது சட்டமேதை அண்ணல் அம்பேத்கர் பற்றிப் போதியுங்கள்’’.

‘‘வாசிப்பு! வாசிப்பு!! வாசிப்பு!’’

“நீலம்….. அவர் வாழ்நாளில் படித்த புத்தகங்கள்… தனி நபர் நூலகம்…”, “இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம்’’,

‘‘ஆகப் பெரிய படிப்பாளி.’’, ‘‘பார்ப்பனியப் பொறுக்கித்தனத்தை உலகுக்கு எடுத்துச் சொன்னவர்’’.

“நாகர்கள், சட்டம், நீதி, சமத்துவம், அறிவு, கல்வி, இரட்டை வாக்குரிமை”, புரட்சி”,

“அவர் யாருக்காகப் போராடினரோ அவர்களே(BC,OBC)) அவரது சிலையை உடைக்கின்றனர்…. புரிதல் இல்லாத சமூகம்…”,

“தேசத் தந்தை”,

“கல்வி மறுக்கப்பட்ட நிலையை அடித்து நொறுக்கி தான் படித்த பட்டப் படிப்புகளை எவராலும் நினைவில்கொண்டு பட்டியலிடமுடியாத அளவுக்குப் படித்த படிப்பு.”

“எல்லா மனிதர்களையும் சமமாக மதியுங்கள், எல்லா மனிதர்களுக்கும் சமமான வாய்ப்பு அளியுங்கள், எனக்கு மேல் ஒருவரும் இல்லை _ -எனக்குக் கீழும் ஒருவரும் இல்லை என்பதை மனித விழுமியமாக மாற்றுங்கள் என்ற அண்ணலின் முழக்கமே”,

“1.கிராமக் கட்டமைப்பை உடைத்து, சூத்திரர்கள் உள்பட சாதாரண மனிதனுக்கும் சட்டத்தின் மூலம் அடிப்படை உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொடுத்தது.

2. ஹிந்து சனாதனக் கோட்பாடுகளைப் படித்து, ஆராய்ந்து அதன் புரட்டுகளை உலகறியச் செய்தது.

3. ரிசர்வ் வங்கி உருவானது, பெண்ணுரிமைகள், 8 மணிநேர வேலை என்ற சட்ட.ம்

4 “சாகும்போது இந்துவாகச் சாக மாட்டேன்” என்ற வாக்குறுதி”, “கற்பி, ஒன்று சேர், புரட்சி செய்” என்று இப்படி அவரைப் பற்றி சுருக்கமாக பதிவு செய்தவை அனைத்தையும் ‘‘பி.பி.சி. தமிழ்’’ பதிவு செய்திருக்கிறது.

மேற்கண்ட பலரின் பதிவுகள் அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களின் பல்வேறு பரிமாணங்களை எடுத்து இயம்புகிறது.

அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களையும் தந்தை பெரியார் அவர்களையும் புரிந்துகொள்வதற்கு அடிப்படையாக அமைவது ஜாதி ஒழிப்புக் குறிக்கோள் ஆகும். இருவரும் தங்கள் வாழ்க்கை முழுவதையும் ஜாதி ஒழிப்புக்காக அர்ப்பணித்துக்கொண்டவர்கள்.ஜாதி என்னும் அமைப்பு தோன்றுவதற்கும் இன்றைக்கும் அந்த அமைப்பை அழிந்து போகவிடமால் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கும் பார்ப்பனிய இந்து மதம் அழிய வேண்டும் என்று விரும்பியவர்கள்.அதற்காக உழைத்தவர்கள்.தியாகங்கள் பல செய்தவர்கள். தாங்கள் போராடிய போராட்டங்களையே தங்கள் வாழ்க்கைச் செய்திகளாக விட்டுச்சென்றவர்கள்.

“ஜாதி என்பது இந்துக்கள் கலந்து உறவாடுவதற்குத் தடையாக உள்ள கல் சுவரோ கம்பி வேலியோ அல்ல; ஜாதி என்பது ஓர் எண்ணம், ஒரு மன நிலை. எனவே, ஜாதியை ஒழிப்பது என்பது ஒரு பவுதீகத் தடையை அழிக்கும் செயல் அல்ல; மக்களின் எண்ணத்தில் மாற்றம் ஏற்படுத்தும் செயல்’’ என்றார் அண்ணல் அம்பேத்கர்.

சுதந்திரம் பெற்று 75 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. இந்திய நாட்டில் உள்ள மக்களின் எண்ணத்தில் ஜாதி பற்றிய மன நிலை மாறியிருக்கிறதா? என்றால் மிகக் குறைந்த சதவிகித எண்ணிக்கையிலான மக்களின் மன நிலை மாறியிருக்கிறது.இன்னும் 90 சதவிகித மக்கள் மனதில் ஜாதிஉணர்வு இருக்கத்தான் செய்கிறது. அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களின் பிறந்த நாளில் இந்த உணர்வை எப்படி மாற்றுவது என்ற எண்ணம்தான் நமக்கு மேலோங்குகிறது.

இன்னும் வேங்கைவயல் நிகழ்வுகள் நடந்துகொண்டு இருக்கின்றன. .மனிதர்கள் குடிக்கும் நீரில் மலத்தைக் கலக்கும் கொடூரமான மன நிலை இருக்கிறது. பெற்ற பெண்ணாக இருந்தாலும், வேறு ஜாதிப் பையனோடு காதல் கொண்டாள்,திருமணம் முடித்துக்கொண்டாள் என்று சொல்லிக் கொலை செய்யும் கொடுமை இருக்கிறது.ஜாதி என்னும் கொடுமையை ஒழிப்பதற்காகப் பாடுபட்ட தந்தை பெரியாரின் மண்ணிலும் பட்டியல் இனத்தவருக்குச் செய்யப்படும் கொடுமைகள் அதிகமாக இருக்கின்றன என்பதைப் புள்ளி விவரங்கள் காட்டுகின்றன.ஜாதிக்கொரு சுடுகாடு என்பது இன்னும் பெரும்பாலான கிராமங்களில் நடைமுறையில் இருக்கிறது. இதனை எப்படி மாற்றுவது?

கிராமங்கள் மறைய வேண்டும், தொழில் நகரங்கள் அமையவேண்டும் என்று அண்ணல் அம்பேத்கரும் தந்தை பெரியாரும் விரும்பினர். இன்றைக்கும்கூட ஜாதியை விடாமல் பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் நிலமாக கிராமங்கள் இருக்கின்றன.கோவில்,திருவிழா,பாரம்பரியம் என்னும் பெயர்களில் ஜாதி பாதுகாக்கப்படுகிறது.

இந்திய மனிதர்கள் நாடு கடந்து கடல் கடந்து வேறு நாடுகளில் போய் வாழும் நிலையிலும் மனதிற்குள் ஜாதிய மனப்பான்மை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஜாதி அடிப்படையிலான பாகுபாட்டைத் தடைசெய்த அமெரிக்க நாட்டின் முதல் நகரமாக சியாட்டில் மாறியுள்ளது.42 இலட்சம் இந்தியர்கள் அமெரிக்காவில் வசிப்பதாக ஒரு புள்ளி விவரம் கூறுகிறது.ஜாதி அடிப்படையிலான பாகுபாடு தேசிய மற்றும் மத எல்லைகளை மீறுவதாகவும் அதனை மாற்றுவதற்காக சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ளதாகவும் சியாட்டில் சட்டம் இயற்றியோர் கூறியுள்ளனர்.

அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவும்,அறிந்து கொள்ளவும், அவரின் கொள்கை வழி நடந்திடவும் திராவிடர்

கழகம் தந்தை பெரியார் காலம் முதல் இன்றுவரை

பாடுபடுகிறது.அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களின் ‘ஜாதியை ஒழிக்க வழி’ நூலினை முதன் முதலில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டார். ‘‘தவறாகப் பூஜிக்கப்படும் கடவுள்” என்று அருண்ஷோரிகள் அவதூறுகளை அள்ளி வீசியபோது திராவிடர் கழகத் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் மறுப்பு உரைகளை நிகழ்த்தி, அந்த உரைகள் நூலாக வெளிவந்துள்ளது. அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் ‘அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களின் ‘புத்தக் காதலும் புத்தகக் காதலும்” நூல் உதவுகிறது.

திராவிட மாடல் ஆட்சி நடத்தும் தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் மாண்புமிகு மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள், அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்கள் பிறந்தநாளை ‘‘சமத்துவ நாள்’’ என்று அறிவித்தது மட்டுமல்லாமல், அம்பேத்கர் அவர்களின் சிந்தனைகளைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்திட

ரூ. 5 கோடி நிதியினை அண்மையில் தமிழ்நாடு அரசின் நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவித்திருக்கிறார். வரவேற்கத்தக்க அறிவிப்பு. அண்ணல் அம்பேத்கர் அவர்களின் சிந்தனைகளைத் தேடித் தேடிப் படித்திடுவோம்; பரப்பிடுவோம். ஜாதிகள் ஒழிந்த சமத்துவ சமுதாயம் காண உறுதி ஏற்போம்.

அண்ணல் அம்பேத்கர் வாழ்க! அவர்தம் புகழ் ஓங்குக! 

நன்றி: உண்மை மாதமிருமுறை இதழ் ஏப்ரல்(1-15),2023

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்(5)....முனைவர்.வா.நேரு

 

                                                இரவு நேர ஸ்டடிக்கு வந்த இருபால் மாணவர்கள்...

என்னுடைய  ஆசிரியர் திரு.வீரிசெட்டி சார் அவர்கள் தனது பண்ணைக்காடு அனுபவத்தைத் தொடர்ந்தார்.

