நெருப்பினுள் துஞ்சல்-சிறுகதைத் தொகுப்பு......விமர்சனம் ...எழுத்தாளர்.... சித்ராதேவி வேலுச்சாமி

புத்தகம்:-வாருங்கள் படிப்போம் குழு வில் இந்த தொகுப்பில் உள்ள தீவிர சிகிச்சைப்பிரிவு என்ற சிறுகதைக்கான
திறனாய்வுக்கு முதல்பரிசு கிடைத்ததற்காக கிடைத்த பரிசு.
அன்பளிப்பு:-தமிழக பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றத்தின் மாநிலத் தலைவர்,எழுத்தாளர்,இச் சிறுகதைத் தொகுப்பின் ஆசிரியர் வா.நேரு அவர்கள்
 
நெருப்பினுள் துஞ்சல்-சிறுகதைத் தொகுப்பு
  ஆசிரியர்  : வா.நேரு
பதிப்பகம்,வெளியீடு:எழிலினி பதிப்பகம்
விலை:-₹120
புத்தகம் வாங்க:-9840696574
_____________________________________________________________________________________________
கதாசிரியர் பகுத்தறிவாளர்,உயரிய பண்பாளர்,நட்பு பாராட்டுபவர்,எளிமையானவர்.
எழுத்தும்,செயலும் ஒன்றாய்  வாய்த்திருக்கப் பெற்றவர்.
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
இந்த சிறுகதையில் வரும் கதாபாத்திரங்கள் தன்னைச் சுற்றி உள்ள எளிய மனிதர்களின் வாழ்வியல் நிகழ்வுகளை நமக்கு காட்சிப்படுத்திகிறார் .அவர்களின் கஷ்டங்களை மட்டுமல்ல,முட்டாள் தனங்களையும், ஏண்டா இப்படி இருக்கிறீர்கள் எனச் சாடியும் எழுதியுள்ளார்.பெரியாரை குறிப்பிடாமல் எப்படி முடித்திருப்பார்?அவரும் அவ்வப்போது கதையில் வந்து செல்லும் ஒரு கதாப்பாத்திரம்.
 
 
கதைத்தலைப்பே கதையின் கருவாய் பெரும்பாலும் அமைந்திருக்கிறது.
ஒவ்வொரு கதையிலும்,ஏதாவது ஒரு கரு ஒரு கருத்தை நம் மனசுக்குள் விதைக்கிறது..,சில கதைகள் மனதைத் தைக்கிறது..
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1"அடி உதவுவது போல "
 
 
அந்த அம்மா சொல்லுவாங்க 'நாசமா போன கவர்மெண்ட் ஏந்தேன் இப்படி ஊரு ஊருக்கு சாராயக்கடையை திறந்து விட்டு அநியாயம் பண்ணுதோ?நல்லா உழைக்கிற பசங்க இப்படி குடிச்சுப் பழகி நாசமாபோறாங்கே,....ன்னு போகிற போக்கில ஒரு வசனம்..
சாடல்.
'அடிச்சாப்பில உன் தம்பி படிச்சுருவானா?'கருத்தும்
வட்டாரவழக்கும் அருமை.
 
 
பேரின்பத்துக்கு தெரியாது, முத்து மதிக்குச் சொன்ன அறிவுரை.
பேரின்பம் தன் தம்பி அடிச்சுத்தான் திருந்துனான்னு சொல்லறப்ப,நான் சொல்லித்தான் திருந்தினான்னு ஒரு வார்த்தை கூட காட்டிக்காத பெருந்தன்மை பாராட்டப்பட வேண்டியது.
' முயற்சி பண்ணிக்கிட்டு இரு'
நீயா நானானு பாத்துடுவோம்னு மனசை திடம் பண்ணி, படிச்சாதான் நமக்கு வசதி '
'  விடாதே பிடின்னு மாட்டை வச்சு உதாரணமா ஒர் அறிவுரை என்று பல சொல்லியிருப்பார்..இது
மதி மட்டுமல்ல..நமக்குமே.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
2.சீரு சுமந்த ஜாதி சனமே 
 
 
எங்க ஒரு சீரு நடந்தாலும் மொய் எழுதணும்.வாங்கிறவங்க பாடு
அடுத்த முறை எவன் சீரு வைச்சாலும் அவுங்க மொய்யை வட்டி முதலுமா தரணும்.தரலைன்னா?அவுங்க நிலை,மொய் படுத்தும் பாடு,
அது தான் கதை.
இதில் குறிப்பா ஆடம்பரங்கள்..தடை செய்யப்பட்ட நடனங்கள் என கண் உறுத்திய அத்தனையும் பதிவு செய்துள்ளார் ஆசிரியர்.தேவையாய்யா ன்னு கேட்கற மாதிரியே இருந்தது கதை.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
3.முட்டுச்சுவரு
 
 
'கல்வி எதில படிக்க வைச்சா நம்ம பையன் படிப்பான்?ன்னு  யாரும் யோசிப்பதில்லை.பெற்றவர்கள் வருத்தப்படக் கூடாதுன்னு பொய் சொல்கிற பையனுக்கு ஆசிரியர் அரசுவின் மூலம் காட்டிய வழி..
ஆடம்பரமும் பெருமை பேசவும் கௌரத்தையும் பிடிச்சுட்டு அழற கூட்டத்திற்கொரு அறிவுக் கதை
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
4.இட்லி மாவு
ஆசிரியர்,தன்னைச் சுற்றி உள்ள எளிய மனிதர்களின் கஷ்டங்களில், கவலைகளில் தன்னைக் கரைத்துக் கொண்டவர் என புரிகிறது.
இந்த கதையில "வியாபாரத்தில தரம் எவ்வளவு முக்கியம்.அது தானே விளம்பரம்'" என்ற வரிகள் எனக்குப் பிடித்திருந்தது.
 
 
இங்கேயும் பொருளாதாரம்..வேறு தொழில் தெரியாது.செய்தால் தான் இந்த வயிற்றைக் கழுவ முடியும்?வார்த்தைகள் வலி
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.உடையார்முன் இல்லார் போல்
 
 
வறுமை பிடுங்கித் தின்னும் குடும்பத்திலிருந்து வந்திருக்கும்
ஜோயலின் அம்மாவிடம் சொன்னபடி,அடிச்சு பிடிச்சு ஜோயலுக்கு கல்லூரி படிக்க இடம் வாங்கிக் கொடுத்தா,ஓ ன்னு அழுதுட்டு வந்தவனுக்கு,குணசேகரன்,
கல்லூரியில அண்ணனா ஆதரவு தந்து அடிச்ச அடி,உதை.சொந்த அண்ணன் அடிச்சிருப்பாரா தெரிய வில்லை.அடிச்ச அடியில என்ன கிடைச்சுதுன்னு நீங்களே படிச்சுப் பாருங்க.
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
6.ஒரு வளாகம்,ஒரு நாய்,ஒரு பூனை
 
 
எப்படி அது ஒரு பூனையும்,நாயும் சண்டைப் போடாம இருக்குதாமே?இது கற்பிக்கிற பாடம் என்ன?
அதுக்கும் இடையில ஒருத்தர் வீட்டில நடக்கிற தடிமனான வார்த்தைகள் நடத்தும் போராட்டத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம்?எல்லா கதையிலும் ஏதோ ஒரு பிரச்சனை,வலி,தீர்வும் ஆசிரியர் எழுதியிருப்பது திருப்தி.
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
7.நெருப்பினுள் துஞ்சல்
 
 
புரோட்டா வுக்கு மயங்காதவர் இல்லை.அதை போடற அழகை ஆசிரியர் வர்ணித்திருப்பது நேரில பார்க்கிற அனுபவம் தந்தது.
ஒரு நாள் புரோட்டா மாஸ்டரைக் காணவில்லை.ஏன்னா  நெஞ்சடைப்பு.
தெரிந்தவுடன் அவர் முகவரியை வாங்கீட்டு நேரில போற மணிசார் மனசில நிற்கிறார்.இப்படியும் ஒரு மனிதரா?
டேய் உழைச்சு சாப்பிடுடா ன்னும் ஒரு அடிக்கோடு.
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
8.தீவிர சிகிச்சைப்பிரிவு
 