"தலைமை ஆசிரியர் சமூக அறிவியல் பாடம் 11-ஆம் வகுப்பிற்கு எடுக்க வேண்டும்.மேப்-எல்லாம் காட்ட வேண்டும்.சரியாக நடத்துவதில்லை,மேப் எல்லாம் காட்டுவது இல்லை என்று என்னிடம் மாணவர்கள் சொன்னார்கள்.பண்ணைக்காடு அரசுப் பள்ளியில் பெரிய ஆய்வகம் இருந்தது.12 பீரோ முழுக்கப் புத்தகங்கள் இருந்தது.நூலகம் இருந்தது.குளோப்,அட்லஸ்,ஏராளமான புத்தகங்கள் என இன்றைக்குத் தனியார் பள்ளியில் உள்ள அத்தனை வசதிகளும் இருந்தது.ஆனால் அவை மாணவ-மாணவியர்களுக்குப் பயன்படவில்லை.தலைமை ஆசிரியரிடம் தனியாகப் பேசப்போனேன்.உட்காரச்சொன்னார்.முதலில் எல்லாம் நிற்க வைத்துத்தான் பேசுவார்.பாடம் நடத்தாமல் இருப்பதைச்சொன்னவுடன் 'ஆமாம்' என்றார். ' எனக்கு நிர்வாகம் பார்க்கத்தான் நேரம் இருக்கிறது."என்று சொன்னார்.இன்னொரு சமூக அறிவியல் ஆசிரியரும் அந்தப் பள்ளியில் இருந்தார்."அவரையும் கொஞ்சம் நிர்வாக வேலையைப் பார்க்கச்சொல்லுங்கள்.அவரையும் கொஞ்சம் பாடம் நடத்தச்சொல்லுங்கள் " என்று சொன்னேன்.ஏற்றுக்கொண்டார்.மாணவர்களுக்கு சமூக அறிவியல் பாடம் நடத்தப்பட்டது.

பண்ணைக்காடு பள்ளிக்கு அன்றைக்கு மின் இணைப்பு இல்லை.என்னிடம் தலைமை ஆசிரியர் கேட்டார்.அரசுக்கு எழுதச்சொன்னேன்.அரசுக்கு,அலுவலகப் பணியாளர்களுக்கு 90 சதவீத தலைமை ஆசிரியர்கள் அடிமைகளாக அன்றைக்கு இருந்தார்கள்.ஏதாவது வேண்டும் என்று கேட்டு எழுதுவது குற்றம் என்று நினைத்தார்கள்.இல்லை அது குற்றம் இல்லை, நமக்குத் தேவையானதை நாம் மேலே இருப்பவர்களுக்குத் தெரியப் படுத்தவேண்டும்,அப்போதுதான் அந்தத் தேவை நிறைவேற்றப்படும் என்பதைச்சொன்னேன்.ஆசிரியர்களுக்காக கட்டப்பட்ட டாய்லெட் டேங்க் எல்லாம் நிரம்பிவிட்டது.தலைமை ஆசிரியரை விடாமல் மாவட்ட ஆட்சியருக்கு கடிதம் எழுதச்சொன்னேன்.எழுதினார். உடனே அது சரி செய்யப்பட்டது.

மாலை நேரத்தில் பள்ளி முடிந்ததும் விளையாட்டு மைதானத்தில் விளையாட ஆரம்பித்தோம்.கல்லூரி வரை நான் கற்றுக்கொள்ளாத இரண்டு விளையாட்டுக்களை பண்ணைக்காட்டில் நான் கற்றுக்கொண்டேன்.ஒன்று பேட்மிட்டன்.அற்புதமான பொழுதுபோக்கு.வேறு எங்கும் போகவேண்டாம்.உடற்பயிற்சி ஆசிரியர் கெட்டிக்காரர்.விளையாடுவதற்கு மைதானத்தை சரி செய்தார்.சுத்தமாகி விட்டது. எல்லோரும் விளையாடினோம்.

பண்ணைக்காட்டில் நிறையக் ஃகாபி விளைகிறது.ஃகாபி விற்பனை மேனேஜர் ஒருவர் பண்ணைக்காட்டில் இருந்தார்.கேரளத்துக்காரர்.ஓய்வு நேரத்தில் பள்ளிக்கு பேட்மிட்டன் விளையாட வருவார்.ஒரு நாள் எங்களை எல்லாம் வற்புறுத்தி அவர் இருக்குமிடத்திற்கு அழைத்துச்சென்றார்.பட்டதாரி ஆசிரியர்கள் அங்கு போனோம்.

அவர் தங்கியிருந்த வீடு பெரிய வீடு.200 அடி நீளம் ,30,40 அடி அகலம் உள்ள ஒரு பெரிய அறையின் ஒரு பகுதியில் டேபிள் டென்னிஸ் போட்டு வைத்திருந்தார்.அவர் கூட விளையாட யாருமில்லை.எங்களை அழைத்துச்சென்று காண்பித்து விளையாட வரச்சொன்னார்.கற்றுக்கொண்டேன்.காலையில் டேபிள் டென்னிஸ்,பகலில் பள்ளிக்கூடத்தில் வகுப்புகள்,மாலையில் பேட்மிட்டன் எனப் பொழுது அற்புதமாகப் போனது.

பள்ளி ஆண்டு விழாவிற்கு அந்த மேனேஜரைக் கூப்பிட்டோம்.வந்தார்.நான் ஒரு கோரிக்கை, பேசும்போது வைத்தேன்.டேபிள் டென்னிஸ் இங்கே பள்ளிக்குக் கொடுத்தால் பையன்களும் விளையாடுவார்கள் என்று சொன்னேன்.கொடுத்துவிட்டார்.அன்றைக்கு அது ஒரு இலட்சம் ரூபாய் மதிப்புப் பெறும்.காஸ்ட்லி.அவரே ஆட்களை வைத்து கொண்டு வந்து பள்ளியில் மாட்டிவிட்டார்.தலைமை ஆசிரியரும் டேபிள் டென்னிஸ் விளையாட்டில் வந்து கலந்து கொள்ள ஆரம்பித்தார்.எல்லோரும் மாணவர்கள் உட்பட பலர் கற்றுக்கொண்டனர்.விளையாடினோம்.

மாணவர்களின் நன்மைக்காகக் கேட்போம்.கொடுத்தால் பெற்றுக்கொள்வோம்.கொடுக்கவில்லையெனில் பரவாயில்லை,நாம் வருத்தப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை என்னும் மனப்போக்கு உண்டாவதற்கு காரணமாக அந்த நிகழ்வு அமைந்தது.

மின்சாரம் இணைப்பு வேண்டும் என எழுதிக் கேட்டதால் ,மின் இணைப்பு பள்ளிக்குக் கிடைத்தது 11-ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு 'ஸ்டடி வைக்கவேண்டும் ' என்று ஆசிரியர்கள் கூட்டத்தில் நான் தான் சொன்னேன்.பொதுத்தேர்வுக்கு படிக்கவைப்போம் என்றேன்.உள்ளூர் ஆசிரியர்களுக்கு இதில் விருப்பம் இல்லை.சிலர் 50 ஏக்கர்,60 ஏக்கர் ஃகாபித் தோட்டம் வைத்திருப்பவர்கள்.பிள்ளைகள் வருவார்களா?பெற்றோர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்களா? என வினாக்களை எழுப்பினார்கள்.

'ஸ்டடி வைத்தோம்'.பிள்ளைகள் எல்லோரும் வந்தார்கள்.கோ-எஸுகேசன்,இருபாலர் படிக்கும் பள்ளி. இருபாலரும் ஸ்டடிக்கு வந்தார்கள்.பண்ணைக்காட்டில் 3 மாதம் இரவும்,பகலும் மழை பெய்யும்.மழையில் குடையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஸ்டடிக்கு வந்தார்கள்.பள்ளி மாலையில் முடிந்தவுடன் ,ஒரு மணி நேரம் நாங்கள் விளையாடுவோம்.அந்த நேரத்தில் பிள்ளைகள் வீட்டிற்குப் போய்விட்டு ஸ்டடிக்கு வந்து விடுவார்கள்...."

இந்த நேரத்தில் எங்கள் தலைமை ஆசிரியர் திரு.வீரிசெட்டி சாரின் அணுகுமுறையைச்சொல்ல வேண்டும். எவரிடமும் எதனையும் சொல்லத் தயங்க மாட்டார்.பயப்பட மாட்டார். ஆனால் அதனைச்சொல்லும் விதம் மிகவும் பணிவாகவும் ,எந்த விதமான உள் நோக்கம் இல்லாததாகவும் இருக்கும். யாரிடமும் பொது நலன்,மாணவர்கள் நலன் கருதிப் பேசலாம்,அணுகலாம் என்பதே அவரின் அணுகுமுறையாக இருந்தது.

1961-62-களில் இந்த இரவு நேர ஸ்டடி என்பதை ஆரம்பித்த எங்கள் வீரிசெட்டி சார்,ஆசிரியர் தனது ஆசிரியர் பணி முழுவதும் இதனைத் தொடர்ந்திருக்கின்றார்.1979-ல் அவரிடம் மாணவனாகப் படித்த நான் இன்றும் ,2023-ல் அவரை நினைவில் வைத்திருப்பதற்குக் காரணம் இந்த இரவு நேர ஸ்டடிதான்.காலையில் மாடுகளுக்குத் தீவனம் போடுவது,அதன் சாணியை அள்ளிப்போடுவது என்று மாடு சார்ந்த வேலைகள்,பின்பு காட்டு வேலைகள்,வீட்டு வேலைகள் என்று படிப்பதோடு சேர்த்து பல வேலைகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த நேரம்.எங்கள் வீட்டில் கரண்ட் இணைப்பு இல்லாத காலம். வீட்டில் ஹரிக்கேன் லைட்டுகள் இருந்த காலம். அப்போது.அந்தக் காலத்தில் மின் விளக்குகளை எங்கள் ஊர் அரசாங்கப் பள்ளிக்கூடத்தில் ஏற்படுத்தி,தினமும் இரவு 7 மணி முதல் 9 வரை படிக்கும் நேரம் என்று எங்களைப் பழக்கப்படுத்தியவர் எங்கள் தலைமை ஆசிரியர்.எந்தவிதத் தொந்தரவுகளும் இல்லாமல்,அவரின் மேற்பார்வையில்,இரவு நேரத்தில் தினந்தோறும் பாடங்களைப் படித்த பலனாகத்தான் நல்ல மதிப்பெண்களை நான் 10-ஆம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் எடுக்கமுடிந்தது. என்னோடு படித்த எங்கள் ஊர் நண்பர்களும் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்து வெற்றி பெற அடிப்படையாக அமைந்தது

இந்த இரவு நேர ஸ்டடி என்பது முழுக்க முழுக்க மாணவர்களின் நலன் சார்ந்தது.வகுப்புகள் முடிந்தபின்பு, மாணவர்களோடு 2,3 மணி நேரம் செலவழிப்பது,எந்த விதமான பணபலனும் எதிர்பார்க்காமல்  எத்தனை பேரால் முடியும் என்பது மிகப்பெரிய கேள்வி. ஒரு 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஆண் மாணவர்களும்,பெண் மாணவிகளும் வந்து பண்ணைக்காட்டு அரசுப் பள்ளியில் இரவு நேர ஸ்டடியில் படித்தார்கள் என்பது எவ்வளவு பெரிய செய்தி. எத்தனை பேருக்கு ஒரு மாபெரும் மாற்றத்தைக் கொடுப்பதாக,அதிக மதிப்பெண் பெறுவதற்கான வாய்ப்பாக  இந்த இரவு நேரப் படிப்பு இருந்திருக்கும் என்பதை உணர முடிகிறது....