 
இந்த கதைப்பற்றி விரிவான திறனாய்வு எழுதியுள்ளேன்.
அதைப் பார்க்க இங்கே சொடுக்கவும்
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=5101965319813516&id=100000002946466
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
9.ஒரு வாரம் கழிந்தது
 
 
ஆசிரியர் அந்த மழையை ரசித்து அந்த சின்னப் பையனின் உற்சாகத்தை நமக்குள்ளும் தெளித்து விடுகிறார்.பூவரசனின் பயிற்சி அனுபவம், அடாது மழை அனுபவத்தை கொடுத்திருந்தது.
கரெண்ட்,சாப்பாடு(மெஸ்),தொலைபேசி எதுவுமில்லாமல் கும்மிருட்டில் கொசு அடித்துக் கொண்டு,இருட்டைப் பழகிக் கொண்டு இருக்க,
 
 
சலிப்புடன் ஒரு நாள் மனைவியிடம் பகிர்ந்து கொண்ட போது,அவர்கள் சொன்ன வார்த்தை எனக்குப் பிடித்திருந்தது."எவ்வளவோ பேரு,உறவு, வீடு  பணம் எல்லாம் இழந்து விட்டு பரிதவிக்கும் நிலை யில், நமது நிலைமை எவ்வளவோ பரவாயில்லையே"
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
10.உயிர் ஈறும் வாளது
 
 
பொது வாழ்க்கையில் எப்படி அணுக வேண்டும்?பிரச்சினைகளை எப்படி சமாளிக்கணும்? வேலைகளை சீக்கிரம் முடிக்கிறதுக்கு வழியும்,பதிலும்.
'ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது பெரியது, அதை எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும், பயன்படுத்தாதவர்களை எவ்வளவு எப்படி கண்டிப்பது, என்றெல்லாம் கூறிவிட்டு,
'தப்பு பண்ணிய குழந்தையை நன்றாக அடித்து கண்டித்து விட்டு, பின்பு உணவு கொடுத்து சாப்பிடச் சொல்வது போல என,மாவட்ட செயலாளர் அணுகிய விதத்தைக் கூறி இருப்பது அருமை .
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
11.யார் யார் வாய் கேட்பினும்
 
 
ஜாதியும், ஜாதகமும் வாழ்க்கையில படுத்துற பாடு. 'கண்கெட்ட பின்னாடி சூரிய நமஸ் காரம் '
சாதியையும்,ஜாதகத்தையும் நம்பிய  சுமதியிடம் ,கருப்பையா அறிவுரை செல்லாமல் போனதால், நடந்த நிகழ்வு மனது கனந்தது.
 
 
'ஜோதிடத்தை இகழ்' என சொல்லியிருக்கலாமோ?என்று ஆசிரியர் கூறுகிறார்.
 
 
ஜோதிடத்தில ஒரு வார்த்தை வரும்.அதை யாரும் கவனிப்பதில்லை.'மனப் பொருத்தம் இருந்தால் மாங்கல்யப் பொருத்தம் தேவையில்லை' என.
இப்ப பணப் பொருத்தம் என ஆகிப் போனது வேதனை.
ஆசிரியர், பட்டுக் கோட்டை பாட்டு ஒண்ணு குறிபிட்டுள்ளார்.
' உப்புக்கல்லை வைரம் என்று சொன்னால் ஒப்புக் கொள்ளும் மனிதருக்கு முன்னால் நாம் கதறி என்ன ,புலம்பி என்ன- ஒன்றுமே நடக்கவில்லை தோழா ரொம்ப நாளா'
அருமை
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
12.தீதும் நன்றும்
 
 
இலவசம் என்றால் பல் இளிப்பவர்களாக மாற்றி விட்ட இந்த காலத்தில, இப்படி ஒரு மனிதர். 
'சாப்பாடு ஒரு நாள் வாங்கிக் கொடுத்துடறீங்க.இதே சாப்பாட்ட 4,5 நாள் கழிச்சு நான் வாங்கி சாப்பிடணும்னு ஆசை வருமே?ன்னு ஒரு கேள்வி.சிந்திக்க வைக்கிறது.
 
 
ஆசையை அடக்கிறது முதல் 'கடன் பட்டார் நெஞ்சம் போல்' கதை,பணத்தால் ஏற்படும் அவமானங்கள்,பணம் எவ்வளவு பெரிய ஆளையும்,கணநேரத்தில் அசிங்கப்படுத்தி விடும், அவமானப்படுத்தி விடும் என்பதெல்லாம் நிதர்சனம்.ஆளப் பதிய வைக்க வேண்டிய வார்த்தைகள்.
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
13.எங்களுக்குத் தேவையென்றால்
 
 
பள்ளிக் குழந்தைகள் மேல் ,கடவுள் நம்பிக்கையை திணிக்காதீர்கள்எங்களுக்கு வேணுமெனில் எடுத்துக் கொள்ளவும்,மறுக்கவும் அனுமதியுங்கள்
அருமையான கருத்து இது
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
எல்லா கதைகளும், ஆசிரியர் கண்ணால் பார்த்த, மற்றவர்களின் வலியை சொல்வதோடு அதற்கான தீர்வுகளையும்,கேடுகளையும் சுட்டிக் காட்டியிருப்பது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.
ஒரு எழுத்தாளரின் பணி,வாசகனின் மனதில் ஒரு தெளிவையோ,மன நிம்மதியையோ தர வேண்டும்.அதுக்கு தகுந்த நூல் இது.ஒரு நீதி நூலாகவும் பார்க்கலாம்.
ஆசிரியருக்கு,வாழ்த்துகளும்,பாராட்டுக்களும்,பெரு நன்றியும்.
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

தாங்கள் எழுதியுள்ள வைக்கம் - இந்தியச் சமூக விடுதலைப் போராட்டத்தின் முன்னோடி...

 அய்யா காலை வணக்கம். 

இன்று 25.1.22  தான்  திராவிடப்பொழில்( அக்- டிசம்பர். 21) ல் தாங்கள் எழுதியுள்ள வைக்கம் - இந்தியச் சமூக விடுதலைப் போராட்டத்தின் 
முன்னோடி  என்ற அருமையான கட்டுரை
படித்தேன். வருடங்களோடு. மேற்கோள்காட்டி
ஆதாரங்கள். நூல். ஆசிரியர் பெயர். எழுதி
உள்ள விதம் படித்து ரசித்து மகிழ்ந்தேன். 
30.3.1924 ல் துவங்கிய வைக்கம் சத்தியாகிரகப் போராட்டம்  தெருவில் நடக்க உரிமை கேட்டு நடந்து என்று குறிப்பிட்டிருப்பது அருமை. 
      13.4.1924 முதல் வைக்கம் சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தில் பெரியார் கலந்து கொண்டார் என்ற குறிப்பு. திருவனந்தபுரம் சிறையில் பெரியார் கைதி உடையில் மற்ற
கைதிகள் போல் நடத்தப்பட்ட விதம். இதுவே அம்பேத்கர் மகர்
போராட்டத்திற்கு உந்துதலாக இருந்தது என்பதை படித்ததில் மகிழ்ச்சி. 

வளர்க தங்கள் எழுத்துப் பணி. 
 இனிய காலை வணக்கம். 

    ச. மணிவண்ணன் மாநில துணை தலைவர் பகுத்தறிவாளர் கழகம் துறையூர்.

காலை வணக்கத்தோடு அய்யா ச.மணிவண்ணன் அவர்களிடமிருந்து வந்த வாட்சப் செய்தி மகிழ்ச்சி அளித்தது.நன்றி அவருக்கு

கட்டுரையைப் படிக்க....

https://dravidapozhil.pmu.edu/

தமிழ்ப் புத்தாண்டே வருக ! வருக!

 தமிழ்ப் புத்தாண்டே 

வருக ! வருக!

உலகமெலாம் வாழும்

எம் தமிழர் வாழ்வில்

ஒளியினைத் தருக!தருக!

உயரப் பறக்கும் கழுகு

கூரிய கண்களால்

இரையைக் கண்டு

கவ்விடவே இறங்கும் வேளை

நானும் கழுகும் ஒன்றுதான்

எனக் கோழிக்குஞ்சு கூறிடும்

நிலையில் வாழும்

தமிழர் சிலர் 

நமக்கு சித்திரையே 

தமிழ்ப்புத்தாண்டு என நாம்

சினம் கொள்ளும் வகையிலேயே

சொல்லித்  திரிவார்....

பார்ப்பனர் சொல்வதையே

வழி மொழிவார்....

அறுபதாண்டு பெயர்கள்

ஒன்று கூட 

தமிழில் இல்லையே ...

என்று நாம் சொன்னால்

அதற்கென்ன தமிழ் மொழியில்

பெயர்களை மொழி 

பெயர்த்திடுவோம் என்பார்...

அசிங்கக் கதைகள் உண்டே 

அந்த அறுபதாண்டுப் பிறப்புக்கு

என்றால் எவரோ சொல்லியது

அதனால் நமக்கென்ன என்பார் !

கீழடியில் தோண்டிப் பார்த்தோம்

திகட்டத் திகட்டத் 

தமிழ்ப்பண்பாடு பொருட்கள் கண்டோம்...

இல்லையடா ஒன்றில் கூட

சாதி மத அடையாளம்

இவையெல்லாம் இடையில்

வந்த பார்ப்பனர்கள் சூழ்ச்சியடா என்றால்

நான் ஆண்ட ஜாதி என்றான்

அடப்போடா,உலகில் உள்ள

மனிதரெல்லாம் 

சில தாயின் பிள்ளைகள்

என அறிவியல் சொல்கிறது...

ஆராய்ந்து படித்துப்பார்...

நமக்கு

தமிழ்ப்புத்தாண்டு தைத்திங்கள்...

தை ! தை ! எனத் 

தமிழ்ப்புத்தாண்டை வரவேற்போம்..

ஆரியப் புரட்டுகளை

வேரறுப்போம்....

அனைவர்க்கும் எம் இனிய

தமிழ்ப்புத்தாண்டுப் பொங்கல்

நல் வாழ்த்துகள்....

                 வா.நேரு,13.01.2022

பெரியாரைத் துணைக்கோடல்’ தந்த வாய்ப்பு.....

 

அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் தந்தை, திரு.சி.எஸ்.கிருஷ்ணசாமி அவர்கள் பெரியார் கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டவரல்லர். அதனைப் பற்றி அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள், "என் தந்தையார் கடவுள் பக்தராகவும், மதவுணர்வாளராகவும் இருந்தார். அவற்றை எதிர்க்கும், சுயமரியாதைக் கொள்கைகளை ஏற்கும் பிள்ளைகளைத் தடுக்காத பரந்த மனம் _ பாச அடிப்படையில் _ பெரிதும் உதவிற்று என்பதே எனது ஊகம்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

"என்னை இந்தக் கொள்கைக்குக் கொண்டு வந்தவர் எனக்கு ஆசிரியராகப் பள்ளியில் பணியாற்றிய அய்யா ஆ.திராவிடமணி பி.ஏ. அவர்கள் ஆவார்கள். என்னுடைய இயற்பெயர் சாரங்கபாணி. நான் _ சாரங்கபாணி _ ‘வீரமணி’ 'என்று அழைக்கப்பட்டேன். அண்ணா அவர்கள் “திராவிட நாடு’’ ஏட்டில் எழுதிய ‘கலிங்க ராணி’ என்னும் நாவலில் ‘வீரமணி’ ஒரு பாத்திரம்" என்று தன்னுடைய பெயர் மாற்றத்தை அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார். "என்னுடைய படிப்புச் செலவுகளில் கூட பெரும்பகுதியை என் ஆசிரியர் திராவிடமணியே செய்து உதவினார்' என்றும் குறிப்பிடுகிறார். தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் மீண்டும் மீண்டும் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தந்தை பெரியாருக்கு, அன்னை மணியம்மையாருக்கு நன்றி சொல்வதைப் போலவே தனது ஆசான் ஆ.திராவிடமணி அவர்களுக்கு நன்றி தெரிவித்துக்கொண்டே இருக்கிறார். இப்படிப்பட்ட ஒரு மாணவரைப் பெற்ற அந்த ஆசிரியர் அய்யா ஆ.திராவிடமணி நமது போற்றுதலுக்கும் வணக்கத்திற்கும் உரியவரே.

அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில் முதல்பாகத்தில்  தந்தை பெரியாரை முதன்முதலில் சந்தித்த அனுபவம் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். பெரியார் அவர்களை முதன்முதலாகச் சந்தித்ததில் என் பிஞ்சு உள்ளத்திற்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி _ உற்சாகம் என்பது ஒரு புறமிருந்தாலும், அன்று நடந்த பல்வேறு சம்பவங்களின் தாக்கம் _ பொதுவாழ்வில், பலரும் ஏற்கத் தயங்கும் கசப்பான கொள்கைகளைப் பிரச்சாரம் செய்யும்போது ஏற்படும் எதிர்ப்புகளை எப்படிச் சந்திப்பது, எதிரிகளை எப்படி வெற்றி காண்பது என்பதற்கு ஓர் ஒத்திகையாகவும் அடித்தள-மாகவும் அமைந்துவிட்டது என்று கூறி, கடலூர் முத்தையா டாக்கீஸ்  திரைப்பட அரங்கில் நடைபெற்ற மாநாட்டையும், தந்தை பெரியார் பேசும்போது எதிர்ப்புத் தெரிவித்த கதர்ச்சட்டை இளைஞர் பற்றியும், அப்போது நிகழ்ந்த கூச்சல் போன்றவற்றையும் விவரிக்கும்  ஆசிரியர் அவர்கள், “அய்யா (பெரியார்) அவர்கள் அந்தக் கூச்சல், எதிர்ப்பு கண்டு கொஞ்சமும் சலிக்காமல், கலங்காமல் மேலும் தீவிரமாகத் தோழர்களைச் சமாதானப்படுத்தி அமைதியாக இருக்கச்சொல்லி ஆணை பிறப்பித்துவிட்டு வெண்கல நாதக் குரலில், சிலிர்த்த சிங்கமாகிக் கர்சித்தார்.’’

“நான் சொல்வதை அப்படியே நம்புங்கள்; ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்ல இங்கு வரவில்லை; உங்களுக்கு அறிவு, பகுத்தறிவு இருக்கிறது.அதனைப் பயன்படுத்திச் சிந்தியுங்கள்; சரி என்று பட்டால் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; இல்லையேல் விட்டுத் தள்ளுங்கள். எனது கருத்தை மறுக்க எவருக்கும் உரிமை உண்டு; அதனால்தான் அதை எடுத்துச் சொல்லும் உரிமை எனக்கும் உண்டு’’  என்று சொல்லி, காரணகாரிய விளக்கங்களை அடுக்கடுக்காக ஆணித்தரமாகக் கூறியது கண்டு பலரும் தந்தை பெரியார் வழி நிற்கும் அளவுக்கு மனமாற்றம் அடைந்தனர். “என்ன நிதானம்! கொள்கை உறுதி! அஞ்சாமை! பதற்றப்-பட்டவர்களைப் பக்குவப்படுத்திய அந்தப் பண்பாட்டுப் பொழிவு என்னுள் பதியத் தொடங்கியது’’ என்று குறிப்பிடுவார்.