(தொடரும்)

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்(4)....முனைவர்.வா.நேரு

 

                              ஆப்செண்ட் போட்டால் வேலை போய்விடும்...

தொடந்து எனது தலைமை ஆசிரியர் திரு.வி.வீரிசெட்டி அவர்கள் தன் பண்ணைக்காடு பணி அனுபவத்தைச்சொல்ல ஆரம்பித்தார்." பண்ணைக்காட்டில் 10-ஆம் வகுப்பிற்கு ஆங்கிலமும்,9,10,11 ஆம் வகுப்புகளுக்கு கணக்கும் பாடம் எடுத்தேன்.பண்ணைக்காட்டில் 2 ஆண்டுகள் வேலை பார்த்தேன்.அப்போதே 10-ஆம் வகுப்பில் 40 மாணவ,மாணவிகள் இருந்தார்கள்.இருபாலர் பள்ளி.90 சதவீதம் மாணவ,மாணவியர்கள் அந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள்.10 சதவீதம் தொலை தூரத்திலிருந்து மலைப்பகுதி கிராமப்புறங்களிலிருந்து வந்தவர்கள்.

ஆசிரியர்கள் தங்குவதற்கு குவார்ட்டர்ஸ்(வீடுகள்) இருந்தது.ஊருக்குள் வீடு எளிதில் கிடைக்காது.பஞ்சாயத்து யூனியன் தண்ணீர் பைப் இருந்தது.அந்தப் பள்ளியைக் கட்டியவர்கள் தொலை நோக்குப்பார்வையோடு கட்டியிருந்தார்கள்.பக்கத்திலேயே பிரைமரி ஹெல்த் செண்டர் இருந்தது.அவர்களுக்கும் ஸ்டாப் குவார்ட்டர்ஸ் இருந்தது.ஆசிரியர்கள் நாங்கள் அந்த ஊரிலேயே குவார்ட்டர்ஸ்ஸில் தங்கினோம்.பாடங்கள் நடத்தினோம்."

படித்து முடித்தவுடன் வேலைக்கு வருவது.சம்பளம் வாங்கி செலவழிப்பது போன்ற அனுபவம் மிக இனிமையான அனுபவம்.எனக்கும் கூட அந்த அனுபவம் கிடைத்தது.பசுமை நிறைந்த பல நினைவுகள், நம் எண்ணக் கூட்டுக்குள் புதைந்து கிடக்கும் நினைவுகள் அவை.இப்படி தனது அனுபவங்களை விவரித்த எனது தலைமை ஆசிரியரிடம் " மாணவர்களைச்சமாளிப்பது என்பது எளிதாக இருந்ததா?அன்றைக்கு இருந்த மாணவ-மாணவிகளிடம் கீழ்ப்படிதல் இருந்ததா? " என்ற கேள்விகளைக் கேட்டேன். மிக லேசாகச்சிரித்துக்கொண்டே " மாணவர்களைக் கையாளுவது மிக எளிதாக இருந்தது.அன்றைக்கு மாணவர்கள் 10-ஆம் வகுப்பு,11-ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவர்கள் 5 1/2 அடி,6 அடி இருப்பார்கள்.ஆனால் ஆசிரியர்கள் சொல்லுக்கு அவ்வளவு கீழ்ப்படிவார்கள் " என்றார்.

இந்தக் கேள்வியை நான் கேட்டதிற்கு எனக்கு ஒரு அனுபவம் உண்டு.எனக்குத் தெரிந்த  பெண் ஒருவர்.அவர் ஏதாவது ஒரு வேலைக்குப் போயே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம். கணவரைப் பிரிந்து தனியாக இருந்த நிலையில் பிள்ளைகளைக் காப்பாற்றுவதற்காக வேலைக்குப் போகவேண்டும் என்ற முடிவெடுத்த அந்தப் பெண் " நீங்கள் எனக்கு ஒரு வேலை பாருங்கள். ஆனால் தயவுசெய்து என்னை ஆசிரியர் வேலைக்கு மட்டும் போகச்சொல்லி விடாதீர்கள்.என்னால் பிள்ளைகளைச்சமாளிக்க முடியாது' என்று கையெடுத்து கும்பிட்டுச்சொன்னார். அந்தப் பெண் பட்டம் பெற்றவர். நன்றாகப் படிக்கக் கூடியவர்.நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்.என்னால் மாணவ,மாணவிகளைச்சமாளிக்க முடியாது என்ற எண்ணம்,தன்னம்பிக்கை இன்மை அவரது உள்ளத்தில் இருந்தது.இப்படிப்பட்ட சிலரையும் நம்மைச்சுற்றிப் பார்க்கிறோம்.

ஆசிரியர் தொழிலில் பயம் இல்லாமல் பணியாற்ற என்ன செய்யவேண்டும் என்று எனது தலைமை ஆசிரியரிடம் கேட்டபோது " கற்றுக்கொண்ட பாடத்தில் தெளிவு இருக்கவேண்டும்.கணிதம் நடத்துகிறோம் என்றால் கணித அடிப்படை தெரிந்திருக்க வேண்டும்.மாணவர்கள் நம்மிடம் இப்படிக் கேள்வி கேட்டால் என்ன பதில் கொடுப்பது என்று நமக்கு நாமே ஒத்திகை பார்க்கவேண்டும்.நமக்குத் தெரிந்ததை மாணவ,மாணவிகள் புரிந்து கொள்கிற மாதிரி சொல்வது என்பது ஒரு கலை..அது ஆசிரியர் வேலைக்கு போனவுடன் வராது.பழகப் பழக,நாம் தயாரித்துப் போக போக வந்துவிடும் " என்றார்.

"நீங்கள் பண்ணைக்காட்டில் வேலை பார்த்தபொழுது மறக்க முடியாத சம்பவம் ஏதும் உண்டாங்க சார் ?" என்ற கேள்வியை நான் கேட்டவுடன் " ஆமாம்.உண்டு, உண்டு" என்றார்." ஒரு பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரைப் பொறுத்துத்தான் அந்தப் பள்ளி சரியாக இருக்கமுடியும்.பண்ணைக்காட்டில் ஒரு தலைமை ஆசிரியர் இருந்தார்..கடமையாக சரியாகச்செய்ய வேண்டும்,வளர்ச்சியை உண்டாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உடையவர்.இது எல்லாம் சரிதான்.ஆனால் சுயநலம் கடுமையாக இருந்தது.அதற்கு ஓர் உதாரணம்.,

ஒருமுறை திங்கட்கிழமை.ஒரு இடை நிலை ஆசிரியர் பள்ளிக்கு வரவில்லை.விடுப்பு கடிதமும் கொடுக்கவில்லை.அப்போது கையொப்பம் இடுகிற ஏட்டிலே நாங்கள் எல்லாம் கையெழுத்துப்போடும்போது,அந்த இடை நிலை ஆசிரியரின் பெயருக்கு நேரே ஆப்செண்ட் என்று எழுதிவிட்டார்.இப்படி எழுதினால் கண்டிப்பாக அவருக்கு வேலை போய்விடும்..ஆமாம்,தலைமை ஆசிரியர் ஆப்செண்ட் என்று போட்டுவிட்டால் ,வராத ஆசிரியரின் வேலை போய்விடும்.அந்தக் காலத்தில் அன்றைக்கெல்லாம் ஆசிரியர்களுக்கு கோர்ட்டுக்கு எல்லாம் போகத்தெரியாது.ஆப்செண்ட் போட்டுவிட்டார்.நான் அப்போதுதான் வேலைக்கு வந்திருக்கிறேன்.இருந்தாலும் ஒரு அநியாயம் நடப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டு என்னால் சும்மா இருக்க முடியவில்லை.

தலைமை ஆசிரியரிடம் வாதிட்டேன்." அய்யா,இது ஒரு மலைப்பகுதி.வெள்ளிக்கிழமை முடிந்து ஊருக்குப் போய்விட்டால் ,சனி,ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் ஊரில் என்ன நடந்ததோ,நடக்கவில்லையோ நமக்குத் தெரியாது.(அன்றைக்கு தந்தி ,டெலிபோன் வசதி எல்லாம் கிடையாது.) அவர் போன இடத்தில் ஏதோ நடந்திருக்கிறது.விடுப்புக் கடிதம் கொடுத்து விட முடியவில்லை.நீங்கள் அவர் வந்தவுடன் விடுப்புக் கடிதம் வாங்கிக்கொள்ளலாமே,நீங்கள் அதனை விடுப்பு என்று குறித்தால் என்ன " என்று நான் சொன்னேன். அதெல்லாம் முடியாது,ஆப்செண்ட் போட்டது ஆப்செண்ட் போட்டதுதான் என்று சொல்லிவிட்டார்.

நான் விடவில்லை.கையெழுத்துப்போட்டுப் போன ஆசிரியர் நண்பர்களையெல்லாம் அழைத்தேன்."இப்படிச்சொல்கின்றார் தலைமை ஆசிரியர் -என்ன செய்யலாம்? " என்று கேட்டேன்.அப்போதுதான் அவர்களுக்கு 'ஆப்செண்ட் ' என்று போட்டதின் சீரியஸ்னஸ் தெரிகின்றது.நாளைக்கு அவர்களுக்கும் அது வரலாம்." சார்,அவர் சொல்வது சரி.அவர் வந்தபிறகு நீங்கள் என்ன நடவடிக்கை வேண்டுமென்றாலும் எடுங்கள் " என்று அனைவரும் தலைமை ஆசிரியரிடம் சொன்னார்கள். "அதெல்லாம் உங்கள் வேலை இல்லை,நீங்கள் போங்கள் " என்று கடுமையாகச்சொன்னார்.போய்விட்டோம்.ஒரு மணி நேரம் கழித்து என்னை அழைத்தார்."வீரிசெட்டி,நீங்கள் சொன்னதை நான் உணர்ந்திட்டேன்.லீவுன்னு போட்டுட்டேன் " என்றார்.