'வளமையை விரும்பா இளமையைக் கண்டேன்" என்று புரட்சிக்கவிஞர் அவர்கள் அய்யா ஆசிரியர் அவர்களைப் பற்றிப் பாடினார். அந்த வளமையை விரும்பா இளமை என்பது தனது வாழ்க்கை அனுபவத்தில் எப்படிக் கிடைத்தது என்பதனை அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தனது ‘அய்யாவின் அடிச்சுவட்டில்’ புத்தகத்தில் குறிப்பிடுகிறார்கள். மாணவப் பருவப் பிரச்சாரம் என்ற பகுதியில், "சேலம் நகரத்தில் செவ்வாய்ப்பேட்டை சுயமரியாதைச் சாலை வாசகசாலைக் கட்டடத்தில் தங்கி, தோழர்கள் வீடுகளில் உணவு அல்லது உணவு விடுதிகளில் உணவு; அங்கே செவ்வாய்ப்பேட்டை பகுதியில் இயக்கத் தோழர் ஒருவர் நடத்திக் கொண்டிருந்த முடி திருத்தகம் _ இவைகளில்தான் பகலில் பெரும்பாலான நேரங்களைச் செலவழிப்போம். முடிவெட்டும் நிலையத்தில் உள்ள இரண்டு நாற்காலிகளில் உட்கார்ந்து அவருடன் பேசிக் கொண்டிருப்போம். முடி வெட்டிக்கொள்ள யாராவது வந்தால், அவர் தொழில் தடையின்றி நடக்க நாங்கள் உடனே இரண்டு மூன்று தெருக்களில் சுற்றி வலம் வந்து திரும்புவோம். அதற்குள் அவர் 'வேலையை முடித்து' அனுப்பி விடுவார். எங்களுக்குத் தேநீர் முதலியவை அவரே வாங்கித் தந்து அன்புடன் உபசரிப்பார்" அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தனது தொடக்க கால இயக்கப் பணிகளை விவரிக்கிறபோது வியப்பின் எல்லைக்கே போகிறோம். பட்டினி கிடந்த அனுபவம், தந்தை பெரியார் அவர்கள் தந்தி மணியார்டர் அனுப்பி மாணவத் தோழர்கள் பசியாற வழி வகுத்தது என்று அவர் குறிப்பிடும் பல நினைவுகள் நம்மை நெகிழ வைக்கின்றன.

தான் அரசு உதவித்தொகை பெற்றதையும், அதற்குக் காரணமான நிகழ்வையும் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் சொல்லும் பகுதியில், திருக்குறள் அவர் வாழ்க்கையின் மேம்பாட்டுக்கு உதவியதைக் குறிப்பிடுகிறார். அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் நான்காம் வகுப்பு படிக்கும்போது கல்வி அதிகாரி வந்ததையும், அவர் மாணவர்களிடம் ‘திருக்குறளில் எத்தனை குறள்கள் உங்களுக்குத் தெரியும்? தெரிந்தவர்கள் யாரேனும் சொல்லுங்கள்’ என்று கேட்க, அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் மடமடவென்று பல திருக்குறள்களை ‘உரத்த குரலில் மேடையில் பேசுவதுபோல சொல்லத் தொடங்கினேன்' என்று குறிப்பிட்டு தான் திருக்குறள்களைச் சொன்னதையும், அதற்குக் காரணம் திராவிட இயக்கம் என்பதையும், அதனால் தான் பெற்ற அந்தக் கல்வித்தொகை, அந்தக் காலத்தில் அந்த நேரத்தில் தனக்கு எவ்வளவு பெரிய உதவி என்பதையும் நன்றியோடு குறிப்பிடுகிறார். “வள்ளுவரின் குறள் எனது வாழ்வை வளப்படுத்தியது. அதற்கு மூல காரணம் திராவிட இயக்கச் சார்பே ஆகும். அய்யாவின் அடிச்சுவட்டினைப் பின்பற்றியதால் 'பல கற்கும்' வாய்ப்பும், துணிவுடன் கூறவுமான சூழலும் ஏற்பட்டது. அது கல்விக் கண்ணைப் பெறவும் எவ்வளவு தூரம் உதவியுள்ளது பார்த்தீர்களா? ‘பெரியாரைத் துணைக்கோடல்' தந்த பயன் அல்லவா இது" என்று குறிப்பிடுகிறார்.

தந்தை பெரியாரின் அடிச்சுவட்டில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள்; அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் அடிச்சுவட்டில் நம்மைப் போன்றோர். தந்தை பெரியார் மறைவுக்குப் பின், திராவிடர் கழகம் இருக்காது, தந்தை பெரியார் கொள்கை தழைக்காது என்று நினைத்தார்கள். ஆனால், தந்தை பெரியார் மறைந்து 48 ஆண்டுகள் கடந்த நிலையிலும், அவரது பெயரைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் எதிரிகளின் தூக்கம் தொலைகிறது. இரத்த அழுத்தம் கூடுகிறது. அதற்குக் காரணம், தந்தை பெரியாரின் கொள்கைகளைத் தொடர்ச்சியாக எடுத்துச் செல்லும் அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் பெரும்பணி. உடல் பிணிகளைப் புறந்தள்ளி, தந்தை பெரியாரின் கொள்கைப் பெரும்பணியை பல வகையில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் எடுத்துச்சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். புதிய புதிய வழிகளில், புதிய புதிய நோக்கில் தந்தை பெரியாரின் கருத்துகள் மக்களைச் சென்று சேர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன உலகம் முழுவதும்.

வாழ்க பெரியார்! வாழ்க அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள்! அனைவருக்கும் மீண்டும் 'சுயமரியாதை நாள்' வாழ்த்துகள்.

முனைவர் வா.நேரு

நன்றி : உண்மை மாதம் இருமுறை இதழ்- 01-12-2021

உலகத்தின் போக்கை மாற்றிய சில புத்தகங்கள்.....

https://youtu.be/sv6PL8C4cns

உலகத்தின் போக்கை மாற்றிய சில புத்தகங்கள் என்னும் தொடர்சொற்பொழிவை ஆற்றுவதற்கான வாய்ப்பினை நான் பெற்றேன். நேற்று(5-12-2021) மாலை 7.30 மணிக்கு முதல் உரை.சுமார் 20 நிமிடங்கள் மட்டும்.வர்ஜீனியாவில் இருக்கும் ஆற்றல் மிகு கவிஞர் ம.வீ.கனிமொழி அவர்களின் ஒருங்கிணைப்பில்,புதுச்சேரி ஒரு துளிக்கவிதை அமைப்பின் பொறுப்பாளர் தோழர்  கவிஞர் தி.அமிர்தகணேசன்,தமிழ் அமெரிக்க ஊடகப் பொறுப்பாளர்கள்,வல்லினச்சிறகுகள் மின்னிதழ் ஆசிரியர் ராஜி ராமச்சந்திரன் உள்ளிட்ட பல ஆளுமைகள் இணைந்து  ஏற்பாடு செய்த  நிகழ்வு.’சங்கப்பாடல்கள் எளிமையாக்கம் ‘ என்னும் தலைப்பில் கவிஞர் இராஜி வாஞ்சி அவர்களின் ஆழமான,நுட்பமான உரை,’யாருமற்ற சாலை ‘என்னும் தலைப்பில் கவிஞர் அனுசுயாதேவி(அனுமா),கவிஞர் மாலதி  ராமலிங்கம்,கவிஞர் க.வீ.கனிமொழி ஆகியோரின் தங்கள் சொந்தக் கவிதை வாசிப்பு,நிறைவாக தோழர் கவிஞர் அகன் அவர்களின் ‘காலமெல்லாம் கவிதை’ என்னும் தலைப்பில் சொற்பொழிவு…மிக நன்றாக இருந்தது. நேரம் இருக்கும்போது கேட்டுப்பாருங்கள். தங்கள் கருத்தை வலைத்தளத்தில் பதிவிடுங்கள். நன்றி.

வா.நேரு 

 

உனை அறிந்ததால்....

       

கொரனாவில் இருந்து

மீண்டு எழுந்து மீண்டும்

இளைஞர் போல்

பீடு நடை போடுகிறாய்!

இராணுவத் தளதியாய் 

எங்களுக்கு ஆணைகள் இடுகிறாய்...!

புதிது புதிதாய்

வியூகங்களை வகுக்கிறாய்!

இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தவர்போல

இளம் இரத்தம் போல

எதிரிகளைச்சந்திக்கிறாய் !

அவர்களின் சவால்களை

செயல்களால் எதிர்கொள்கிறாய் !

நான் பிறந்து 

89 ஆண்டுகள் ஆனதாக

நீங்கள் சொல்கிறீர்கள்....

நான் என்றும்

என் எண்ணத்தில்...

வேகத்தில்...

செயலில்...

இருபதுதான் என்று 

சொல்லி சிரிக்கிறாய்....