அது மட்டுமல்லாமல் பணியாற்றும் இடத்தில் அவர் செய்யும் தவறுகளை நான்தான் சுட்டிக்காட்டுவேன்.குறிப்பாக பள்ளிக்கூடத்திற்கென வரும் நாளிதழ்,மாத இதழ்,வார இதழ் எல்லாம் அவர் வீட்டிற்குப் போய்விடும்.அடுத்தவாரம்தான் பள்ளிக்கூடத்தில் வந்து போடுவார்.இது ரொம்ப நாளாக அந்த ஊரில் நடந்து கொண்டு இருந்திருக்கின்றது.ஆசிரியர்கள் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்திருக்கிறார்கள்.என்னிடம் சொன்னார்கள்.'நமக்கு ஒரு லீடர் கிடைச்சுட்டாண்டா' என்ற மகிழ்ச்சி ஆசிரியர்களுக்கு. தலைமை ஆசிரியரைத் தனியே பார்த்துச்சொன்னேன்." பத்திரிக்கைகளை,இதழ்களைப் பள்ளி நேரத்தில் இங்கு கொண்டு வந்து போட்டு விடுங்கள்.பிறகு எடுத்துக்கொண்டு போய் வீட்டில் போட்டுக் கொள்ளுங்கள் "என்று சொன்னேன்.ரைட்,ரைட் என்று ஏற்றுக்கொண்டு அதனைச்செய்தார்.

(தொடரும்)

                              

வாங்க போய் வாங்கித் தின்னலாம் !

 சர்வாதிகார மிருகத்தின்

கொடூரமான நாக்குகள்

எட்டுத் திசைகளிலும்

எட்டும் திசைகளில்

எல்லாம் துழாவுகின்றன...

நாக்குகள் முழுக்க

நவீன கேமாராக்கள்...

எவரேனும் நம்மை எதிர்த்து

மூச்சு விட்டால் கூட

முழுமையாக முழுங்கிவிடுவோம்

என முடிவெடுத்து 

அலைகின்றன அந்த நாக்குகள்

புதிது புதிகாக கேமராக்கள்

வைத்திருக்கும் 

ஊடகங்களில் சில 

பதுங்கிக் கொண்டன...

சில ஊடகங்கள் 

பாதுகாப்புக் கருதி

பணத்தை வெகுமதியாய்ப்

பெற்றுக்கொண்டன...

நீதி தேவதையின் 

தராசுகளில் ஒருபக்கம்

துப்பாக்கிக் குண்டும்

இன்னொரு பக்கம்

ஓய்வுக்குப் பின்னான

சொகுசுப்பதவியும்

சரிசமமாக 

நிறுத்தப்பட்டிருக்கின்றன..

நிறுப்பவரின் விருப்பம்

எதைத் தராசுக் கல்லாய்

வைத்து நிறுப்பது என்பது...

.பங்கு மார்க்கெட்டில்

பணத்தை முதலீடு செய்யுங்கள்..

ஆன்லைனில் ரம்மி 

விளையாடுங்கள்...

ஆண்டாராய்டு போனைத் திறந்தால்

விதவிதமாய் 

விளம்பரங்கள் வருகின்றன...

கற்பனையில் திளைக்கணுமாம்...

குடிக்க கஞ்சி இல்லைனாலும்

உடுத்த துணி இல்லைனாலும்

கொட்டும் மழையில் ஒதுங்க

ஒரு வீடு இல்லைனாலும்

எதிர்த்து பேசக்கூடாதாம்...

ஏன்?எப்படின்னு எதுவும்

கேக்கலாம் கூடாதாம்...

அடடே...

சொல்ல மறந்துட்டேனே...

சுதந்திரம் வாங்கி

எழுபத்தைந்து வருசம் ஆச்சாம்...

பேருந்து நிலையத்தில்

மிட்டாய் தர்ராங்களாம்

வாங்க போய்

வாங்கித் தின்னலாம் ! 

                                                 வா.நேரு,

                                                  29.03.2023

.

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள்(3)....முனைவர்.வா.நேரு

 

                                        வானத்தில் மிதப்பது போன்ற உணர்வு இருந்தது........

"வேலையில் சேராமல் திரும்பி வந்தீர்களா? ": வீட்டில் திட்ட வில்லையா?..மற்றவர்கள் ஒன்றும் சொல்லவில்லையா?மறுபடியும் ஒரு வேலை கிடைப்பது கடினம் என்று நீங்கள் நினைக்கவில்லையா ? " என்று கேட்ட  எனது அத்தனை கேள்விகளுக்கும் "இல்லை " என்ற பதிலைச்சொன்ன எங்கள் ஆசிரியர், " நான் தான் வீட்டில் மூத்த பிள்ளை,எனது அப்பா கடுமையான உழைப்பாளி,விவசாயி.படிப்பு,வேலை பற்றி அதிகம் தெரியாது. உனது விருப்பம் என்று எனது விருப்பத்தின்படியே விட்டு விட்டார் "என்றார்.

"சரி,வேலை வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு வந்த பின்பு அடுத்ததாக என்ன செய்தீர்கள் ? " என்று கேட்டபோது 

" ஓராண்டு ஆசிரியர் பயிற்சியை புதுக்கோட்டை அரசு ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளியில் முடித்து ஆசிரியர் பணிக்கு வந்தேன். நான் ஆசிரியர் பணிக்கு வந்த காலத்தில் தமிழ் நாடு அரசாங்கத்தில் பெருந்தலைவர் காமராசர் முதல்வராக இருந்தார்.அப்போதுதான் கிராமப்புறங்களில் ஏராளமான அரசு உயர் நிலைப்பள்ளிகளைத் தோற்றுவித்தார்கள்.கல்லூரியில் படித்தவர்கள் கிராமபுறத்தில் சென்று வேலை பார்ப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.நானும் ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டேன்.கிராமப்புற உயர் நிலைக்குப் பள்ளிக்கு முதன்முதலாக நியமிக்கப்பட்டேன்.அதுவும் கொடைக்கானல் பகுதியில் பண்ணைக்காடு என்னும் கிராமத்தில் நியமிக்கப்பட்டேன் " என்று குறிப்பிட்டார்.ஆசிரியர் பணி முடித்தவுடன் அந்தக் காலத்தில் பட்டதாரி ஆசிரியருக்கு உடனே அரசு ஆசிரியர் வேலை கிடைத்திருக்கிறது.அன்றைக்கு ஆசிரியர் பயிற்சி முடித்தவர்கள் மிகக் குறைவு.தேவை அதிகமாக இருந்திருக்கிறது.

பண்ணைக்காடு என்னும் பேரூராட்சி பற்றி ,""மேற்கு தொடர்ச்சிமலையில் அடுக்கடுக்கு மலைத்தொடருக்குள் கடல் மட்டத்தில்  இருந்து 7200 அடி உயர உச்சியில் அமைந்துள்ளது பண்ணைக்காடு.. மலைகளின் இளவரசி எனப் புகழ் பெற்ற கொடைக்கானல் செல்லும் வழியில் வத்தலக்குண்டு-வில்  இருந்து 32-வது மைலில் நாற்புற்மும் மலைகளாலும் மலையில் தோன்றும் நதிகளாலும் சூழப்பட்டு கடல் மட்டத்திலிருந்து 4250 அடி உயரத்தில் எங்கு நோக்கினாலும் பச்சைக் கம்பளம் விரித்தாற்போல் அமைந்துள்ள ஊர் பண்ணைக்காடு பேரூராட்சி ஆகும். பண்ணைக்காடு மேற்கு தொடர்ச்சிமலைகளின் கீழ் மிளகுசுழி. அருங்கனால் மற்றும் சோலைவயல் போன்ற ஆறுகளினாலும். நீர் வீழ்ச்சிகளிலிருந்தும் சுத்தமான குடிநீர் புவீஈர்ப்பின் மூலம் பேரூராட்சி பகுதியில் உள்ள மேல்நிலை மற்றும் தரைமட்ட தொட்டிகளிலும் தங்கு தடையின்றி தினசரி பண்ணைக்காடு பேரூராட்சி பொது மக்களுக்கு குடிநீர் கிடைப்பது ஒரு வரப்பிரசாதமாகும். 

பண்ணைக்காடு, கொடைக்கானல் போன்ற கூடுதலான குளிர்ச்சியாகவும் இல்லாமல், கீழ் நாடுகள் போன்று கூடுதல் வெப்பத்துடன் இல்லாமல் அனைவரும் விரும்பும் வண்ணம் அமைந்துள்ளது. இங்கு கோவிலகள் அதிகமாக உள்ளது. பளியர்... போன்ற மலைச் சாதியினரும், மண்ணாடியார் என்ற இனத்தவரும் ஆங்காங்கே குடிசைகள் போட்டு தங்கி, காடுகளை அழித்து பண்ணைகள் அமைத்து வாழ்ந்த காரணத்தினால் பண்ணைக்காடு எனப் பெயர் பெற்றிருக்கலாம் என ஆன்றோர் கூறுகின்றனர். கற்கால மனிதர்கள் வசித்து வந்த பாறை வீடுகள் இப்போதும் காண இயலும் மற்றும் எதிரொலிக்கும் பாறை,. மாவிலிப்பாறை ஆகிய சிறப்புமிக்க இடங்கள் அமைந்துள்ளது. தேக்கு, குமுழ், சிங்கிட்டார். நாவல், வேங்கை, ஆமான் மற்றும் சந்தனம் போன்ற மரவகைகளும், முக்கனி வகைகளுடன் ஆரஞ்சு, கொய்யா, அன்னாசி, சீத்தா, அவகோட, நாரத்தை மற்றும் எலுமிச்சை போன்ற கனி வகைகளும் காப்பி, இஞ்சி, ஏலம், மிளகு, கொக்கோ, நெல்லி , கடுக்காய் போன்ற பணப்பொருட்களும், பீன்ஸ், செளசெள, முட்டைகோஸ்.கராட், பீட்ருட், காலிபிளவர் போன்ற காய்கறிகளும், கலைமன், சருகுமான், கேலையாடு, வரையாடு, காட்டு எருமை, காட்டுப் பன்றிகள், காட்டு முயல், சிறுத்தை, வரிப்புலி, மந்தி, குரங்குகள், வெளவால், போன்ற விலங்குகளும் காட்டு கோழி, காடை,கெளதாரி, பச்சைபுறா, கரும்புறா, தெல்லுபுறா, மாப்புறா நிறைந்துள்ள பகுதியே பண்ணைக்காடாகும். பட்டம் பெற்று பதவிகளில் இருக்கின்ற தொழிலதிபர்கள். பெரும் விவசாயப் பெருங்குடி மக்கள் நிறைந்த்து இவ்வூராகும்....." என்று இணையதளத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கின்றார்கள்.

ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் பயிற்சியை முடித்தவுடன் நேரடியாகக் களப்பணி.அதுவும் மலைப்பகுதிக் கிராமத்தில்..எப்படி இருந்தது அந்த அனுபவம்.அவரின் சொற்களில் இருந்தே...

"உண்மையில் ஆசிரியராகப் பயிற்சி பெற்றிருந்தாலும் கூட சமூகப்பயிற்சி ஓராண்டாவது ஒவ்வொருவருக்கும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கவெண்டும்.அது இல்லாததால் கல்லூரி மாணவர்களைப் போலவே நாங்களும் நடந்துகொண்டோம்.அதாவது கல்லூரியில் நாம் செய்யும் பணி உண்மையானதாகவும் நேர்மையானதாகவும் இருக்கவேண்டும் என்பது ஏற்கனவே எங்கள் மனதில் ஊறிய ஒன்று.இதில் எந்த வகையிலும் சுய நலம் தலைகாட்டவே இல்லை.எங்களின் அந்த மனப்பாங்கு மாணவர் சமுதாயத்திற்கு மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது.என்னைப் போன்றவர்களுக்கு அந்தப் பணியில் இருக்கும்போது வானத்தில் மிதப்பது போன்ற உணர்வு இருந்தது.இந்த சிந்தனைகள் இருந்ததனால் மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோர்களின் நன்மைக்காக நாங்கள் செயல்பட முடிந்தது" என்று குறிப்பிட்டார்.

ஆசிரியராக பணியில் சேர்ந்தவுடன் எல்லாம் நமக்குத் தெரிந்துவிடுமா? உறுதியாக மாணவர்களிடம் பழகப் பழக,கற்பிக்க கற்பிக்கத்தான் தெரிந்தது எது தெரியாதது எது என்பது தெரியும். ஆசிரியராக முதன் முதலில் சேர்ந்து பணியாற்றிய அனுபவத்தை " கல்விக்காக அரசு எல்லாவிதமான வசதிகளையும் செய்து கொடுத்துக்கொண்டுதான் இருந்தது.அதை நன்றாகப் பயன்படுத்த வேண்டியதுதான் இருந்தது.அதைச்செய்தோம்.வகுப்பில் பாடம் கற்பிக்கும்போதுதான் ஆசிரியர்களாகிய எங்களுக்கு என்ன தெரியவில்லை என்பதைத் தெரிந்துகொண்டோம் .அதாவது கற்பிப்பதுதான் பாடப்பகுதியிலும் சரி,மாணவர்களைக் கையாளுவதிலும் சரி,எங்களுக்கு இருந்த குறைபாடுகளைத் தெரிந்துகொள்ள மிகவும் உதவியாக இருந்தது.இந்தக் குறைகளைச் சரி செய்வதற்கு ,தவறு இல்லாமல் செய்வதற்கு ,ஆலோசனைகள் பெறுவதற்கு வாய்ப்புகள் இல்லாமல்தான் இருந்தது. நம்மை நாமே மாற்றிக்கொண்டால்தான் உண்டு என்ற நிலைதான் இருந்தது " என்றார்.

அன்றைய காலகட்டத்தில் 1960-களில் ஓர் அரசுப்பள்ளியில் தலைமை ஆசிரியருக்கு இருந்த அதிகாரம் எவ்வளவு?...அவர் சொன்ன சில தகவல்கள் வியப்பாக இருந்தது..அடுத்த கட்டுரையில் பார்ப்போம் அதனை...

(குறிப்பு : பண்ணைக்காட்டைச்சார்ந்த ,திரு.வீ.வீரிசெட்டி சாரின் பழைய மாணவர்களுக்கு இன்றைக்கு 78,80 வயது இருக்கும் ...இந்தப் பதிவைப் பார்க்கின்ற பண்ணைக்காட்டைச்சார்ந்த தோழர்கள்,நண்பர்கள் 78-80 வயதினைச்சார்ந்தவர்கள் யாரேனும் வீரிசெட்டி சாரின் பழைய மாணவர்கள் பண்ணைக்காட்டிலோ அல்லது வேறு ஊரிலோ இருக்கிறார்களா என்பதனை விசாரித்து ,இருந்தால் அவர்களிடம் கேட்டு,அவர்களின் நினைவுகளையும் பின்னோட்டமாக இந்தப் பதிவில் பதிவிடக் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்).

அனுபவத்தால் மாற்றியவரின் அனுபவங்கள் (2) --- வா. நேரு

 

                                   வேலை கிடைத்து வேலையில் சேராமல் திரும்பி வந்தேன்...

இந்தக் கட்டுரைகளின் நாயகர் திரு.வி.வீரி சார் அவர்கள் இப்போது இல்லை.2022,நவம்பர் 24-ஆம் நாள் கற்றுக்கொடுப்பதை நிறுத்திக்கொண்டார்.கடந்த 22,23 ஆண்டுகளாக ஒரு நெருங்கிய நண்பரைப்போல பழகி அறிவுரைகள் கூறி ஆற்றுப்படுத்தியவர் அவர். மதுரை தல்லாகுளம் தொலைபேசி நிலையத்தில் நான் வேலைபார்த்தபோது,அவரைப் பெரும்பாலும் வேலை நாட்களில் எல்லாம் சந்தித்திருக்கிறேன். மதுரை தல்லாகுளம் மைதானத்திற்கு அருகில் உள்ள கருப்பசாமி கோயில் என்பது மிகப்புகழ் பெற்றது. காலை 11 மணி அளவில் அங்கு கூட்டம் எதுவும் இருக்காது. உட்காருவதற்கு ஒரு நல்ல திண்ணை இருக்கும்.மாவட்ட கல்வி அதிகாரியாக(CEO) இருந்து ஓய்வு பெற்றாலும்,ஓய்வு பெற்ற தலைமை ஆசிரியர்களுக்கு என்று ஓர் அமைப்பு ஏற்படுத்தி அதில் அவர் பொறுப்பிலும் இருந்தார்.அவரோடு தலைமை ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர்கள்,ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர்கள்,அவரோடு பேச விரும்புகிறவர்கள் என்று எல்லோரும் காலையில் 11 மணிக்கு கருப்பசாமி கோயில் திண்ணை அருகில் கூடுவார்கள். நானும் தேநீர் குடிக்க கிடைக்கும் இடைவேளையில் அல்லது மதியம் 1 மணிக்கு சாப்பாட்டு இடைவேளையில் அவரைப் போய்ப் பார்ப்பேன்.பேசுவேன். நாத்திகனான நான் கருப்பசாமி கோயில் திண்ணையில் அவரோடு உட்கார்ந்து இருப்பதைப் பார்த்து சில நண்பர்கள் கேலி செய்திருக்கிறார்கள். அப்போதுதான் அவர் நிறையப்  புத்தகங்கள் படிப்பவர் என்பது தெரியவந்தது.நானும் தோளில் போட்டிருக்கும் ஒரு பையில் பெரும்பாலும் புத்தகங்கள் இருக்கும்.கொஞ்ச நாட்களில் நானும் அவரும் அவரவர் புத்தகங்களைப் பரிமாறக்கொள்ள ஆரம்பித்தோம்.

2000 ஆண்டுகளில் அவருக்கு வயது 60-தைத் தாண்டி இருந்தது.எனக்கு 36 வயது.நான் இருசக்கர வாகனம் வாங்கி அலுவலகத்திற்கு வர ஆரம்பித்திருந்தேன்.அவர் சைக்கிளில்தான் வருவார்.அவர் கருப்பசாமி கோயில் திண்ணையில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவரின் சைக்கிள் ஓரமாக இருக்கும்.ஒரு நாள் சைக்கிள் இல்லாமல் பஸ்ஸில் போகப்போகிறேன் என்றார். ஏன் சைக்கிள் ரிப்பேரா சார் என்றபோது. " இல்லை நிறுத்தி வைத்திருந்தேன்,யாரோ எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள்.சரி,இல்லாதவன்தானே,எடுத்துப்போயிருப்பான்,விடுங்கள் " என்று சொல்லிவிட்டு கொஞ்ச நாளில் புது சைக்கிள் வாங்கி சைக்கிளில் வர ஆரம்பித்தார். அவர் ஆரோக்கியமாக இருந்த காலம்வரை,ஏறத்தாழ அவரின் 75,76 வயதுவரை மதுரையில் சைக்கிளில்தான் பயணம் செய்தார்.வெள்ளை வேட்டி,வெள்ளை சட்டை,சட்டைக் காலருக்குப் பின்னால் ஒரு கைக்குட்டை.ஒரு சைக்கிள் இதுதான் அவரின் அடையாளம்.