80களில் இருக்கும் 

உங்களோடு ஈடுகொடுத்து

நடக்க இயலா

ஐம்பதுகள் ஆமாம்,ஆமாம்

என ஒத்துக்கொண்டு

வாய்விட்டுச் சிரிக்கின்றனர்...

எதிரிகளைக் களத்தில்

சந்திக்க தொடர்ச்சியாய்

நூல்களைக் கொடுக்கிறாய்!

நூலாம்படையாய் நம் 

இனத்தைச் சுற்றி அழிக்கும்

'பூநூல்'களை அழிக்க

நூலே துணை என

எங்களுக்குப் போதிக்கிறாய்!

உனை அறிந்ததால்

தந்தை பெரியாரை 

நாங்கள் அறிந்தோம்...

அவரின் மண்டைச்சுரப்புக் 

கொள்கைகளை அறிந்தோம்...

உனை அறிந்ததால்

வாழ்வின் துன்பங்களை

எதிர்கொண்டு அழிக்கும்

வளமான வாழ்வியல்

சிந்தனைகள் அறிந்தோம்...

உனை அறிந்ததால்

'கீதையின் மறுபக்கம்' அறிந்தோம்...

'வெறுக்கத்தக்கதே பிராமணியம்'

என்பதை நாங்கள் உணர்ந்தோம்

மற்றவருக்கும் உணர்த்திடத் துணிந்தோம்.

எத்தனை எத்தனை நூல்கள்!

நூலைப் படி! நூலைப் படி!

திராவிடர் கழக நூலைப்படி!

எனப் படிப்படியாய் 

பரம்பரை எதிரிகளை

வெற்றி கொள்ளும் 

நுட்பம் நாளும் கற்பிக்கிறாய்!

தந்தை பெரியாரின்

தனித்துவ மிகு கொள்கைகளை

தரணியெங்கும் கொண்டு செல்ல

அல்லும் பகலும் உழைக்கும்

எங்கள் அய்யாவே! ஆசிரியரே!

தமிழர் தலைவர் கி.வீரமணியே!

நன்றியோடும் மகிழ்ச்சியோடும்

நாங்கள் சொல்லி மகிழ்கின்றோம்

உங்களுக்குப் பிறந்த நாள் வாழ்த்து!

89-ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் வாழ்த்து!

வாழ்க! வாழ்க! வாழ்கவே!

நூறாண்டும் கடந்தும் 

நீங்கள் வாழ்க!வாழ்க! வாழ்கவே!

                         வா.நேரு,02.12.2021

 

வாழ்க!வாழ்க! அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி வாழ்க!

திராவிடர் கழகத்தலைவர் அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களுக்கு 89-ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் டிசம்பர் 2,2021.நாம் அனைவரும் உற்சாகமாக கொண்டாடும் 'சுயமரியாதை நாள்'.மிக உருக்கமான அறிக்கையை இன்றைய விடுதலையில் அய்யா ஆசிரியர் அவர்கள் தன் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கொடுத்துள்ளார்கள்.நமது மனமார்ந்த பிறந்த நாள் வாழ்த்துகளை அய்யா ஆசிரியர் அவர்களுக்கு தெரிவித்துக்கொள்கின்றோம். வெல்லும் படை கொண்ட அய்யா ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் வாழ்க! வாழ்க! தந்தை பெரியார் கொள்கை வெல்க ! வெல்க!

அய்யா ஆசிரியர் அவர்களின் பிறந்த நாளை முன்னிட்டு இந்த உண்மை இதழில்(டிசம்பர் 1-15) வந்த எனது கட்டுரையை இத்துடன் இணைத்துள்ளேன். 

 

திறனாய்வு போட்டியில் முதல் பரிசு பெற்ற எழுத்தாளர்-வழக்கறிஞர் சித்ராதேவி அவர்களின் திறனாய்வு....தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு

 

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு-

சிறுகதை.

கதாசிரியர்:- வா.நேரு அவர்கள்

கதாசிரியர் பகுத்தறிவாளர் மற்றும் முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்.கதையிலும் அது கலக்காமல் இருந்தால் எப்படி?

பிறப்பும், இறப்பும், சர்வசாதாரணமாக வந்துபோகும், சகல வசதிகளையும்( எல்லாம் மதம் சார்ந்த கோயில் உட்பட) உடைய,மிகப்பிரம்மாண்டமான மருத்துவமனையில் உள்ள தீவிர சிகிச்சை பிரிவின், உள்ளே, வெளியே தான் ,கதையின் களம் .

கதையின் கதாநாயகனான முத்து, அவன் தனது தாயின் சிகிச்சைக்காக 15 நாட்களாக, அந்த தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அவனைச் சுற்றி நடக்கும் சம்பவங்கள் தான் கதை.

தேவையில்லைன்னா கடவுளிடம் ஏன் போகிறான்? பயமும் சுயநலமும் தான் கடவுள் பக்திக்கு அடிப்படை என்ற முத்துவின் எண்ண ஓட்டம், பெரியார் சிந்தனையைத் தெளிக்கிறது.

வாய் ஓயாமல் பேசிக் கொண்டே இருக்கும் அம்மா, பேச முடியாமல் கண்ணீர் விடுவது கொடுமை முத்துவுக்கும்,நமக்கும்.

அங்கு ஓயாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்த குழாய்களில் இணைப்புகள், அதன் மின் கருவிகளின் சப்தங்கள் தான், அந்த அமைதியை கலைப்பதாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு முறை அதற்குள் சென்று வந்தாலே, வாழ்க்கை இவ்வளவுதான் என்ற பக்குவம் வந்துவிடும்.

இதை சுடுகாடு அமைதி என ஆசிரியர் குறிப்பிடுவது பொறுத்தமே.

தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் உள்ளே நோயாளியைப் பார்க்க, ஒரு நாளுக்கு ஒரு முறை தான்,அனுமதி அளிக்கிறார்கள்.அங்கி அணிந்து கொண்டுதான் உள்ளே அனுமதி.முத்து, மருத்துவரின் வெள்ளை நிற அங்கியை அணிந்து கொண்டு செல்வது, அந்த கதையின் இறுக்கத்தை தளர்த்தும் நிகழ்வு.

அந்த தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவின் முன்,மூட்டை முடிச்சுகளோடு,,

கண்ணீர், கதறல் ,அழுகைகளோடு காத்திருக்கும் முகங்களை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார் ஆசிரியர்.

நேரில் பார்ப்பது போன்ற நேரடிக்காட்சி.

பலவித நோயாளிகள் 20 வயது, 42 வயது, 20, 30 ,10 வயது என பலவித நோயாளிகள் தீவிர சிகிச்சை பிரிவின் உள்ளே.அவர்களின் உறவுகள் வெளியே தள்ளாடும் தள்ளாட்டம்,

உள்ளே நோயாளிகள் படும் துன்பத்தைவிட, வலிகள் நிறைந்த பதைபதைப்புடன் கூடிய வலி.அதை அப்படியே காட்சிப்படுத்திய கதாசிரியருக்குப் பாராட்டுகள்.

20 வயதே ஆன பாம்பு கடித்த தன் மகனை எப்படியாவது பிழைக்க வைக்கும் தவிப்புடன் , அப்பா கோயிலுக்குப் போவதும் வருவதுமாக இருக்க ,அவன்

அம்மா ஒப்பாரியுடன்

,கண்ணீர் மல்க காத்திருப்பதும்

எவ்வளவு வேதனை..?!!

இன்னொருவர், சாலைவிபத்தில் அடிபட்ட தன் மகனை பற்றிப் புலம்பி புலம்பி தவிப்பதும்,அவர்

சிலுவையும்,பைபிளும், ஆக ஒருபுறம் பிரார்த்தித்துக் கொண்டு,

குடும்பத்தின் மேல் அன்பைப் பொழிகின்ற ஒரு ஆசிரியர், அளவுக்கு அதிகமான காய்ச்சலினால்,உள்ளே.அவரின்

பெண் குழந்தை செல்வி

ஒரு கடவுள் படத்தை நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டு கடவுளிடம், என் நேரமும் பிரார்த்தித்தபடி இருந்தது, நெஞ்சை கவ்வியது.