ஒரு முறை "சார், நீங்கள் ஆசிரியர் பணிக்குத்தான் வரவேண்டும் என்று சின்னப்பிள்ளையாக இருக்கும்போதே நினைத்தீர்களா?" என்று கேட்டேன். " இல்லை " என்றார். ஆசிரியர்கள் பணிக்கு வருபவர்கள் எல்லாம் ஆசிரியர் பணிக்குத்தான் வரவேண்டும் என்று படித்தவர்கள் இல்லை.எனது இலட்சியம் ஆசிரியர் பணிதான் என்று வரித்துக்கொண்டவர்கள் இல்லை.ஏதேனும் ஒரு பணிக்கு,வேலைக்கு என்றுதான் படிக்கின்றார்கள்.ஆனால் உலகத்திலேயேமிக உயர்ந்த பணியான ஆசிரியர் பணிக்கு வந்தபிறகு அந்தப் பணிக்கு ஏற்ப தங்களை தகவமைத்துக் கொண்டவர்கள், வடிவமைத்துக் கொண்டவர்கள், மாணவர்களின் நலனில் உண்மையான அக்கறை காட்டித் தங்களை மாற்றி ஆசிரியர் பணிக்கு,மாணவர்களின் நலனுக்குத் தங்களை ஒப்படைத்துக்கொண்டவர்கள் என்றென்றும் மாணவர்கள் மனதில் நிற்கின்றார்கள்.அப்படித்தான் எனது தலைமை ஆசிரியர் திரு.வி.வீரி சாரின் வாழ்க்கையும் இருந்திருக்கிறது.அவர் பணிக்கு வந்த காலம் 1960.நான் எல்லாம் பிறக்காத காலம்.தொலைபேசிகள் கூட இல்லாத,தகவல் தொடர்புகளே இல்லாமல் இருந்த காலம். தான் படித்த மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியை நிறையப் புகழ்ந்து பேசுவார்.தன்னைப் போன்று கிராமத்திலிருந்து வந்தவர்களுக்கு அறிவுக் கதவு திறக்கக் காரணம் அந்தக் கல்லூரிதான் என்பார்.அந்தக் கல்லூரியில் இருந்த பேராசிரியர்கள் பற்றியெல்லாம் நிறையச்சொல்வார்.

 பேரறிஞர் அண்ணா, நாவலர் நெடுஞ்செழியன்,பேராசிரியர் அன்பழகன் போன்ற பெரும் தலைவர்கள் எல்லாம் தான் படித்த நேரத்தில் ,தங்கள் கல்லூரியில் வந்து பேசிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வார். பெரும் பெரும் காங்கிரசு தலை வர்களும் அந்தக் கால கட்டத்தில் தங்கள் கல்லூரியில் வந்து பேசியதை எல்லாம் நினைவு வைத்துக் கூறுவார்.அந்தக் கல்லூரியின் நூலகத்தை எப்படியெல்லாம் தான் பயன்படுத்தினேன் என்பதைப் பற்றி எல்லாம் அடிக்கடி என்னோடு பேசிய நேரங்களில் குறிப்பிடுவார்.

1960-களில் வேலை வாய்ப்பு எல்லாம் எப்படி இருந்தது. எளிதாக இருந்ததா என்று ஒருமுறை கேட்டேன்.அதற்கு அவர் அளித்த பதிலை அவருடைய சொற்களிலேயே படியுங்கள்." வணக்கம். நான் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்து வெளியே வந்தபொழுது பொதுவாக ஏதேனும் ஓர் அரசுப்பணி கிடைக்குமா? என்ற தேடல்தான் இருந்தது.தற்போது உள்ளது போலவே மருத்துவம், பொறியியல், விவசாயம், தொழிற்கல்வி முறை போன்ற பிரிவுகள் அன்றும் இருந்தன.அது போக வேறு என்னென்ன பணிகள் உள்ளன என்ற பொதுஅறிவு கூட எங்களுக்குத் தெரியாது.தேடிப்பிடித்து  பல பெரியவர்களை அணுகி நாம் அரசுப்பணிக்கு செல்ல நாம் செய்யவேண்டிய வேலைகள் என்ன என்ன என்பதனை அறிந்து அரசு இளநிலை உதவியாளர் பணிக்குத் தேர்வு எழுதினேன்.அதில் வெற்றியும் பெற்றேன்.கோவை மாவட்ட ஆட்சி அலுவலகத்தில் பணி வழங்கப்பட்டிருந்தது.நான் 1960-ல் பணியில் சேரச்சென்றபோது அப்போது அங்கு பணியாற்றிய மாவட்ட ஆட்சியர் அவர்கள் நான் ஒரு பட்டதாரியாக இருப்பதைக் கண்டு எனக்கு அறிவுரை கூறினார்."பட்டதாரிகளுக்கு உரிய வேலை இது இல்லை.நீங்கள் தொடர்ந்து படியுங்கள்.மேலும் முன்னேறி வரவேண்டும்.கல்லூரிப் படிப்பு வீணாகக் கூடாது " என்று கூறி என்னை அனுப்பி விட்டார். நானும் வந்து விட்டேன்".

உண்மையிலேயே 1960-ல் கோவை மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்தவருக்குத்தான் என்னைப் போன்ற வி.வீரி-சாரிடம் படித்த மாணவர்கள் எல்லோரும் நன்றி சொல்லவேண்டும். அவர் இவரைத் திருப்பி அனுப்பாவிட்டால், ஓர் அருமையான ஆசிரியர்,தலைமை ஆசிரியர் எங்களைப் போன்றவர்களுக்கு கிடைத்திருக்க மாட்டார்."வேலையில் சேராமல் திரும்பி வந்தீர்களா? ": வீட்டில் திட்ட வில்லையா?..மற்றவர்கள் ஒன்றும் சொல்லவில்லையா?மறுபடியும் ஒரு வேலை கிடைப்பது கடினம் என்று நீங்கள் நினைக்கவில்லையா ? " என்று தொடர்ந்து பல கேள்விகளை அவரிடம் கேட்டேன்.படிக்கும் காலத்தில் அவரிடம் கேட்ட கேள்விகளை விட மதுரைக்கு பணிக்கு வந்த பின்பு கேட்ட கேள்விகள் அதிகம். அவரின் பதில் அடுத்த கட்டுரையில்...

என்ன செய்யும் கவிதை?

 என்ன செய்யும் கவிதை?

எதை எதையோ செய்யும்...

"இருட்டில் வாங்கினோம்

இன்னும் விடியவே இல்லை" ..

எதார்த்தத்தை ஒரு சில 

வரிகளில் போட்டுடைத்து செல்லும்...

"எல்லாந்தான் படிச்சீங்க..

என்ன பண்ணி கிழிச்சீங்க..."

எனப் படித்தவனை

நார் நாராய்க் கிழிக்கும்...

மானே என்றாய் தேனே என்றாய்

மனுசி என்று எப்படா

எங்களை நினைக்கப்போறீங்க...?

என்று கோபத்தை எல்லாம்

கொட்டித் தீர்க்கும்...

"மனுசங்கடா நாங்க மனுசங்கடா

உன்னைப் போல அவனைப்போல

மனுசங்கடா நாங்க மனுசங்கடா"

என மண்டையில் அடிக்கும்....

கறுப்பு உயிர்களும் உயிர்களே

இயக்கத்து தோழிகள்

கொட்டித் தீர்த்தார்களே...

பல நூற்றாண்டுக் கோபத்தை

எல்லாம்  கவிதைகளாக..

உலகம் முழுக்க பரவ வைத்தார்களே

அப்படிப் பரவவைப்பது கவிதை..

புரட்சியைப் பற்றவைப்பது கவிதை...

காதலை எழுதுவது மட்டும் கவிதையல்ல

உள்ளத்துக் கனலை எழுதுவது கவிதை

ஆர்ட்டீசியன் ஊற்று போல

அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக

பொங்கி வருவது கவிதை....

உணர்ச்சிகளை சொற்களுக்குள் செலுத்தி

வாசிப்பவனின் மனதில்

கருத்து வெடிகுண்டுகளை 

வெடிக்கச்செய்வது கவிதை...

உலகத்து கவிதைகளை 

எல்லாம் வாசிப்போம்...

அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராக

ஆர்த்தெழுந்து கவிதையெழுதும்

கவிஞர்களை என்றும் நேசிப்போம்...

உலகக் கவிதை நாள் வாழ்த்துகள்..

                           வா.நேரு,

                            21.03.2023

உலகக் கவிதை நாளும் திராவிட இயக்கமும் – முனைவர் வா.நேரு

 உலகம் முழுவதும் கவிதையைக் கொண்டாடும் நாளாக மார்ச் 21- கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. மார்ச் 21 உலகக் கவிதை நாள் என்று 1999-ஆம் ஆண்டு யுனெஸ்கோ அறிவித்தது. அந்த ஆண்டு முதல் மார்ச் 21 என்பது கவிதையை வாசிக்க, எழுத, வெளியிட ஊக்கம் அளிக்கும் நாள் என உலக முழுவதும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

கவிதையை உருவாக்க ஒரு தேவையும் நோக்கமும் வேண்டும். ஆம், “எல்லோருக்கும் எல்லாம்” என்பதே திராவிட இயக்கத்தின் நோக்கம்.. அந்த நோக்கத்தை அடையத் தேவை ஜாதி ஒழிந்த, பெண்ணடிமைத்தனம் ஒழிந்த சமத்துவ சமுதாயம் ஆகும். அந்த சமத்துவ சமுதாயத்தை அடைவதற்குத்தான் தந்தை பெரியார் தன் வாழ்நாள் எல்லாம் உழைத்தார்.. தந்தை பெரியாரின் வழிவந்த தொண்டர்கள், தலைவர்கள் எல்லாம் அந்த நோக்கத்திற்காக உழைத்தனர்; உழைக்கின்றனர்.

ஒரு நோக்கத்திற்காக உழைப்பவர்களுக்கு கையில் இருக்கும் மிகப்பெரிய ஆயுதம் கவிதை.கவிதை இசையோடு அமைந்த பாடலாக உருவெடுக்கும்போது எளிய மனிதர்களின் மனங்களில் ஊடுருவுகிறது.இசையில்லை என்றாலும் கூட மீண்டும் மீண்டும் கவிதை வரிகளை நாம் சொல்கிறபோது மனதிலே உணர்ச்சி எழுகிறது; எழுச்சி உருவாகிறது.அந்த வகையில் திராவிட இயக்கத்தின் முதன்மைக் கவிஞர் புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் ஆவார்கள்.

எல்லோரும் கவிதைக்குப் பொழிப்புரையாக உரைநடையை எழுதுவார்கள். ஆனால், தந்தை பெரியார் பேசிய உரையை எல்லாம் கவிதையாக மாற்றியவர் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் ஆவார்.