அவள் அப்பா

இறந்து விட்டார் என குழந்தை உணரும்போது, அவள் கையிலிருந்த, அந்த கடவுள் படம், விழுந்து, உடைந்து போவதாகவும் அவள் அதை கண்டுகொள்ளாமல், கடந்து போவதாகவும் எழுதியிருப்பார் கதாசிரியர்.சிறப்பான எழுத்து.

அந்த குடும்பத்தின் அன்பில் நான் உருகிவிட்டேன்.

அவசரத் தேவைக்காக மருந்து வாங்கச் சென்றால் ,அங்கு அலட்சியமாக மருந்து எடுத்துக் கொடுப்பது, ராக்கெட் வேகத்தில் செலவு.பொருள்களை அடகு வைத்தும், காடு ஆடு, மாடு இதனை விற்று கொண்டு வந்து, நோயாளிகளை காப்பாற்ற, உறவுகள் தவிக்கும் தவிப்பும்,கலக்கமும், மருத்துவமனை ஒரு தொழிற்சாலை போல, என முத்துவுக்கு தெரிவது வியப்பொன்றுமில்லை.

பிறப்பவர்கள்,இறப்பவர்கள்,இருப்பவர்கள், நோயாளிகளுக்கு மத்தியில், வாழ்ந்து பழகிவிட்ட, அந்த மருத்துவமனை ஊழியர்கள், மனசு மறுத்துப் போவதில் ஆச்சரியமில்லை.அவர்களை

காசுக்கு படுக்கும் ஒருத்தியோடு ஒப்பிட்டு இருப்பது,சரியாகப்படவில்லை.ஆசிரியர் வேறு உதாரணம் கூறியிருக்கலாமே?

ஒவ்வொருவருக்காகவும் வருத்தப்பட்ட மனநிலையில் அவர்கள் இருந்து கொண்டிருந்தால், பணியில் எப்படி செயல்பட முடியும்??என்பது என் கேள்வி.

கடவுள் உண்டா?மனிதம் உண்டா? என்பதே இந்தக் கதைக்குள் உள்ள

கேள்வி.

எதைத் தின்னால் பித்தம் தெளியும் "என்பவர்களுக்கு,மதம், கடவுள் ஒரு பிடிப்புத்தான்.

இக்கதையில்,

" இழந்தவன் குடும்பத்தில் இறைவன் இறக்கிறான் .

பிழைத்தவன் குடும்பத்தில் இறைவன் இருக்கிறான்."

"ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையில் தான் மனிதன் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறான். அதில் மதம் அந்த நம்பிக்கையைக் கொடுக்கிறது."என்பது என் கருத்து.

திறனாய்வு போட்டியில் இரண்டாம் பரிசு பெற்ற எழுத்தாளர் அர்ஷா மனோகரன் அவர்களின் திறனாய்வு....தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு

 சிறுகதை

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு

எழுத்தாளர் : முனைவர் வா. நேரு

"நீங்கள் சுட்டிக்காட்டும் குறைகள் நீங்கள்

எங்களுக்குக் கொடுக்கும் பரிசு"

என்ற மருத்துவமனை வாசகத்தோடு ஆரம்பிக்கிறது தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு.

எழுத்தாளர் வாசகனின்

மதநம்பிக்கைகளையும் நடைமுறை சிக்கல்களையும் நாசுக்காய் சுட்டிக் காட்டி வாசிப்பின் முடிவில் நம்பிக்கை சார்ந்த உணர்ச்சிகள் அடிப்படையில் கட்டுண்டு கிடக்கின்ற மூளைக்குள் இருக்கின்ற கற்பனை கடவுளுக்கும் நம்பிக்கைகளுக்கும் அறுவை சிகிச்சை செய்து சமூகத்தின் குறைகளை வாசகனுக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறார். தெளிவான சிந்தனையை தூண்டி வாசகனின் சிந்தனையை சீரமைத்து அதையே பரிசளித்து அனுப்பி வைக்கிறார்.

கதையின் நாயகன் முத்து

கடவுள் நம்பிக்கை மீதான தன் ஆதங்கத்தை வாழ வேண்டியவர்கள் ஏன் சாக வேண்டும் மருத்துவமும் காப்பாற்றாது நம்பிக்கையும் காப்பாற்றாது என்றான பிறகு சிலைகளும் சித்திரங்களும் பூஜைகளும் வேண்டுதல்களும் ஆரத்தி ஆராதனைகளும் எதற்கு என்ற சாமானியனின் பிரதிநிதியாகிறான்.

தனியார் மருத்துவமனைகளின் தேவையற்ற வசதிகளும் தேவைக்கதிகமான கட்டணங்களையும், முடிவில் அவர்களது கையறு நிலையும் நிச்சயமற்ற உத்தரவாதமற்ற சிகிச்சையும் ஒரு சாமானியனின் வாழ்க்கையில் எவ்வளவு பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் அது என்ன தொழில் கூடமா பொருட்களை உற்பத்தி செய்து விற்பனை செய்ய உயிர்களைக் காப்பாற்ற நம்பி வருகின்றவர்களின் வாழ்க்கை அதன்பின் அடங்கி இருப்பது ஒரு குடும்பத்தின் கண்ணீர்

குறிப்பிட்ட நபரின் குடும்பத்திற்கான முக்கியத்துவமும் என எத்தனை எத்தனை நுணுக்கங்கள் உள்ளடக்கிய இந்த வாழ்க்கையில் சர்வசாதாரணமாகக் கட்டணங்கள் நியமிக்கப்பட்டு உயிர்களோடு விளையாடும் தனியார் மருத்துவ மனைகள் எங்கே போய்க்கொண்டிருக்கிறன.

எல்லோரும் தனியார் மருத்துவமனையை நோக்கி விரைகிறோம் அப்படியென்றால் அரசின் ஒதுக்கீடுகளும் அரசு மருத்துவமனைகளும் என்ன செய்து கொண்டிருக்கின்றன ஏன் நாம் அங்குச் செல்வதில்லை என்ற எண்ணங்களும் பல்வேறு கேள்விகளை மனம் கேட்கத் தொடங்க சிந்தனைகள் வேறு திசை நோக்கி விரியத் தொடங்கி விட்டது.

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்கு என்று தனி மருந்தக பிரிவு இருக்கக் கூடாதா என்பதில் நாம் அன்றாடம் பார்க்கக் கூடிய மருத்துவமனைகளின் நெருக்கடிகளையும் நமது பதட்டத்தைப் புரிந்து கொள்ளாத எதிராளியின் குணத்தையும் சிறப்பாகச் சித்தரித்துள்ளார்.

எல்லா மனிதர்களும் தனக்கு ஏற்படுகின்ற பயம் சுயநலம் இவற்றால்தான் இறைவனைத் தேடுகிறான் அதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. அதையே எழுத்தாளரும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

மருத்துவமனைகளும் மருத்துவ கட்டணங்களும் அவை வெறும் தொழிற்சாலை கூடங்களே.

ஒரு ரயில் பெட்டியைப் போல் மருத்துவமனையும் பல்வேறு மனநிலையில் உள்ள மனிதர்களைச் சுமக்கிறது. புதிய வரவு மகிழ்ச்சியையும் ஒரு உறவின் மறைவு துன்பத்தையும் தருகிறது இந்த இன்பத்திற்கும் துன்பத்திற்கும் இடையில் மனிதன் படுகின்ற அல்லோலங்கள் தான் எத்தனை எத்தனை?

வாழ்ந்து விட வேண்டும் என்ற ஒன்றைத் தவிர மருத்துவமனைக்கு வர வேறு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்?

வயது வித்தியாசமின்றி போராடும் நோயாளர்கள் அவர்களைக் காப்பாற்றும் முயற்சியில் குடும்பத்தார். முயற்சிக்குத் தடை நிற்கும் மருத்துவமனை கட்டணங்கள். எல்லாவற்றையும் கடந்து நிற்கும் கடவுள் நம்பிக்கை.

கடைசியில் கைவிட்ட கடவுள்கள்

என் ஆசிரியரின் ஆதங்கம் நம்மைத் தொற்றிக்

கொள்கிறது.

கல்வியும் மருத்துவமும் அனைத்து சாமானியர்களுக்கும் குறைவின்றி கிடைக்க வேண்டும் அதில் எந்த பாகுபாடும் ஏற்றதாழ்வும் இருக்கக்கூடாது. பிறந்த எல்லா உயிர்க்கும் வாழும் உரிமை உண்டு அவ்வுரிமை பணத்தால் நிர்ணயம் செய்யப் படக்கூடாது.

வீட்டைவிற்று காட்டைவிற்று இறுதியில் பயனற்றுப் போன மருத்துவமும் செலவழித்த பணமும் நெஞ்சைப் பிழிகிறது.

மருந்துகளும் மருத்துவரும் இருக்கின்ற இடத்தில் கண்ணுக்குத் தெரியாத கடவுள் எதற்கு அவரால் மட்டும் எப்படிக் காப்பாற்ற முடியும் மருத்துவமனைக்குள் மத வழிபாட்டுக் கூடங்கள் எதற்கு?

இப்படி மனித உணர்வுகளோடு விளையாட உன்னதமாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுத் திட்டமிட்டுத் திருடும் கூட்டங்கள் கையில் அல்லவா

மருத்துவமும் கல்வியும் இன்று சிக்கி தவிக்கிறது.

ஒரு இடத்தில் கூட கதையை வாசிக்கின்றோம் என்ற எண்ணம் வரவில்லை.

ஒரு மருத்துவமனையில் உட்கார்ந்து அனுபவித்த காட்சிகளாகவே உணரமுடிந்தது கதையின் இறுதிக் காட்சி நம்மை ஒரு சில நிமிடங்கள் உலுக்கிவிட்டது அந்த குழந்தைச் சாமி படத்தை விட்டு தந்தை பின் கதறிச் செல்லும் காட்சி மனம் கனத்தது. கண்முன் விரித்த அத்தனை காட்சிகளும் உண்மைக்குச் சாட்சிகளே.

அருமையான

வாசிப்பு அனுபவமும் சமூக கல்வியையும் போதித்தது இச்சிறுகதை.

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு.....திறனாய்வு.....எழுத்தாளர் வாசுகி தேவராஜ்

 தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு - வா.நேரு

*******************************************

சமூகத்தின் இன்றியமையாத ஒரு அங்கமான மருத்துவமனையில் நிகழும் சம்பவம் தான் கதை.

"நீங்கள் சுட்டிக்காட்டும் குறைகள் எங்களுக்கு நீங்கள் கொடுக்கும் பரிசு" இப்படியாக கதை களமாட ஆரம்பிக்கும் ஆசிரியர் கதையின் சூழலையும் காட்சியையும் அழகாய் அடையாளம் காட்டிவிட்டு நிற்கிறார்.

மருத்துவமனை எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும் எத்தனை கலை நயத்துடன் கட்டப்பட்டிருந்தாலும் அதை ரசிக்கவோ ஆராதிக்கவோ யாருக்கும் நேரம் இருப்பதில்லை. அல்லது மனம் அதில் ஒன்றுவதில்லை. அதிலும் தீவிர சிகிச்சை பிரிவுக்கு வருபவர்களின் நிலை பரிதாபகரமானது.

சில பல லட்சங்களை கொடுத்து அம்மாவை காப்பாற்ற துடிக்கும் முத்துவோடு இன்னும் சில நோயாளிகளின் உறவினர்கள்...

பாம்பு கடித்த பையனை தூக்கி வந்தவர்கள், விபத்தில் சிக்கிய மகனை கொண்டு வந்தவர், காய்ச்சல் கண்ட கணவரை அழைத்து வந்த குடும்பம் என பலர்....

தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் சேர்க்கப்பட்டவர்களை பிணமாக எடுத்துச் செல்லும் சூழல்...

இவையெல்லாம் முத்துவுக்கு பழக்கப்படாதவை. ஒவ்வொரு நிகழ்வும் முத்துவை பெரிதும் பாதிக்க, மனிதர்களின் ஆற்றாமை துயரங்களை மிகச் சாதரணமாக கடக்கும் மருத்துவமனை ஊழியர்கள் புதிராக தோன்றுகிறார்கள்.

அவர்களின் இறுகிய மனப்போக்கை விலைமகளுடன் ஒப்பிட்டு காட்டுவது கொஞ்சம் நெருடல் தான்.

(மருத்துவமனை ஊழியர்கள் மனப்போக்கு பழக்கத்தால் - யதார்த்தத்தை புரிந்து ஏற்றுக்கொள்வதால் வரும் உணர்வு. விலைமகள் வாழ்வை வெறுத்து விரக்தியில் வரும் உணர்வு. இரண்டையும் ஒப்பீடு செய்வது சரியல்ல என்பது என் கருத்து)

மருத்துவமனை ஊழியர்கள் நோயாளிக்காக இரக்கப்பட்டு கலங்க ஆரம்பித்தால் மற்ற நோயாளிகளின் நிலை என்னவாகும் என்பதையும் சொல்லியிருக்கலாம்.

காய்ச்சல் கண்ட தந்தையை தீவிர சிகிச்சை பிரிவில் சேர்த்திருக்கும் சிறுமி கடவுள் படத்தை வைத்து பிரார்த்தனை செய்தபடி இருக்கிறாள். திக்கற்றவர்களுக்கு தெய்வமே துணை என்பார்களே அது போல.

"இனிவரும் உலகம்" புத்தகத்தில் பெரியாரின் சொற்களை "தேவை அற்றுப்போன இடமே கடவுள் செத்துப்போன இடமாகும்" எடுத்தாண்ட விதம் அழகு.

(பெரியாரின் புத்தகத்தை அடுத்த தலைமுறையை தேட வைக்கும் இடம்)

மருந்து வாங்குமிடத்தில் தாமதமாவது, பொறுப்பற்று நடந்து கொள்வது கண்டிக்கபட வேண்டிய ஒன்று தான்!

மனதிற்கு நெருக்கமானவர்களுக்கு ஆபத்து நேர்கையில் தத்தளித்து போகும் மனம் தன்னையும் அறியாமல் கடவுளை நாடுவதும் பிரார்த்தனை பலிக்காவிட்டால் உடைந்து போய் கடவுளை திட்டி தீர்ப்பதும் சாமானியர்களின் வாழ்வில் நிகழும் யதார்த்தம் என்பதை செல்வி மூலம் அழுத்தமாக சொல்கிறார் ஆசிரியர்.

வாழ்த்துகள் சார்

நேசமுடன்

வாசுகி தேவராஜ்

தீவிர சிகிச்சைப்பிரிவு ....திறனாய்வு

எனது சிறுகதைகளைத் தொகுத்து,சென்னை எம்ரால்ட் பதிப்பகத்தின் எழிழினி பதிப்பகம் 'நெருப்பினுள் துஞ்சல்' என்னும் தலைப்பில் வெளியிட்டது. அந்தத் தொகுப்பில் உள்ள ஒரு சிறுகதையான 'தீவிர சிகிச்சைப்பிரிவு  ' என்னும் சிறுகதையை 'வாருங்கள் படிப்போம்' வாட்சப் குழுவில் திறனாய்வு செய்வதற்கான போட்டி அறிவித்து இருந்தார்கள்.அதில் 6 பேர் பரிசு பெற்றார்கள்.முதல் பரிசினை  சித்ராதேவி அவர்களும்,இரண்டாம் பரிசினை அர்ஷா மனோகரன் அவர்களும்,மூன்றாம் பரிசினை வாசுகி தேவராசன் அவர்களும்,நான்காம் பரிசினை பார்வதி நல்லியண்ணன் அவர்களும்,ஐந்தாம் பரிசினை இருவர்,வெண்ணிலா காமராஜ் அவர்களும் ம.வீ.கனிமொழி அவர்களும் பெற்றனர்.ஆண்களும் போட்டியில் கலந்து கொண்டாலும் பரிசு பெற்ற ஆறு பேருமே பெண்கள். அத்தனை பேருக்கும் பாராட்டுகளும்,வாழ்த்துகளும்... அதில் கலந்து கொண்ட சகோதரி பூங்கோதை கனகராஜன் அவர்களின் திறனாய்வு இது. ஒரு எழுத்தாளனுக்கு கொட்டிக் கொடுக்கும் பரிசே,படித்து விட்டுத் தனது கருத்தை எழுதுவதுதான்.படித்து,திறனாய்வு எழுதிய அத்தனை தோழமைகளுக்கும் இதயம் கனிந்த நன்றி. முக நூலில் ,'தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு " சிறுகதை பற்றி தனது திறனாய்வுக் கருத்துகளைப் பதிந்துள்ள கவிஞர் பூங்கோதை கனகராஜன் அவர்களின் கருத்து.....

தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு

ஆசிரியர்:முனைவர்.வா.நேரு 

பதினைந்து நாட்களாக அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் உள்ளேயும்,வெளியேயும் அல்லலுறும் மனிதர்களின் உணர்வுகளை வலியோடு வடித்தெடுக்கிறார் ஆசிரியர். வார்த்தை உளி கொண்டு கதைச்சிலையில் படாமல் உள்ளத்தில் வலியாக கொத்துகிறது கதை.

மூட்டை முடிச்சுகளோடு அவசர ஆத்திரங்களுக்கு ஒதுங்கக் கூட பக்கத்திலிருந்தவரைப் பார்த்துக் கொள்ளக் கூறி மனம் நிறைய சுமையோடு ஆடியோடி அயராமல் உழைத்த அம்மா வாய் பேச முடியாமல் கண்ணில் நீர் வழியப் படுத்துக் கிடக்க, காசு தண்ணீராய்க் கரைய தாயைக் காப்பாற்ற வேண்டி பாடுபடும் முத்துவின் கண்களில் துயரக் காட்சிகள் விதவிதமான மனிதர்களோடு. 

பாம்பு கொத்திப் படுத்துக் கிடக்கும் மகனுக்காக மருத்துவமனைக் கோவிலில் வேண்டிக் கொள்ளும் குடும்பமும், சென்னையிலிருந்து மோட்டார் சைக்கிளில் வந்து விபத்துக்குள்ளான மகனின் தவறைக் கவலையோடு விவரிக்கும் தந்தையின் சொற்களும் துயரத்தின் மறுஉரு.

காய்ச்சலுக்காக சேர்க்கப்பட்ட தந்தைக்காக கையில் சாமி படத்துடன் செல்வி வேண்டிக் கொண்டிருக்க, செல்வியின் அப்பா மருத்துவமனையில் காப்பாற்ற முடியாமல் அவளை விட்டு விட்டுப்போனதறிந்து கத்திக்கதறி ஓடிய செல்வியின் கையிலிருந்து விழுகிறது சாமிப்படம் . 

எத்தனை எத்தனை உணர்வுகள் மருத்துவமனையில் குவிக்கப்பட்டுள்ளன உறவினர்களின் மனதிலென திடுக்கிடும் சம்பவங்கள் கோர்த்து நம்மையும் கலங்க வைக்கிறார் ஆசிரியர். 

அவசரமாக மருந்து வாங்கச் சென்ற இடத்தில் அவர்கள் விளையாட்டாக பேசிக்கொண்டே தாமதப் படுத்த உங்கள் வீட்டில் இப்படி யாராவது படுத்திருந்தால் தாமதப்படுத்துவீர்களா என்று கேட்கும் இடம் வேதனையான யதார்த்தம்.

கோவில் வளாகத்தில் ஒவ்வொரு மதத்திற்கும் ஒவ்வொரு கோவில் கட்டியவர்கள்,பணம் கட்ட செல்லும் இடத்தில்  தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவினருக்கு மட்டும் தனி மருந்துக்கடை வைக்க மாட்டார்களா, மத வழிபாட்டுத் தலங்கள் இத்தனையை வைத்தவர்கள் இதனை வைக்கக்கூடாதா என எண்ணம் முத்துவின் மனதில்  ஓடியது.

இந்த இடத்தில் முத்துவின் ஆதங்கமாக சரியான கேள்வியில் முன் வைக்கிறார் ஆசிரியர். 

எத்தனை பணம் செலவானாலும் சுற்றத்தார் உயிரைப் பெரிதாக மதிக்கும் உள்ளங்களை இதைவிடத் தெளிவான வரிகளில் விளக்க முடியாது. படிக்கும் நம் மனம் சில்லுசில்லாக சிதற வலி நிறைந்த வார்த்தைகளை மருத்துவமனை வராந்தா வழியெங்கும் சிதற விட்டிருக்கிறார். 

கதை படித்து முடித்த பின் ஒரு நல்ல கதை படித்த திருப்தியுடனும், மனம் கொஞ்சம் சோகத்துடனும்  நிறைவது நிச்சயம். 

பூங்கோதை கனகராஜன்.

பெரும் துயரைக் கூட்டுகிறது....

 ஐம்பது  ஆண்டுகளுக்கு 

முன்னரே மரணம் என்றாலும்

அவரின் மரண நாள்

இன்றும் கூட பெரும்

துயரைக் கூட்டுகிறது....

நாட்கள் செல்லச்செல்ல 

துயரம் குறையும்..

உண்மைதான்..

ஆனால் 

மறந்து போன நினைவுகள்

எல்லாம் ஒட்டுமொத்தமாய்

பெரும்பாறையை 

மோதிக் கரைக்கும்

ஆற்று வெள்ள நீர் போல

மனதில் மீண்டும் மீண்டும் 

நினைவுகள் மோதும் நாளாய்

அவரின்  நினைவு நாள்...

பள்ளிக்கூடம் போன அப்பாவுக்கு

நெஞ்சு வலி....

டவுசர் போட்ட மைத்துனரோடு

பக்கத்து ஊரின்

மருத்துவமனைக்குச் சென்றவர்

பிணமாய்ப் போன 

கதையைச்  சொல்லவா ?

பிணமாய்க் கிடக்கும்

அக்காவின் கணவரை

தன் தாய்மாமனை

ஊருக்கு  கொண்டு செல்லும்

வழி அறியாமல்

அழுது தவித்து அல்லல்பட்டு

எங்கள் ஊருக்கு 

கொண்டு வந்து சேர்த்த

என் தாய் மாமன் கதை சொல்லவா?

பதின்மூன்று வயதில்

தாய்மாமனுக்கு வாக்கப்பட்டு

இருபத்து எட்டு வயதிற்குள்

ஐந்து குழந்தைக்குத் தாயாகி

திடீரெனக் கணவரைப் பறிகொடுத்து

கதிகலங்கி ...

பின்பு எதிர் நீச்சலில் 

எங்களை வளர்த்த எங்க 

அம்மாவின் கதை சொல்லவா?

அவர் உடல் 

உயிர் இல்லாது கிடந்த இடத்தில்

பசிக்கிறதே எனப் புரியாமல்

நான் அழுத கதை சொல்லவா?...

இறந்து கிடக்கும் அப்பா

இனி என்றும் நம்மோடு

இருக்க மாட்டார் எனும்

அறிதலின்றி

பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே

நீர் மாலை எடுத்து 

வந்த கதையைச் சொல்லவா?

அப்பா இறந்த போன

சில நாளிலேயே....

கட்டி முடிக்கப்படாமல் கிடந்த

கார வீட்டினை 

முடிக்க எண்ணாமல்...

கட்ட வைத்து இருந்த

செங்கல்களை விற்பதற்கு 

ஆட்களைக் கூட்டி வந்த

உறவுகளைச்சொல்லவா ?...

எப்போதேனும்....

அப்பாவிடம்

படித்த மாணவர்கள்

அவரின் அருமைகளைச்

சொல்லும்போது .....

இவ்வளவு பெருமைக்குரிய அப்பா

இப்படி அகலாமாய் 

நம்மை விட்டுச்செல்ல 

வழிவகுத்த இயற்கையின்

கோணல் புத்தியை 

எண்ணி எண்ணி துயருறும்

நொந்த கதையைச் சொல்லவா?

ஐம்பது  ஆண்டுகளுக்கு 

முன் நிகழ்ந்த  மரணம் என்றாலும்

என் ஏழு வயதில் நிகழ்ந்த

என் அப்பாவின்  மரணம்

இன்றும் கூட பெரும்

துயரைக் கூட்டுகிறது....                                     

                             வா.நேரு   28.10.2021