தந்தை பெரியாரின் ஜாதி ஒழிப்புக் கருத்தை, பெண்ணடிமை ஒழிப்புக் கருத்தை,பெண்ணுக்கு கல்வி வேண்டும் என்னும் கருத்தை, விதவை மறுமணம் வேண்டும் என்னும் கருத்தை, நாத்திகத்தின் கடைசி எல்லை பொதுவுடைமை என்னும் கருத்தை எல்லாம் கவிதைகளாகப் படைத்துக் கொடுத்தவர் புரட்சிக் கவிஞர் ஆவார்.நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்து நடைபோடும் திராவிட இயக்கப் பேச்சாளர்கள் ஊர்தோறும் முழங்கிய கவிதைகள் புரட்சிக் கவிஞரின் கவிதைகள். 90 வயதில் 80 ஆண்டுகள் பொது வாழ்க்கைக்குச் சொந்தக்காரரான திராவிடர் கழகத் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களின் அனைத்து உரைகளிலும் புரட்சிக் கவிஞரின் கவிதை வரிகள் இன்றும் இடம் பெறுவதைக் காண்கின்றோம்.

புரட்சிக் கவிஞரின் நேரடி மாணவனாக,அவரிடம் கல்வி பயின்றது மட்டுமல்லாது, கவிதையையும் பயின்றவர் கவிஞர் வாணிதாசன்.ரங்கசாமி என்னும் இயற்பெயர் கொண்ட வாணிதாசன் புரட்சிக் கவிஞரைப் போலவே இயற்கையைப் பற்றிப் பாடியவர்.வாணிதாசன் கவிதைகள் என்னும் தொகுப்பு இயற்கையைப் பாடி பெரும் புகழ் பெற்ற நூல். அதனாலேயே ‘தமிழ் நாட்டின் வேர்ட்ஸ்வெர்த்’ என்று அறிஞர்களால் பாராட்டப்பட்டவர் வாணிதாசன். பகுத்தறிவையும் இயற்கையையும் பாடிக் குவித்த கவிஞர் வாணிதாசன்.

புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் கவிதைகளில் உவமைகளுக்குப் பஞ்சமே இருந்தது இல்லை. புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் அவர்களின் இயற்பெயரான கனக சுப்புரத்தினம் என்னும் பெயரைச் சுருக்கி சுரதா (சுப்புரத்தினதாசன்) எனப் புனை பெயர் வைத்துக்கொண்ட இராசகோபாலன் அவர்கள் உவமைக் கவிஞர் சுரதா என்றே அழைக்கப்பட்டார்.கொட்டும் அருவி போல கவிதைகளுக்குள் உவமையையும் உருவகத்தையும் வைத்துப் பாடியவர் சுரதா.பகுத்தறிவையும் சாதி ஒழிப்பையும் மிகச்சிறப்பாக பாடியவர்.

 

டாக்டர் கலைஞர் அவர்கள் கட்டடங்-களுக்குள் நடத்தப்பட்ட கவியரங்குகளை ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் மத்தியில் தெருவில் நடத்தியவர்.

‘பாராட்டிப் போற்றி வந்த பழமை லோகம் / ஈரோட்டுப் பூகம்பத்தால் இடியுது பார்…” எனப் பாடியவர்.

இதைப்போல கவிஞர் கருணானந்தம்,புலவர் குழந்தை, கவிஞர் வேழவேந்தன்,புலவர் புலமைப்பித்தன், கவிஞர் குலோத்துங்கன் எனப் பல கவிஞர்கள் நம் கண்முன்னே வருகின்றனர்.கவிதையைப் படைத்து பகுத்தறிவுப் பாய்ச்சலுக்கு வழிவகுத்த, வழி வகுக்கும் பல கவிஞர்களை திராவிட இயக்கம் தந்து கொண்டே இருக்கிறது.

இன்றைக்கு திராவிடர் கழகத்தின் துணைத்-தலைவர் அய்யா கவிஞர் கலி. பூங்குன்றன் அவர்களின் கவிதை ‘‘ஆடுமயிலே! பாடு குயிலே! அறிவு பிறந்தது ஈரோடு என்று’’ தமிழ்நாட்டின் தெருக்கள் தோறும் இசைப்பாடல்களாக ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

மரபுக் கவிதைகள் வழியாக மட்டுமல்ல, புதுக்கவிதைகளில் வழியாகவும் திராவிட இயக்கத்தைச் சார்ந்தோர் கவிதைகளைப் படைத்துப் பரப்பிக் கொண்டுள்ளனர். நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கவிஞர் கனிமொழி கருணாநிதி, கவிஞர் சல்மா, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கவிஞர் தமிழச்சி தங்கப்பாண்டியன்,ம.வீ.கனிமொழி போன்றோர் அற்புதமான நவீனக் கவிதைகளைப் படைக்கின்றனர். கவிஞர் கலாப்பிரியா, கவிஞர் கவிதைப் பித்தன்,கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் என இன்று கவிதை படைக்கும் திராவிட இயக்கக் கவிஞர்களின் பட்டியல் பெரியது.

அண்மையில் தமிழர் தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் கடலைப் பார்த்துக்கொண்டு அமர்ந்திருக்கும் ஒரு புகைப்படம் சமூக ஊடகங்களில் மிக அதிக அளவில் பகிரப்-பட்டது.அந்தப் படத்தைப் பார்த்து கவிதை எழுதச்சொல்லி பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் சார்பாக போட்டி வைக்கப்பட்டது.உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் கவிதைகள் எழுதி அனுப்பினர்.மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

“நாட்டில் இலக்கியங்கள் இருந்தால் அதுநாகரிகத்திற்கு ,அறிவு வளர்ச்சிக்கு ,புரட்சிக்கு, முற்போக்கு மாறுதலுக்கு உதவிடவேண்டும்” என்றார் தந்தை பெரியார். (விடுதலை 3.9.96). கவிதை என்பது கூர்வாள் போன்றது. எளிதில் அறியாமையைக் கிழித்து அகற்றி விடும் தன்மை கொண்டது.சில வரிகளில் பெரும் கருத்துகளை மனிதர்களிடத்தில் பரப்ப வல்லது. மீண்டும் மீண்டும் மனிதர்கள் தனக்குத்தானே சொல்ல வைக்கும் ஆற்றல் மிகுந்தது.

இணையம் இன்றைக்கு பலருக்கும் கவிதையை வெளிப்படுத்தும் ஊடகமாக இருக்கிறது. ஜாதி ஒழிப்பு குறித்தும்,பெண் உரிமை குறித்தும் கவிதைகள் நிறைய வருகின்றன.உலகம் முழுவதும் இருக்கும் பெண்கள் கவிதைகள் படைக்கின்றனர். உத்தரப்பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த நேஹா சிங்ரத்தோர் போன்ற படைப்பாளிகள், கவிதைகளைப் படைத்து,இசை அமைத்து பாடி இந்துத்துவ அரசுக்கு மிகப்பெரும் பயத்தைக் கொடுக்கின்றனர். இசையும் கவிதையும் இணையமும் இணைந்து எளிய மக்களின் உணர்வை, வேதனையை உலகெங்கும் விதைக்கின்றன.

கவிதை என்பது சிறு உளியைக் கொண்டு பெரும் மலைகளை உடைக்கும் சாதனம்.எனவே, மார்ச்21 உலகக் கவிதை நாளைக் கொண்டாடும் அதே நாளில் திராவிட இயக்கக் கவிஞர்களை நினைவில் கொள்வோம். அவர்களின் கவிதைகளை மனதில் கொள்வோம்.கவிதைகளைப் படைப்போம்.

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் மார்ச் (16-31)-2023

திராவிட இயக்கக் கவிஞர் பொன்னிவளவன் அவர்கள்..விளக்கம் கமெண்ட் காலத்தில் பார்க்க...

வாருங்கள் நண்பர்களே,வாருங்கள் தோழர்களே

 அன்னை மணியம்மையார் அவர்களின் நினைவு நாள் இன்று.தனக்காக வாழாமல் தந்தை பெரியாருக்காகவும் ,திராவிடர் கழக இயக்கத்திற்காகவும் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்து மறைந்த பெருந்தகையின் நினைவு நாள் இன்று.அம்மையார் அவர்களின் நினைவைப் போற்றி வணங்கி அவர்களை நினைவு கூறுவோம்.நாளை மாலை 6.30 மணிக்கு இணைய வழியாக நடைபெறும் பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்ற நூல் ஆய்வரங்கக் கூட்டத்தில் தோழர் வழக்கறிஞர் அருள்மொழி அவர்கள் தோழர் ஓவியா அவர்கள் எழுதிய 'கருஞ்சட்டைப்பெண்கள் ' என்னும் புத்தகம் பற்றிப் பேசுகிறார்.அந்தப் புத்தகத்தில் மிகச்சிறப்பாக கருஞ்சட்டை அணிந்து அந்தக் காலகட்டங்களில் களத்தில் நின்ற முன்னோடிகள் பற்றியும் குறிப்பாக அன்னை ம்ணியம்மையார் அவர்கள் பற்றியும் மிகச்சிறப்பாக தோழர் ஓவியா அவர்கள் பதிவு செய்திருப்பார்.தன்னுடைய நாவன்மையால் எதிரிகளையும் தன்பக்கம் ஈர்க்கும் சொல்வன்மை மிக்க சோர்விலா வழக்கறிஞர் தோழர் அ.அருள்மொழி அவர்களின் சீரிய உரை வழியாக அந்த நூல் பற்றி அறிய ஓர் வாய்ப்பு.இந்த நிகழ்விற்கு பெரியார் பன்னாட்டு அமைப்பினைச்சார்ந்த அம்மா மருத்துவர் சரோஜா இளங்கோவன் அவர்கள் தலைமை ஏற்று உரையாற்ற இருக்கிறார்.வாருங்கள் நண்பர்களே,வாருங்கள் தோழர்களே...அழைக்கின்றது பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றம்.

அனைத்துலக பெண்கள் நாள் மார்ச் 8 – முனைவர் வா.நேரு

 பெண்மக்கள் அடிமையானது ஆண் மக்களாலேயேதான் ஏற்பட்டது என்பதும், அதுவும் ‘ஆண்மை’யும் ‘பெண் அடிமையும் ‘கடவுளாலேயே ஏற்படுத்தப்பட்டதாக எல்லா ஆண்களும் கருதிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதும், அதோடு பெண் மக்களும் இதை உண்மையென்றே நினைத்துக் கொண்டு வந்த பரம்பரை வழக்கத்தால், பெண் அடிமைக்குப் பலம் அதிகம் ஏற்பட்டிருக்கின்றது என்பதும், நடு நிலைமைப் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் யோசித்துப் பார்த்தால் விளங்காமல் போகாது’’ என்றார் தந்தை பெரியார். (“குடி அரசு’’ 22-.12-.1929)

தந்தை பெரியாரின் சொல்லாடலைக் கவனியுங்கள்.தந்தை பெரியாரின் மேற்கண்ட உரைக்கு விளக்கம் கொடுப்பது போல் அண்மையில் வெளி வந்திருக்கும் ‘அயலி ‘என்னும் இணைய வலைத் தொடர் (திரைப்படம்) அமைந்திருக்கிறது.ஏறத்தாழ 4 மணி நேரம் ஓடும் இந்த வலைத்தொடர், பெண்கள் கல்வி கற்பதை எப்படி ஒரு கடவுள் நம்பிக்கை தடுக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. கிராமம், கிராமச் சொல்லாடல், கிராமக் கோயில் என்ற பெயரில் இருக்கும் கட்டுப்பாடுகள், பெண் கல்விக்குத் தடையாக இருக்கும் உளவியல் காரணங்கள் எனப் பல கோணங்களைப் பேசுகிறது இந்த ‘அயலி’.

பெண்களுக்கு இயற்கையாக ஏற்படும் முதல் முறை மாதவிடாய் என்பது பெண்களின் கல்வியைத் தடுக்கும் காரணியாக எப்படி மாற்றப்படுகிறது என்பதையும்,கடவுள் கட்டளை என்னும் பெயரால் நடக்கும் இளம் வயது திருமணங்களையும், அதனால் வாழ்நாள் முழுவதும் துன்பப்படும் இரண்டு தலைமுறைப் பெண்களையும் எதார்த்தமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.

கடவுளின் பெயரால் ஏற்படுத்தப்பட்ட புனிதம், புடலங்காய் எல்லாம் எப்படி விழிப்புணர்வு பெற்ற ஒரு பெண்ணால் தூள் தூளாகிறது என்பதுதான் ‘அயலி’ சொல்லும் செய்தி. கல்வி என்பது எவ்வளவு அவசியம் என்ற புரிதல் இருந்தால் முன்னேறுவதில் இருக்கும் தடைகளைப் பெண்களால் தகர்க்க முடியும் என்பதை இந்த ‘அயலி’ மிக அழகாகக் காட்டுகிறது.. ‘உன் அறிவுக்கு எது சரி என்று படுகிறதோ அதைச் செய்’ என்னும் தந்தை பெரியாரின் கருத்து அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லப்படுகிறது.தந்தை பெரியாரும் திராவிட இயக்கமும் தொடர்ச்சியாகச் சொல்லிவரும் பெண் கல்வி ஏன் தேவை என்பதை மிகச்சிறப்பாக காட்டியிருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட தொடர்கள், தந்தை பெரியாரின் கருத்தை அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லும் ‘அயலி’ போன்றவை தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணையும் எட்டுவது மட்டுமல்ல, இந்தத் தொடர் போன்றவை இந்தி மற்றும் வடமாநில மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு இந்தியா முழுவதும் பரப்பப்படவேண்டும். பல நாடுகளின் மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு உலகம் முழுவதும் இருக்கும் பெண்களைச் சென்றடையச் செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் பெண்களுக்கு, தங்கள் விடுதலைக்கான விடை என்பது எதில் இருக்கிறது என்பது புரியும்.

மதுரை லேடி டோக் பெருமாட்டி கல்லூரியின் 75ஆம் ஆண்டு விழாவை முன்னிட்டு, அந்தக் கல்லூரியின் தமிழ் உயராய்வு நடுவத்தின் வேயாமுற்றம் சார்பாக, நாடகப் பேராசிரியரும், ‘கலகக்காரர் தோழர் பெரியார்’ நாடகத்தை தமிழ்நாடு எங்கும் நடத்திய தோழருமான மு.இராமசாமி அவர்களின் எழுத்து-நெறியாளுகையில் ‘பெண் ஏன் அடிமையானாள்:’ -‘கலகக்காரர் தோழர் பெரியார் 2’ என்னும் நாடகம் 15.02.2023 ஆம் தேதி நடத்தப்பட்டது. இந்த நாடகத்தை பேரா.சுப.வீரபாண்டியன் அவர்கள் தொடங்கி வைத்தார். அந்த நாடகத்தில் நடித்தவர்கள் அனைவருமே அந்தக் கல்லூரியின் மாணவிகள். சுமார் ஒன்றரை மணி நேரம் நடைபெற்ற இந்த நாடகத்தில் நடித்த 25 பேரும் கருப்பு உடை அணிந்து நடித்தனர். இந்த நாடகத்தின் தொடக்க விழாவிற்கு அழைப்பின் பேரில் நான் நேரில் சென்று கலந்து கொண்டபோது வியப்பின் உச்சிக்கே சென்றேன். தந்தை பெரியாரின் கருத்துகளை எப்படி அந்தக் கல்லூரியின் மாணவிகள் உள்வாங்கி நடித்தார்கள் என்பது மட்டுமல்ல, தந்தை பெரியாரின் கருத்துகளை நாடகத்தில் நடித்த பெண்கள் பேசியபோது, பார்வையாளர்களாக இருந்த மாணவிகள் தரப்பில் இருந்து எழுந்த கைதட்டல், உற்சாகம், அவர்களின் உணர்ச்சிமயமான ஈடுபாடு உண்மையிலேயே கலந்துகொண்ட நம்மைப் போன்றவர்களுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தது.

இந்த நாடகம் பெண் இன்று எப்படி குடும்ப வன்முறைக்கு ஆளாகிறாள்? எப்படி வளர்ப்பிலேயே பெண் குழந்தைக்கும் ஆண்குழந்தைக்கும் பாகுபாடு காட்டப்படுகிறது? மனு நீதி சுலோகங்கள் எப்படியெல்லாம் பெண்களை இழிவுபடுத்துகிறது? ஒரு பெண் எப்படி தந்தை, கணவன், மகன் ஆகியோருக்குக் கட்டுப்பட்டு வாழவேண்டும் என்பது வலியுறுத்தப்படுகிறது? என்பதை எல்லாம் மிக விளக்கமாக அப்படியே _ நடப்பவற்றை கண்முன்னே காட்சிப்படுத்தி_ அந்தக் கல்லூரிப் பெண்கள் நடித்துக் காட்டினார்கள்.

1929- செங்கல்பட்டில் நடந்த முதல் சுயமரியாதைப் பெண்கள் மாநாட்டிற்கு தந்தை பெரியார்,’ தனித்து வாழும் பெண்கள், விதவைகள், விபசாரி என்று அழைக்கப்படும் பெண்கள் _ இவர்கள் எல்லாம் கலந்து கொள்ள வேண்டும்’ என்று விடுத்த அழைப்பு, அதனுடைய முக்கியத்துவம், அந்தக் காலகட்டத்தில் அது எப்பேர்ப்பட்ட மனித நேய அழைப்பு என்பதையெல்லாம் நடித்துக் காட்டினார்கள்.

விதவை மறுமணம், ஜாதி மறுப்புத் திருமணம், சுயமரியாதைத் திருமணம் என்று தந்தை பெரியார் நடத்திக் காட்டிய திருமணங்களின் சிறப்பைப் பட்டியலிட்டு அந்தப் பெண்கள் உணர்ச்சிகரமாக நடித்துக் காட்டினார்கள். பெண் எப்படி அடிமையானாள் என்பதை வரலாற்றின் அடிப்படையில் ராகுல சாங்கிருத்தியாயன் எழுதிய ‘வால்கா முதல் கங்கை வரை’ புத்தகத்தை வைத்துப் பெண்கள் பேசி விளக்கினார்கள். ’பொம்பளை சிரிச்சா போச்சு’ என்ற பழமொழிக்கு மாற்றாக நாடகத்தில் அடிக்கடி ஒரு பெண் வெடிச்சிரிப்பு சிரித்து’ இந்த ஆம்பளைங்க நம்மளை அடிமைப்படுத்துறதுக்கு இந்தக் கம்பி கட்டுற கதை எல்லாம் எப்படி எப்படி சொல்லி வச்சிருக்கானுங்க, பாரு‘ என்று பேசியபோது அரங்கத்தில் எழுந்த கைதட்டல் அடங்க வெகு நேரம் ஆனது.

இந்த நாடகம் அந்தக் கல்லூரியில் பல்வேறு கல்லூரி மாணவ-மாணவியர்களுக்காகத் தொடர்ந்து 6 முறை அரங்கேற்றப்பட்டது. பொது

மக்களுக்காக என்று ஒரு முறை அரங்கேற்றப்-பட்டது. ஆயிரக்கணக்கான மாணவ_ -மாணவியர் கலந்து கொண்டு பார்த்து, பெரியாரியலைப் பற்றியும்,, பெரியாரியப் பார்வையில் பெண்ணிய விடுதலையைப் பற்றியும் உள்வாங்கிய நிகழ்வாக இந்த நாடக நிகழ்வு அமைந்தது.

மதவாதிகள் ஒரு பக்கம் இன்னமும் ‘சொர்க்கம்- நரகம் ‘என்னும் கற்பிதங்களை வைத்து பெண்களை அடக்க முயற்சி செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்.தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் மூட நம்பிக்கைகளைப் புகுத்தி பெண்களை இன்னமும் அடிமைத் தனத்தில் வைத்திருக்க பெரும் முயற்சி செய்கிறார்கள். இன்னொரு பக்கம் பெண்கள் தங்கள் விடுதலைக்கான விடைகளை பெரியாரின் வழி நின்று சிந்திக்கவும், பேசவும், செயல்படவும் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.அதற்கு நாடகம், திரைப்படம்,இணைய வலைத்தொடர்கள் என்று பல்வேறு வடிவங்களை கைகளில் எடுக்கத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்… மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.

அனைத்துலக பெண்கள் நாள் – மார்ச் 8 என்பது, கடவுள் என்னும் பொய்மையை பெண்கள் கட்டுடைத்து வெளிவர வேண்டிய நாள்! மதம் என்பது பெண்களை ஒடுக்குவதற்காக மிகத் திட்டமிட்டு, ஆண்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு கருவி.

மதம் என்பது நம்மை ஒடுக்கும் கருவி என்பதைப் பெண்கள் புரிந்து கொள்ள உதவும் நாளாக இந்த அனைத்துலக பெண்கள் நாள் அமையவேண்டும்.

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ் மார்ச் 1-15,2023,